

D3796

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨ་བྷི་ས་མ་ཡ་ཨ་ལངྐཱ་ར་ཀཱ་རི་ཀཱ་པྲཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏོ་པ་དེ་ཤ་ཤཱསྟྲ་ཊཱི་ཀཱ་པྲ་སནྣ་པ་ད་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་བཤད་ཚིག་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ།བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུམ་དུ་གྱུར་པ།སྲས་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། འཕགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ལོ།།གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་འཕགས་པའི་གང་ཟག་སྐྱེད་པའི་ཡུམ། །རྒྱལ་དང་དེ་སྲས་ཡུམ་གྱུར་ཟབ་མོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཞུང་འདི་རྒྱ་ཆེ་རབ་ཟབ་ ཀུན་གྱི་འཇུག་པས་ཕ་རོལ་དུ།།ལེགས་འགྲོ་དཀའ་ཞིང་གཏིང་མི་རྙེད་ཕྱིར་བདག་འདྲས་མི་དཔོག་པ། མཁས་པ་རྣམས་ལ་མཚར་མེད་སྨོད་བྲལ་འདི་བརྩམས་ཏེ། །བདག་ ཕན་ཐབས་མཁས་སུ་ཞིག་རང་གི་བརྩོན་པ་འདོར།།གང་ཞིག་རྟོགས་པས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཞབས་ལ་ལྷ་དབང་གཙུག་གི་ནོར་བུས་འདུད་བྱེད་ཅིང་། །མངོན་པར་མཐོ་བའི་བདེ་བ་རྒྱ་ཆེན་ ཟད་མི་ཤེས་པའང་སྔོན་དུ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་།།རབ་ཏུ་འཇིགས་རུང་གྲང་བས་སྤུ་ལྡང་ངན་འགྲོའི་གཡང་ས་མ་རུངས་པ་ལས་ལེགས་སྒྲོལ་བ། །ལྷ་ཡི་དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་སྐྱེ་བོ་དམ་པ་དགའ་བྱེད་དེ་ལ་སུ་ ཞིག་བརྟེན་མི་བྱེད།།དེ་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་དམ་པས་རིགས་པའི་ཤིང་རྟ་ལུང་གི་འཁོར་ལོས་དྲངས་པ་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཉམ་ངའི་ལམ་སྦྱངས་ངེས་པའི་གནས་བརྟན་དཔག་བསམ་ཤིང་ཆེན་ཡལ་ག་རབ་རྒྱས་གཅིག་ལ་ནི། །ལེགས་ འཇུས་དེ་ཐོབ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཡིད་འོང་རོར་ལྡན་བདུད་རྩི་ལྟ་བུ་བརྩོན་པས་ཐོབ།།གང་ཡིན་དེ་འདིར་རང་གི་ཆེད་དུ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོ་ ཐུགས་རྗེའི་ཐུགས་བརླན་པ་དེས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་ལ་འགོད་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་རང་རང་གི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་ཇི་སྙེད་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི སྟོང་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་རབ་དང་ཕུལ་དང་།གཙོ་བོ་དང་། གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེར་གང་མ་བསྡུས་པའི་དོན་འགའ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྙིང་པོའི་དོན་གཙོ་བོར་བྱས་པ་འཕགས་ པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའོ།།བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་དོན་ལས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་གཞུང་ཡང་ཁ་ཅིག་སྟེ་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་འབུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ།

当然，我会将藏文完整直译成简体中文。以下是翻译：
在梵文中：阿毗萨玛雅阿兰伽拉卡利卡普拉贞帕拉米托帕德沙沙斯特拉塔卡普拉桑纳帕达纳玛。在藏文中：智慧到彼岸的密咒显现的注释，称为“词句明晰的解释”。世尊未曾智慧到彼岸的圣者之母。诸佛子与菩萨，圣者离欲者，向一切顶礼。无二智慧自性圣者之母。向王与其子母深奥者顶礼。此经广大深奥，普遍通达彼岸。善行难行，深不可测，故我等不敢妄测。无可比拟的智者，撰写此文。愿我等智慧者，努力修行。愿一切圣者，智慧者，向佛陀子等顶礼。显现的高尚快乐，广大无尽，先前已享受。极其恐惧的勇敢者，解脱恶趣之地。犹如神树般的圣者，愿不依赖他人。故圣者以理智之马，转动法轮。修习正道，坚定不移，犹如神树般。善行者，愿得如意果，犹如甘露般。愿此为己所用，智者所悟。世尊释迦牟尼，慈悲心所摄，令一切众生显现高尚与确定之善。各自之类与后续相应之法，所示之法，八万四千法蕴。主要者，般若波罗蜜多，故无所不包。此为究竟真理之核心，圣者智慧到彼岸之精髓等。真理二义之显现，究竟真理之核心，圣者智慧到彼岸之精髓等。

 །དེ་ལ་སྙིང་པོའི་དོན་ནི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལས་ གསལ་པོར་བསྟན་ཅིང་།འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་དབུ་མ་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པར་ལུང་གི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ངེས་པར་མཛད་པས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བོ་ཕྱི་མ་རྣམས་འཇུག་ཏུ་རུང་བར་མཛད་དོ། །གང་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ བསྟན་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་ཟབ་པར་ལྡན་པས་འཇུག་པའི་གང་ཟག་ཕལ་ཆེར་མགྲོན་པོ་ཕྱོགས་བསླད་པ་བཞིན་གྱུར་པས་རབ་ཏུ་རྨོངས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་ཏེ།དོན་འདི་ཉིད་འཕགས་པ་བྱམས་པ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དེས་གཟིགས་ཏེ། འགྲོ་བ་ རབ་ཏུ་ལྡོངས་པ་དམིགས་བུ་མེད་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་སྣང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མ་ལུས་པ་ཐུགས་ལ་བཞག་སྟེ།གང་རྟོགས་དཀའ་བའི་གནས་དེ་དག་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ ཚོལ་རྣམས་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཉེར་ཞིར་ཁྲིད་མཛད་གང་ཡིན་དང་།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡང་ཐབས་སླ་བས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་འདི་མཛད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་གྱི། མདོ་རྣམས་ནི་འདི་ལ་ལྟོས་ན་མན་ངག་མ་ ཡིན་ཏེ།འཇུག་པ་པོ་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་གྱི་དུས་ཡུན་རིང་མོས་གོ་བ་སྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མྱུར་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་མན་ངག་བསྟན་པ་ཡང་བློ་རབ་ཏུ་ཉམས་པ་སྔོན་ཡོངས་སུ་མ་སྦྱངས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་མན་ངག་གི་ ཚིག་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་པས་ན་དེའི་དོན་བདེ་བར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་དེའི་དོན་དགྲོལ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་འདི ལེགས་པར་བརྩམས་སོ།།དེ་ལྟར་རིམ་པ་གསུམ་དུ་བྱུང་བས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་མོད་ཀྱི། གང་དག་བློའི་སྟོབས་རབ་ཏུ་ཞན་པའམ། ཡང་ཁ་ཅིག་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལེགས་པར་བསྙེན་བཀུར་མི་ནུས་ཀྱི། རང་གི་རྟོག་ གེའི་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མའི་དོན་ཤེས་པར་འདོད་ཅིང་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་བདག་གིས་འགྲེལ་བཤད་དོན་བསྡུས་པ་འདི་བྱས་ཏེ།དེ་བས་ན་རིམ་པ་རེ་རེ་ཡང་དོན་མེད་པར་ནམ་ཡང་མི་བསམ་མོ།

以下是完整的直译：
其中精要之义在众多甚深经典中已明确宣说，圣者龙树尊前在《中观智慧论》等中对经义作出确定判断，令无疑虑，使后世众生得以趣入。所宣说的现证之义因其广大深奥，致使大多数入门者如迷途旅人般陷入极度迷惑之处。圣者弥勒一生补处菩萨见此，为利益那些无有导师的极度盲目众生，为使般若波罗蜜多之门得以显现，将佛母之义尽皆纳入心中。为使难解之处易于理解，以"为寻求寂静的声闻以一切智性引导趣入寂灭"等广大教义，用简易方便予以开示。因此，此为教授论典，相较而言诸经并非教授，因为并非直接对入门者开示，而仅是长期生起理解的支分而已。如是速疾领悟的教授，因某些智慧极度衰退且往昔未经修习者无法领会简略的教授文句，为使其义易于理解，故大师尊前造此《敬礼般若波罗蜜多》等之义理广释。如是经三个层次而善加确立佛母之义，然对于智力极其薄弱者，或不能善加亲近善知识，而仅凭自己的分别智欲知佛母之义并具慢心者，我为他们造此简要释论。因此，每一层次皆不应认为无义。

 །དེ་ལ་མདོ་འཆད་པར་འདོད་པ་ རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ཉིད་ཀྱི་སློབ་མ་རིམ་པ་གཅིག་གིས་བར་བཅད་པ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལས།མདོ་རྣམས་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ལ། །ངས་ནི་མན་ངག་སྦྱིན་པར་བྱ། ། དགོས་དང་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་། །ཚིག་དོན་བཅས་དང་མཚམས་སྦྱར་བཅས། །བརྒལ་ལན་བཅས་པས་བསྙད་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་དེ་འདི་ཡང་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་བརྒྱུད་པའོ། །དེ་བས་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་འཆད་པར མཛད་པ་རྒྱལ་བ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས།དགོས་པ་དང་བསྡུས་པ་དང་། ཚིག་གི་དོན་ནི་དངོས་སུ་བསྟན་ཅིང་། མཚམས་སྦྱར་བ་དང་། བརྒལ་བ་དང་། ལན་ནི་ཤུགས་ལས་རྟོགས་པར་དགོངས་ཏེ་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཚིག་གི་དོན་ནི་ དོན་དང་ལྡན་པའི་མིང་གིས་བཤད་པ་དང་།ངེས་པའི་ཚིག་གིས་བཤད་པ་དང་། རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བཤད་པ་དང་། ལུང་བསྟན་པའི་རིགས་པས་བཤད་པ་དང་། དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཙམ་མོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ བཤད་པ་ཙམ་དང་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཉིད་གཟུང་ངོ་།།མཚམས་སྦྱར་བ་ཤུགས་ལས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་དངོས་སུ་འགྲེལ་པ་ལས་སྨོས་པ་ནི། འཕགས་པ་བྱམས་པ་བདག་ཉིད་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་ སྟོན་པས་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་ལེགས་པ་ཐམས་ཅད་འཐོབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་བཟུང་ནས།གཞན་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་ཕུལ་དུ་ བྱུང་བའི་འབྱུང་གནས་ལ་དོན་གྱིས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ།རེ་ཞིག་དང་པོར་ཡུམ་ལ་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་ཅན་གྱི་ཕྱག་འཚལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཡང་སྐབས་དང་པོ་ལས་ནི་མཚམས་ སྦྱོར་བའི་ཚིག་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྨོས་ཏེ།སྐབས་གཉིས་པ་ལས་ནི་ཉི་ཤུའོ། །སྐབས་གསུམ་པ་ལས་ནི་བཅུ་བཞིའོ། །སྐབས་བཞི་པ་ལས་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔའོ། །སྐབས་ལྔ་པ་ལས་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ། །སྐབས་དྲུག་པ་ལས་ནི་གཅིག་ཉིད་དོ། །སྐབས་ བདུན་པ་ལས་ནི་ལྔ་ཉིད་དོ།།སྐབས་བརྒྱད་པ་ལས་ནི་བཅུ་གསུམ་མོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་བར་མ་ལ་ནི་འཇུག་པའི་མཚམས་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་བསྡུས་པ་ལ་འཇུག་པའི་མཚམས་སྦྱོར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ཚིག་ནི་སྤྱིར་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ སྨོས་ཏེ།དེ་ལ་སྐབས་ཀྱི་དང་པོར་བསྟན་པ་བརྒྱད་ནི་སྐབས་ཀྱི་གོ་རིམས་ངེས་པར་སྟོན་པའི་མཚམས་སྦྱོར་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ།

以下是完整的直译：
在此，欲讲解经典的教授，是由圣者弥勒菩萨的弟子单独传授的，名为“导师弥勒佛二世”的解释理趣中。对于欲宣说经典者，应给予教授，包含必要和简略之义，以及词义、句义、连接、对答等，皆应予以讲解。此亦为圣者弥勒菩萨的教授传承。因此，佛母所宣说的，由佛弥勒尊前，明确指出必要、简略、词义、连接、对答等，皆应以力量理解，并以力量宣说。此中，词义是以具义之名词宣说，确定之词宣说，分类宣说，依经义理宣说，及以义之力量宣说而已。由此，在此中，以义之力量宣说及分类宣说为主。连接应以力量理解者，由导师尊前实际解释中所说。圣者弥勒菩萨自我与诸圣者之行为相应，善巧地以各自智慧的智慧，示现般若波罗蜜多之境，获得一切善巧之因，故应确定。其他如佛陀所说的无上法宝，皆应以义趣入，为生起广大之故。首先，礼敬佛母之功德如是宣说等。此中，第一阶段中，连接之词有三十六，第二阶段中有二十，第三阶段中有十四，第四阶段中有三十五，第五阶段中有二十七，第六阶段中有一，第七阶段中有五，第八阶段中有十三。然后，在中间阶段中，连接之词为入门。然后，在总结阶段中，连接之词为入门。如是，连接之词一般为一百五十三。此中，第一阶段中所示之八为阶段之次第连接。其余者则随意连接。

 །བརྒལ་བ་དང་ལན་དག་ནི་གཞན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡིས། ། སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་གང་བརྗོད་པ། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །ཞེས་པ་དང་། འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཤད། །རྣམ་པ་ཞི་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་སུ་ཡང བསྟན་པར་རུང་སྟེ།དེ་ལྟར་ཡན་ལག་ལྔས་མདོ་བཤད་པ། འདི་མན་ངག་འདིའི་རྩ་བའི་གཞུང་འཆད་པར་འདོད་པ་དག་ལ་ཕན་འདོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་པ་ནི་ཚིགས་སུ་ བཅད་པ་དང་པོས་ཕྱག་འཚལ་བ་འགྲེལ་པ་བརྩམས་པའི་དགོས་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ།།ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལྷག་མ་བཞིས་ནི་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གཞུང་ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འོག་མ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚང་བར་རྙེད་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་བདག་ཉིད་གཟེངས་བསྟོད་པ་བསྟན་ཏོ།།དེའི་རྗེས་སུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྙེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཡིན་ཞིང་སྟོན་པ་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བས་བསྒྲུབ་པའི་མཆོད་པའི་ངོ་བོར་ཡུམ་འདི་དབྱེ་ བར་རིགས་པར་བསྟན་ཏོ།།ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཐ་མས་ནི་རང་ལ་སྨད་དེ་འཇུག་པའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་ནི་འགྲེལ་པ་བརྩམས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ནས་ནི་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་བཀྲོལ་བའོ། ། དེ་ནས་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་བཀྲོལ་བའོ། །དེ་ནས་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅཝ་ལྔའི་མཚམས་སྦྱར་བ་ཙམ་བསྟན་ཅིང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨོས་པ་ཡང་མདོར་བསྡུས་པ་དང་དེ་ལས་ཕྱེ་བ་ཙམ དུ་བསྟན་ཅིང་དོན་འོག་ཏུ་འཆད་པ་ལ་ལྟོས་པར་བསྟན་ཏོ།།དེ་ནས་ནི་སྐབས་བརྒྱད་རིམ་པས་བསྟན་ནས་བཀྲོལ་བའོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་དྲུག་ཏུ་བཞག་པ་བསྟན་པ་བཀྲོལ་བའོ། །དེ་ནས་སྐབས་གསུམ་དུ་བཞག་པ་བསྟན་པ་ཕྱེ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྩ་བའི་ གཞུང་ཕྱེ་ནས་མདོའི་དོན་མདོར་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་བསྟན་ཏོ།།དེ་ནས་ནི་གཞུང་ཇི་ལྟར་བརྩམས་པ་རང་གི་མིང་གིས་སྨོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་བ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ བསྟན་ཏོ།།དེ་ནས་ནི་ཡུམ་འདི་ཟབ་པས་བདག་གི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞིང་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གོ། །དེ་ནས་ནི་ཉེ་བར་བསྟན་པ་བཟོད་པར་གསོལ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་རེ་ཞིག་ འགྲེལ་པའི་བསྡུས་པའི་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整的直译：
对答之理，其他法亦有。对于所知，导师已说，灭尽诸障碍，于此我感到稀有。如是说道，此之所缘无实，主尊为正念，此中寂静相，诸说者相续争论。如是等可直接宣说。如是以五支分解释经典，此教授于欲解释根本论者当知有益。
导师所作偈颂释中，第一偈颂显示礼敬及造释之必要。余下四偈颂显示古代导师如何分析论典。其后一偈颂显示获得圆满般若波罗蜜多之稀有及自我赞叹。随后一偈颂显示获得佛母乃佛陀加持，以报师恩故应以修行供养而分析此佛母之理。最后一偈颂显示谦逊入门之差别。如是，此等为造释入门之八偈颂。
其后解释一个礼敬偈颂。然后解释显示必要等之二偈颂。其后仅显示略义二种之十五偈颂之连接，所说偈颂亦仅显示略说及分析，并显示应观待后文解释之义。其后依次显示并解释八个阶段。其后解释显示安立六个阶段。其后分析显示安立三个阶段。如是分析根本论后，显示经义略说之二偈颂。其后说明以自名造论之二偈颂。其后显示回向善根之一偈颂。其后显示此佛母甚深非己境而为圣者之境之一偈颂。其后显示请求宽恕开示之一偈颂。此当知为暂时释论之略义。

།དེ་ལྟར་སྤྱིར་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་ནས། ད་ནི་ཡན་ལག་གི་དོན་ཅུང་ཟད་དགྲོལ་ཏེ། །འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་ཞེ་ན། འགྲེལ་པ་བརྩམས་པ་མཐར་ ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།གང་ཞིག་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པའི་བསམ་པ་རྣམས་ནི་ངེས་པར་འགྲུབ་སྟེ། དེ་བས་ན་འཕགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ་ལས། བསོད་ནམས་ལྡན་ པའི་མི་ཡི་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ།།ཅེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་དམ་པའི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེས་རང་གི་གཞུང་ལ་འགྲོ་བ་འབྱུང་བ་རྣམས་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་དམ་པ་རྣམས་ནི་དང་པོར་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས།རང་འདོད་པའི་ལས་ལ་འཇུག་ཅིང་གཞུང་འདིར་ཡང་དང་པོར་ཕྱག་འཚལ་བ་སྣང་བས་ན་སློབ་དཔོན་འདི་ནི་དམ་པའོ། །འདིས་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དམ་པ་སྟེ། དམ་པས་འདོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེས་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་འཇུག་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དགོས་པ་དེ་གཉིས་གཟིགས་ནས་དང་པོ་ཉིད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གུས་པར་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ།ངོ་བོ་ཉིད་དང་། དེར་བརྟེན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མཁས་པས་འཇིག་རྟེན་ གནས་སམ་མྱ་ངན་འདས་ཀྱང་རུང་།།ཆོས་ཉིད་སྐྱོན་མེད་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་འདི་གནས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་རྗེས་སུ་རྟོགས། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་ཞེས་སངས་རྒྱས་མཚན་གསོལ་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཡང་དེ་ ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཡི་གེ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སུ་ཡང་སྟོན་པ་དང་ཉན་པ་དང་། ཤེས་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ།

以下是完整的直译：
如是略说总的应用方式后，今当解释少许支分义。此中，导师为何首先造礼敬？为使造释圆满故。若对殊胜境礼敬，则能于相续中生起广大福德，具足福德之意愿必定成就。故《圣方广游戏经》云："具福德人之意愿亦得成就。"
复次，为显示随顺圣者行为故。由此令诸众生于自论生起信心，因为世间圣者首先对殊胜境礼敬，然后从事所欲之事。此论中亦见首先礼敬，故此导师是圣者。其所礼敬之般若波罗蜜多亦是圣者，因为是圣者所欲求故。以此成为令具信随行者趣入之方便。
如是观见此二必要，首先即说"恭敬礼敬般若波罗蜜多"。此中般若波罗蜜多有二种：自性与所依。云何？诸法真如，于诸法中不可说为一异，即是自性般若波罗蜜多。故智者说："世间住或涅槃，此无过法性诸法空常住，菩萨随觉此真如，故称如来佛圣号。"
复次，何故如此？经中亦说："般若波罗蜜多非文字，于彼无有能说、能闻及能知者。"

 །འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཁོ་ནར་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བསྟན་ཏེ།དེས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་ན་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པས་ལུང་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།སེམས་ལས་བྱུང་བ་དགེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་གཞག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་རྟོགས་པའི་མཐུས་དེའི་མིང་འཐོབ་ཀྱི་གཞན་དུ་ན་དེ་ཤེས་རབ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ནི་ག་ལ་ ཞིག་འགྱུར།རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྟར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ལུང་སྔ་མས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བསྟན་གྱི། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པས་དེར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ཡོད་པས་ངེས་པར་ཕན་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་ གཞན་ལ་ལྟོས་པས་ན་དབུལ་པོས་བདག་དབང་བའི་ས་ལ་གནས་པའི་གཏེར་ལྟ་བུའོ།།དེ་བས་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་ཡང་དེ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། བྱིས་པའི་སྒྲ་ནི་ཞན་ཅིང་ཕྲ་བའི་དོན་དུ་འདྲེན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དོན་འདི་ལས་དགོངས་ཏེ་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། འགྲོ་བ་དག་ན་དེ་ལས་གཞན་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ལ། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ཡང་དེ་ལ་རྣམ་པར་རྨོངས་པའི་བློ། །ཡོད་པ་ཀུན་ནས་སྤོངས་ཤིང་མེད་ལ་མངོན་ཞེན་གང་ཡིན་པ། །འཇིག་རྟེན་ རྨོངས་པའི་ཚབས་ཆེན་འདི་ཀོ་ཇི་ལྟ་བུ།།ཞེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ལས། བྱིས་པས་བྱང་ཆུབ་མི་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་དག་དེ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་གཙོ་བོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།རབ་ཏུ་གཅེས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལུས་ལ་སོགས་པ་གནས་ཤིང་འཕེལ་བ་ནི་སེམས་ཀྱིས་བཟུང་བའི་མཐུ་ཡིན་ལ། སེམས་དེ་ཡང་ སྙིང་ཞེས་བྱ་བའི་ལུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དེ་ལ་རབ་ཏུ་བརྟན་པས་ན།བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མང་པོའི་གནས། །སྙིང་གི་ཡུལ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་སྙིང་མེད་ན་སེམས་མི་གནས་ཤིང་། དེ་མ་གནས་པར་གྱུར་ན་དབང་ པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་ངེས་པར་མི་གནས་པས་ན་སྙིང་སྟེ།རབ་ཏུ་གཅེས་པ་ནི་ཧྲི་ད་ཡ་ཞེས་གྲགས་སོ།

以下是完整的直译：
在此，般若波罗蜜多并非从心中生起的善法而被计数为殊胜，因为它是有为法的自性，而真如则是无为法的极致。由此，真如成为般若波罗蜜多。若众生具有真如，则依古经所说，一切皆成就真如。善法从心中生起，若安立为般若波罗蜜多，则是自性般若波罗蜜多，由此证得其名。若非如此，虽称为智慧，但如何成为般若波罗蜜多？如第二种思维亦不成立。古经中说，由于证得真如，故称为如来。因真如存在，故非显示。由此，因其存在，亦非决定有益。因依他缘故，贫者居于主位之宝藏。由此，愚者虽具自性般若波罗蜜多，然因未证故称为愚者。愚者之声，因其意为劣而微细。由此意，思维此义，从圣者弥勒之口中，众生若有，除此之外无有少许。众生无余，然于此有迷惑之心。存在者皆舍弃而无有，显现执著者何为？世间愚者之大力者如是。圣者大乘经中说，愚者不知菩提，然于彼安住。由此，自性般若波罗蜜多是主要的般若波罗蜜多。为极其珍贵故，称为般若波罗蜜多之心。如何身体等住而增长，是心所持之力。心亦称为心之身体之细分，因极其坚固故。由习气动摇之心，住于多思维之处，心之境极其安住。若无心则不住，若不住则具主之身体决定不住，故为心。极其珍贵者称为“吽”。

 །དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མེད་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དམིགས་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་མ་སྐྱེས་ པར་གྱུར་ན་ཇི་ལྟར་ལམ་དང་།འབྲས་བུ་དང་གཞུང་དག་འབྱུང་། དེ་བས་ན་འདི་ཡང་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་རབ་ཏུ་གཅེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་ལམ་ལྔ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེ་དག་སྟོན་པའི་གཞུང་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བཞག་པ་ལ་བསྟན་པས་གཙོ་བོ་སྟེ།རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། ལམ་དང་གཞུང་དག་ཀྱང་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སློབ་ དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དོན་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གཞུང་དང་ལམ་དག་དེའི་སྒྲ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་གཞུང་ནི་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་ བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་བསྟན་པས་བསྡུས་པ་གཉིས་སོ།།ལམ་ནི་འོག་ནས་འཆད་དོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས་གཏན་ལ་འབེབས་སོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བས་ཡུམ་འདིའི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། ད་ནི་ངེས་པའི་ ཚིག་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ།ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་སྒྲ་ཤེས་དང་སོ་སོར་ནི། །རང་རིག་རབ་ཏུ་ཤེས་ཕྱིར་དང་། །རབ་ཞི་འཐོབ་ཤེས་རབ་ཕུལ་བྱུང་། །ཡོན་ཏན་འཐོབ་ཤེས་ཕྱིར་ཤེས་རབ། །ཅེས་བཤད་པ་སྟེ། ལམ་དང་པོ་གཉིས་ལ་ནི་དང་པོའོ། །མཐོང་ བའི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ནི་གཉིས་པའོ།།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་གསུམ་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི་བཞི་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ལ་ནི་ངེས་ཚིག་ལྔ་པ་སྦྱར་ཞིང་གཞུང་ལ་བཏགས་ཏེའོ། །རང་བཞིན་ལ་ནི་འབྲས་བུའི་མིང་གིས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ དེ་དག་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན།བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་འཁོར་བ་ནི་ཚུ་རོལ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འདས་ཤིང་རིང་དུ་སོང་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཏོ།

以下是完整的直译：
如是，若无自性般若波罗蜜多，则无分别智慧亦不依任何所缘而生。若彼不生，则如何生起道、果及论典？因此，此亦称为"心"（梵文：हृदय，罗马拼音：hṛdaya，意为心），因为极其珍贵。依此而有五道，及其果无分别智慧，以及宣说彼等之论典。其中，无分别智慧安立为般若波罗蜜多而显示为主要，因与自性般若波罗蜜多无二，道与论典亦为获得彼而修习故。因此，论师陈那亦说："般若波罗蜜无二，彼智慧即是如来，为所证彼义修习，论典与道即彼声。"其中论典即圣般若波罗蜜多十万颂等前说所摄二者。道则如下所说。无分别智慧亦从解说中决定。如是分别后显示此佛母之体性，今当显示其词义。所谓智慧：他声智及各别，自证极知故，极寂得智慧殊胜，功德得智故智慧。如是解说，初二道为第一，见道与果为第二，世俗智为第三，修道为第四，殊胜道为第五词义，并假立于论典。自性则以果名。其中，如何称彼等智慧为波罗蜜多？愚者境界轮回为此岸，超越彼而远离，即是超越世间到达彼岸之义。

 །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས་ཀྱང་།ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིང་དུ་སོང་བ་སྟེ། གང་ལས་རིང་དུ་སོང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་རིང་དུ་སོང་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་པ་རའི་སྒྲ་ནི་པ་ར་ཡད་ཏ་ཞེས་བྱ་བར་བསྒྱུར་རོ། །ཡང་ན་པ་རའི་སྒྲས་ནི་མཆོག་བསྟན་ལ་དེ་ལ་དངོས་པོའི་རྐྱེན་སྦྱར་བ་ནི་དངོས་པོའི མཆོག་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཡུན་རིང་ཆེད་དུ་བྱ། །མི་ཟད་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང་ཚེགས་མེད་ལ། །དབང་འབྱོར་བསྔོ་དང་རྩོམ་པ་དག་དང་ནི། །འཐོབ་དང་རྒྱུ་མཐུན་འགྲུབ་ཕྱིར་དམ་པའི་དངོས། །ཞེས་བཤད་ལ། ཡང་། ཡུན་རིང་གོམས་ཤིང་ཐབས་དང་འབྲས་ བུ་མཆོག་།འདི་དག་ཐེག་པ་དམན་ལས་མཆོག་གྱུར་དངོས། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། །ཡང་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཟག་མཆོག་དག་གིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་མཆོག་གི་དངོས་པོའོ། །གཞན་ཡང་གཞན་ལ་སོགས་པའི་མཆོག་ཏུ་གནོད་པ་ལས་ཐར བར་བྱེད་པས་ན་གཉིས་སུ་སྒྲ་སྦྱར་བའོ།།གཞན་དག་ནི་ཤེས་བྱའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདྲེན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ནི་ཕྱིན་པའི་སྒྲ་རྫོགས་པར་དྲང་སྟེ། ཨི་ཏ་སཾ་ཛཱ་ཏ་ཞེས་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ལ་འདོན་པས་སོ། །ཡི་གེ་པའི་རིང་པོ་ཉིད་ནི་གཙུག་ལག་གི་ཚིག་ཡིན་པས་ འགལ་བ་མེད་དོ།།ངེས་པའི་ཚིག་ཐ་མ་འདི་ནི་དངོས་སུ་ན་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱར་ཏེ། གཞན་ལ་ནི་བཏགས་ནས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་ཅི་རིགས་སུ་ངོ་བོ་ལ་སྦྱར་རོ། །དེ་ལྟར་ངོ་བོ་དང་ངེས་ཚིག་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལས་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དེ་དག་ལས་གང་ལ་ཕྱག་ འཚལ་ཞེ་ན།མ་ལུས་པ་གཟུང་བའམ། ཡང་ན་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་ངེས་པར་བྱས་པས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་རང་བཞིན་ལ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་ན། དེས་གང་ཡང་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་གྲུབ་ཀྱི་གལ་ཏེ་དེས་ཡུལ་དུ་བྱས་ན། དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་པས་བྱས་པར་འགྱུར་བས རང་བཞིན་མ་ཡིན་ལ།དེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ།

以下是完整的直译：
因此，由于超越世间故称为波罗蜜多。为此，《胜母中般若经》中亦云："具寿舍利子，若有人问何为般若波罗蜜多？具寿舍利子，所谓般若波罗蜜多即是远离。何谓远离？具寿舍利子，由远离诸蕴故，是故称为远离。"等等。因此，"para"字译为"parāyatta"（到达彼岸）。或者，"para"字表示最胜，加上事物词缀即成"事物最胜"。如何为最胜？如说："广大与长久所为，无尽相续无艰难，自在回向及精进，获得随顺成就故，殊胜事物。"又说："长久串习方便及最胜果，此等较小乘为胜事。"或因佛及菩萨最胜补特伽罗所说故亦为最胜事物。复次，由令解脱他等最胜损害故，加二声。他人则引为：由到达所知彼岸故称波罗蜜多。此时"到达"字应完整引申，因在语根中读为"ita saṃjāta"。长音字为经典用语故无相违。此最后词义直接用于果，于余则为假立。其余则随理应用于体性。如是广说体性及词义后，于此所分别诸般若波罗蜜多中，向何者顶礼？或摄一切，或向果性无二智慧顶礼。彼与自性般若波罗蜜多无别，因彼唯以无分别智慧决定故。若谓如是则非无分别，因缘自性故。答：由彼全无所缘故为自性，彼亦成就无分别。若彼有所缘，则依智慧成所作，非为自性，彼亦成为分别。

 །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པར་ན་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཟིགས་ཏེ། དེའི་དོན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར་ ཞེས་འཆད་པར་བྱེད་དོ།།དེ་བས་ན་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བ་དམ་པའོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་དང་དབྱེར་མེད་པས་རང་བཞིན་དང་འབྲས་བུ་དག་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །གཞུང་དང་ལམ་ནི་དེའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བའོ་ཞེས་སྔར་ བཤད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཉིད་རིགས་པས་ན། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས་ཀྱང་། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ།།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ།།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལས་བྱུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའོ།།འདིར་ནི་མི་འདོད་པའི་བཞི་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གུས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སམ་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བས་སོ། །ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པ་ནི་མཆོག་ཏུ་འདུད་པར་བྱེད་པའོ། ། འདིར་གང་ལ་འདུད་པར་བྱ། གང་ཡང་མ་དམིགས་ན་བཏུད་པས་ཅི་ཞིག་སྦྱིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་ཙམ་གྱིས་སྐྱེ་ཞིང་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བས་ན་ཡིད་དང་བའི་དབང་གིས་ཅི་ཡང་མེད་པ་ལའང་བཏུད་པས་འབྲས་བུ ཡིད་དུ་འོང་བ་སྦྱིན་ལ།གཞན་ཡང་དོན་དམ་པར་གང་ཡང་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ཉིད་གདུལ་བྱ་དང་འཚམ་པའི་བཀོད་པས་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་དང་དེར། །ཁྱོད་ཉིད་གཅིག་ པུ་གཟུགས་མང་དང་།།སྣ་ཚོགས་མཚན་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟོད་ཅིང་། ཡང་། ཚིག་ཡུལ་ཀུན་ལས་འདས་གང་ཡིན། །ཁྱོད་ནི་གང་ལའང་མི་བརྟེན་ཞིང་། །མཚན་མེད་གོས་པ་མེད་པས་ན། །སུ་ཡིས་འདིར་ཁྱོད་བསྟོད་པར་ནུས། །བདག་ཅི་ཚིག་ ལམ་འདི་འདྲ་བས།།ཁྱོད་ལ་བསྟོད་པ་མ་བྱས་ཀྱང་། །དགྱེས་མི་དགྱེས་ལས་འདས་མོད་ཀྱི། །འོན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའོ།

以下是完整的直译：
因此，实际上连一切相智慧亦不见自性。其义为何？因为佛陀虽证知而不见诸法。因此，经中说："无所见即是最胜见。"如是由与自性无别故，自性与果不可说为一体或他体。如前所说，教法与道是为此而修。因此，以理应当向般若波罗蜜多无二智慧顶礼，《胜母中般若经》中亦云："尊者舍利子，向般若波罗蜜多顶礼。若向般若波罗蜜多顶礼，即是向一切智智顶礼。"尔时，世尊告诸天帝释言："憍尸迦，如是如是。若向般若波罗蜜多顶礼，即是向一切智智顶礼。何以故？憍尸迦，从此出生诸佛世尊一切相智。从一切相智智慧中说为般若波罗蜜多。"此处非所欲第四，因彼无分别故。"恭敬"者，以一切事物或以极净信心。"顶礼"者，即最胜礼敬。此中向何顶礼？若无所缘，以礼敬能得何？一切法仅由自分别力而生、增等，故以净信力，虽向无所有顶礼亦得可意果。复次，虽胜义中一无所有，然世俗中此佛母以应化所化之安立而住。因此："依所化众生，如来于彼彼，唯汝一体现，种种多形相。"如是赞叹。又："超越语言境，汝不依何者，无相无染故，谁能于此赞？我虽以如是，言词未赞汝，超越喜不喜，然是世俗谛。"

 །ཞེས་བསྟོད་པ་བརྗོད་དེ། དེ་བས་ན་ཡུམ་འདི་སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་རྟོག་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཏེ། མཆོད་པ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པ་སྤང་བར་ནི་མི་ བྱའོ།།དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་ཅི་ཞིག་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཕྱིར། དེའི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་།རྣམ་པར་དབྱེ་ཕྱིར་གུས་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་ཚིག་སྔ་མ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེའི་ཞེས་བྱ་བའི་བུད་མེད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་། དོན་གྱི་དབང་ གིས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང་སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་གང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་།རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་གུས་ཕྱག་འཚལ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་ པའི་མན་ངག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཤེས་པས་མན་ངག་འདིས་མཁས་པ་རྣམས་དགའ་ཞིང་འདི་ལ་དྲིན་དུ་ཡང་གཟོ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་དམིགས་བུ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དགའ་བ་བསྐྱེད་པས་ན་འདི་རྒྱན་ཏེ་དཔེའི་མིང་ཉིད་ དོ།།དོན་འདི་ལས་བརྟེན་ཏེ་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། གཟུགས་རྒྱན་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་མེ་ལོང་ནང་སོང་ནས། །མཐོང་བའི་དབང་གིས་མི་རྣམས་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་མཆོག་སྐྱེད་པ། །དེ་བཞིན་ལེགས་གསུང་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ ཡི།།ཆོས་ཀྱང་དོན་རྣམས་ཕྱེ་བས་མཁས་རྣམས་འདི་ན་དགའ་མཆོག་སྐྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་ཅེས་པ་ནི་གཞུང་གང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྩ་བ་བཞི་པ་ཡི་གེ་བརྒྱད་པར་བྱས་པའི་མིང་སྟེ། དབང་པོའི་རྡོ་རྗེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པར་ དབྱེ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཙམ་ཞིག་སྟེ་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེས།མཐུ་ཡི་དོན་མཐོང་སྒོ་ནས་ནི། །གོ་བར་སླ་ཕྱིར་ངག་དང་ནི། །ཚིག་སོགས་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པར། །མཁན་པོ་ཡང་དག་རྣམ་སྣང་མཛད། །བླ་མ་བཟང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཚིག་ལེར་བྱས་ པའི་འགྲེལ་གསལ་བ།།འདི་ནི་སེང་གེ་བཟང་པོས་བྱས། །ཞེས་སྨོས་པས་སོ། །བཞི་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་ལྟའོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བར་ནི་བསྟན་ན། དེ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཉིད་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེས་རྟོག་པ་ལ། ཀུན་གྱི་རྒྱན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཀུན་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིའོ། །རྒྱན་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། སྐྱེས་པའམ་བུད་མེད་གང་ཞིག་གི་གཟུགས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་རྒྱན་རྣམས་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྒྱན་དེ་དག་དྲི་མ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ན་དགའ་བར་བྱེད་མི་ནུས་པས་ན་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ནི་རྒྱན་དེའི་དྲི་མ་མེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

以下是完整的直译：
如是赞叹而说。因此，此佛母无戏论、无分别，然不应舍弃供养、顶礼等。如是顶礼欲成就何事？为此："为分别彼之，庄严偈颂故，恭敬而顶礼。"此与前文相连。以"彼"之女性代词表示，且依义理亦与般若波罗蜜多相连。如是，所顶礼之般若波罗蜜多之庄严偈颂，为分别故恭敬顶礼，如是词句相连。"庄严"者，以偈颂口诀了知般若波罗蜜多之义，由了知此，以此口诀智者欢喜且知恩，因此如同明灯。如是生起欢喜故，此为庄严，即譬喻之名。依此义理，圣弥勒亦云："形饰具自性功德入镜中，由见令众生生起最胜喜，如是善说常具自性功德，法亦分别义令智者生胜喜。"所谓"偈颂"者，即指文句为四句八字之名，较帝释金刚更为殊胜。"分别"者，仅是义理，即解说。如圣解脱军所说："从见力义门，易解故语及，文等未作合，阿阇黎遍照，顶礼善上师，造此明释论，此乃善狮作。"此第四当视为因相。若说为分别彼偈颂故而顶礼，则于分别有何必要？为此说："为成一切饰。""一切"者，即如所说一切般若波罗蜜多。"成为庄严"者，此说：男女任一者生起喜爱色身之因即是诸饰，然若彼等饰具有垢，则不能令生喜，故以饰庄严即是令彼饰无垢。

 །དེ་བཞིན་དུ་མཁས་པ་དགའ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱན་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བསྟན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཁ་ཅིག་མ་རྟོགས་པའམ། ལོག པར་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལེགས་པར་སྟོན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས་འདི་རྒྱན་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཀླན་ཀའི་དྲི་མ་སྐྱེ་སྲིད་དོ།།སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་བ་སྡེབ་སྦྱོར་སྤངས་པས་དྲང་ཐད་དུ་བསྟན་པ་ འདི་མཛད་པས་དེ་དག་གིས་ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང་།མ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་དྲི་མ་ངན་པ་འཇོམས་པས་ན་འགྲེལ་པ་འདི་ནི་རྒྱན་ཏེ། རྒྱན་དུ་བྱེད་པས་ན་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་ཉིད་དེ། དེ་བས་ན་འདི་ནི་དྲི་མ་སེལ་བས་རྒྱན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་ཞལ་ སྔ་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀླན་ཀ་ངན་པའི་དྲི་མ་བསལ་བས་ན་འདི་ནི་དབུ་མའི་རྒྱན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ།།བཞི་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་འགྲེལ་པའི་གཞུང་འདི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལེའུར་ བྱས་པ་ཁོ་ནའོ།།དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ཐམས་ཅད་དོ། །དགོས་པ་ཡང་དངོས་སུ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ལེགས་པར་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དེ་རྒོལ་བ་རྣམས་ལ་རྒྱན་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ཚིག་ ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ལེགས་པར་བསྟན་པས་དེ་རྒྱན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ནི་དགོས་པ་ཡིན་ལ།དེས་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཤེས་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་ནི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ་ཞེས་རྟོག་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་འགྲུབ་པ་ ཉིད་འགྲེལ་པ་འབའ་ཞིག་གིས་མི་སྲིད་ལ།རྩ་བའི་གཞུང་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཡང་འོག་ནས་འཆད་པས་མི་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོའི་དབང་གིས་གཞུང་དབྱེ་བར་དམ་བཅའ་བས་བརྩམས་པ་མཐར་དབྱུང་བ་ཡང་སྟོན་ཏེ། ཕུང་པོ་ དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་།ཁས་བླངས་པ་དང་དམ་བཅས་པ་དག་ནི་ཁུར་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ནི་ལེགས་པར་བླངས་པའི་ཁུར་བྱ་བ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་མི་འདོར་ཏེ། གཞན་དོན་བརྩེ་བ་ཅན་རྣམས་སྲོག་ཕྱིར་ཡང་། །རང་གི་ནུས་པ་ལྷོད་པར་མི་བྱེད་དེ། །སྐྱེས་ བུ་དམ་པ་ཁུར་ལྕི་ཁུར་བ་དག་།ཉམ་ངའི་ལམ་དུ་ནམ་ཡང་འདོར་མི་བྱེད། །ཅེས་བསྟན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། བསྟན་པར་དམ་བཅའ་བ་དང་། ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བའི་འགྲེལ་པའི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་རྣམ་པར བཀྲོལ་བའོ།

以下是完整的直译：
如是，虽已说明偈颂即是令智者欢喜之庄严，然有些人由于未了解或邪解之故，认为此偈颂不能善说诸佛母之义，故非庄严，如是或生诽谤垢染。阿阇黎前所作《明义释》舍弃诗律而直白宣说，此能摧破彼等邪解与未解之因所生恶垢，故此释论即是庄严。由能庄严故即是以饰庄严，因此此论由除垢故为庄严。如同阿阇黎莲花戒所说："正因如是，由除恶诽垢染故，此名中观庄严。"此第四即显示因相。如是，此释论为能诠，其所诠中，文句所诠即是偈颂，义理所诠即是一切佛母。其直接目的是善说偈颂之义，其目的复是成立此偈颂对诸论敌即是庄严。其他人则认为：由善说偈颂义而成立其为庄严是目的，由此了知佛母一切义乃至无住涅槃是目的之目的。然此非仅依释论即能成就，若就根本论而言，如下所说亦不应理。复次，依初偈分别论典之立誓亦显示终将圆满，谓蕴、烦恼、承许、立誓等为重担，圣者乃至未圆满善取之担不舍弃。如说："悲愍他利者，纵为命亦不，自力生懈怠，胜士负重担，险路终不舍。"如是已释顶礼、立誓宣说及自造释论目的等一偈。

།ད་ནི་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་མཁས་པར་བསྟན་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་རང་གི་འགྲེལ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་དང་། གཞུང་དུ་མ་ཚོལ་བའི་འཇུག་པ་པོ་རྣམས་ལ་འང་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཛད་པའི་ གཞུང་གདགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།འགྲོ་བའི་ཆགས་ལ་ཆགས་མེད་མཛད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཡི་གེ་ཨ་ནི་རིང་པོ་ཡིན་པས་ལྷག་པར་སྟོན་ཏེ། དེས་ན་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་དག་གིས་ནི་མཚམས་སྦྱོར་བ་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་རིང་པོ་ཡིན་ན་མཚམས་སྦྱར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཐུང་ངུ་སྟེ་དགག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྡུས་ན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དག་གིས་སྐབས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་མོད་ཀྱི་དོན་གཞན་དུ་རྣམ་པར་རིག་པའི་གྲུབ་པའི་མཐར རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བཀྲོལ་ཏེ།ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་དེའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས་ན། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་པ་འོད་བྱེད་པ་བརྙེས་པས་ཀྱང་དེ་འདུལ་བ་དང་འཚམ་པར་བཀྲོལ་ཏེ། སེམས་ ཅན་གཅིག་གི་དོན་གྱི་ཕྱིར།།ཕྱི་མཐའི་བར་དུ་གནས་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་བརྗོད་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་ན། དེས་བྱས་བྱས་པ་མིན་མཐོང་སྟེ། །འཕགས་པའི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ ཡི།།རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེ་ཞེས་བྱས་ཀྱང་། །དབུ་མར་གནས་པའི་བློས་རྣམ་ཕྱེ། །ཞེས་རིམ་པར་བྱས་ཏེ་མདོ་བར་མ་དང་སྦྱར་བ་མཛད་དོ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ། །དད་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པ་སྟེ་དད་པ་ཙམ་གྱི་ས་ནི་དད་པའི་སའོ། ། བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པར། །ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་འབྱམ་ལ་མ་འདྲིས་པར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པར་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེས་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་སོ། །རང་དང་རྗེས་མཐུན་རྣམ་བཤད་བྱས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་རང་གི་ཤེས་རབ་འཕེལ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞུང་བརྩམས་ཀྱི།གཞན་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའམ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རིག་པ་བརྩམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་འཕེལ་བའི་རྒྱུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་འདབ་གཤོག་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པའི་བྱ་འཕུར་བར་རྩོལ་བ་དང་འདྲ་བས་བསྔགས་ པའི་ཚིག་ཡིན་གྱི་སྨད་པར་མི་སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟར་མཁས་པས་སྣང་བྱས་ཤིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་སོ།

།ད་ནི་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ལ་མཁས་པར་བསྟན་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་རང་གི་འགྲེལ་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་དང་། གཞུང་དུ་མ་ཚོལ་བའི་འཇུག་པ་པོ་རྣམས་ལ་འང་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཛད་པའི་ གཞུང་གདགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།འགྲོ་བའི་ཆགས་ལ་ཆགས་མེད་མཛད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཡི་གེ་ཨ་ནི་རིང་པོ་ཡིན་པས་ལྷག་པར་སྟོན་ཏེ། དེས་ན་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་དག་གིས་ནི་མཚམས་སྦྱོར་བ་མ་རྟོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་རིང་པོ་ཡིན་ན་མཚམས་སྦྱར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ཨ་ནི་ཐུང་ངུ་སྟེ་དགག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་མདོར་བསྡུས་ན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དང་། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དག་གིས་སྐབས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་མོད་ཀྱི་དོན་གཞན་དུ་རྣམ་པར་རིག་པའི་གྲུབ་པའི་མཐར རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བཀྲོལ་ཏེ།ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་དེའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས་ན། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་པ་འོད་བྱེད་པ་བརྙེས་པས་ཀྱང་དེ་འདུལ་བ་དང་འཚམ་པར་བཀྲོལ་ཏེ། སེམས་ ཅན་གཅིག་གི་དོན་གྱི་ཕྱིར།།ཕྱི་མཐའི་བར་དུ་གནས་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་སོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་གི་སྐབས་ཀྱི་དོན་མ་བརྗོད་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་ན། དེས་བྱས་བྱས་པ་མིན་མཐོང་སྟེ། །འཕགས་པའི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ ཡི།།རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེ་ཞེས་བྱས་ཀྱང་། །དབུ་མར་གནས་པའི་བློས་རྣམ་ཕྱེ། །ཞེས་རིམ་པར་བྱས་ཏེ་མདོ་བར་མ་དང་སྦྱར་བ་མཛད་དོ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་རྣམ་གྲོལ་སྡེ། །དད་པའི་ས་ལ་གནས་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པ་སྟེ་དད་པ་ཙམ་གྱི་ས་ནི་དད་པའི་སའོ། ། བསྟན་བཅོས་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པར། །ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་འབྱམ་ལ་མ་འདྲིས་པར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མཐའ་དག་མ་རྙེད་པར་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེས་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་སོ། །རང་དང་རྗེས་མཐུན་རྣམ་བཤད་བྱས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་རང་གི་ཤེས་རབ་འཕེལ བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞུང་བརྩམས་ཀྱི།གཞན་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའམ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་རིག་པ་བརྩམས་པ་ནི་ཤེས་རབ་འཕེལ་བའི་རྒྱུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་འདབ་གཤོག་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་པའི་བྱ་འཕུར་བར་རྩོལ་བ་དང་འདྲ་བས་བསྔགས་ པའི་ཚིག་ཡིན་གྱི་སྨད་པར་མི་སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟར་མཁས་པས་སྣང་བྱས་ཤིང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་སོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
我来为您翻译这段藏文：
现在论师自身通过展示精通前代论师的传统，为了使众生入于自己的注释，也为了利益那些寻求诸多论典的学习者，为了阐明前代论师所造的论典，说道"于众生贪执无贪"等。
有些人说，由于字母"a"是长音，所以表示增上，因此是普遍贪执。这些人并未理解文法连接。如果是长音，就不会形成连接。因此字母"a"是短音，表示否定。
简而言之，虽然圣者无著和论师世亲将其分为八品，但在其他意义上，在唯识宗的究竟见解中解释了佛母（般若经）。这个大乘中观见的偈颂，由于论师世亲未能通达其境界，所以圣者无著获得光明后也随顺所化众生而作解释，这是遵循"为一众生利，住世至后际"之教言。
如是未说明他们品类的内容，也未断除唯识执著，所以"见彼所作非所作，虽称圣者部属中，解脱部派之名号，以住中观慧分别"，这样次第地与中品般若经相配。
其后"解脱部，住信地者"，是指一般资粮道，仅有信心的地位即是信地。"未得一切论"，是指未熟悉浩瀚的宗义。有些人说是"未得一切佛母"，这种说法不妥当。
"随顺自己作解释"，是指为增长自己的智慧而著论，而非为利他或以慢心所作。如说："著作论典是增长智慧之因。"这是赞叹之语，如同翅膀稍生的鸟努力飞翔一般，不应理解为诽谤。
"如是智者作显明"，是指圣者解脱部尊者。

 །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀུན། །མ་རྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་བསྟན་བཅོས་ནི། །ཉོན་མོངས་དགྲ་རྣམས་མ་ལུས་ འཇོམས་པ་དང་།།ངན་འགྲོ་སྲིད་ལས་སྐྱོབ་པ་གང་ཡིན་པ། །ཆོས་སྐྱོབ་ཡོན་ཏན་ཕྱིར་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། །གཉིས་པོ་འདི་དག་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་མེད། །ཅེས་པའི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ན་བསྟན་བཅོས་ཏེ། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་སོ། ། ཀུན་མ་རྙེད་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་རང་རང་གི་བློས་མ་རྟོགས་པ་སྟེ་གཞུང་མ་རྙེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དང་། བཙུན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་སྟེ། འདུལ་བའི་དབང་ལས་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱང་དེར་བགྲང་ངོ་། །དེ་རྙེད པ་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཡ་མཚན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་བདག་ནི་སྔོན་དུ་ཡང་སྐལ་བ་བཟང་བས་སྔོན་བསོད་ནམས་མཚར་ཞིག་བྱས་པ་ལྟ་ཞེས་རྗེས་སུ་དགའ་བ་སྟོན་པའི་ཚིག་གོ།།དེ་ལྟར་མཁས་པས་སྣང་བར་བྱས་པ་ཡང་བདག་གིས་ཤེས་ལ། ལ་ལས་ནི་དོན་ཚང་བར་མ་ཤེས་ ལ་བདག་གིས་ཚང་བར་ཤེས་སོ་ཞེས་བསྟན་ནས།དེ་ཡང་རང་གི་ལྷས་བྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ། །ཟབ་མོའི་ལམ་ཅན་འདི་ལྟ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་དབང་གིས་རྙེད་པ་ནི། །ཞེས་ སྨོས་ཏེ་བསྐལ་པ་མང་པོར་ཡང་མཚན་ཙམ་ཡང་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དོན་ཟབ་མོ་འདི་དང་ཕྲད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་དབང་ཉིད་ཡིན་གྱི་གནམ་བཅས་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ལྟར་ནི་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཏེ།བཅུ་གང་ཞེ་ན། དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བ་དང་། བདུད་ཀྱི་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་དེ་བཟློག་པ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་ཏེ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དང་། འཁོར་བའི་ སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ནས་མི་སྐྱོ་བ་དང་།ཆོས་ཟབ་མོ་རྟོགས་པར་བྱས་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟོན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་མི་མོས་པ་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྟོག་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་ལ་མི་གནས་ ལ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་མི་གནས་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་།ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་ཀྱང་དེ་སེལ་བ་དང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་གཅོད་པ་སྟེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་དེ་ དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ།

以下是您提供的藏文的完整直译：
有些人说，所有的论著都未曾找到。所谓论著，是指摧毁一切烦恼敌人，护持恶趣轮回者，因而为了护持佛法功德而作论著。第二者，这些并不存在于他人的传统中。以这种确定的言辞方式作论著，尤其是佛母们。
所谓"一切未得"，是指自身未曾理解，以为未得论典并非如此。有些人说，所谓"有些人"是指论师世亲和尊者解脱部派。虽然圣者无著也在其中，但他获得了殊胜的功德。
所谓"获得"，是指我在过去由于善缘而积累了福德，故而欢喜地显示出这种言辞。如此，智者作显明，而我则知晓。以此未能完全理解的意义，我则完全理解。
所谓"自身的神授"等并非如此，而是由于佛的加持。因此极为难得。此深奥之道，乃是佛陀之力所获得。所谓"诸佛之子"，是指如是十位菩萨，乃是如来之加持。
所谓"十者"，首先是发菩提心，生生世世不舍菩提心，从魔业中解脱并回转，闻思修行般若波罗蜜多，知苦不厌，证悟深法而得果，示现声闻和自觉佛乘，然不住于解脱，观察有为法之自性，住于无为法，知有为与无为法不住，住于中道，虽住于边际，然不住于边际，虽知一切法，然不断菩萨行之种类。
所谓"诸佛之子"，乃是如来之加持。

།ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཡང་ཡུམ་འདི་ཉིད་ལས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཆུང་ངུས་ན་གླེགས་བམ་ཆེན་པོ་ལ་ཡི་གེ་གསལ་བ་བྲིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཡིན་ན།གོ་ཐུགས་རྗེས་ཕྲོགས་པ་དེ་དག་བཙུན་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་ལ་སོགས་པས་རྙེད་པ་ཉིད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛད་ཅེ་ན། རང་གི་འབད་པའི་རྗེས་སུ་བྱིན་གྱི་རླབས་འབྲང་བ་ནི་ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རབ་ཀྱི་རྩལ་ གྱིས་རྣམ་པར་གནོན་པས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་སྙིང་པོའི་དོན་བསྟན་པ་ལས།རྟ་ཅང་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་བསྟན་ལ། འདི་ལས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། །དེ་ལས་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་མགོན་བྱས་ པས།།འདི་མཉན་པ་ཡི་སྣོད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྟོན་ནོ། །ད་ལྟར་ཡུམ་འདི་རྙེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་ཡིན་པས་ན་དེ་ལ་བྱས་པ་ཤེས་པའི་མཆོད་པ་བྱ་བར་རིགས་པས་ན། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དབྱེ་བའི་རིགས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། བཀའ་བཞིན་འབད་པས་བསྒྲུབས་པའི་ ལན་ཀླན་པས།།ཕན་པར་མཛད་པ་དེ་ལ་ལན་དུ་མཆོད། །ཅེས་བསྟན་པས། ལན་དུ་མཆོད་པ་ཡང་བཀའ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། བཀའ་སྒྲུབ་པའི་མཆོག་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ ལས།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་འདྲི་བ་དང་། ཀློག་པ་དང་། ཉན་པ་དང་། འདོན་པ་དང་།ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། འཆང་བ་དང་། སེམས་པ་དང་། སྒོམ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ མཁས་པ་སྟེ།ངེས་པར་རྟོགས་པས་སུ་ཡང་རུང་སྟོན་པ་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལན་དུ་མཆོད་པའི་ངོ་བོར་ཡུམ་འདིའི་དོན་བློ་དང་གཞུང་ལ་དབྱེ་བར་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱང་གཞུང་འབྱེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདག་གིས་ནི། །སྤྱོད་ ཡུལ་མིན་ཡང་རང་གཞན་ལ།།ཕན་གདགས་འདོད་པས་བསོད་ནམས་དག་།བསྒྲུབ་དང་མཐུན་ཕྱིར་སེམས་པ་སྐྱེས། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་བདག་གིས་ནི། །སྤྱོད་ཡུལ་མིན་ཡང་ཞེས་པ་ནི། །ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་འགྲེལ་པ་བརྩམས་པ་ལ་སྨོད་ པ་སྲིད་པས་དེ་བཀག་པ་སྟེ།དེ་སྐད་དུ་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པས་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་བྱེད་པ་ན། སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཕལ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་གཞན་ལ་ཕན་གདགས་འདོད་ནས་ཞེས་པ་ནི། བསམ་པ་དག་པར་སྟོན་ཅིང་གདུལ་བྱ་ འཇུག་པ་རྣམས་ལའང་བསླབ་པའོ།

以下是完整直译：
如是所说。又从此佛母中说道："由如来加持力，即便是小小的经函，也能书写清晰的文字"等等。
如此，若是佛陀加持，为何不令那些被大悲摄受的尊者解脱部等人获得呢？随顺自身精进的加持如水中月，因此在圣者"胜力降伏所问经"中，以调御马等譬喻显示佛母生起的要义。此中又说：
"供养诸佛已，
由此生善根，
善知识护持，
堪为闻法器。"
现今获得此佛母是佛陀威力所致，故应以知恩供养为宜，因此说："诸智者应当分别。"以依教精进修行报答恩德，以供养回报利益所作。
所谓回报供养即是实践教法，而实践教法之最胜即是精进修学佛母。如《圣般若波罗蜜多吉祥第一》中说："书写、阅读、听闻、诵持、受持、思维、修习此般若波罗蜜多，即是对一切如来广大供养仪轨。"
如是，智者即通过决定了悟而报答导师恩德者，应当以回报供养的方式，依智慧及论典分别此佛母之义。为此，论师自身也显示开释论典，故说：
"虽非我一切，
所行之境界，
为利自与他，
生起思维心。"
所说"虽非我一切所行境界"，是为遮止由嫉妒等而诽谤造论之事。如法称论师造《量理论》时所说："众生多执著凡庸"等。"为利自他"是显示清净意乐，并教导所化众生。

།བསོད་ནམས་དག་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཞེས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ལན་དུ་མཆོད་པ་སྟེ། མཐུན་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་མཆོད་པའི་ཐབས་བཟང་པོ་འདི་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྟོན་པའོ། །སེམས་པ་སྐྱེས་ཞེས་པ་ནི་བརྩམས་པའི་སྤྲོ་བ་འབྱུང་ ངོ་ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ།སེམས་བསྐྱེད་གཅིག་ཅེས་གདམས་ངག་གི་རྐྱེན་ཅན་དུ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ད་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་པ་ནི་ཚིག་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་བྱམས་པ་བདག་ཉིད་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་མཐུན་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་པས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཚིག་དེ་ ནི་གོ་སླའོ།།སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་དང་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་ལམ་ལས་འདས་པས་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རང་གིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེ་ནི་གཞན་ལ་བསྟན་ནུས་པ་མ་ ཡིན་ལ།གཞན་གྱིས་ཀྱང་དེ་བརྟེན་ཅིང་གཟུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་རང་ཁོ་ནས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་རང་གིས་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཕྲ་ལ་ཤེས་དཀའ་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོའི་ལམ། །མི་རྟོག་རྟོག་ཡུལ་མ་ཡིན་བལྟ་བར་དཀའ། །རང་བཞིན་ཞི་ཞིང་ འགག་མེད་འབྱུང་བ་མེད།།མཁས་གསལ་ཤེས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཞི་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་ཟད། །རྒྱུད་ལས་རྣམ་གྲོལ་མཉམ་པར་མྱ་ངན་འདས། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད། །དུས་གསུམ་གྲོལ་བ་ནམ་མཁའ་འདྲ་ཞིང་མཚུངས། ། བདེ་གཤེགས་སྤྱོད་ཡུལ་ཞི་ཞིང་ཉེ་བར་ཞི། །སྨྲ་བའི་ལམ་རྣམས་ཀུན་གྱིས་བརྗོད་པར་དཀའ། །དེ་དག་ས་དང་སྤྱོད་པ་དེ་འདྲ་བས། །སྨྲ་བར་དཀའ་ན་བསྟན་པར་ག་ལ་ནུས། །དེ་ནི་བསམ་ཡས་སེམས་ལས་རྣམ་པར་སྤངས། །ཡེ་ཤེས་མངོན་བསྒྲུབ རྒྱལ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ།།ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་མིན། །སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་མ་བརྟགས། །ཇི་ལྟར་བར་སྣང་གནས་ཀྱི་བྱ་ཡི་རྗེས། །ཤིན་ཏུ་སྨྲ་དཀའ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པ། །དེ་ལྟར་བདེ་གཤེགས་སྲས་ཀྱི་ས་རྣམས་ཀྱང་། །ཡིད་དང་ སེམས་ཀྱི་ཡུལ་གྱིས་ཤེས་མི་ནུས།།འོན་ཀྱང་བྱམས་དང་སྙིང་རྗེའི་སྨོན་ལམ་གྱིས། །དེ་ལས་ཕྱོགས་ཙམ་རིམ་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །བཤད་པར་བྱ་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཡེ་ཤེས་ཚུལ་གྱིས་རྫོགས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་འདྲའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཕྲ་ཞིང་བལྟ་དཀའ་བ། ། རང་རིག་ཡིན་ཕྱིར་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། །འོན་ཀྱང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐུས་བརྗོད་ཀྱིས། །སེམས་དང་མཐུན་པར་ནན་ཏན་གྱིས་ཏེ་ཉོན། །ཞེས་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
"成就诸福德"是指以修行作为供养回报；"随顺故"是显示此即是殊胜供养方便；"生起思维"是显示生起著述的欢喜，也可解释为与教诫缘起相关的发心。
现在显示顶礼，为解释文句，故说："圣者弥勒，随顺诸圣者行为而善巧显示"等，此句易解。
关于"以各别自证智慧缘取般若波罗蜜多的净信"，其中"各别自证"是指超越言语途径而离诠表，自己如实了知之事无法向他人显示，他人亦不能依止及领受，因此唯由自己如实了知即是自证。如是：
"微细难知大仙道，
无分别境难观察，
自性寂灭无生灭，
智者明慧方能解。
无自性寂苦尽除，
解脱相续入涅槃，
无边无中言不及，
三时解脱同虚空。
善逝行境寂近寂，
一切言路难宣说，
彼等境界行如是，
难可言说何能示。
彼离无量心所行，
智慧现证佛境界，
非蕴处界所生起，
心不能知意不测。
如同虚空鸟迹痕，
极难言说不能示，
如是善逝子诸地，
意识心境不能知。
然以慈悲愿力故，
从中少分依次第，
当为宣说非心境，
智慧方便当圆满。
如是行境细难见，
自证故虽难言说，
然依如来威神力，
随心精进且谛听。"

 །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དབང་ལས་དེ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བསྟན་ན། ཅི་སྟེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་མེད པས་ན་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སམ།འོན་ཏེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས། དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་དེ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་རང་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ནི་རིག་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང་། བཟློག་ན་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་གྲུབ་པོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་ཡོད་བཞིན་དུ་བརྗོད་དུ་མི་ནུས་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཉིད་གང་གི་ཚེ་སུ་ལས་ཡིད ཆེས་པར་འགྱུར།བླ་མ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་དེ་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ནི་མི་འདོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ཅི་གླགས་ལྟ་བ་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་སམ། འོན་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ཅན་ཉིད་ ནས་འཇུག་པར་བྱེད།གལ་ཏེ་དེ་དོན་དམ་པར་ན་ནི་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་བཞིན་ཏེ། རང་རིག་པ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ཁོ་བོ་ཡང་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དེ་ལ་རིགས་པའི་སྟོབས་བཅོམ་སྟེ་གནས་པའི་མཐུ་ག་ལ་ཞིག་ཡོད་པར་འགྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་ ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས་སོ།།འོན་ཏེ་གླགས་འདི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྒོ་ནས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་གླགས་སུ་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་དག་ལས་ཁ་ཅིག་ནི་བརྟགས་པ་ཙམ་སྟེ། བདག་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་ལ་བསྟན་དུ་རུང་བ་ སྟེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ཁ་ཅིག་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་ཀྱང་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་བྱུང་བ་ཙམ་ལས་བསྟན་དུ་མེད་པ་སྟེ། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གིས་རིག་པ་དེ་ནི་ཡོད་ཀྱང་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའོ། །གལ་ཏེ་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་རང་རིག་པ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཡོད་པར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་མེད་ན་འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་བར་མི་འཇུག་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐ་སྙད་དག་མེད་དོ་ཞེ་ན། རང་རིག་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པས་སྐུར་པ་མི་གདབ་ཅིང་། རྒྱུད་གཞན་ཡོད་པ་ནི་རྗེས་དཔག་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་ཐ་སྙད་ མི་འཇིག་གོ།།འདིའི་དོན་ནི་ཚད་མའི་གཞུང་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་ཤེས་པས་འདིར་མི་དཔྱད་དོ། །གལ་ཏེ་རང་རིག་པ་གྲུབ་ན་དེ་ནི་གཞན་རིག་པ་དང་ཕན་ཚུན་སྤངས་པས་འགལ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ན་ནི་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།གཞན་གྱི་རྣམ་པ་མི་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
如此依据教法的权威而说其不可言说时，是否因如兔角般完全不存在而不能言说？还是虽然存在却不能言说？
对于第一种情况，虽然是不可言说，但并非自证，因为不存在之物不能安立为能知，如同虚空之花等。因此，由于无有过失与返过来也无害，故此不成立。
第二种情况也不合理，因为若事物存在却不能言说是不合理的，因为这样瓶等也将成为不可言说，且何时从谁处能信受不可言说之存在的名言？上师等也不能生起对此的决定，因为不能言说的缘故。因此，不承许各别自证。
对此若问：此寻过是从胜义门中抑或从世俗门中而入？若是胜义，则如前所说，我等连极微的自证也不承许，因为对此以理力破除后何有安住之力？为何如此？因为经中亦说："佛已证知故，不见诸法故。"
若说此寻过是从世俗门中，则不应理。因为世俗事物中，有些仅是假立，如我等；有些实质存在且可显示，如瓶等；有些虽实质存在但唯有自证本性生起而不可显示，如感受等。因此，虽有自证却不能显示。
若依不能显示的自证而言，则他相续将不存在，若无此则不入利生事业，大乘名言将不存在。对此答：自证以现量成立故不应诽谤，他相续存在以比量通达故名言不坏。此义以七种量论典能知，此处不详察。
若自证成立，则因与他证互相排除而为相违本性，故诸世尊具足自证智慧时将不成一切种智，因为不知他相。

 །དེ་མཁྱེན་པ་ན་ནི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་ནི་དེ་གཉིས་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་འགལ་བ་ཡིན་པས་ན། དེ་དག་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མ་བརྟགས་ ཤིང་།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ རྣམས་ཇི་ལྟར་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དོན་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་འགལ་བ་དེ་དག་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ན། གྲངས་ མེད་པ་ལ་སུ་ཞིག་བགྲང་།།ཚད་མེད་པ་ལ་སུ་ཞིག་འཇལ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྲངས་དང་ནི། །མཐུ་ལ་སྤོབས་པ་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་བསྟོད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རིག་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ ཅི་ཞིག་ཡིན།གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་མི་རྟོག་པའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་བེམས་པོ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འཕགས་པ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་མི་ཤེས་ན། །ཤིང་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པར་ཐལ། །ཞེས་བཤད་དོ། །འོན་ཏེ་རྟོག་པ་ དང་དཔྱོད་པ་ལས་འདས་པས་དེར་བཞག་ན་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་ཏེ་དེ་དག་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བས་དེར་བཞག་ན་ནི་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །རྐྱེན་ གྱིས་ཡུལ་མི་འཛིན་པས་དེར་བཞག་ན་ནི་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ།

以下是完整直译：
若问：知彼时则自证智慧不成立？答：乃至第十地为止，由于如前所说二者相违，故于彼等未观察一切种智，瑜伽师们的名言除调伏众生的权巧外，一切皆唯与证悟相顺，为令知此而作观察宣说。若非如此，则瑜伽续中所说"自证刹那如何为他信受之相"等义，亦于此中决定。
于佛地则不应思维彼等相违，因为彼不可思议，如赞颂云："谁能数无数，谁能量无量，于汝功德数，及力不敢言。"
所谓"以智慧"，即以自证无分别智慧。
何为所谓"无分别"？若说是自性无分别，则柱子等无情物将成智慧。如圣天亦说："若智慧无知，木成智慧过。"
若说超越寻伺而安立为彼，则第二禅等亦将成彼，因为彼等无有寻伺故。
又若由心与心所寂灭而安立为彼，则灭尽定亦将成彼。
若由缘不取境而安立为彼，则睡眠等亦将成彼。

།འོན་ཏེ་མི་རྟོག་པའོ་སྙམ་སེམས་པས་རྟོག་པ་གཞན་མ་སྐྱེས་པས་དེར་བཞག་ན་ནི་དེ་ཉིད་རྟོག་པར་རེད་པས་མི་རྟོག་པ་ག་ལ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་ནི་འདིར་མི་བསམ་གྱི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ ཡུན་རིང་པོར་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་བལྟས་པ་ལས།དངོས་པོའི་ཆ་ཤས་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མི་དམིགས་པར་ངེས་པར་བགས་ཀྱིས་བརྟན་པར་འགྱུར་ཞིང་། ནམ་ཞིག་ན་ཡུལ་གང་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་ ཚད་མེད་པ་རང་གིས་རིག་པ་དེ་སྐྱེ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ།ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་མྱངས་པས་ན་ཇི་ལྟར་ན་ངེས་པར་བྱེད་ནུས་ཏེ། ཁྱབ་དང་དབང་ལ་སོགས་མ་མྱོང་། །དཔག་ཏུ་མེད་པར་གནས་པའི་རྒྱུ། །འཇིག་རྟེན་སྤྱི་བོར་གྱུར་པས་ཀྱང་། །མྱོང་བར་གྱུར་པ་མ་ ཡིན་པ།།ཡང་དག་བདུད་རྩི་དག་པ་འདི། །ཐུགས་རྗེ་དག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་གཏོགས་པར། །གཞན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཅི་རིགས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དོ། །ཡེ་ཤེས་འདི་ ནི་རྒྱུ་ལས་དཔགས་ཏེ་ངེས་པར་ཡོད་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱའི།བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལྟར་གསལ་པོར་གཟུང་བར་ནི་ནམ་ཡང་མི་ནུས་པས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་ནས་ཁ་ཅིག་ལ་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་དོན་འདིར་གཏན་ལ་ཕབ པ་སྟེ།ཅི་ཞིག་ལྟར་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའི་ཚིག་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ལ་གོམས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་ན། རྒྱུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་འབྲས་བུ་དེ་ལས་བཟློག་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་ བུ་འགལ་བས་ན།ཡེ་ཤེས་དེ་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བས་གང་ལས་ཀྱང་དེ་འབྱུང་བ་འམ། རྒྱུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ན་འདི་རྒྱུ་མ་ཡིན། སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པར་མོས་པས་ཞུགས་ལ་འབྲས་བུའི་སྐབས་ན་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཐོབ་པོ། ། ཕྱོགས་མ་ལུས་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། རྒྱུས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་འགའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཀྱང་རྒྱུར་འདོགས་སོ།

以下是完整直译：
若问：若由思维"是无分别"而未生其他分别而安立为彼，则彼本身即为分别所得，岂能是无分别？答：此等于此不思，而是由择法慧长时观察诸法，于诸法微细分亦不见所缘，渐次决定坚固。
某时于任何境皆无分别，自性光明智慧显现无量广大自证生起，此即无分别智慧。凡夫见者皆未曾经验，故如何能决定？如说："遍及与自在等未经验，无量安住因，即使世间顶，亦非所经验。此等清净甘露，大悲清净为因，除如来之外，非他所受用。"随顺如来者则随分经验。
此智慧应由因推度而信解决定有，如瓶等事物般明显把握则永不能，故大师亦说："修力成就后，于某些人如宝石白银等知觉般，断除一切迷乱相，如幻自性显现之无分别智慧，为自证所知，如何真实生起时，瑜伽师则真实断所知障。"此中"如何"即是不能说示之语。
若问：若由择法慧串习之因生无分别智慧果，因是分别，其果与之相违，因果相违，则此智慧从非因生故，或从任何处生，或无因如何不生？答：此何以非因？择法时亦以无戏论胜解而入，果位时亦得无戏论性。若因果一切方面无差别，则如何成因果？因亦何所为？由某些方面随顺故假立为因。

 །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་ལས་ཀྱང་། རྭ་ལས་ལན་ཚྭར་གྱུར་པ་དང་། །འདམ་བུ་ལས ཀྱང་སྒོག་པར་འགྱུར།།མི་གཙང་སྲིན་བུ་ལ་སོགས་ལས། །སྦྲང་མར་འགྱུར་གཞན་མི་འདྲ་མང་། །རྒྱུ་དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུས་ནི། །ས་རྣམས་གང་ནའང་མི་སྣང་སྟེ། །གྱུར་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཙནྡན་གྱི་ཤིང་ལས་མེ་བྱུང་བའི་དཔེས་མི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་ ལས་མི་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཀྱང་འདི་ལ་གནོད་པ་མེད་དོ།།དེ་ལྟར་རང་རིག་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འཐད་པ་ཉིད་ན། དེ་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ རབ་ཏུ་དང་བ་ཞེས་གཞག་།དང་བ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིའི་དོན་ནི་སྔར་སྨྲས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུམ་འདི་ངེས་པར་བྱས་ནས། དེའི་རྗེས་ལ་ཐོབ་པས་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། མིག་གིས་མཐོང་བའི་གཟུགས དག་ལ་ཡིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལྟ་བུའོ།།ཡང་ན་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་ཞེས་གཞན་དུ་སྦྱར་བ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླ་སྟེ། ཅུང་ཟད་དུ་ན་འདིར་ཕྱག་འཚལ་བའི་དགོས་པ་ནི་བདག་ ཉིད་དམ་པའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པར་གཞན་གྱིས་ཤེས་པ་སྟེ།དེ་ཡང་དགོས་པ་ནི་བདག་གིས་བརྩམས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་འཇུག་པའོ་ཞེས་དགོངས་ནས་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་ཞེས་ པ་ནི།བདག་དང་གཞན་སྨྲས་དངོས་འདི་དག་།ཡང་དག་དུ་ན་གཅིག་པ་དང་། །དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་པ་དང་། དངོས་པོ་གང་གང་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་མེད། །གང་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མིན་པ། ། དེ་ལ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མ་མ་རྟོགས་པར། །རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་མི་རུང་འདི་གཉིས་ནི། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མར། ། རང་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉི་ག་ལས་མིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ལ་ཡང་། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་རིགས་པར། རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད། །ཅེས བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་།གཞན་ཡང་། སྐྱེ་མེད་རབ་ཏུ་སྟོན་ནུས་པ། །དུ་མས་དངོས་པོ་གཅིག་མི་བྱེད། །ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ།

以下是完整直译：
复次，《华严经》中亦云："角成为盐时，芦亦成为蒜，不净虫等中，成蜜他不同。因与果相似，诸处皆不见，从转变之因，果报得生起。"
又如旃檀木生火之喻，从不同因生不同果，亦因诸法法性不可思议，于此无害。如是自证无分别智慧实为应理，彼无分别时，云何安立为般若波罗蜜多境之极净信？净信是心所法信心。
此义前已说：决定此无分别智慧佛母后，以所得随所取而生极净信，如眼见色而意生贪著。或者配释为"自证智慧境般若波罗蜜多之极净信"亦无过失。
其余易解，略说此中顶礼之必要，为令他知己入圣者之数，其必要为令所化众生入我所造偈颂，思此而作顶礼。
"离一多自性等之量"者，如说："自他所说诸事物，真实离于一性及，多性自性故无性，如同影像。"又："诸法各别观察时，彼彼之中无一性，若于何法无一性，彼中亦无多性存。若不成立一与多，具有异相之事物，不应道理此二者，互相远离而住故。"此即所谓离一多自性。
"等"字，如《金刚碎》云："非自非他生，非共非无因，于诸事物中，生起永非有。"又《缘起正理》云："从缘所生彼未生，彼无自性之生起。"等等。又复："能示无生者，多不作一物。"等等。

 །ཚད་མས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཏན་ཚིགས་དེ་དག་ཉིད་འཇལ་བར་བྱེད་པས་ཚད་མ་ཞེས་ ཀྱང་བྱ་སྟེ།དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་ལས་རིགས་པ་ཞེས་བསྟན་ཅིང་བློ་དངོས་པོ་དང་མཐུན་པར་སྒྲུབ་ཅིང་དེར་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ན་སྒྲུབ་པ་དང་འདྲེན་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ལ་མོས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་ ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པ་སྲིད་ན་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་དེ་ལ་ངེས་པར་བྱ་སྟེ།དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པར་རིགས་ཏེ། འདི་ནི་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ལ་གཙོ་བོ་སྟེ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ལས་འོངས་པ་ནི་སུས་ཀྱང་འགལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟོད་པར་བྱེད་པ་ལས། རྣམ་གྲོལ་ ནང་ན་མི་གཡོ་ལྟར།།རིགས་པའི་ནང་ན་ཆོས་ཉིད་ལྟར། །ཤེས་རབ་ནང་ན་ཀུན་མཁྱེན་ལྟར། །ཁྱོད་ནི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་མཆོག་།ཅེས་བསྟོད་པ་བརྗོད་དོ། །གཞི་དང་། ལམ་དང་། རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་གསལ་ལོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུམ་ལ་གནོད་པ་མ་མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ།སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡུམ་སྟེ། ཡུམ་དེ་ཡང་འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་སྟེ།མཚན་ཉིད་ནི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་གཙོ་བོར་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡུམ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་སྲས་གསུམ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་དོ་ཞེ་འམ། སྲས་གསུམ་སྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་ནོ། །ཞེས་ རིགས་པ་འགའ་ཞིག་གིས་གནོད་པ་ཡོད་པར་མ་མཐོང་བ་ནི།ཡུམ་འདིའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་བཙན་ཐབས་སུ་ནི་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་སོ། །ནས་ཞེས་པ་ནི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ནི་ཞེས་པ་ལ།འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡུམ་དེ་ཡང་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཡང་དབྱེར་མེད་པའོ་སྙམ་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་དང་།སྲས་གསུམ་ཅར་སྐྱེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་འདི་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་བསྟེན་པའི། །ཐར་ལམ་ཁྱེད་ཉིད་གཅིག་པུ་སྟེ། །གཞན་ཞེས་བགྱི་བ་མ་མཆིས་ངེས། ། ཞེས་བསྟོད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
量度者，谓从本不生中生起信心之因，彼等因果关系故称为量度。依此如理作意之力，称为正理，且与心实相应而成立，故为引导者。此中应首先信仰法性之正理，若有疑惑等，应由他正理决定，依此正理而信。此为信心之主，因从实物之力而来，故无有违。
因此而赞颂曰：解脱中如不动，正理中如法性，智慧中如一切智，汝为有情之最胜。此中所说之基、道、果，皆为显明。
无生之义，谓无生之义母无损害故。无生之义，谓无生之义母，彼亦以一偈显示其自性，自性即为能力之自性。
如是母具无生之义，能生三子之自性，若有生者，则无三子之自性。正理者未见有损害，因此母即为法性故。无他因能成立故。
故赞曰：智慧波罗蜜多，具三种自性者，谓一切智自性。此中智慧波罗蜜多者，谓殊胜之基。其殊胜者，谓一切智自性。母亦为究竟无分别，故说此偈。诸佛及自觉佛，声闻等决定依，解脱道唯汝一，余无他者定无。此赞颂，声闻地中欲学者，亦应学此智慧波罗蜜多。

 །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་ལ། ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ཉན ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་།རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམས་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡུམ་འདི་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསྐྱེད་པས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་དང་།སངས་རྒྱས་རྗེ་བཙུན་རྣམས་བསྐྱེད་པས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ནི་འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་བསྟན་པས། བསྟན་པ་འདི་ལ་ ཡང་དོན་ལྷག་མ་མེད་ལ་ཡུམ་འདི་ལ་ཡང་རང་རང་གི་རྟོགས་པ་ལས་ལྷག་པའི་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་སྙམ་ན།དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཚུལ་གསུམ་པ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིར་དོན་ནི་ཡུམ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་རང་བཞིན་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ དབྱེ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་སྲས་གསུམ་གྱི་ཡུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་གྱི། རྣམ་པར་ངེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེ་བཙུན་ཁོ་ནའི་ཡུམ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་གཡུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ནི་ བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་ཡུམ་འདིས་ག་ལ་སྐྱེད།དེའི་ཕྱིར་འདིའི་མཐུ་ཆེ་བ་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁོ་ནར་བསྒྲུབས་པས་ན་རབ་ཏུ་མཚར་དུ་བྱ་བའོ། །ཡུམ་གྱི་མཐུའི་ཁྱད་པར་དེ་ཉིད་སྟོན་པའི་གཞུང་དག་ཀྱང་གཞུང་གཞན་ པས་མཆོག་ཉིད་དོ།།འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ཞིག་གཙོར་བསྟན་པས་གཞུང་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ། །འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ དག་ཏུ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བྱ་བའི་ཚུལ་དང་།འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་གཙོར་བསྟན་གྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་གཞུང་ཕྱོགས་གཅིག་པའོ།

以下是完整直译：
如是等所说。复次，从胜者中般若波罗蜜多中亦云：此般若波罗蜜多中，广说三乘：声闻乘、缘觉乘及正等正觉乘。
如是，此母生声闻与缘觉故，仅为人无我；生菩萨与佛尊故，为人法二无我。此于圣正法念处等及圣华严等经中亦说。
若谓此教中更无余义，此母于各自证悟外更有何稀有？为断此疑，故说具三种相。此中义为，母分三种一切智，非分三自性，因不可分故。
若尔云何？依所化众生意乐力，示为三子之母。若依决定义时，唯为佛尊之母，声闻与缘觉凡夫等，岂能生于如宝女般之母？
是故此力大者，成就一切众生为佛世尊法王故为稀有。显示母力殊胜之经典，亦胜余经。圣正法念处等经中，主要显示离贪入次第等，故为一分经典。圣华严等经中，主要显示大乘行相与果等，未说声闻缘觉道果。是故彼等亦为一分经典。

 །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིར་ནི་རིགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ བསྟན་པ་བསྒྲགས་པས་ན་གཞུང་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ཡིན་ཏེ།དོན་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ། གང་ཡང་དག་པར་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་སྐྱེད་པའི་མཐུ་མེད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་གིས་འཁོར་བའི་ རྒྱུན་གྱི་མཚམས་བཅད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།འོན་ཀྱང་དེ་དག་གལ་ཏེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན་དེ་དག་ལ་ཡང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ངོ་། །ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་གི་དགེ་ བའི་ཕྱོགས་ལ་ཁོ་བོ་ནི་བར་ཆད་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ལ།སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་དེའི་དོན་བསྟན་པ། ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི་མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ལུགས་ལས་འབྱུང་བས། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་གཏན་ ལ་ཕབ་པ་ཡིན་ལ།འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས་དེ་ལྟ་ན་ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒལ་བ་དང་ལན་རྣམས་ཀྱང་འདི་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ ཕྱིར་ཚུལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ཁོ་ན་ལས་མེད་པར་རྐྱེན་གཞན་ཁ་ཅིག་གིས་དུ་མར་སྣང་བའི་དུ་མ་ཉིད་ཇི་སྙེད་པ་ནི་འདིར་ཚུལ་གྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་སྟེ་ཡུམ་འདི་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ཡང་རང་བཞིན་ཕྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འཇིག་རྟེན་མགོན་ པོས་ཐུགས་རྗེ་ཡིས།།ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་སླད་དུ། །ཐ་སྙད་མངོན་དུ་མཛད་ནས་ནི། །ཁྱོད་ནི་བསྟན་ཅིང་བསྟན་མ་ལགས། །ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསྟོད་པ་ལས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་དུ་མར་སྣང་བ་གཅིག་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་ཚུལ་ གསུམ་པ་ཅན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ།གཅིག་དུ་མར་སྟོན་པའི་མཐུ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་སྨོས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཐུའི་ངོ་བོ་དེ་སུའི་སྙམ་པ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སྨོས་པ་སྟེ། དོན་གྱི་གོ་རིམས་ནི་དེ་ ལྟར་བལྟ་བར་བྱའོ།།རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་ནི་དོན་བརྒྱད་བསྡུས་ལ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
此胜者之母宣说一切种姓之教法，故为大经广部。依此义，若入于无过失者，无发无上正等正觉心之力。何以故？以彼等已断轮回相续故。然若彼等发无上正等正觉心，于彼等亦随喜。
所说："于从殊胜法中获得殊胜法者，我不障碍其善分。"
如上师亲言所说其义："三乘安立是密意，非实相。"如是由教理而出，一切众生究竟于无上正等正觉。是故，离贪及其他瑜伽师亦应修道智以证佛果，此遍及性亦于此中决定。
应知解说中之顶礼、赞叹为前导之《现观庄严论》等诸问答，亦于此中决定。
是故"方式"之词，即显示唯一自性由某些他缘显现为多之多性，此以"方式"词表示。于此母中分三种一切智亦非分自性。如上师前《无分别赞》云："世间怙主以大悲，为显有情故，显现世俗名言已，汝非所说亦非能说。"
如是，显多现为一即是"具三种相"，说具有一显多之力即是"三种一切智自性"之语。如是力之体性为谁？说为"般若波罗蜜多"。义之次第应如是观。
"主因"即为能作因。其中三种一切智摄八事，此即般若波罗蜜多。

 །དེས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ དེ་ལྟར་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ།དངོས་པོ་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དེ་དག་ནི་དངོས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་དཔྱད་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཞེས་གཅིག་ཁོ་ནར་གདགས་པར་རིགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔར་བསྟན་པའི་རིགས་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ནི་ འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གཅིག་པུ་བརྒྱུད་པའམ།དངོས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་སྟེ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ ལྷུར་ལེན་པ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་སྨོས་པ་ཡང་འདིར་བསྟན་པས་ཆོག་གོ། །འོན་ཀྱང་དམན་པ་ལ་མོས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་འཚང་རྒྱ་བར་ངེས་ཀྱང་བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་སྣོད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བདག་ལ་རྣམ་པར་སྨད་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མ་ ཐོབ་པས་ལམ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ།ཁ་ཅིག་ནི་ཡུན་རིང་པོ་ནས་བཞེད་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པས། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་བདག་པོར་དབང་བརྙེས་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་གསུམ་དུ་བསྡུས་པས་ན་སྐབས་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བ་ཡང་སྐབས་གསུམ་དུ་བསྡུ་བར་ཤེས་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དོན་བརྒྱད་བསྡུས་ལ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐབས་གཅིག་ཅེའམ། གསུམ་ཞེས་མི་བཞག་པར་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཉིད་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་འདི་ཅི་ལ་ དགོངས་ཤེ་ན།དོན་འདི་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མི་བསམ་མོ། །ད་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟར་བསྡུ་བ་ཅུང་ཞིག་འདིར་བརྗོད་དེ། དང་པོ་རེ་ཞིག་གང་ཟག་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་རིམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་རིམ་པས་ དང་པོར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལམ་བདུན་དུ་བསྡུས་པ་འདི་ཉིད་གཞིར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་དེ་ལ་ རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་ཅེས་རྟོག་པ་ལ།མཐོང་བའི་ལམ་གཙོར་བྱས་ཏེ། རང་གི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་མེད་པ་ནས་འདུལ་བ་མེད་པའི་བར་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་རྟོག་པ་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་ཉི་ཤུ་བསྟན་པའོ། །དེ་དག་གི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གང་ཞེ་ན་ཞེས་ རྟོག་པ་ལ་ནི།འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
因此，解释的方式是所有意义圆满具足。如此安住于心中。所说的八种实体分别开显，若从实体的方式分析，称为一切种类智慧之时机。为何如此？因先前所说的理智之道，皆为果之种类智慧唯一传承，或为实际成就之故。
因此，从上师的亲言中解释，一切种类智慧即是佛之道，显现一切现量之近取，迅速接受。所说的此处所示亦可。
然而，有些人虽趋向于低劣，然我非大菩提器，故自轻视而行。有些人虽行于广泛，然因未得果而住于道。有些人因长久所愿之义完全成就，故得法王三界主之权。如此，若以三种摄一切，虽开显八时，亦应知为三时摄。
其中，三种一切智摄八事，此即般若波罗蜜多。如此，若于一时或三时不立，八种实体之时应以八时说。若思此义，则于下文示现。
今此八种实体一切种类智慧三种摄略，稍作表示。首先，某人以次第调柔而得佛果之次第，初以声闻果为主，显现一切圆满现量之种类智慧之主。以菩提分法三十七道七摄为基示现。
然后，思维此等种类有多少，作见道为主。自之种类十六无调伏之中，知至无调伏之际。其体性如何思维，示现二十种体性。
此等之修行道为何，思维之中，圣者声闻道中。所说等，色等无常等，所说等。

 །སྦྱོར་བའི་ལམ་ལས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་འབྱུང་བས་ན། སྐབས་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པར་མཐོང་བའི་ལམ་རྣམ་ པ་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏོ།།འབྲས་བུ་ནི་འདིར་མ་བསྟན་ཏེ་གོ་སླ་བས་སམ། རང་གི་གཞུང་ལ་ལྟོས་པས་སམ། དོན་གཞན་ཡིན་ཡང་གདམས་ངག་གི་སྐབས་སུ། དབང་པོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་དུ་རུང་བའོ། ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་བསྡུས་པ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སྐབས་གཉིས་པ་ལས་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དག་ཁྱད་པར་དང་བཅས་པར་བསྟན་ལ། སྐབས་བཞི་པ་ལས་དེ་དག་གི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏེ། རང་སངས རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།དེ་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐབས་དང་པོ་དང་། ལྔ་པ་དང་དྲུག་པ་དང་། བདུན་པ་དང་། བརྒྱད་པ་ལས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་བསྡུས་པའོ། །འབྲེལ་བ་མ་བསྟན་ཏེ་སྐབས་གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་། བཞི་པ་དག་ལས་བསྡུས་པའོ། ། ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དག་ལ་མི་སྦྱོར་ཏེ། གཙོར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་བསྡུས་པའོ། །ལམ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་དག་ཞི་བའི་དབྱིངས་ནས་ལངས་ཏེ། ལམ་མཆོག་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྐབས་དང་པོ ནས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐོག་མ་དང་།གཉིས་པ་དང་། གསུམ་པ་དང་པོར་བྱས་ཏེ། གདམས་ངག་ལ་བརྟེན་ནས་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པ་སྦྱངས་ནས། སྐབས་བཞི་པ་ལས་བསྟན་པའི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྐྱེད་དེ། སྐབས་དང་པོ་ནས་ཇི་ལྟར་བསྟན་ པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་།གོ་ཆ་དང་། སྐབས་བཞི་པ་དང་། ལྔ་པ་ལས་བསྟན་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་སྦྱངས་ཏེ། དེ་དག་གི་རྟགས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས། ཡང་དེ་ཡན་ཆད་རིགས་ལ་གནས་ཤིང་འཇུག་པ་དང་། རང་གི་སྐབས་ནས་བསྟན་པ་དང་། སྐབས་ལྔ་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་སྤངས་ནས། ཡང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་། ཚོགས་དང་། སྐབས་ལྔ་པ་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སྤངས་ཏེ། ལམ་དེ་གཉིས་རང་རང་གི་རྣམ་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། རྟགས་དང་བཅས་པར་སྦྱངས་ནས། ཡང་སྐབས་དྲུག་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་ཏེ། དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐབས་ལྔ་པ་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་གཙོར་གྱུར་པ་སྐབས་བདུན་པས་དངོས་པོ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་ཤིང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ ཅན་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ།ལམ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། རིགས་དང་། གདམས་ངག་དང་། དམིགས་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། སྐྱོན་དག་ནི་ཐུན་མོང་དུ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་ཏེ། འདི་ནི་སྐབས་བརྒྱད་ལས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ ཀྱི་སྐབས་བསྡུས་པའོ།

以下是完整直译：
从修行道中生起见道，故于第二与第三时机中示现具相之见道。此处未示现果，因易了解，或依自论，或虽为他义，于教授时，以"钝根与利根"等共同示现。
以一切智摄持独觉之分，于第二时机中示现修行道与见道之差别，于第四时机中以相之门示现彼等之修道。以独觉之分，彼仅此而已。
因此，于第一、第五、第六、第七、第八时机中摄持一切智。未示现关联，于第二、第三、第四时机中摄持。于功德与过失不修，因非主要故。摄持一切智时机。
以道智之分，声闻与独觉，彼等从寂静界中起，了知殊胜道者，即从第一时机所示现之初发心、第二、第三为先，依教授修习一般资粮道后，生起第四时机所示现之解脱分，如第一时机所示现之顺决择分、铠甲，及第四、第五时机所示现之修行道，获得彼等之相后。
复次，住于彼以上之种性并趣入，从自时机所示现及第五时机见道之分别念断除后，复次自时机之修道及资粮，如第五时机所示现之分别念断除，修习彼二道各自之相、体性及标志后，复次圆满修习第六时机。
其后，如第五时机所说之殊胜修道为主，以第七时机唯实示现具相并决定出离之修行体性圆满。于彼等一切道中，发心、种性、教授、所缘、所为、功德、过失等，随理共同配合。此为八时机中道智时机之摄持。

།ད་ནི་སྔར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་སྟེ་ཞེས་སྨོས་པ་དང་། སྐབས་བརྒྱད་པ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུ་བ་ཅིག་ཅར་བསྟན་ཏེ། རེ་ཞིག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཐོབ་པ་མེད་པས་དེའི་རྒྱུ་བསྟན་པ་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅུ་དགུ་རྒྱུའི་ངོ་བོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་གདམས་ངག་གིས་སྨིན་པར་བྱ་བ་བྱེད་པས་གདམས་ངག་བསྟན་ཏོ། དེ་ཡང གདམས་ངག་གིས་ལེགས་པར་ཟིན་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་ཏོ།།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རིགས་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །རིགས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བསྟན་ ཏོ།།ཡང་སླར་ཐབས་གཞན་གྱིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་སྔར་མཐོང་བ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་འཇུག་པ་དང་། ཚོགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐ་མ་ གསུམ་དང་།སྐབས་བརྒྱད་པ་རིལ་གྱིས་བསྟན་ཅིང་། སྐབས་དྲུག་པ་ནི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པས་ལམ་སྤྱིར་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐབས་བདུན་པ་ནས་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་དང་ མཚན་ཉིད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་ངོ་བོ་དང་། དབྱེ་བ་དང་། ཕྲིན་ལས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་འབྲས་བུ་གཞན་པས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་ཁོ་ནར་སྐབས་ཐམས་ཅད་འདུས་པས་ན་འོག་ནས་འཆད་པ་ལས་ཀྱང་། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་། །ཞེས་ལམ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏོ། །འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་སྐབས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ལོ། །ད་ནི་ཞར་ལ་བསྟན་པ་ནི་ངོ་བོར སྐབས་ཀྱི་བསྡུ་བ་གཞན་བསྟན་ཏེ།རེ་ཞིག་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཐོས་པ་དང་། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྐབས་མ་ལུས་པར་སྐབས་དེ་དག་ཏུ་དྲངས་ཏེ་བྱང་བར་བྱ་བ་སྟེ་དང་པོའོ། །སྐབས་བཞི་པར་ནི་ཇི་ལྟར་འདྲིས་པའི་སྐབས་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ་རྣམས་བསྒོམ་པའི་ ཤེས་རབ་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱ་བ་སྟེ་གཉིས་པའོ།།སྐབས་ལྔ་པ་ནི་བསྒོམ་པ་ཅུང་ཟད་གྲུབ་པས་བསྟན་པ་སྟེ་གསུམ་པའོ། །ཡང་སྐབས་དྲུག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རིང་དུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་བཞི་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་བདུན་པ་ནི་ཡུན་རིང་དུ་འདྲིས་པའི་དབང་གིས་ལྷུན་གྱིས་ གྲུབ་པར་སྐད་ཅིག་གིས་སྡུད་པར་མཐར་གྱུར་པ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།བརྒྱད་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།

以下是完整直译：
今如前所说"一切相智即是专注表征一切现观"，于第八时机中一并示现一切相智时机之一分摄集。
首先，彼一切相智非离因而得，故示现其因摄集一切道之十九菩提心为因之体性。彼复由教授成熟而作，故示现教授。彼复由教授善巧摄持即是顺决择分，故示现彼。顺决择分住于种性，故示现种性差别。
于诸住种性者示现所缘及所为。复次以其他方便示现修行道铠甲修行。复次如前示现见道、修道、殊胜道之体性趣入、资粮及决定出离之修行。
其果即以后三发心及第八时机全部示现，第六时机则因于所得果极为熟习故总摄于道。如是，有些是一切相智之因，有些是第七时机所示现之相与体性，有些是体性、差别及事业，有些是以异果差别示现。
因此，一切时机唯摄于一切相智时机中，故下文亦云："一切相智道，佛说此所说"，唯示现一道及果。此为于一切相智时机中摄集一切时机之理。
今附带示现以体性摄集诸时机：首先，前三时机以闻思慧于彼等时机引导无余时机而修习，此为第一。第四时机以修慧熟习摄于三时机者，此为第二。第五时机由少分修成而示现，此为第三。复次第六时机极为熟习，此为第四。如是第七时机由长时熟习力故，刹那圆满究竟摄集，此为第五。第八为果，此为第六。

 །འདི་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། །མཚན་ཉིད་དེ་ཡི་སྦྱོར་བ་དང་། །དེ་རབ་དེ་ཡི་གོ་རིམས་དང་། །དེ་མཐའ་དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་ནི། །དོན་བསྡུས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་དྲུག་།ཅེས་ བསྟན་པ་ཉིད་དྲང་བའོ།།ཡང་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་ནི་ཅིར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡུལ་ཙམ་སྟེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དག་གིས་སྐབས་མཐའ་དག་དེར་བསྲེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདྲིས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་ལྷག་མ་བཞི་ནི་ལེགས་པར་བསྒོམས་པས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བ་ ཡིན་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་ཐ་མ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་པས་མདོར་བསྡུས་པའི་དབང་གི་སྐབས་གསུམ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར། ཡུལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་གསུམ་དག་དང་། །སྦྱོར་བ་བཞི་ཡི་བདག་ཉིད་དང་། །ཆོས་སྐུ་ཕྲིན་ལས་འབྲས་བུ་ནི། །མདོར་བསྡུས་གཞན་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ། ། ཞེས་སྟོན་པའི་དོན་ཉིད་འདིར་བརྗོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བར་དུ་རིམ་པར་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབང་དུ བྱས་ལ།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི། ལམ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ནས་ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་སྔར་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་སླར་ཡར་འདྲིས་པར་བྱེད་པས་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ ཏེ།དེའི་ཕྱིར་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས་རྣམ་པ་དང་། ལམ་དང་། གཞི་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་དབྱེ་བས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་རྟོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ བས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་།བསྒོམ་པའི་ལམ་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ནི། བསྒོམ་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ ཅད་དུ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟག་པ་མེད་པ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བ་དགག་པའི་ཕྱིར།ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ དང་མཐུན་པ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ།དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངེས་པར་འདྲིས་པར་སླར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་ དང་།།འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
如将要解说中所言："其相之加行，及彼胜、彼次第，彼边、彼异熟，摄义他六种。"即是引述此义。
复次，前三时机唯是所知境，以闻思二者于彼等时机融摄一切时机之理而熟习。余四时机以善修成瑜伽，如是最后时机为果，故略摄三时机。
因此，"境之因三种，加行四自性，法身事业果，略摄他三种。"此处所说即是彼义。
如是一切相智等三者，从初业地始，乃至见道、修道之间次第生起，是就世间与出世间而言。诸现观圆满等，从见道谛始，复于修道位中，对前所见复更熟习，故是就出世间而言。
因此，从解说中以相、道、一切基之修观差别，依次第于一切相智等三种现观中，以世间顺决择分了悟为先导，而了悟出世间见道与修道。于现观圆满等三种现观中，以修习渐次增上之差别位，于一切相中以殊胜道所摄无漏智小中大次第生起，为遮止顿生故，说顺决择分等教法。
所言顺决择分亦是表征，因复次熟习念住等故。因此，解说中言："顺决择分及见道，修道等中，数数思维，度量决定观修道。"亦当知摄念住等。

 །དེ་ལྟར་བསྟན་པས་ཀྱང་སྐབས་གསུམ་སྟེ། སློབ་པའི་སྐབས་དང་། བསླབ་པ་བསྟན་པར་བྱེད་པའི་སྐབས་དང་། བསྟན་པར་གྱུར་པ་ འབྲས་བུའི་སྐབས་སོ།།འོ་ན་སྐབས་གཅིག་ཁོ་ན་དང་། གསུམ་དང་། དྲུག་ཏུ་ཡང་བསྟན་ལ་དོན་གྱི་དབང་གིས་ན་སྐབས་གཉིས་ཀྱང་ཡིན་པར་ངེས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུའི་སྐབས་དང་། འབྲས་བུའི་སྐབས་སོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་ནུས་བཞིན་དུ་འཕགས་ པ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་སྐབས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བསྟན་ཅེ་ན།དོན་འདི་ཡང་འོག་ནས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཕལ་ཆེར་འདིར་བཤད་པ་ནི། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་དོན་བརྒྱད་བསྡུས་ཞེས་བསྟན་པའི་སྐབས་འདིར་ ཅིག་ཅར་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་སྟེ།གཟུང་བ་ལ་ཚེགས་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྐབས་ཇི་སྙེད་དུ་བསྟན་ཀྱང་འཇུག་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱུ་མཐའ་དག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། དེའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་པའང་ཤེས་པར་བྱ་བ་གཉིས་ཁོ་ནར་ངེས་ཏེ། དོན་ འདིའི་ཚུལ་ཡང་འོག་ནས་མདོར་འཆད་པས་འདིར་མི་བསམ་སྟེ།འོན་ཀྱང་སྐབས་ཀྱི་དོན་གྱིས་བློ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་མི་བྱའི། རིམ་གྱིས་འབྲེལ་པས་ཡིད་དགེ་བར་གནས་པ་ལ་ནི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཞིག་གིས་ལྷག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རང་སངས་རྒྱས་འདི་དག་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་རྣམས་འཇིག་པ་དང་ཆགས་པའི་དབང་གིས་རྟོགས་པར་སླ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་ལུས་ནི་རབ་ཏུ་འཇིག་པས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པས་ན་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རྟོགས་པ ལྷག་པ་སྟེ།དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གཟུང་བའི་རྟོག་པ་ཉམས་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟན་ཏོ། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་རང་སངས་ རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པ་གང་ཞེ་ན།འདི་ལྟར་དེ་དག་གིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པའི་གཟུང་བའི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། འཛིན་པའི་ ཕུང་པོ་ལྷག་མ་བཞི་ལ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།འཁོར་བ་རྣམས་སུ་ནི་རྒྱུན་རབ་ཏུ་རྟག་པས་བདག་མེད་ཅེས་ད་དག་གིས་ཡེ་ཤེས་མི་འཇུག་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཉིད་ལྷག་མ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཡང་ཟད་དུ་ཉེ་བའི་དངོས་པོ་ཐ་མ་ལ་ལྷག་མ་ཞེས་གྲགས་ སོ།།དེ་དང་བཅས་པ་ནི་འཕགས་པ་དེ་དག་གིས་དེ་མ་སྤངས་པའོ། །དེ་ནས་གང་གི་ཚེ་འཕགས་པ་དེ་དག་གིས་ཕུང་པོའི་ཁུར་བོར་བ་དེའི་ཚེ་ནི་ཕུང་པོའི་ལྷག་མ་མེད་པ་སྟེ་མདོ་ལས་བདག་གི་ཁུར་བོར་བའོ།

以下是完整直译：
如是所示亦有三时机：学习时机、教授学处时机、及已教授果位时机。
然则，虽说为一时机、三时机、六时机，依义理定有二时机：即因时机与果时机。如是能作决定时，圣弥勒尊者为何定说八时机等？此义亦将于下解说。
如是此处所说时机义大致为：以三种一切智摄八义，于此时机唯一次说示，为令易于领受故。此处虽说若干时机，然入者唯应决定二事：了知一切因聚为一，及了知其果。此理亦将于下略说，此处不思。然不应以时机义扰乱心意，应由次第关联而住善意得乐。
所谓"以少分解脱胜"者，此等独觉由器世间坏灭生成之力易于了悟，又由有情世间身极坏灭故悟无我，故通达法无我一分而胜解。依此而说："由除所取分别故，及未断能取故，依止如独角兽道，说为甚深。"
圣《可畏授记经》中言："独觉之证悟为何？如是彼等证悟无边无中之法界无我。"此亦是于与法界等同之所取色蕴证悟无我，而非余四能取蕴。于轮回中相续极常故，彼等智慧不入"无我"。
"有余蕴"者，即蕴之余，世间中亦称将尽之最后事物为"余"。具彼者，即圣者未断彼。尔时圣者舍蕴重担时，即无蕴余，经中说为"舍自重担"。

 །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་ལེགས་པར་བོར་བ་ཡང་འདི་ཉིད་དོ། །གླེགས་ བམ་ལ་ལ་ལས་ནི་ལྷག་མའི་སྒྲ་མི་སྨོས་སོ།།ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་འབྲས་བུའི་མེ་ཞི་བས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། བཱ་པ་ཏཱ་པ་ཞེས་སྐད་ཀྱི་བྱིངས་ལས་འདོན་པས་སོ། །འདིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། ཤེས་བྱ་ ནང་གི་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དག་གིས་ནི་སླར་སྲིད་པའི་ས་བོན་མེད་པས་དེ་དག་ག་ལ་ཞིག་སྐྱེ་སྟེ།ལུས་ཞིག་ཚོར་བ་བསིལ་བར་གྱུར། །འདུ་ཤེས་འགགས་ཤིང་འདུ་བྱེད་ཞི། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནུབ་གྱུར་པ། །འདི་འདྲ་འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། ། དེ་དགག་པ་ནི་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་དང་། དཔལ་ཕྲེང་སེང་གེའི་ང་རོའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཅིང་། རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ལས་ཀྱང་སྔར་བསྟན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ནས་ཁ་ཅིག་སྐྱེ་ཞིང་སླར་ཤིན་ཏུ་རྒྱུན་ཆད་པའི་བྱེ་བྲག་དག་སྣང་སྟེ། མར་མེ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་ཞིང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པ་མེད་པའི་མིང་ཙམ་པ་སྟེ། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་གཏན་མེད་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། འགྲོ་བའི་སེམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མ བརྟགས་པ་ཙམ་གྱིས་དགའ་བར་བྱེད་ཅིང་བརྟགས་པ་ན་ཆུ་ཤིང་གི་སྙིང་པོ་ལྟར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་དང་།དེ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ཙམ་འདི་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ནི་མི་རུང་བས་ན་དེ་དག་གིས་ལེགས་ པར་མ་སྨྲས་པ་ཉིད་དོ།།དེ་བས་ན་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་ འཛིན་གྱི་རྗེས་ལ་ཡེ་ཤེས་ནི་དངོས་སུ་མེད་ཅིང་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སྨྲ་བའང་འདིས་བསལ་ཏོ།།ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་གིས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་ཅིང་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པའི་དེ་ བཞིན་ཉིད་དེ་དག་གོ།

以下是完整直译：
如是所说亦即善舍。某些经函中不说"余"字。
如所说相之涅槃，由业及烦恼果之火息灭故为涅槃。此从"vā pa tā pa"语根而出。
此处外境论者及许内识论者言：由无再生种子故，彼等何从生？又说："身坏受清凉，想灭诸行息，诸识皆沉没，如是苦边际。"等。
彼之破斥，于圣《楞伽经》及《吉祥鬘狮子吼经》等中广说，《胜生》中亦先已说：诸法唯由法性，有些生起后极断绝相续而显现，如灯等。有些永不生起，由此即无灭，唯有名称，如空花等。有些非全无生等所缘，如众生心之差别。
是故，仅由未察而生喜，若察则如芭蕉无实之心，及彼遍净智慧幻化，此永不成无，彼亦非无所缘缘等而成立，故彼等说非善。
因此说"乃至轮回际利益众生之诸菩萨"。有些唯由邪见，谓诸佛世尊智慧亦仅名相而尽，无间三昧后无实智慧，唯成清净真如，此说亦为此处所破。
云何？所谓"真如清净"者，由有法智慧清净力，与彼无别而非即彼之真如也。

།ཞེས་ཀུན་རྫོབ་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། བརྗོད་པ་ལྟ་ཞིག་ན། ལོག་པའི་ལྟ་བའི་མཚོན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་བཅད་པ་ཁྱེད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དག་པར་གང་གིས་གཞག་།གལ་ཏེ་ཆོས་ཅན་ལ་མ་བརྟེན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་པར་གྱུར་ན་གོ་ཇི་ལྟར་འཕགས་ པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ན།དེའི་ཚེ་དོན་དམ་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཞིང་། དོན་དམ་པ་དེ་མཐོང་བས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོངས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་གླགས་སུ་ཡང་ངེས་པར་འགྱུར་རོ།།གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དག་པ་སྟེ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་མ་དག་པ་དང་ཐ་དད་ན་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆ་ཤས་གཉིས་སུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་ན་དེའི་ཚེ་མངོན་པར་ བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་ཀྱང་འགྲོ་བ་ཕལ་པ་ལས་ཇི་ལྟར་དེ་འཕགས།གཞན་ཡང་། ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་དགེ་སློང་གིས། །འཁོར་བ་གལ་ཏེ་རྣམ་ལྡོག་ན། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ཡི་རྩོམ་མི་བཤད། །རྩོམ་པ་ཡོད་ན་ངེས་པར་ཡང་། །ལྟ་ བར་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན།།ཞེས་བསྟན་པའི་གླགས་ཀྱང་ངེས་པར་གནས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་ཕུང་བར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་ལྟ་བ་ངན་པའི་དགོན་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་མཁས་པ་དེ་དག་གིས་མཉན་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་མི་འོས་པར་སྤང་ངོ་། །སྤྱོད་པའི་གཉེན་ པོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བའི་སྤྱོད་པ་བཞི་དང་།རེ་རེའི་ཡང་ཕྱེ་བས་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ནི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་སྟེ་ཆོས་ནི་བསྟན་པའི་ཆོས་གཙོ་བོར་བྱས་པའོ། །འཁོར་ལོ་ནི་ གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་འཕོ་བར་སྣང་བས་ནའམ།ཚོགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་འཁོར་ལོ་སྟེ་སྒྲའི་དོན་ནི་དེ་དག་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ལུས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་གི་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྟོང་ཉིད་དོ། །ཚིགས་ སུ་བཅད་པ་རེ་རེ་ལའང་ཡིག་འབྲུ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཡོད་དོ།།དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱད་དང་། ཡང་འབུམ་ཕྲག་བཞི་བཅུར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ནི་རེ་ཞིག་ཐུན་མོང་གི་གྲངས་སུ་བགྲང་བའོ།

以下是完整直译：
如是执持世俗而言之，以邪见剑断绝智慧的你们，以何立彼清净真如？若有不依有法之真如，则如何不落入《圣解深密经》所说过失："若胜义谛异于世俗谛，则胜义不成诸法共相，以见胜义亦不能令诸瑜伽师断烦恼"等。
复次，若清净真如与诸众生不清净真如有别，则法界岂不成两分？若无别，则现证菩提时，如何胜于凡夫？
又复："烦恼尽比丘，若能转轮回，圆满诸佛陀，何不说彼造？若有所造作，定当执见取。"如是过失定当存在。
是故，此等成就自他衰损方便之如是大邪见旷野，诸智者不应闻之而当断除。
"对治行"者，谓贪行等四根本行，各别分类则成八万四千行。彼等对治即大牟尼无余法轮，法以教法为主。轮者，显现转于所化相续，或因聚集义故为轮，声义与彼等相近故。
无余者，谓八万四千法蕴。于此，一法蕴量几何？有偈千数。每一偈颂有三十二字。如是一切法蕴共有八亿四千万偈颂。此处且依共同数目而计。

 །ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་དབང་དུ་ བྱས་ཏེ།དབང་པོའི་གླང་པོ་ཆེ་རབ་བརྟན་གྱིས་བཀུར་བར་འོས་པའི་སྣག་ཚས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་འདྲི་བར་ནུས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་མདོ་གང་དག་ལས་འཕགས་པ་ལྷས་བྱིན་གྱི་གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་སྟོང་གིས་བཀུར་བར་བྱ་བའི་གླེགས་བམ་རྣམས་ཁ་ཏོན་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་ དོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་རིགས་པར་འགྱུར་རོ།།ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་སྙེད་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་དེང་སང་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་རབ་ཏུ་མི་སྣང་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཞན་དག་ན་སྤྱོད་ཅིང་གཞན་ཡང་ཕལ་ཆེར་ཀླུ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ན་སྤྱོད་པ་སྟེ། བསྟན་པ་རིན་ ཆེན་མཆོག་ལྟར་བཟང་ལ་འཕན་མེད་པར།།རྣམ་པར་དག་ཚུལ་གང་ཡིན་ཀླུ་མགོ་གདེངས་ཀ་ཅན། །ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་གི་རྒྱན་བཞིན་གུས་མནོས་ནས། །ས་ཡི་གཏིང་ན་གནས་པའི་རབ་རིབ་སེལ་བར་མཛད། །ཅེས་བསྟན་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྡེ་སྣོད་ གསུམ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ།མདོའི་སྡེ་དང་། དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་དང་། ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་དང་། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་དང་། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་དག་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་པའོ། །གླེང་གཞིའི་སྡེ་དང་། རྟོགས་པ་ བརྗོད་པའི་སྡེ་དང་།དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དང་། སྐྱེས་པའི་རབས་དག་འཁོར་དང་བཅས་ཏེ་ནི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་པའོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དུ་རྟོགས་པའོ། །གཏན་ལ་ཕབ་ པའི་སྡེ་ནི་གཉི་གའི་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་པའོ།།སྡེ་སྣོད་དེ་དག་ཀྱང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། སྡེ་སྣོད་དག་ནི་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་རུང་། །བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ནི་རྒྱུ་ནི་དགུར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་བག་ཆགས་རྟོགས་དང་ཞི་བ་དང་། །རབ་ཏུ་རྟོགས་ལས་རྣམ་ པར་གྲོལ་བར་བྱེད།།མདོ་དང་ཆོས་མངོན་འདུལ་བ་དག་།མདོར་ན་དོན་ནི་རྣམ་བཞིར་འདོད། །བློ་དང་ལྡན་པས་དེ་ཤེས་ནས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ། །གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང་། །ཆོས་དོན་སྨོས་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། །མངོན་དུའི་ཕྱིར་དང་ཡང་ཡང་དང་། ། ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས། །ལྟུང་དང་འབྱུང་དང་ལྡང་བ་དང་། །ངེས་པར་འབྱུང་དང་གང་ཟག་དང་། །བཅས་པ་དང་ནི་རབ་དབྱེ་དང་། །རྣམ་པར་ངེས་ཕྱིར་འདུལ་བ་ཉིད། །ཅེས་བཤད་པས་སོ། །དེ་ལས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྗེ་བཙུན་འབུམ་ལྡན་མ་ལ་སོགས་པ་འདི དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མདོ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
就无上乘而言，以具力根之大象所堪负之墨汁，能书写一法蕴。如是，诸经中所说圣天授之五千象所负之经函诵持等说，亦成合理。
若有如是众多法蕴，何故今时瞻部洲中不见显现？有说于他世界流行，复有大多在诸龙宫中流行。如说："殊胜妙法教，无边清净理，诸大龙王众，恭敬顶上戴，住于地底中，除遣诸暗障。"
彼等法蕴亦摄于三藏：经藏、偈颂藏、记别藏。长行、应颂、记说、偈颂、自说等，摄于声闻经藏。因缘、譬喻、本事、本生及眷属等，摄于律藏。方广、希有等，摄于菩萨经藏。论议则摄于二俱之对法藏。
彼等藏复为三藏或二藏，如说："诸藏三或二，摄故因有九。断除习气证，寂灭及遍知，从中得解脱。经与对法律，略说义四种，智者知此已，得一切种智。说处及相状，法义故名经。现前数数说，胜解故对法。堕起与出离，决定及补特，制罚并分别，决定故名律。"
由此，胜母尊圣十万等，当知摄于大乘藏菩萨经之方广部。

།ཡུམ་འདི་ཉིད་ལ་མཆོད་པ་དང་། བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པས་ནི་གཞུང་གཞན་ལ་མཆོད་པ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང་ འདི་ལ་མ་གུས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་མི་ཟད་དེ།ཇི་སྐད་དུ། འགྲོ་བ་དེ་གནས་མིན་ལ་སྐྲག་པ་གདུང་བྱེད་འགྱུར། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་ཕུང་ཆེན་བསགས་བྱས་ཡུན་རིང་དུ། །རིགས་མེད་གྲོགས་ངན་དགེ་སྔོན་མ་བསགས་བློ་མ་སྦྱངས། །ཆོས་འདིས་སྐྲག་འགྱུར་འདི་ནི་དོན་ཆེན་ འདི་ལས་ལྟུང་།།ཞེས་གསུངས་ལ། བློ་ཆུང་དེ་ཡིས་ཐོས་ནས་འདི་ནི་སྤོང་བྱེད་དེ། །སྤངས་ནས་སྐྱབས་མེད་གྱུར་པ་དེ་ནི་མནར་མེད་ལྟུང་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་མཚམས་མེད་ཀྱི་ལས་བྱས་པ་ལས་ཆེས་ཡུམ་འདི་ལ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་མ་རུངས་སོ། །ཞེས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྒྱས་པར་ བསྟན་པ་དག་ལས་གསལ་བར་གསུངས་སོ།།མ་ལུས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐོར་བ་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དང་པོ་ནི་རི་དགས་ཀྱི་ནགས་སུ་འཕགས་པ་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཏེ་འདི་ནི་དམན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོའོ། ། དེ་ནས་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རི་ལ་སྙིང་པོ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་སྟོན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་དགོངས་པས་བཤད་པའི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་ཡིན་པས་ན། ལྷའི་བུ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་ཨ་ལ་ལ་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་ཆོས་ཀྱི འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྐོར་བ་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་འོག་ཏུ་རི་མ་ལ་ཡ་ལ་སོགས་པར་ཆོས་མངོན་པ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་སྡེ་སྣོད་མཚན་ཉིད་གསུམ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བས་ངེས་པའི་དོན་བསྟན་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་ པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐོར་བའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་དག་གིས་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ནི་དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་མེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེ་བ་འབྱུང་བ་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས།སངས་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་སངས་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་ རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་སྐུ་ཀུན་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整直译：
对此佛母作供养、赞颂等，较之供养其他经典更为殊胜福德，对此不敬亦如是极为过患。如说："彼等众生住非处生怖苦，积集广大非福久远时，无种姓恶友昔未积善未修心，此法令怖畏，从此大义堕。"又说："小慧闻已即舍弃，舍已无依堕无间。"较造五无间罪更为恶劣者，即是诽谤此佛母。如胜母广说中明示。
所谓"无余一切转法轮"者，有说：初于鹿野苑为圣者憍陈如等转四谛法轮，此为下乘法轮。其后于王舍城灵鹫山宣说心要及现证义之法轮，此为第二密意说轮，故天子等言："奇哉！见于瞻部洲转第二法轮。"其后于喜马拉雅等处，以对法藏定论三相分别，宣说了义之法轮，此即无余一切转法轮。
彼等所说非理。何以故？大圣并非如是次第说法。如圣如来出生显示经中说："善男子，诸如来现证圆满正觉已，入于'佛极正觉'三昧，入此三昧之刹那，即现等同一切有情数之身。"

།སྐུ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་གསུང་དང་ཐུགས་དག་ཀུན་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་ལ། གཞན་ལས་ཀྱང་། ཀྱེ་མ་རྒྱལ་སྲས་ཁྱོད་ལྟོས་ཤིག་།འཛམ་བུའི་གླིང་རྣམས་ཐམས་ཅད་ན། །བདེ་གཤེགས་ འདི་ན་བཞུགས་སྙམ་བྱེད།།བདག་ཅག་རྣམས་ནི་འདི་སྙམ་དུ། །རི་རབ་རྩེ་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙམ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་རྣམས་གཞན་ན་ཡང་། །སངས་རྒྱས་ངོ་མཚར་རྨད་རེ་ཆེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་འཕགས་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ ཡང་ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་གཉིས་པ་བསྒྲགས་པ་ཉིད་དེའི་དང་པོ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན།འཕགས་པ་ཀཽཎྜི་ནྱ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཤད་པའོ་ཞེ་ན། རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མའི་གཞུང་རྣམ་པ་གསུམ་ཅར་ལས་ཀྱང་གཉིས་པ་ཞེས་སྨོས་ན། དེའི་ཚེ་གང་ཞིག་དང་ པོར་བྱ།དེའི་ཕྱིར་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷའི་བུ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་སྔར་གང་ཐོས་པ་དེ་ཙམ་ལས་གཉིས་པར་གཞག་གི་།དང་པོ་ངེས་པར་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ལུང་དང་རིགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ནི་མཐོང་ བའི་ལམ་མོ།།ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་ངེས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཁ་ཅིག་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་མོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ལ། འཁོར་ལོ་གཉིས་ པ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ནོ།།ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ལོག་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། གང་ཞིག་རིགས་པས་གནོད་པར་བྱར་རུང་བ་དེ་ནི་ངེས་པའི་དོན་དུ་གཞག་ཅིང་། ལུང་དང་རིགས་པས་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་དུ་གཞག་པ་འདི་ནི་རབ་ཏུ་འཁྲུགས་པའོ། །འོན་ཀྱང་ དོན་འདི་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་གཏན་ལ་ཕབ་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མི་བསམ་མོ།

以下是完整直译：
如是说道，等同身数之语与意亦遍住。又从他处说："奇哉观佛子！遍瞻部洲中，皆谓善逝住此处。我等复作念，善逝住须弥。他世界之中，佛陀甚稀奇。"此详见于圣三十三天经。
复次，若谓天子宣说第二法轮，则其第一为何？谓为对圣者憍陈如等所说。若于三种胜母论中皆说第二，则何为第一？故所谓第二者，仅是彼等天子依其先前所闻而立为第二，至于确定初转四谛法轮一说，全无教证与理证。
复次，所说"法轮即见道"亦非决定，因有些法轮是资粮道，有些是加行道，有些乃至无间道。如是，所谓第三法轮非是密意，第二法轮胜母是密意之说，此乃颠倒而说。若为理所能破者立为了义，以教理善成者立为不了义，此极错乱。然此义当于中观论中抉择，此处不思。

།དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐོར་བ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་བསྐོར་བ་སྟེ། དེ་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་ཡུན་རིང་ཐུང་དང་གསུང་ཐ་དད་པར་ཐོས་ པ་ལ་སོགས་པར་ཟད་དེ།འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ས་རུམ་ནས་འཐོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱའི་གཙོ་བོ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་མོད་ཀྱི། འཛམ་ བུ་གླིང་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཕྱི་དྲོ་གཅིག་ཡུན་དུ་ཤེས་སོ་ཞེས་གསུངས་ལ།བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཏེ་ད་ལྟར་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བཞུགས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་འཇིག་པ་ན་ཡང་ཞིང་འདི་རབ་ཏུ་དག་པར་གནས་ལ། མ་འོངས་ པའི་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ན་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་པ་མཐའ་དག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐོར་རོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་གི་ཚུལ་འདི་ལྟར་བསྐོར་ཞེས་དམན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ངེས་པར་བྱ་བ་ག་ལ་ནུས་ ཏེ།གྲངས་མེད་པ་ལ་སུ་ཞིག་བགྲང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་སྨས་པའོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཞུང་གང་དག་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་སྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དོན་དམ་པར་སྟོན་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་སོ། ། གང་དག་ལས་དོན་དམ་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་སྟོན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་གནས་པར་སྟོན་ཀྱང་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པའི་བསྟན་བཅོས་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་པའི་དོན་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པ་ཞེས བྱ་བ་ནི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཏེ།མེ་ལྕེ་ཟླུམ་པ་དང་མེའི་ཁ་དོག་སྨུག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་མ་སྟེ་མེའི་དུ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་སྟེ་མེའི་ཤིང་ལ་སོགས་པའོ། །ཆོས་རེ་རེའི་ཡང་དེ་དག་མ་ལུས་པར་སྐད་ ཅིག་གཅིག་གིས་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ།།མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང་། །དེ་དག་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ། །ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་ཐེག་པ་གསུམ་ ཅར་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སྟོན་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དག་ང་ལན་སྟོང་དུ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ།

以下是完整直译：
如是，无余法轮于一切相中转者，唯于一刹那中转，所化众生仅是闻其时长短与异语等而已。圣妙法白莲华大乘经中亦云："从地涌出诸菩萨虽于二十五中劫供养世尊释迦尊，然瞻部洲等众则知为一日晡时。"又说："世尊未入般涅槃，今住色身，此世界坏时此刹土亦极清净而住，于无量未来劫中方入般涅槃。"是故当定解无余一切法轮于一切相中转，不应以劣想定解如是而转，如前所说"谁能数无数"等。
所谓"于诸相论中"者，凡诸论中显示诸法坚性等相为胜义者，是为相论。若诸论中显示胜义无相，虽示唯于世俗住自相，然非相论，以世俗非是所许之实法故，非是决定相故。
所谓"相"者，谓色与形，如火焰圆及火色赤等。所谓"相"者，谓能表征，如火烟等。所谓"相"者，谓因，如火薪等。以一刹那遍知一一法之彼等无余故，是为遍知一切相。
所谓"无常等"者，谓四谛各八相，及彼等谛之八相。所谓"以一切乘决定出离"者，谓随所化而示以三乘悉皆般涅槃，如云："诸比丘，我以声闻涅槃而般涅槃千次。"

 །ལན་སྟོང་དུ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་གསུངས་ལ། ཡང་གསུངས་པ། ཐེག་པ་རླབས་པོ་ཆེས་ནི་སྐྲག་འགྱུར་ཞིང་། །འདི་ན་སེམས་ཅན་དམན་ལ་མོས་རིག་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ཉན་ཐོས་འགྱུར། །རང་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་བར་ཡང་རབ་ཏུ་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དེས་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཉན་ཐོས དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པ་མཛད་དེ་དེ་ལ་འདྲིས་པ་ཙམ་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པར་རྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་མཐའ་ཞི་བ་ཉིད་དེ། དེ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པ་ནི་བསྒོམས་པས་སྤང་ བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ།དེ་མ་སྤངས་པས་ན་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་བསྒོམ་པའི་ ལམ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ།།ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བག་ཆགས་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་བག་ཆགས་ཟད་པ་དེ་དག་ནི་ཡང་སྲིད་པར་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པས་སོ། །ཡང་ན་བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་ བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའོ་ཞེས་གསུམ་པའི་བསྡུ་བའོ།།དེ་སྤངས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྲིད་པར་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལ་དེ་མི་མངའ་ བས་ན་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་སྲས་སུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན།འདི་ནི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་བརྟགས་ཏེ། འདི་ནི་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་བཟུང་བར་ཟད་ཀྱི་ཅི་ཡང་ མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དོ།

以下是完整直译：
以缘觉涅槃而般涅槃千次。又说：
"于大乘法而生惧，
见此众生乐下劣，
是诸菩萨成声闻，
乃至示现缘觉果。"
以此因缘为主，于菩萨藏中示现声闻与缘觉道，仅为令其熟习故。
所谓"不现证真实而依止"者，真实即人无我之边际寂灭，不现证者，谓不断修所断诸烦恼故，由未断彼故不般涅槃。是故阿阇黎亦云："声闻道是菩萨所应遍知，非所应现证，故未说修道。"
所谓"习气相续"者，即习气即相续，以诸习气尽者无有后有相续故。或习气之相续，是第三释。所谓"具彼断"者，谓具足断尽，示断证果。如是后有相续是习气为因，世尊无有彼故，云何为净饭王子等因？此仅是大牟尼事业智中所化众生所见色相，执为"此是一切义成太子"而已，实无任何相续。

།དེ་ལྟར་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར་ངའི་ལུས་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པས་སྐུ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་མ་བསྟན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་མངོན་པར་ཞེན་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་ པས་ན་འདི་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ཡིད་ཆེས་པར་རབ་ཏུ་དཀའ་བས་ན་གཞིའོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པའི་མཐུན་པར་འཇུག་པ་ཙམ་སྟེ།རང་གི་ངོ་བོས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་སྣང་ཞིང་རིང་བསྲེལ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བས་ན། འཕགས་པ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་ སུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་།ང་ཡིས་རིགས་རྣམས་གཞག་མ་ཡིན། །སྐྱེ་བའང་བླངས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་། །དེ་ཡི་ཁ་དོག་ཕྱེ་བའང་མིན། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལས་དམན་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་དོན་བྱ་བ་མཛད་པ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པར་མཛད་དེ།དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་རྟག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་ཚད་མེད་པ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡེ་ཤེས་གཅིག་པོ་དེ་ཁོ་ན་ལ་གདུལ་བྱའི་དོན་མཛད་པའི་དབང་གིས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་དུ་མར་བཏགས་པར་ཟད་དོ། །དེ་བས་ན་གདུལ་བྱའི་སོ་སོར་འཛིན་པས་རྒྱལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པར་ནི་མི་དབྱེ་བ་ཉིད་དོ། །གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་བདག་དང་བདག གིར་འཛིན་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་།སྤོང་བ་ལ་སོགས་པར་འབྱེད་པས་ན་གཞི་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་མིང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པས་ཐོབ་པའོ། །ཡང་ན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་གཞི་སྟེ། དང་པོར་ ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།།དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། བྱིས་པ་དབང་པོ་ཞེན་ཅིང་ལེ་ལོ་ཅན། །ཐེག་པ་གཉིས་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ལྡན་མི་འགྱུར། །དེ་ནི་རྒྱ་ ཆེན་ཐེག་ཆེན་སྣོད་མ་ཡིན།།ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ་ནི་གཞིའང་ཡིན་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཡིན་ཞེས་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བར་བསྟན་ཏོ།

以下是完整直译：
如是，《中般若经》云："须菩提，我此身是一切种智之所依。"为何不说此身即是智慧？因诸凡夫执著自见，若说此即是智慧，则极难令其信受，故随顺世间仅说为所依。自性即是智慧，现为色相形状及舍利等，故《圣善根遍摄大乘经》亦云：
"我未安立诸种姓，
亦未受生及分色，
于色身中无有劣。"
阿阇黎亦说："于世俗中，唯智慧现为圆满报身等而作利益，故是法身。"是故世尊恒时唯是无量广大智慧光明，然唯一智慧依所化机作用，假立为多身智而已。是故不应由所化各别执取而分别佛之体性有异。
所谓"所依"者，于诸凡夫为我执我所执之所依蕴等，了知无我及断除等差别故名所依，以俱行得俱行名。或为一切道之所依是为所依，以初当依止故。
是故《圣地藏十轮大乘经》亦云：
"凡夫著根且懈怠，
于二乘中不精进，
不得大乘之法轮，
彼非广大大乘器。"
此时即是所依亦是智慧，示为同位释。

 །དེ་ལྟར་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ནས། ད་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པའི་དོན་དགྲོལ་བར་བྱ་སྟེ། དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ།དོན་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་དེ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཟུང་ངོ་། །དེ་རྣམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ནི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་དང་པོར་སྨོས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟ་ ཞེ་ན།དང་པོར་སྨོས་པའི་དབང་གིས་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དག་འདི་སྙམ་དུ་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་པ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལྟར་ཡོད་དམ། ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གཞུང་འདི་མཉན་པ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི་གཞན་ དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།གལ་ཏེ་འདི་ལ་དང་པོར་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ལྟ་ན་ན་ཁོ་བོ་ཡང་འདི་ལ་གུས་པས་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་འདི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བར་དང་མཐར་མ་བསྟན་གྱི། དང་པོར་བསྟན་པ་ཁོ་ནས་ དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ།དེ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱག་འཚལ་བའི་དང་པོར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྟན་ཞེ་ན། ལས་བརྩམས་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཚུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་དང་ པོར་ཡུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱང་དད་པར་འགྱུར་ལ།དད་པར་གྱུར་ནས་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཞིབ་ཏུ་ཡང་དཔྱད་པས་ན་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡང་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་འཇུག་པ་ཡན་ལག་གི་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་ པས་ཉེས་པ་མེད་དོ།།རང་གི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མན་ངག་གི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་སྟེ། རྩ་བའི་གཞུང་ལྟ་བུར་གྱུར་པའོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གང་དག་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ སྟོན་པ་ཐམས་ཅད་དེ།འོག་ཉིད་ནས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམ་པ་གསུམ་ཅར་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཉིད་དོ། །དགོས་པ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དག་གི་དོན་ལེགས་པར་རྟོགས་པའོ། །དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་ ལྟར་བསྒྲུབས་པས་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ།མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའི་བར་དུའོ།

以下是完整直译：
如是说明礼敬后，今当解释宣说必要等义。关于"以于义生疑"者，义即佛母现观次第一切所说之义，应当理解为此处所说之义。于彼等生疑即是首先宣说显示必要等之二颂，云何？由初说力，有慧者作是念："此所立必要等是否如是而有？若非如是，则由听闻自论等当能了知，非由他故。若见此有如前所说必要等，我亦当以敬意住于此。"而趣入于听闻等。是故必要等非于中后显示，唯由初说而于义生疑，即是趣入支分。
若问："如是，何故不于礼敬之前显示？"答：未作事业而行礼敬于世间非是正理故。如所说理，初说佛母功德则诸有慧者生信，生信已复详察彼功德之必要等，故礼敬亦如必要等是趣入支分之前行支分，无过。
所谓"自论"，即显示佛母现观次第一切教授之此颂，为如根本论。所说即是显示佛母现观次第一切，下说"三种佛母"者，仅是略举之义。必要即依此颂善解彼等佛母之义。必要之必要即如所解而修行，从获得极喜地等乃至获得无住涅槃。

 །འགྲེལ་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ནི་ བརྗོད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་རྗོད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འདི་དག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཤེས་བྱ་དང་། ཤེས་པར་བྱེད་པས་ཆེད་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་རང་དབང་མེད་པར་འབྲེལ་པས་ན་ཁོང་ན་ཡོད་པ་སྟེ། དེས་ན་འབྲེལ་པ་ནི་ཐབས་ ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང་། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །མདོ་དོན་དྲན་པ་ལ་གཞག་ནས། །བློ་དང་ ལྡན་པས་རྟོགས་འགྱུར་ཞེས།།ཞེས་བྱ་བ་རིམ་པ་གཞན་དུ་སྦྱར་བ་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་སྟོན་པའོ། །བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་འགྱུར་བ། །རྩོམ་པ་ཡི་ནི་དགོས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་སྟེ། །དགོས་པའི་སྒྲ་ནི་འདིར་དགོས་པ་དང་དེའི་ཡང་དགོས་པ་གཉི་ག་ལ་བལྟ་ བར་བྱའོ།།འབྲེལ་པ་ནི་གང་དུ་ཡང་ཚིག་གིས་མི་སྟོན་ཏོ། །ད་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་འདི་ལས་ནི་དང་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ ནས་ནི་འབྲེལ་པ་སྟོན་ཏོ།།དེ་ནས་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནས་ནི་དགོས་པ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལ་ངག་དང་པོ་ནི་བདག་གིས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏེ་སྐབས་དང་པོ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །བདུད་བཅོམ་འཇིགས་མེད་སྐལ་བ་བཟང་པོ་དང་། །སྲིད་པར་འགྲོ་ལས་ འདས་དང་ཤེས་རབ་དང་།།འཁྲུལ་དང་བྲལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་སྣོད། །ཡོན་ཏན་འདི་དག་རབ་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་དང་། ཀུན་བརྗོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་ བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་ཏེ།དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་བསྟན་པས་ཕ་རོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཅིང་། དེ་ནས་ནི་གདུལ་བྱའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལུང་བསྟན་པས་དེ་རབ་ཏུ་དད་པར་བྱེད་ལ། དེ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གདམས་ངག་སྦྱིན་པ་རྗེས་སུ་ བསྟན་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་དོན་དངོས་སུ་བསྟན་པར་མཛད་པ་ནི།འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་རྗེས་སུ་བསྟན་པར་མཛད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་སྨོས་པའོ།

以下是完整直译：
所谓"唯有关联"者，颂为能诠，即是能知，诸佛母为所诠，是所知果。因此，能诠与所诠二者，以因果、所知与能知，虽非刻意为之，然以势力自然不由自主相关，故为内在所具。因此，关联即是令人确信为方便。
其中，"一切种智道，此中所说者，他所未经验"，为所诠。"依十法行性，安住经义念，具慧当能解"，另以此次第配合，显示必要之必要。"易于得通达，是造论必要"，为必要。此处必要之声，应视为必要与必要之必要二者。关联则于任处皆不以言说显示。
今为解释尊者颂义，故说"一切种智"等。此解释中，首先显示所诠，其次显示关联，其次显示必要之必要，其次显示必要。其中第一句我已先说，即第一品。
所谓"薄伽梵"者，如说："降魔无畏具善缘，超越轮回具智慧，离惑功德无量器，功德圆满薄伽梵。"以如是理为薄伽梵。
所谓"以三神变"者，即神足通、记心通、教诫神变。其中，首先以显示虚空行等神通降伏他方，其次以记说所化众生心行令其深信，其后以随顺教诫神变赐予教诫，显示实义，即所说"于一切众生作随顺教示"。

 །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་ལས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ འདིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་བརྒྱུད་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འམ།དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། མདོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་དངོས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་སྒྲའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དངོས་ཏེ་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་གཞུང་ཉིད་ ཡིན་ཏེ།ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་གཞུང་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། གཞུང་དེ་དག་ཤེས་པ་ལས་ནི་དོན་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་གཙོར་ནི་དོན་གྱི་བརྗོད་བྱ་བསྟན་ཏེ། སྒྲའི་བརྗོད་ བྱ་ནི་གོ་སླ་བས་སོ།།རྗོད་པ་དང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དག་ཐབས་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་འབྲེལ་པར་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་གོམས་ པར་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་མྱངས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དེའི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་དེ།སྔར་ཁྱབ་པ་དང་དབང་ལ་སོགས་པ་མ་མྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་གིས་བསྟན་པ་ཉིད་དེ་གོ་སླའོ། །ད་ནི་དགོས་པའི་དགོས་པ་སྟོན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐམས་ཅད་དེ།ཁྱད་པར་དུ་ནི་རིགས་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་བཅུ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱི་རིམ་གྱིས་འཇུག་ པའོ།།དེ་ལྟ་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འབད་པ་ཆུང་ངུས་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པ་དགག་པའོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ཅི་ལ་ཡང་མ་རིག་པར་ཆས་པ་དག་ཁོ་ནས་ཞེས་པ་ནི། སྔར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པའི་དོན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །ཉམས་ སུ་མྱོང་བ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཡུམ་གྱི་མིང་དང་དོན་སེམས་ལ་གསལ་པོར་བྱས་པའོ།།དེ་དག་གིས་གཞག་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དང་ཡང་གོམས་པའི་དབང་ལས་སེམས་དེའི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་པས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ ཡིན་གྱི།ཏིལ་འབྲུ་ལ་སྣ་མའི་མེ་ཏོག་གི་དྲིས་གོས་པ་ལྟར་ནི་མི་བསམ་མོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པའི་དབང་དེའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་ལས་བྱུང་བར་གདགས་པ་འདྲིས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྗེད་པ་དེ་ཉིད་དྲན་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། འདིར་དྲན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པ་ནི་དྲན་ པའི་ཤེས་པའོ།

以下是完整直译：
于三种佛母中所显示之所诠者，此中颂为间接所诠或义理所诠，诸经则为直接所诠即声音所诠。颂之直接所诠即声音所诠为佛母之经典自身。何以故？由颂能知佛母经典，由知彼等经典则能知义，即佛果道及果故。是故此中主要显示义理所诠，因声音所诠易解故。
能诠与所诠以方便与所成就之理相关一事，仅如前所示而已。外道与其他离贪等未修习诸法无我者所未经验者，即显示义理所诠之殊胜性，如前以遍及与自在等未经验等教证所示，易解。
今显示必要之必要。所谓"菩萨"者，即一切发菩提心者，特别是住种性故不退转之十三者，因彼等决定故。"由闻所生等智之次第"者，即以三慧次第趣入。如是遮遣以小功用顿时通达佛母。"唯由于任何自他利圆满成就无所不知而发心者"，即显示前说"菩萨"之义。"极为明显之体验"者，即以三种智慧于心中明显作意佛母之名与义。"彼等所立习气"者，显示由数数修习力故心中生起彼相，为任运成就，非如芝麻被茉莉花香熏染般思维。如是由修习力所生心之所生假立，即熟悉事物不忘失之念知，此中具念之智即念知。

།དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུའི་མཐུའི་བྱེ་བྲག་ལས་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གི་ཞལ་སྔ་ནས་འདི་དག་གི་དེའི་གནས་སྐབས་ཙམ་ལ་བཞག་གི་དངོས་སུ་ག་ལ་ཡོད། ཅེས་ བཤད་པའོ།།དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྒྲུབ་པར་ཅི་ལ་ཡང་རག་མ་ལས་པར་ཆས་པ་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་རིམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གསལ་པོར་བྱས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དྲན་པའི་ཤེས་པ་རིང་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་ ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་བརྗེད་པའི་ངང་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ལེགས་པར་བཞག་ནས་ཞེས་སྦྱར་ཏེ།ལེགས་པར་བཞག་པ་ནི་འདྲེས་པའི་དངོས་པོ་རབ་ཏུ་མ་བརྗེད་པས་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཡང་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ཞིག་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལེགས་པར་བཞག་ ནས་ཤེ་ན།ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །མདོ་དོན་ཞེས་སྨོས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། མདོ་དོན་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །མདོའི་དོན་དེ་ཡང་གླེང་གཞི་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་མ་ལུས་པའི་དོན་ནམ། ཡང་ན་ སྙིང་པོའི་དོན་ཙམ་ཞིག་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་བཞག་ནས་སྙམ་པ་ལ།གཉི་གའི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་དོན་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ན་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་བཞག་པར་བྱ་བ་སྟེ་སྙིང་པོའི་དོན་ཡང་དེའི་ནང་དུ་འདུས་ པའི་ཕྱིར་རོ།།གླེང་གཞི་ལ་སོགས་པ་གཞུང་མ་ལུས་པ་ནི་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་ངེས་པར་བཞག་པ་ཡང་མེད་དེ། ལུང་གི་ཆོས་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་གཟིངས་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ངོ་བོས་དམན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་ པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེའི་རང་བཞིན་བསྡུས་པ་ནི།ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཅེས་སྨོས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡིན་པས་ན་དེ་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྨོས་པ་ནི་ལས་ དང་པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་བས་ན་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་བདག་ལ་ཡང་དེ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྨོས་ཏེ།སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེས་ བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པར་གྱུར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་གཙོ་བོར་སྨོས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལས་བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པའོ།

以下是完整直译：
因此，一切处唯由心之力差别，依心与心所之状态而安立，如阿阇黎法护亲言："此等仅依其状态而安立，岂有实体？"
如是，菩萨于成就自他圆满利益无所依赖，以三慧次第明显体验所立习气之本性念知，长时亦如闻等不忘失之状态中善加安立。善加安立者，由熟习事物极不忘失，于他生中亦明显随行故。
于念知中善加安立何者？为显示所说"十法行自性之经义"故，说"般若波罗蜜多经之一切义"，与"经义"相连。彼经义是否于念知中安立因缘等一切经文之义，抑或仅安立精要义耶？因二者非主要故，说"八现观自性"。此为主要义故，应安立于念知，精要义亦摄于其中故。
因缘等一切经文亦非定当安立于念知，因教法如筏于修证法作意时故，以散乱本性劣故。八现观自性之摄略即所说"十法行自性"，为十波罗蜜多，故说"菩提心与布施等修行"以显示此。说菩提心者，从初业地至佛地以因果体性永不离菩提心，故说布施等波罗蜜多亦具彼，因若无空性大悲为体之菩提心加持，布施等亦不成修行故，故主要说彼。是故于"具菩提心"中略去中间语词。

 །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པ་ནི། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས།།བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཐབས་སྟོབས་སྨོན་ལམ་ཡེ་ཤེས་ཏེ། །འདི་དག་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུར་འདོད། །ཅེས་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་གསུམ་ནི། དང་པོ་སྨོན་པ་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་འཇུག་པའི་སྤྱོད་པའོ།།དེ་ནས་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ་སྔར་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་བསྒྲུབ་པའམ། འབྲས་བུ་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་པས་སོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ ཕྲིན་ལས་རྣམས་སོ།།ཁ་ཅིག་ནི་འདིར་ཆོས་སྤྱོད་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གཞན་དུ། ཡི་གེ་འདྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་ལེན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པའོ། །ཞེས་གསུངས་ པའོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ།དེ་དག་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཙམ་གཙོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་མཆོག་མ་ཡིན་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་འགྲེལ་པར་དེ་དག་གི་ཟུར་ཙམ་ཡང་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ ནི་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ལས་ཅན་དགེ་བ་བཅུའོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ།སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་འདིར་དེ་ཟུར་གྱིས་ཀྱང་མ་བསྟན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་དེ་སྤྱད་པའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་རིམ་པས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།ཆོས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཆོས་ཅན་དུ་བསྡུ་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རང་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མེའི་རང་བཞིན་ཚ་བ་ཉིད་དེ་ལ་མེའི་ཁམས་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། མེ་དང་དེའི་ཁམས་ ཚ་བ་ཉིད་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་དབྱེ་བར་ཡང་མི་ནུས་ལ།ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་པར་ཡང་མི་བརྗོད་དེ་འཛིན་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་དང་དེའི་དབྱིངས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བལྟའོ། །དོན་དེ་ཉིད་ལེགས་པར་མཐོང་བ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐའ་ ཡས་པ་ལྟར་དེའི་དབྱིངས་ཀྱང་ད་དག་ལས་གཞན་དུ་མི་དམིགས་པས་ན།ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་སྨོས་སོ།

以下是完整直译：
"布施等"即如说：
"布施戒忍精进禅，
般若波罗蜜多及，
方便力愿及智慧，
此等许为十度满。"
彼等即修行，大乘之三行：初发愿菩提心为趣入行，次入菩提心十波罗蜜多为修行，即如前所愿修行或善修果。次佛之成就行，即法身事业。
有谓此处十法行自性，如圣弥勒亲说："书写供养及布施，听闻读诵并受持，讲说念诵及思维，以及修习为十行。"此说不应理，因彼等仅以加行道修行为主故非一切中最胜，且阿阇黎于注中亦未略说彼等故。如是，有谓十法行即自他利业之十善，此亦不应理，因阿阇黎于此处亦未略示故。
如是修行彼成就行之果为何？说"法界遍行相极喜地等证悟次第"等。法即摄为色等诸法，彼等之界即自性。如火之自性为热性，说为火界时，火与彼界热性虽少许亦不可分，然一切处亦不说为一，因执持差别故。如是应观诸法与彼界。善见彼义时，如诸法无边，彼界亦不离彼等而得，故说遍行相。

 །མཚན་ཉིད་དེའི་མཚན་གཞི་གང་ལ་གདགས་ཤེ་ན། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ས་དང་པོ་ལ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། མཚན་ ཉིད་དེ་དང་ལྡན་པས་ན་རྗེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་བདག་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མཐོང་བའོ་ཞེས་དགའ་བ་སྐྱེ་བས་ན་དེའི་མིང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ།བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཉེ་བ་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་གྲུབ་མཐོང་བ་ལ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་དགའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ པ་ནི་དོན་གཞན་གྱི་མིང་སྦྱར་བར་ཟད་དོ།།དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་ན་ཅི་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་ལས་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དུ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ ནི་དེ་དག་གི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི།དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གཟིགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ བྱས་ན་ངའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཞིང་བལྟ་དཀའ་ལ་ཟབ་པ་ཡང་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་བུ་མ་མཐོང་བ་ལས་མཐོང་བར་གྱུར་ཏོ།།ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སོགས་པའི་ སྒྲས་ནི་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ།།དེ་དག་རྟོགས་པའི་རིམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དེ་དག་གི་རིམ་པ་ནི་རང་གིས་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱིས་གཞག་གི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ལྷའི་རིས་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མཐོ་དམན་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ཐ་མ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་དང་རྣམ་པ་དང་མཚན་ཉིད་དག་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ པར་འགྱུར་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིས་སོ།།དེས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་དགོས་པའི་དགོས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེ་ལས་འགའ་ཡང་མི་རྙེད་པའི་བདག་ཉིད་ ཅན་ནོ།།ད་ནི་དགོས་པ་དེ་གྲུབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ་མན་ངག་བཟུང་བདེ་བ་འདི། ལས་ནི་དོན་རྟོགས་པར་སླ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་འདིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་ན་ཐབས་སླ་བའི་དགོས་པ་ཉིད་ཡོད་དོ།

以下是完整直译：
若问此相之所依为何？说"极喜地"。于初地如是证悟，具彼相故，于后得智见自身法界而生喜，故名为此。如说："趣近菩提及，见成就有情利，生起极大欢喜，是故说为极喜。"此仅是以他义配名而已。
如是若证法界，何故未成佛？因供养如来事业历经恒河沙数劫等福德资粮未圆满故。其他诸师谓，彼等证法界仅为安立出世间之因由，然如实真正证悟唯是正等正觉不共见，若如是说，则"我如来藏极细难见甚深，十地菩萨等从未见而得见"之说亦善引证。
"等"字摄第二离垢地等。"彼等证悟次第"者，彼等地之次第仅由自证而立，非如天界等有高下差别故。
"现证一切相智"为所需之所需。"一切相智"即如末分所说及如相与性中所说之自性。"现证"即如一刹那现等觉中所说之四刹那。彼现证即所需之所需，为究竟圆满果，无有更胜之自性。
今为显示彼所需成就因之前行偈颂之所需，配说"所化众易解为造论所需"。此易持教授能令义易解，由此能易解佛母诸义，故有易方便之所需。

 །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དོན་གང་ཞེན་སྙམ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ནི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཅར་བསྡུས་ལ། སྒྲུབ་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཉི་ཚེ་གཟུང་བ་སྟེ། དེས་ན་མཚན་ཉིད་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྡུས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་ནི་རྟོགས་ཤིང་ཐོབ་པ་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ།དེ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདོད་པ་སྐྱེད་ཅེས་རྟོག་པ་ལ་ནི། སྔར་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའི་ཆེད་དུ་དེ་རྟོགས་པ་དང་ཐོབ་པར་འདོད་ཅེས་སྦྱར་ཏེ་འདི་ནི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་ལྟར་བཤད་པའོ། ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ནི་སྔར། དགོས་པ་བསྡུས་པའི་དོན་བཅས་དང་། །ཞེས་བརྗོད་པ་ལས་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། ད་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་བསྟན་པ་དགྲོལ་བར་བཞེད་ནས། དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་བསྙད་ནས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི ཕྱིར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།མདོར་བསྡུས་པ་དང་པོར་བསྟན་པས་ནི་དཀྱུས་ཀྱི་སར་བསྟན་པའི་རྟ་ཐོགས་པ་མེད་པར་རྒྱུག་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་ཕྱིས་དོན་རྒྱས་པ་རྣམས་མི་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨོས་སོ། །བསྟན་ བཅོས་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་བྱས་པ་ཡང་མ་འཛིངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པར་སླ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དང་པོ་བསྡུས་པའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་ན།སྐྱེས་བུ་རྟའི་ཁ་ལོ་བ་ཡང་དཀྱུས་ཀྱིས་སྔར་མཐོང་བས་སེམས་སྟོབས་ཆེ་བར་འགྱུར་ཞིང་རྟ་ཚར་གཅོད་པ་ནུས་ པར་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ།།གཟིགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གཉི་གའི་མཐར་སྦྱར་རོ། །མདོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དངོས་པོ་བརྒྱད་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པའོ། །རྒྱས་པར་ཞེས་པ་ནི་ འགྲེལ་པ་ལས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་གྱིས་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་དེ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་སྤྱིར་བསྟན་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་དག་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ རོ།།ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་བཟང་པོ་སྦྱར་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ད་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་རྒྱས་པར་རབ་ཏུ་བཤད་ན་ཟློས་བུའི་ཉེས་པས་གོས་ཀྱིས་དོགས་པས་དེ་མི་དགྲོལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པར་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་ ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།

以下是完整直译：
若问佛母之义为何，谓菩提心与修行等之自性。菩提心摄于三种行，修行即修行之行持。故此二者之自性摄于现证之精要。此等即为证悟与获得般若波罗蜜多之义。于此为何欲现证，因欲生起现证之愿故。此为前所说所需之所需，故欲证悟与获得。此即依义次第而说。
如是所说者，前所需摄义之所说。今为显示摄义之解脱，故说如是相连等，令所化众易解。总摄初所说者，谓于中道之道无碍而行，后义广说不动。故为令易解而说。论义分解亦不争，故说为易解。此为论师等所摄之义。
若人于中道见，心力增大，能断尽诸惑。此即为"观"字之义。所谓"经"者，谓释论中以偈颂摄八实体故为总摄。所谓"广"者，谓释论中以偈颂后十三者摄彼等义而广说。
身之安立者，谓总说安立。若开显者，谓支分与心要等故。所谓善说者，谓善巧方便之义。今为广说摄义，故以偈颂为句。此为显示不解脱之因故，故为摄义之句。

།ད་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་དང་ཚིག་གི་དོན་གྱི་བར་སྐབས་འདི་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་དག་བདག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ལས།ཇི་ལྟར་བསྡུས་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་བརྗོད་དགོས་པས། དེ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་འདི་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་མདོ་ རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་།མདོ་རྣམས་དང་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འབྲེལ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། གཞུང་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ནི་ཡན་ལག་གཅིག་ཉིད་དོ། །དོན་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། མདོའི་དོན་སྟོན་ པའི་སྐབས་སུ་དོན་གཅིག་སྟོན་པ་ལས་རྒྱས་པ་དང་།འབྲིང་དང་། མདོར་བསྡུས་པའི་གཞུང་རྣམ་པ་ལྔ་དང་། རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྡུད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་འབྱུང་ཞེ་ན། གདུལ་བྱ་ཁམས་དང་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ པ་རྣམས་གནས་པའི་དབང་ལས།ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ལུང་རྣམ་པ་དུ་མ་བསྟན་ཏེ། དེའི་དབང་གིས་དོན་གཅིག་སྒྲུབ་པའི་གཞུང་དུ་མ་བྱུང་བ་འདི་ལ་དོན་མེད་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལས་དེང་སང་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མའི་ཉུང་ངུ་གཉིས་འདི་ལྟ་སྟེ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་།སྟོང་ཕྲག་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡུལ་ཤར་ཕྱོགས་ན་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིང་། ཡུལ་དབུས་ན་ནི་མདོར་བསྡུས་པའི་གཞུང་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་སྤྱོད་པས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འོ་ན་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་ སྔ་ནས།ལ་ལ་ལས་དོན་གཞན་ལས་ཚིག་།གཞན་ལས་རྣམ་གྲངས་མིང་གིས་ཏེ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུམ་ཀུན་ལའང་། །དོན་བསྡུས་དེ་ཙམ་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལ་བསྡུས་སོགས་རབ་དབྱེ་བའི། །ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད། །དེ་ལྟ་མིན་ན་ཐམས་ ཅད་ཀྱི།།རིམ་པ་ལེགས་པར་བསྡུས་མ་ཡིན། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། ལ་ལ་ལས་ནི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བསྡུས་པ་ལས་ནི་དོན་ཙམ་དུ་སྐབས་ཀྱི་དོན་སྟོན་གྱི་ཚིག་གིས་རྫོགས་པར་སྟོན་མི་ནུས་སོ། །གཞན་ལས་ཚིག་ཅེས་པ་ནི་ཡུམ་བར་མ་ ལས་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་ཚིག་ཙམ་དུ་བསྟན་པར་གྱུར་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་རྒྱས་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
今于摄义与词义之间隙中，有众多应说之事，我当宣说。此《般若波罗蜜多教授论·现观庄严》偈颂，摄诸佛母之义。于此，应说如何摄受之理等，为说此故，当念此：
首先就诸经而言，就诸经与偈颂相连而言，广说教法为第一支，义之决定为第二支。其中就第一支而言，于说经义时，从说一义而有广、中、略三种教法，及极略《圣般若波罗蜜多摄颂》等五种。
若问：为何所化众根性与信解各异，大圣示现多种教法，依此而有多种成立一义之教法，此中无无义之过。今时于此，佛母中篇与略二者，即《圣般若波罗蜜多八千颂》与《一万颂》，于东方广行。于中土则行略教《十万颂》而为教授。
若问彼等差别为何？此如师云：
"或从义他从词
他从异名数
智者于诸母
知摄义唯尔
其中略等分
差别唯如是
若非如是者
非善摄诸序"
所谓"或从义"者，于略佛母中唯显义，不能以词圆满显示。所谓"他从词"者，于中篇佛母中虽以词显示其义，然非广说异门。

།གཞན་ལས་རྣམ་གྲངས་མིང་གིས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་རྒྱས་པ་ལས་ནི་དོན་ཐ་དད་པའི་རྣམ་གྲངས་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་ དུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྨོས་པས་སྟོན་ཅིང་།མིང་གི་གདགས་པ་མི་འདྲ་བས་ཀྱང་དོན་གཅིག་ཉིད་རྒྱས་པར་སྟོན་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་སྨོས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན། དེ་ལ་བསྡུས་ སོགས་རབ་དབྱེ་བའི།།ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་ལ་བསྡུས་སོགས་རབ་དབྱེ་བའི། །ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད། ། ཅེས་བྱ་བས་བསྟན་ལ། ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཡུམ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་བསྡུ་བ་ནི་དོན་ཙམ་གྱིས་བསྡུ་བ་དང་ཚིག་ཙམ་གྱི་བསྡུ་བ་དང་། རྣམ་གྲངས་དང་མིང་ཙམ་གྱིས་བསྡུ་བ་ནི། ལ་ལ་ལས་དོན་གཞན་ལས་ཚིག་།གཞན་ལས་རྣམ་གྲངས མིང་གིས་ཏེ།།ཞེས་བྱ་བས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དག་ལས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྟན་པས་ཟློས་བུར་གྱུར་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཉིད་ལན་བཅུ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་འཐད། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་ ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་པས་དེའི་སྐབས་འབའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་ཅིས་ན་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤེ་ན།ཟློས་བུ་དང་འདྲ་བར་བྱུང་བ་འདི་ནི་ཟློས་བུ་མ་ཡིན་པར་སྔར་སྐབས་ཀྱི་དོན་ངེས་པར་འབྱེད་པ་ན་ཡང་དོན་གྱིས་ བསྟན་ཟིན་ཏོ།། །།གཞན་ཡང་གདུལ་བྱ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཉན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁ་ཅིག་ནི་དང་པོ་ནས་ཐ་མའི་བར་དུ་འཁོད་དེ་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བའམ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཉན་པའི་སྐལ་བ་མེད པས་སྐབས་དེ་དང་དེ་ཐོས་ནས་འཁོར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ནས་དོང་བ་སྟེ།དེ་ནས་ལྷའི་བུ་དེ་དག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱང་མི་རིང་བ་ཞིག་ནས་མི་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་སླར་སོང་བར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།

以下是完整直译：
从他处以名数排列，所谓者，佛母广说之义，乃从义之差别而显现，故虽名之不同，然义一而广说。此即如是，正理之极，思维所不及之境等，广说而显。
因此，所谓略等分之差别，仅此而已。所谓佛母之差别，仅此而已。故于差别之佛母三者中，现观之义摄为仅义摄与仅词摄，及以名数摄者。
所谓从他处以名数排列者，谓从他处以名数排列而显。如此差别之佛母，复次复次而显，故以偈颂之道而显，乃至十三偈颂等，如是而合。
于此，所谓一切种智之境，乃现观之极摄者，故于此境中，若何而义圆满者，若如偈颂而出者，此非偈颂，然于前境之义决定中，亦以义而显。
又，所化众生欲闻佛母者，或有从初至终而住者，谓圣者之福德等。或有从头而闻者，或无圆满闻者，故于此境中，闻已而出，复次诸天子等，谓世尊曰，所谓远而不见者，复次而显。

 །ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་གཞུང་དང་པོ་ནས་མ་ ཐོས་ཀྱི་སྐབས་དེ་དང་དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་འཁོར་དེར་འདུས་པ་སྟེ།དཔེར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཚེ། དེ་ནས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་བཞིའི་རིས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་ པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འཁོར་དེར་འདུས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་དེ་དང་དེར་གློ་བུར་དུ་འདུས་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་པས་དེ་དག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་ཕྱིར་ཡང་སྔར་འདས་པའི་དོན་རྣམས་ཚིག་གཞན་གྱིས བསྟན་ཏེ།དེས་གདུལ་བར་བྱ་བ་མ་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་འགྱུར་བས་ན་ཟློས་བུ་ནི་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལྟ་བུ་དོན་གཅིག་ཉིད་ལ་ལན་དུ་མར་བསྟན་པ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་སྟོན་པ་སྟེ། སྐབས་དང་པོ་ལས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་དམིགས་ པ་དང་རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།།ཁ་ཅིག་ནི་དོན་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཚིག་གཞན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། སྐབས་དང་པོ་དེ་ཉིད་དུ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། རིགས་དང་། གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་དག་གིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་དེ་བསྟན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སྔ་མ་ ལས་ཐ་དད་པས་དེ་བསྟན་ཏེ།ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ལམ་སྔ་མ་ལས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་དང་། སྐབས་བཞི་པ་དང་ལྔ་པ་ལས་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རྟགས་ལ་སོགས་པས་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།

以下是完整直译：
又有一类，从初始经典未闻之时，至彼等完全圆满后，聚集于会中。例如，一切种智之时，完全圆满之际，从此三千大千世界之界中，所有四大王之类，皆与百千血肉之众神共聚于会中。此等会中，诸如风暴般聚集者，亦为彼等示现，因其慈悲故，以他词示现先前之义。故为未闻者之利益，偈颂并无。
又如修行之道，示现为一义，然有些则为自性示现。初始之时，修行之道之所依与种类示现等。某些虽不信此义，然以他词示现。初始即发心，种姓与成就之道等示现。
有些则从前义中，因差别而示现。于闻思修之时，示现自觉之道，从前道转为他义示现。第四与第五时，修行之道之标志等，转为他义示现。

 །དེ་བས་ན་ ལ་ལ་ལས་དོན་གཞན་ལས་ཚིག་།གཞན་ལས་རྣམ་གྲངས་མིང་གིས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་ཟློས་བུ་ལྟ་བུ་སྤངས་ཏེ་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་འཆད་པ་ཡང་ཡུམ་གྱི་དོན་བསྡུ་བའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ལ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི གླང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་བརྟེན། །མདོར་བསྡུས་དོན་ནི་འདི་དག་ཡིན། །སླར་ཡང་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས། །དོན་དེ་ཉིད་ནི་འདས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་ཅིང་། སྨྲ་བའི་དམ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ། །རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཉིད་མཆིས་ཤིང་། །ཟློས་ བུ་ཡང་ནི་མ་མཆིས་ལ།།སྦྱོར་བའི་ལུགས་ཀྱང་རིགས་པ་ལགས། །ཞེས་བསྟོད་པ་བྱེད་པ་ལས་བརྗོད་པས་ན་ཟློས་བུའི་ཉེས་པ་ནི་ག་ལ་ཞིག་ཡིན། ཟློས་བུའི་སྐྱོན་མེད་དུ་ཟིན་ན་ཡང་འདིར་སྐབས་རེ་རེ་ཞིག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་རྣམས་སྟོན་པར་ནུས་པ་གློ་བུར་དུ་ འདུས་པའི་འཁོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལྟར་ངེས་སམ།འོན་ཏེ་སྐབས་མ་ལུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་གཞུང་འདི་དག་ལས་ནི་དོན་མཐུན་དུ་ཟིན་ཀྱང་མིང་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་མི་གདགས་པར་ རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྟོན་པའི་དགོས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་འདི་ལ་གཟིགས།ཆོས་མངོན་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ཁ་ཅིག་ལས་བསྟན་པ་ནི་དང་པོ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་དང་། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་། འབྱུང་བ་བགྲང་བའི་ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ཏེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལྷག་མཐོང་གི་བདག་ཉིད་བསྒོམ་མོ་ཞེས་བསྟན་ན་འདིར་རིམ་པ་དེ་ལྟར་མཛད་པའི་དགོས་པ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་གཟིགས་ཤེ་ན།སྐབས་རེ་རེས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་སྟོན་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་གློ་བུར་དུ་ལྷགས་པའི་འཁོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཁོ་ན་ལྟར་ངེས་ པར་བརྗོད་ཅིང་སྐབས་མ་ལུས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དོན་བསྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་སྨོས་སུ་ཡོད།གཞན་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་རེ་རེས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་འགྱུར་བས་ན། སློབ་ དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས།དེ་ལྟར་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་དང་ཐ་མའི་ལས་བསྟན་པའི་གོ་རིམས་བསྟན་པ་འདིས་ལྷག་མ་བར་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་བདག་གིས་མ་བྲིས་སོ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ དོན་ནི་ཚིག་གི་ཟུར་ཙམ་མམ་དོན་གྱི་དབང་ཡང་རུང་སྟེ།ངག་རེ་རེ་ལ་ཡང་སྐབས་བརྒྱད་ཅར་གྱི་དོན་རྫོགས་པར་སྦྱར་ཡང་ཟློས་བུར་ནི་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོས་པའོ། །དེ་བས་ན་ངེས་པར་ཡང་ངག་རེ་རེ་ལ་དོན་མཐའ་དག་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་ལྷག་པར་སྟོན་པ་ ཡང་མེད་དོ།

以下是完整直译：
因此，"从某处他义，从他词，从异名数"之偈颂义，有些人舍弃重复而解释为一义成就，此即般若母之摄义。
如同尊者法称亦云："依般若波罗蜜，此等是略义，复依于他义，彼义即已过。"又赞曰："善说者汝教，具有诸异门，既无有重复，修行理亦然。"由此宣说，何来重复过失？
纵无重复过失，于此每一处能示现菩萨诸义，是否定为突然聚集眷属之所依？抑或一切处皆示现菩萨诸义？
复次，此等论中，虽义相顺，然不立修行道、见道等名，而以异相示现，此中所见何义？如阿毗达磨等某些经中所示：初修不净观，数出入息，依止奢摩他，修习念住等菩提分法，具足毗婆舍那自性。于此，如是次第之所需为何？
由每一处皆能示现菩萨义故，定说唯依突然来集眷属，况复一切处能成就菩萨义又何须言说？复次，发心等一一亦能示现菩萨诸义，故尊者云："如是示现初后发心业之次第，余中间文义次第亦应了知。恐文繁多，我未书写。"
于此，义者，或仅文词一隅，或依义力，于一一语中，虽具足配合八处之义，然不成重复，此为所需。是故，于一一语中，亦不过分宣说当确立一切义。

།ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྐབས་དང་པོས་སྐབས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་དབང་ལས་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མགོ་སྨོས་པས་གོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སྔར་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ བསྡུས་པས་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་དབང་པོ་བར་མའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།།སྐབས་བརྒྱད་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ནི་དབང་པོ་ཞན་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། སྐབས་གསུམ་པ་དང་། དྲུག་པ་དང་། བརྒྱད་དུ་བསྟན་པ་ནི་ཡང་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་སྟེ་གསུམ་ཅར་ལ་ ཡང་བསྡུས་པ་དང་འབྲིང་དང་རྒྱས་པ་ལ་དགའ་བའི་མོས་པ་ཐ་དད་པའི་དབང་ཙམ་དུ་བསྟན་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།གཞན་ཡང་འདི་ལས་མིང་གཞན་དུ་གདགས་པ་བྱས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་གཟིགས་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འོ་ན་དེ་ལྟ་ན་གཞུང་གཞན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ དག་ལས་བསྟན་པ་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྟན་ཞེས་འདྲི་ན་དེ་ལ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲ་བར་བྱེད།དེ་བས་ན་འདི་ནི་དོན་དང་མིང་དང་ཚིག་རྣམས་ལུགས་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པར་ འདོད་པས་མ་སྤྲོས་ཏེ།དེ་བས་ན་འདི་ལྟར་འདི་ནི་ལུགས་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་པས་གང་དུ་ཡང་ཐེག་པ་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་སུན་དབྱུང་བ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་འཆད་པར་མཛད་པ་ཡང་དོན་འདི་ཉིད་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་གསུང་བར་མཛད་དོ། །དེ་བས་ན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམ་ པར་བཤད་པ་དང་བཅས་པ་ལས་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ཞར་ལ་གདགས་པར་མཛད་པ་ནི་གདུལ་བྱ་བློ་བུལ་ལ་རབ་ཏུ་མ་སྦྱངས་པ་དག་ལ་ཡུལ་གཞན་གྱི་སྐད་ཡུལ་གཞན་པ་ལ་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་མཐུས་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པ་དང་འདྲ བར་བསྟན་གྱི།སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་རྣམས་ལ་ཇི་སྐད་དུ་གདགས་པ་མཛད་པ་ཁོ་ནས་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་ནས་འདི་ལ་ནི་ལོག་པར་ཐ་སྙད་མཛད་པ་ཅི་ཡང་མེད་ཀྱི་སོ་སོ་རང་གི་ ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་ཟད་དོ།

以下是完整直译：
有时，在初次阶段，所有阶段的总结之力，能使一切行为圆满成就，因而成为理解之力。追随先前所示，三种全知者，能总结所有阶段，因而成为圆满成就之力。
在八个阶段中，分别开示，成为劣者之力。第三、第六、第八阶段所示，亦是劣者之别相，三者皆有简略、中等、广大的喜好之差别而示。
此外，若将此改名为他者，所需为何？若如此，则此母论不应依他论而示，何故不示？对此，亦应如是言说。
因此，此乃义与名及词等，唯是他者之方式。故从尊者之口中，略说为解脱而宣说，故不加繁琐。
因此，如是，此乃他者之方式，故不应依他乘而宣说违逆之言。此义置于心中而宣说。
因此，句偈所作之解释及所见之道等，皆为未成熟者之境界，故于他地之语言中，确立为真实之词，依智慧之力而教授。
如是示现佛陀等之尊敬，故不应于器中反复。故于此中，唯以正言而示，故此中无倒之词。

།གཞན་ཡང་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་འདིར་བསྟན་པ་ཡང་འཇུག་པ་པོ་རྣམས་ནི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་དང་། མོས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཇུག་ པར་ངེས་པའོ་ཞེས་ནི་ཅིས་བཞག་པར་ནུས།དེའི་ཕྱིར་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་དང་། དབུགས་རྔུབ་པ་དང་། འབྱུང་བ་དྲན་པ་དག་ནི་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་དང་པོར་བསྟན་ལ། འདིར་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་ བསྐྱེད་པ་གསུམ་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པས་བསྡུས་པ།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བའི་སྐབས་སུ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དེ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་མཐའ་ལ་བསྟན་ཅིང་། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པ་དམིགས་པའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པར་མཛད་ཀྱི་ གཅིག་ཁོ་ནར་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དང་པོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ངེས་པ་མེད་ལ།ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་འདིར་ངེས་པར་བཀག་པ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཏོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་ སུ་སྦྱར་རོ།།གལ་ཏེ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེའོ་ཞེས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟར་ན་མདོ་གང་དག་ལས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཤིན་ཏུ་འདུས་པ་ཆོས་ལྔས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བསྡུས་ཏེ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་དགོད་པ་བཅུ་བསྟན་པ་དང་། བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་ཉི་ཤུ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དེ་དག་འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བསྟན་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དོན་དེ་དག་འདིར་ཚིག་ཏུ་མ་སྨོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་འདྲི་ན་ནི་ཁོ་བོས་ཀྱང་སླར་འདྲི་སྟེ་དེ་དག་ཏུ་ཡང་རྒྱལ བའི་ཡུམ་འདིའི་ཚིག་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་མ་མཛད།གལ་ཏེ་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེའོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ནི་ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུས་བསྡུས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་འབྲས་བུས་བསྡུས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་གྲོགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་ གྲངས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་།ཁ་ཅིག་ནི་ཆེད་དུ་མ་བརྩལ་བ་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་འདུ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པ་དེའི་གནས་མེད་ལ་གཞུང་རྣམས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པས་ལྕགས་སྒྲོག་གིས་འཆིང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་ན་འདི་ལས་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་དེ་དང་དེ་ཉིད་ལ་གཟུང་ བར་དགོངས་ཏེ།མ་བསྟན་པས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་ལ། རྣམ་པ་གཞན་ཡང་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཁམས་དང་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྔར་ནན་ཏན་དུ་སྨོས་པར་ཟད་དོ།

以下是完整直译：
此外，此处所示不净观等修习之不同行相，由于行者们安住于各种界和各种信解，故不能确定所有人都如一人般修习。
因此，不净观、入出息念、忆念等，在阿毗达磨经等中，是作为加行道清净的开始而示现。而在此处，则是在发心阶段中，以第三发心增上意乐所摄。
在解脱分善根阶段中，即在资粮道清净终末时示现，如是一切所缘境界中，并非仅限于资粮道初始。
在阿毗达磨经等中所说，于此处亦无确定遮止，因为是一切所缘所摄故。如是于其他亦当相应。
若说此非极广部类所示，则为何于诸经中明显宣说极略五法摄佛地，如"犹如明镜"等所示，以及菩萨十种安立所示，魔业圆满二十等所示，为何此处不说？
若问为何此处不说彼等义理，我亦反问：彼等经中为何不说此胜母经中发心等文？若说是依义理，则有些由因摄持，有些由果摄持，有些由伴摄持，有些由异门摄持。
有些虽未刻意寻求，亦由势力摄入，故无诤论之处。诸论典互相观待，如铁锁相连，故于此未说者，当知即是彼等。
虽未宣说亦无过失，复次如前所说，由所化众生界及信解各异故。

 །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་རིམ་པས་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ནི་དགེ་མོད་ཀྱི། རྣམ་ པར་རྟོག་པ་གཞན་ཉེ་བར་གནས་ཏེ།སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་རེ་རེ་ཡང་ལན་དུ་མར་བསྟན་པ་དེ་དག་བར་དུ་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པ་འདི་མི་བསྟན་པར་འདིའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྔར་སྐྱེ་བོ་མ་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་བར་བར་དུ་ཡོངས་སུ་ བསྟན་པར་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་དང་།སྔར་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་ནས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་བར་དུ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་དང་། དེ་ལྟར་ཞུགས་ཏེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ནི་སྔར་ཇི་ལྟར་ཞུགས་པ་ཁོ་ན་ལ་རབ་ཏུ་ཞེན་པར་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང་། སྐབས་རེ་ རེའམ་ངག་རེ་རེ་ལ་ཡང་དོན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བསྟན་པས་ཞི་གནས་ལས་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།གཞུང་གང་དག་ལས་ཞི་གནས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བསྟན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད་པར་རོ་གཅིག་པར་ལྷག་པར་མོས་ཏེ་མཉམ་ པར་འཇོག་ཅིང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བས་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བ་འཐོབ་པོ་ཞེས་བསྟན་ལ།འཕགས་པ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་མདོ་རྣམས་ བསྟན་ཀྱང་།མདོ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཐམས་ཅད་གནས་པར་བསྟན་པ་ཡང་དོན་གྱི་དབང་འདི་ཉིད་ལ་དགོངས་པར་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རིམ་པ་འཁྲུགས་པར་བསྟན་པ་ནི་འཁྲུགས་པ་ཡང་ཡིན་པས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བྱ་ལ་ཡང་ན་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར་ཉིད་ངེས་ པར་གཟུང་གི་འདི་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་བསྟན་པ་འདི་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ།།ད་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་གཞུང་གི་དོན་གཞན་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་མི་ཕམ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་འདིས་ཅིའི་ཕྱིར་གླེང་གཞི་ལེའུར་མ་ བསྡུས།དེ་བཞིན་དུ་རྗེ་བཙུན་ཉིད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་ལེའུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མ་བསྡུས་ཤེ་ན། དང་པོར་གླེང་གཞིའི་ལེའུ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ཇི་ལྟར་བྱུང་བར་གྱུར་པའི་འཁོར་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་སླ་ཞིང་། གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ རང་རང་གིས་རྟོགས་པར་ནུས་བཞིན་དུ་ཡང་བསྟན་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་བློ་དང་ལྡན་པ་དག་འབད་པའི་གནས་མ་ཡིན་ནོ།

以下是完整直译：
如是按所说次第善说虽善，然有其他分别念近住：加行道等每一种相虽多次宣说，其间未被他相间断，不说此义有何必要？
此前为未闻者而于其间宣说而已。如前从世间道至出世间道次第趣入，如是入已，于修道中唯于前所入处专注修习。
于每一处或每一语中，圆满宣说一切义利，为不退失止观故。依某些论中所说止观功德，于一切教法无差别同一味增上胜解而等持，远离蕴等义相差别想，于经等法喜获得法喜，如是宣说。
《月灯经》中亦云：虽于十方世界宣说诸经，然说一切住于一经自性一性中，此亦仅是契合此义理而已。
是故，若说次第错乱即为错乱，应归为一类，或当如所说而决定受持，当知此中次第而说实无所有。
今当说与颂文相关之其他论义：圣弥勒尊者以此颂文为何不摄序分品？如是亦不摄尊者自问品等？
初序分品是说此胜母如何发起、眷属集会等，易于通达，所化众生各自能解，然而宣说如前所说之必要等不相应，故智者不须致力。

།དེའི་འོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ལེའུ་ལ་སོགས་པའི་ལེའུ་གྲངས་ལྷག་མ་ཆོས་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པའི་མཐར་ ཐུག་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་ན་ཐོག་མར་བཤད་པའི་དགོངས་པས་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་སྦྱར་བ་བསྟན་ཏེ།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ལེའུ་ནི་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་སྙིང་ པོའི་དོན་ཐེག་པ་གཅིག་ཉིད་དང་རིགས་གཅིག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ།སྙིང་པོའི་དོན་ནི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་དུ་མ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མན་ངག་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་གསལ་པོར་བསྟན་ལ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་ དབུ་མ་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པར་གསལ་བར་མཛད་པས་འདིར་བསྟན་མི་དགོས་སོ་ཞེས་དང་པོར་བསྟན་ཏོ།།དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བའི་ལེའུ་དང་། འཕགས་པ་ཆོས་འཕགས་ཀྱི་ལེའུ་དག་ནི་སློབ་མ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ གྱི་ཚུལ་བསྟན་པ་སྟེ།གདུལ་བྱ་མ་འོངས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་བསླབ་པའི་ཆེད་དུ་སྔོན་བྱུང་བ་བསྟན་པ་སྟེ་གོ་བར་སླའོ། །ལེའུ་ཐ་མ་ནི་གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་ཚུལ་རྒྱས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་མ་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ གཞུང་མ་ལུས་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་དུ་མི་བསྡུར་མི་འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི།མདོའི་དོན་རྟོགས་དཀའ་བ་ཙམ་ཞིག་སྐབས་ཀྱི་དོན་གྱིས་བསྡུས་པར་ཟད་དོ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་སྦྱར་བའི་སྐབས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པའི་ཚིག་རྣམས་དང་། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྦྱར་བའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་ ཞེ་ན།འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་སྦྱར་བ་ཡང་དག་པར་མཛད་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་མདོར་བསྡུས་པའི་ཡུམ་བརྒྱད་སྟོང་པ་དང་ལེགས་པར་སྦྱར་ཞིང་། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་ཞལ་ སྔ་ནས་ཀྱང་།རབ་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་དང་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་དག་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མ་ལུས་པར་སྦྱར་བར་ནུས་པས་ན་ཡང་འདིར་སྦྱར་བའི་ངལ་བ་ནི་མི་བྱའོ།

以下是完整直译：
在此之下，发菩提心的颂文等颂文数量增多，最终达到法性无变之境，因难以彻底理解，故以初始所说之意趣而作颂文并结合宣说。接着，菩萨学处的颂文中，详细分为三种特性，乃是究竟真理圆满成就之特性，唯一乘与唯一种性之意趣而宣说。其核心意义在于《般若经》深奥无比，非凡者文殊之口诀等中亦清晰宣说。圣者龙树之《中观智慧》等中亦清晰作此宣说，故此处不必再宣说。
在此之下，菩萨恒常悲泣的颂文与圣者超越法的颂文等，乃是宣说弟子与善知识之方式。为未来众生如是教导之故，故宣说前行。末尾的颂文是将近处的论典汇集之方式，故以颂文形式宣说而不结合，须知如此。
如是，论典不遗漏之时，意义上不相违背。因经义难以理解，故以意义而汇集。此乃如是结合之时，意义上所示之词句与颂文结合之次第。此乃以佛母般若之力而作，圣者解脱之部亦如是正确结合。自导师之口中，亦以简略之母八千颂文而善巧结合。自佛智慧足下之口中，亦以简略之偈颂与颂文结合。依此，能将佛母不遗漏地结合，故此处结合之劳苦不应为。

 །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའི་གནས་སུ་ཁ་ཅིག་ནི་མན་ངག་གི་ཚིག་ དང་མདོའི་ཚིག་སྦྱར་བར་འཐད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་ན།གང་ཡང་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཏེ་སྦྱིན་པ་དང་གཏོང་བ་དང་ཡོངས་སུ་ལེན་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ གཏོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསམ་པ་སྟེ།གསེར་བཟང་པོ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་མི་འགྱུར་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལ་གཅིག་ཁོ་ནར་ངེས་པར་བྱེད་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དག་རྒྱུ་ མཚན་གང་གིས་མན་ངག་གི་ཚིག་དང་སྦྱར་བར་འགྱུར།གཞན་ཡང་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བུད་མེད་དུ་ནི་མི་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་མདོའི་ཚིག་གང་དག་མན་ངག་གི་གཞུང་གིས་མ་བསྡུས་པ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ། ཡང་མདོ་སྡེའི་གླེགས་ བམ་ཁ་ཅིག་ལས་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་སུ་སྨོས་པ་རྣམས་སྣང་བ་ཡང་གང་དུ་སྦྱར་ཞེ་ན།གང་དང་གང་དུ་མན་ངག་གི་ཚིག་དང་མདོའི་ཚིག་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ལྟར་གནས་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེ་དག་ཏུ་ཡང་སྦྱར་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ གཉིས་ཏེ།ཁ་ཅིག་སྦྱར་བར་རིགས་པ་དག་མ་སྦྱར་བ་ན་དེའི་ལྷག་མ་ནི་དེ་དང་སྦྱར་བར་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཤུགས་ནི་འབྲེལ་པ་སྟེ་དངོས་སུ་བརྗོད་པ་ལ་གཙོར་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་ལུང་ བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པ་འདི་ལ་མངའོ་ཞེས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ནི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་བས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཛོད་གཞན་གྱིས་བལྟ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཕའི་ལུང་གིས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དུ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་། ལ་ལ་ལས་ དོན་གཞན་ལས་ཚིག་།གཞན་ལས་རྣམ་གྲངས་མིང་གིས་ཏེ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་དོན་དེ་དང་དེ་སྟོན་པའི་མཚན་མ་ཙམ་གྱིས་ཚིག་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་རེས་འགའ་ནི་དངོས་པོ་ཁ་ཅིག་ཚིག་དང་མིང གི་རྣམ་གྲངས་དང་།རྒྱུ་དང་། འབྲས་བུ་དང་། ལས་ལ་སོགས་པས་ཞིབ་མོར་སྟོན་ཅིང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དངོས་པོ་ལ་ལ་བརྡ་ཙམ་གྱིས་སྟོན་ཅིང་དེས་ཀྱང་དེ་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡུམ་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཁ་ཅིག་ལ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་རྒྱུ་ མཚན་མཐུས་བཙལ་བར་ནི་མི་བྱའི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བྱ་བ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
如是正确结合之处，有些人认为口诀之语与经文之语结合是合理的。然而，对于"舍利子，于此菩萨摩诃萨以无住之方式，安住于般若波罗蜜多中，因布施、舍弃、领受皆无所缘，故以无所舍之方式圆满布施波罗蜜多"等思维，以及"如同精金直至菩提永不变异"等这些内容，无法确定为唯一，何以能与口诀之语结合？
此外，暖位阶段所说"不生为女身"等经文，凡是未被口诀论典所摄之处，应如何解说？又有些经典卷轴中出现口诀论典所说之内容，应于何处结合？
对于何处应结合口诀之语与经文之语，虽无确定之理由，但仅限于某些处。即便如此，结合之理由有二：其一，有些应当结合而未结合者，其余者则以势力而显示与之结合。势力即关联，因非直接宣说之主要内容故。其二，应知正等正觉佛陀如是结合之教言，世尊弥勒具此权威，因其被授记为继承者，依父教言而行持他人不可见之正法藏故。
因此，即使看似无有理由之处，也应确知大圣者以"于某处以他义，于他处以他语，以异名差别"之方式，仅以表征而宣说彼彼义理。如同世间，有时以语词、异名、因、果、作用等细致显示某些事物，有时仅以符号显示某些事物亦能表达，此处亦复如是。
是故，对于般若摄要等某些文句，不应执著寻求确定之理由，而应了知此乃大圣者教言之印记，仅是安住于广大义利之事业而已。

།མདོའི་ཚིག་གང་དག་མན་ངག་ཏུ་མ་བསྡུས་པ་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བུད་མེད་དུ་མི་སྐྱེ་བར་མདོ་ལས་ བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ཟླས་བསྡུས་པས་རང་གི་སྐབས་དེར་གཏོགས་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།།ཁ་ཅིག་ནི་གཙོ་བོས་ཡན་ལག་བསྡུས་པ་སྟེ་རྒྱལ་པོ་གཤེགས་པར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་གཞུང་གི་ཁོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡང་གོ་སླ་བས་ན་ ཆེད་དུ་བསྡུས་པ་མེད་དེ།དགེ་སློང་རབ་ཏུ་མང་པོ་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རང་གི་བློ་དྲི་མ་མེད་པས་ཅི་རིགས་སུ་རྗེས་སུ་དཔག་གོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར་སྨོས་པ་ལས་ཁ་ཅིག་མདོའི་གླེགས་བམ་ལ་ལ་ལས་མི་སྣང་བ་ནི། གཞུང་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་འདི་དག་ནི་འབྲི་བ་ ལ་སོགས་པ་དཀའ་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་དང་།ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མ་ལ་འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་བློའི་སྟོབས་རབ་ཏུ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་ལུང་གི་ཚིག་རབ་ཏུ་ཉམས་པར་ཟད་ཀྱི། འདི་ལ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་དྲི་མ་ནི་མི་བསམ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཏན་ ལ་ཕབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་དེ་དག་ནི་གཞུང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་བརྗོད་པ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །ད་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་པའི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རེ་ཞིག་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཙོར་བྱས་པ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ།

以下是完整直译：
经中未被摄入口诀的某些文句，如暖位阶段不生为女身等教示，有些通过相对应而摄入，由此可知属于其自身阶段。有些是以主要摄入支分，如说"王已驾崩"之类。有些虽在八事论典中所说，但因易于理解故而未特意摄入，如授记众多比丘等。如是以自己无垢智慧随理推度。
颂文中所说而在某些经典卷轴中未见者，是因这些广大论典书写等难以成就，以及五百末期众生智力极其微弱故，教言文句衰败而已。于此不应思维邪说之过失，因世尊弥勒已确立般若波罗蜜多故。
如是，这些是对二种论典方式的略说。现在当明说第二支分之略义，其中首先是修习心要之义以胜义谛为主，以及作意现观之义依世俗谛而说。

 །དེ་ལ་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་སུ་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས པས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་བོར་ལ་དེས་དབེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་ཡང་དག་པར་དམིགས་ཏེ།སྔོན་པོ་དང་དེའི་བློ་དག་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་ ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང་།འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་མ་བོར་བས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་ཏེ། གཟུང་བ་མེད་ན་འཛིན་པ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བསམ་ཞིང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་ རིག་པ་ཙམ་དེ་ཡང་བསལ་ཏེ།གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་འབའ་ཞིག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ངེས་པར་བྱས་ནས། དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་ཏུ་དངོས་པོ་དང་ དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསྒོམས་ཏེ།བསྒོམ་པའི་སྟོབས་གྲུབ་པ་ན་ཁ་ཅིག་ལ་ནོར་བུ་དང་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་མཆོག་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་ བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་།།དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ནམ་མཁའ་རྫས་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་དུ་མེད་པ་དང་སྤང་དུ་མེད་པའི་ རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མའི་ཆོས་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཞིག་ཏུ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་གཞན་དག་གི་དངོས་པོར་ མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མི་ལྡོག་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དང་།ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་དོན་ཁས་ལེན་པས་ཁོ་བོས་ཡ་མཚན་དུ་བརྩིས་སོ་ཞེས་ བྱ་བ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པའི་ཕྱོགས་སྨད་པ་དང་བཅས་པར་བརྗོད་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པའམ། ཡང་ན་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀ་མ་ལ་ཤཱ་ལའི་ཞལ་སྔ་ནས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པའི་མན་ངག་མདོར་ བསྡུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
关于修习心要义，依据上师所言，在顶位现观时，因为空无生灭，当修"无我"想，由此完全舍弃我执，并如实缘于离彼之蕴等缘起法、具生灭法性。由于青色与其心识决定同时所缘，故当作意"唯有心识，无外境"，因未完全舍弃能取相之心执著，故断除外境执著。
当确定思维"无所取则无能取"，并遣除能取相之特征唯识，确定"唯有无二智慧是真实存在之体性"。又因其为缘起，如幻无自性，究竟远离一、有、无等分别之体性而修。
当修习力成就时，对某些人而言，如同辨识珍宝白银等殊胜般，断除一切迷乱相，如幻本性显现之无分别智，为各自内证，若如是真实生起，则瑜伽师能真实断除所知障。
若非如此，而是如同恒时执著虚空无实体性般，因执著不可生、不可断之自性，若刹那法之了知体性与所知相在胜义中存在，则彼时修习对治如同虚空般于彼等毫无作用。因此，由于他人执实之颠倒不能转，世尊断除一切种所知障与承许诸法存在，此二互相矛盾之义，我视为稀有。
依此说明并诽谤邪见之方便而修，或者依据大师菩萨莲花戒所造《般若波罗蜜多修习略要》中所说教授而修。

།སྙིང་པོའི་དོན་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་གཉི་ག་དག་ལ་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་མཐར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སྦྱར་བའི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིའི་བསྟོད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ པར་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིད་བཏུད་པས་གུས་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ།།གང་གི་ཚེ་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་དེའི་ཚེ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་ལུས་པ་བསྡུས་པར་གྱུར་པའི་རིམ་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་ཤེས་པ་གཉིད་དང་རྨུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བསལ་ཞིང་། ཡིད་ནང་དུ་བསྡུས་ པས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ།དེ་ནས་སྐྱོན་བཞི་བཅུ་རྩ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་སྤང་བར་གོ་ཆ་བགོ་བར་བྱའོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ཡིད་ལ་དྲན་པས་དབུགས་དབྱུང་བར་བྱའོ། །རྣམ་པ་དང་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནི་མ་འདྲེས་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ།།དེ་ནས་དུབ་པ་དང་བྲལ་བ་ན་སླར་ཡང་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་ཀྱིས་བསམ་གཏན་གྱི་སྐྱོན་རྣམ་པ་ལྔ་སྤངས་ལ་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནམ་ཡང་མི་འདོར་བ་དེ་ནི་རིང་པོ་མི་ཐོགས་ པར་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྦྱངས་ཏེ་བདེན་པ་མཐོང་ནས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུའི་གོ་འཕང་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་བརྩོན་པའི་རིགས་ཀྱི་བུ་འམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དེས། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་གཙུག་ལག་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་ འགྱུར་ཞིང་ཡིད་འགྱུར་བ་དང་།སེམས་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་བའི་གཞུང་ལ་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ཏེ་ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གླེགས་བམ་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཅི་ནུས་སུ་ཀློག་ཅིང་། ལྷ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རྒྱས་ པར་བྱའོ།།རང་གི་ཆོ་ག་དང་འདུལ་བ་དང་བྱ་བའི་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་མི་འདའ་བར་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ལ་སྤྲོ་བར་བྱ་བ་དང་། ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་མ་རྨོངས་པར་ བྱ་བའི་ཕྱིར་སྙིང་པོའི་དོན་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་བཏང་བ་ན་ཡང་འདུ་འཛི་དང་བྲལ་བའི་གནས་སུ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དྲང་པོར་བཅས་ཏེ་འདུག་པའམ་ཡང་ཇི་ལྟར་བདེ་བས་ཀྱང་རུང་སྟེ།སྟན་བདེ་ཞིང་འཇམ་པ་ལ་ཉེ་བར་འདུག་ལ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིར་ སྙིང་པོ་བསྡུས་པའོ་ཞེས་བསམས་ཏེ།དེ་ནས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ནི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེའོ། །དེ་ལ་དང་པོར་ལམ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཡང་ཚོགས་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམས་གཅིག་ནས་ ཕྱེ་སྟེ་རྟོགས་པར་ཡིད་ལ་བྱའོ།།དེ་ལ་དང་པོ་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནི་མིང་ཐ་དད་པའི་དོན་གཅིག་རྣམ་པར་དབྱེའོ།

以下是完整直译：
于心要义与现观义二者作意后，应恭敬诵念上师所造之《胜母赞·无分别赞》。非等持时，应以摄集一切现观次第明了之智，遣除昏沉睡眠等，摄心于内，如次思维。
此后，应披上断除四十六过等之铠甲。以忆念功德而得安慰。应不混杂地了知诸相与性相等。此后，远离疲倦时，复以八断行断除五种禅定过失，修习心要义。如是正入之善男子不舍善知识者，不久即修习资粮道等，见谛后亦将获得唯一法王之位。
如是精进之善男子或善女人，于世间顺世外道论典离贪而心转变，于不能清净心之论典，应断读诵等，日日尽力读诵般若波罗蜜多经函明显之文字，并广行法施于天龙等。于自仪轨、律仪及行为规范等亦应守护不违。
今当说现观义之作意：为令于"菩萨应生欢喜"等不迷惑，舍心要义修习时，于远离喧嚣处，结跏趺坐端正而住，或随所乐，坐于舒适柔软座上，思维"一切法蕴皆摄于此胜母心要"。
此后，胜母作意分为道与果二者。其中首先作意于道，复分资粮、加行、见道、修道，逐一分别而作意了解。其中首先就资粮道而言，即是异名一义之分别。

 །མིང་ཐ་དད་པའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་། ལས་དང་པོ་པའི་ས་དང་། དད་པའི་ས་ཞེས་བསྒྲགས་པའོ། ། རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ནི་ཕལ་པ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཕལ་པ་ཉེ་བར་གཟུང་སྟེ་དེ་ཕལ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་དང་། རྣམ་པའི་དབང་དུ་ནི་དེ་ཉིད དངོས་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་ལམ་དང་།རྩོལ་བའི་ལམ་དུ་བསྡུས་པ་ལས་དབྱེ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབྱེ་བ་ལས་ནི་འདུན་པ་དང་། བསམ་པར་བརྗོད་པ་དང་། གདམས་ངག་ལས་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་མ་ཞེན་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མི་ ངལ་བ་དང་།ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དག་བདེན་པའི་ཕྱོགས་ཙམ་པར་བརྗོད་པ་དང་། དམིགས་པ་དང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམས་རིལ་གྱིས་སྦྱར་བ་དང་། མཚན་ཉིད་ལ་མ་ལུས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ལས་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ དང་།བླང་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་རྣམས་རྟོགས་པ་དང་། དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལ་ཅུང་ཟད་གྲོལ་བས་ཚད་མེད་པ་བཞི་སྒྲུབ་པ་དག་དང་དེའི་རྟགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། རྣམ་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། གདམས་ངག་དང་། དམིགས་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་། ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཕྲིན་ལས་དང་། ཡང་དག་པར་སྦྱར་བ་དང་། རྟགས་དག་སྟེ་རྣམ་པ་དགུས་ཡིད་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་རྟགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནི་མདོ་དེ་དང་དེ་ལས་རྣམ་པ་དུ་མ་བསྟན་ལ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉིད་ན་འང་སྟོང་ཉིད་ཐོས། །ནང་གི་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་། །དགའ་ལས་བྱུང་བའི་མཆི་མས་མིག་ནི་བརླན། །ལུས་ཀྱི་སྤུ་རྣམས་ལྡང་བའང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ གསུངས་པའོ།།ཕྲིན་ལས་དང་སྦྱར་བ་ནི་བདག་ཅག་ལམ་ཡང་དག་པ་ལ་ཞུགས་ཤིང་ལོག་པའི་ལམ་དུ་མ་ཞུགས་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའོ། །ཞེས་ཤེས་པས་སྟོན་པ་ལ་དྲིན་དུ་གཟོ་བས་བཀའ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བ་སྟེ། བྱང་ ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ་ཞེས་པ་ནི།ལུང་གི་དང་པོར་བསྟན་ཅིང་ལན་དུ་མཆོད་པའི་ཚུལ་ཡང་སྔར་དེ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དོན་འདི་ལས་བསམས་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། དེ་ཕྱིར་ལོག་པར་བསྟན་པ་ཡི། ། གྲུབ་མཐར་འཆེ་བའི་བློ་ཅན་ལ། །དེ་ལུགས་རྗེས་འཇུག་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །སྙིང་རྗེ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །བློ་ནོར་ལྡན་པས་ལུགས་གཞན་ལ། །ཇི་ལྟར་སྙིང་པོ་མེད་མཐོང་བ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་སྐྱོབ་པ་ལ། །གུས་པ་ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ།

以下是完整直译：
就异名之义而言，即是资粮道、初业地、信地等之称。就分类而言，有普通与殊胜二种。
就普通而言，其建立为普通之因相与体性，应示以菩提分相应及广大加行。就诸相而言，即摄于遍观诸法之道与精进道中之差别，由发心差别而言有欲求与思维之说。
由教授而言，有修行、三宝、无执著、无疲厌、摄持道等，说为仅是谛分；总摄所缘与所为；遍知诸相；由法身事业令众生寂静及四摄事；了知取舍；由稍离实执而修四无量及其相。
如是，应以体性、诸相、相状、发心、教授、所缘、所为、大能仁事业、正加行及诸相等九种而作意。
就相而言，于诸经中示现多种。如圣龙树亦云：
"即于凡夫位，闻空性，
内心喜悦复再生，
喜生泪水润双目，
身毛竖立亦当生。"等。
事业加行者，谓我等入正道而未入邪道，是依怙佛陀之力。知此而念师恩，随教奉行，成为支分。发菩提心等是佛加持，此于教法之初已示，供养方式亦如前所说。
思维此义，寂护论师亦云：
"是故于邪说，
宗派慢心者，
随行诸众生，
生起大悲心。
具慧见他宗，
如是无实义，
于彼诸救护，
生起极敬信。"

 །ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཁྱད པར་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།ཡང་མིང་ཐ་དད་པའི་དོན་དང་། ངོ་བོ་བསྟན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ལས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞིའི་བདག་ཉིད་དང་། དེ་ཉིད་དང་རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ལམ་ལས་དབྱེ་བ་དང་། སེམས་བསྐྱེད་ པ་ལས་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་།གདམས་ངག་དང་། དམིགས་པ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་སྔ་མ་ལྟ་བུ་དང་། མཚན་ཉིད་དག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། སྐབས་བཞི་པ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པས་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང་། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ དང་།རྟགས་དང་། ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་བྱིན་གྱི་བརླབས་དང་སྦྱར་བ་དག་གིས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་མིང་ཐ་དད་པའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཞེས་གྲགས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གཞག་ པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདི་ནི་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་གནས་སྐབས་སུ་རྟོགས་པ་དང་། མོས་པ་ལས་གྱུར་པ་དང་། ལྷག་པར་འདོད་པ་ལས་གྱུར་པ་དང་། འཐོབ་པ་ལས་གྱུར་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །རྟགས་ཀྱི་ དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཚེ་དང་ལུས་དང་།རྫུ་འཕྲུལ་དང་། བྱིན་གྱི་བརླབས་ལ་དབང་བ་སྟེ་འབྲས་བུའི་རྟགས་སོ། །རང་བཞིན་གྱིས་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐུབ་པའི་དབང་པོའི་བྱིན་གྱི་བརླབས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འཁོར་ གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་དག་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་བསྟན་པའི་ཚུལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ།

以下是完整直译：
在资粮道中，具有殊胜之力，亦即异名之义。显示本质者，为菩提道之法，乃四足之本体。此即是分类之力，乃从定力中完全修习之道而分出。由发心而言，乃殊胜之思维、教授、所缘、所为，及如前所示之相状。应知无一遗漏之相状。
第四阶段中，依自性如是善说，分类、标志、佛之加持力等示现。此即是异名之义，乃资粮道之殊胜，称为解脱之分与善根之根本。其建立为殊胜之因相，乃因不退转之故。
分类者，乃于阶段中证悟、信解、殊胜欲求、获得等四种。标志之力，乃于寿命、身、神通、加持力中为主，乃果之标志。
依自性之力，乃于一切无著之称。依佛之加持力，乃于三界清净而修习六度波罗蜜多。如此，解脱之分与善根之根本亦由十二种相而知。

 །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐ་མལ་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་དང་། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་གྱུར་པ་དག་དང་། ཡང་དང་པོ་གཞུང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་བཅས་པའི་མན་ངག་གི་ལུགས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱས་པས་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་ནི་བདག་གིས འདིར་བྲི་བར་མི་འཐད་པས་ན།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མགུ་བར་གྱིས་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱོས་ཤིག་།དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པ་མི་འཁྲུགས་པའི་སྔོན་གྱི་དམ་བཅས་པ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་ པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་དང་།སེམས་ཅན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱ་བར་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེར་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་མ་བཤད་དོ་ཞེ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ གྱིས་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟོན་པ་ནི་དེ་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ།འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུའི་མདོ་ལ་སོགས་པར་ཟང་ཟིང་དང་འབྲེལ་བར་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཉན་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བས།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཀྱི་འཕགས་པ་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་ཤ་དང་ཁྲག་དང་རྐང་ཡང་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ།

以下是完整直译：
如是配合，加行道、见道、普通修道、彼之殊胜道，乃至佛地之道等。复次，首先通过令善知识欢喜而听闻带有分类的论典教授传统，此处我不宜书写。菩萨们为圆满自身资粮，应令善知识欢喜并取其精要。
如是，岂不与圣不动佛往昔誓愿显示等经，以及无分别对众生作法布施等教示相违？彼处未说善知识欢喜等支分。
若问：由善知识显示清净心，如是应当合理。因《圣出世间品经》等中说："与财物相连而说法者，乃魔业圆满。"
就闻法菩萨而言，应随学常啼菩萨为令善知识法上菩萨欢喜，舍弃自身血肉及支体。

 ། དེ་བས་ན་འདིར་ཆོས་ཉན་པ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་དག་གི་ཚུལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཉན་པར་བྱེད་པས་ཆོས་བཅུའི་བདག་ཉིད་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ སེམས་དཔའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་སྟེ།བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་གཡོ་དང་སྒྱུ་མེད་པས་བསམ་པ་ཐག་པར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ལྷོད་པ་མེད་པར་སྲན་འཛུག་པས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། ལུས་དང་སྲོག་ལ་ མི་ལྟ་བར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་།རྙེད་སྟོབས་དང་བཀུར་སྟི་དང་གྲགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། བདག་འབའ་ཞིག་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། བདག་དང་གཞན་དང་འགྲོ་བ་ཐམས་ ཅད་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་།ཆོས་ཀྱི་མདངས་ཀྱིས་རས་ཆོད་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། ཤེས་རབ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། གོབ་ལོབ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི་རབ་ཏུ་བརྟེན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ དང་།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་བཏང་བས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་བརྩེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། ཡིད་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བཅད་པའི་དོན་དུ་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་། རློམ་སེམས་མེད་ཅིང་འདོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བར་ཆོས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཆོས་ཚོལ་བ་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུས་ཉེ་བར་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་དང་བཀུར་སྟི་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ།

以下是完整直译：
因此，此处当略说闻法者与说法者之轨则。菩萨作为闻法者应具足十法之自性。彼等如是所说："善男子，此十者是菩萨求法，何为十？即：以无诳无诈之诚心求法；以精进不懈坚持而以精进求法；不顾身命而求法；非为利养恭敬名闻，而为断除一切众生烦恼故求法；非仅为利益自己，而为利益自他一切众生故求法；非为法相辩论，而为趣入智慧故求法；非为喜好琐碎，而为坚固依止故求法；以不舍菩提心而为悲悯众生故求法；为离疑惑而为断除一切众生疑惑故求法；以无傲慢无贪著，为圆满佛法故求法。"
如是求法时，应以十种发心亲近说法善知识。彼等如是所说："善男子，若菩萨发无上正等正觉心者，为现证一切智智圆满成佛故，应承事恭敬供养诸善知识。"

།དེ་དགེ་བའི་ བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་རིམ་གྲོ་དང་བཀུར་སྟི་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པའི་ཚེ།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་པོ་འདི་དག་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རིམ་གྲོ་བྱ་བའི་སེམས་དང་། དགྱེས་པར་བྱ་བའི་སེམས་དང་། ཇི་སྐད་ བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་ནན་ཏན་བྱ་བའི་སེམས་དང་།ཐུགས་མི་འབྱུང་བའི་སེམས་དང་། རྣམ་པར་སྤྱོ་བ་དང་ཡོངས་སུ་འཁོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་སྙམ་ཡང་མི་བྱེད་པའི་སེམས་དང་། གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་སེམས་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་ཚུལ་གཅིག་ ཏུ་གྱུར་པའི་སེམས་དང་།སྨོན་ལམ་གཅིག་པའི་སེམས་དང་། སྟོན་པའི་སེམས་དང་། སྤྱོད་པ་མཚུངས་པར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་སེམས་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་ཉན་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམས་སོ། ། དེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་པོ་འདི་དག་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཅུ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་བསྐྱེད་མ་ལས། ཆོས་སྨྲ་བ་དང་ཉན་པ་འགལ་བར་གྱུར་པས་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་འགྱུར་བ་སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ཡང་སློབ་མས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་བཀའ་ནི་མི་འགོམ་གྱི་རང་གི་སྲོག་ལ་ནི་འགོམ་པར་བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་བའི་དྲོད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་འཕགས་པ་ནོར་བཟངས་མེའི་གཡང་ས་ཆེན་པོར་མཆོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ བསྒོ་བའི་གཏམ་རྒྱུད་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ།།ཡང་ཆོས་ཉན་པ་དེས་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་བཅུ་བཞི་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་དོན་རྒྱས་པའི་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་ཆོས་ཉན་པར་འདོད་པས་རྣམ་པ་བཅུ་ བཞིས་ཆོས་མཉན་པར་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟ་སྟེ། དུས་སུ་མཉན་པ་དང་། གུས་པར་མཉན་པ་དང་། མ་རངས་པ་མེད་པར་མཉན་པ་དང་། བསྒོ་བ་བཞིན་དུ་མཉན་པ་དང་། ཀླན་ཀ་མི་ཚོལ་བ་དང་། ཆོས་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་དང་། ཆོས་ལ་མི་བརྙས་པ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བའི་ གང་ཟག་ལ་མི་བརྙས་པ་དང་།བདག་ལ་མི་བརྙས་པ་དང་། རྩེ་གཅིག་པའི་སེམས་དང་། ཀུན་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སེམས་དང་། རྣ་བླགས་ཏེ་མཉན་པ་དང་། སེམས་བསྡུས་ཏེ་མཉན་པ་དང་། སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསམས་ཏེ་ཆོས་མཉན་པར་བྱའོ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ཆོས་ལེགས་པར་མཉན་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་རིང་དུ་ལྟ་བས་བརྟགས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཚུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྟ་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིའི་སྙིང་པོ་སྦྱིན་པར་བྱའི། དང་པོ་ཉིད་དུ་ནི་གཟུགས་ བརྙན་གྱི་ཡོན་ཏན་སྟོན་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
其于诸善知识承事恭敬供养时，应当生起此十种发心。何为十？即：承事之心，令欢喜之心，如教诫而精进之心，不令生厌之心，于散乱及回向等皆不作意之心，一向专注之心，于一切善根以相续方式成为一体之心，同一愿望之心，教导之心，及圆满相同行为之心。善男子，此十者是闻法者对诸善知识所生之心。
生起此十种发心时，将获得十种清净，如是等。因此，如《胜生经》所说：说法者与闻法者相违而成魔业，乃至成为断命等障碍之时，弟子亦不违背善知识之教诫，宁可舍弃自身性命。如婆罗门胜热处所生起圣者财贤跃入大火坑之教诫故事中亦当如是配合。
复次，彼闻法者应住于十四种共同之法。如圣《广大义经》所说："具寿等，欲闻法者应以十四种方式闻法：即：适时而闻，恭敬而闻，无不悦而闻，如教而闻，不寻过失，于法恭敬，不轻法，不轻说法之人，不轻自己，专一之心，欲知解之心，谛听而闻，摄心而闻，以一切心思维而闻法。"
如是，是否为善巧闻法？善知识当以长远眼光观察，若是真实圆满轨则，则当授予此佛母之精要，因为最初仅显示如影像般之功德故。

།དེ་ལ་དགོངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་ལེགས་པར་མ་བསྡམས་པ། །ཕལ་ཆེར་ལེགས་བསྡམས་རྟགས་ཀྱི་རྒྱུ་བྱེད་པས། །ལེགས་པར་མ་བརྟགས་བར་དུ་མི་དག་གི་།མདོག་གཟུགས་ལན་འགའ་མཐོང་བས་ཡིད་མི་རྟོན། ། ར་གན་ཁ་བསྒྱུར་ལྟ་བུ་མི་འཚམ་ཞིང་། །ལྕགས་ཕྱེ་གསེར་གྱིས་གཡོགས་པ་ཇི་ལྟ་བར། །ཁོང་པ་རབ་གདུག་ཕྱི་རོལ་འཕགས་ཚུལ་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་འདི་ན་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྒྱུ། །ཞེས་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་འོག་ནས་འཆད་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱས་པའི་མན་ངག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཚད་མར་མཛད་པ་དང་། སློབ་མའི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར བ་ལ་གཟིགས་ཏེ།རྗེ་བཙུན་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་བདག་གིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ལོ་བཅུ་བདུན་དུ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མའི་སྙིང་པོ་རབ་ཏུ་བསྡུས་པའི་མན་ངག་རྨི་ལམ་གྱི་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ བསྟན་པ་ཡང་ངོ་མཚར་དུ་བྱིན་གྱི་བརླབས་དང་ལྡན་པས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བ་དང་།རྗེ་བཙུན་གྱིས་གསུངས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་མ་རྫོགས་པས་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་མཐུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཉན་པ་པོའི་ཚུལ་མདོར་བསྟན་ནས། ད་ནི་ཆོས་ སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་འཇུག་པ་བརྗོད་དེ།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་ཆོས་སྨྲ་བ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ཅིང་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཔེ་མཁྱུད་མེད་པར་བྱས་ཏེ་ཆོས་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །དོན་འདི་གཉིས་གཙོ་བོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་།ཆོས་སྟོན་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མི་བསྐྱེད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་པ་དང་། ཡང་མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་ཤེས་ཀྱིས་དོགས་ཏེ་ཆོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པར་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།གཞན་ཡང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་ཟང་ཟིང་དང་མ་འབྲེལ་བར་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྔར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་གྱུར་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འདོད་ ཕྱིར་སུ་དག་དམ་ཆོས་སྟོན་བྱེད་པ།།དེ་དག་འདོད་པ་བཏང་བ་ཕྱིར་ལེན་ཏེ། །མྱོས་པ་དེ་དག་ཐར་མེད་རིན་ཆེན་ཆོས། །ཐོབ་པར་གྱུར་ཀྱང་སྤྲང་པོར་རྒྱུ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འཁོར་ ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་བསླང་མི་བྱ།།ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ཉིད་ལས་ཀྱང་། ཐ་ན་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་འདོད་དེ་ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ།

以下是完整直译：
基于此意，经云：
"此世间未善调伏者，
大多以善调伏相行，
未详察之前世人等，
偶见色相不可信赖。
如同镀铜不相称合，
犹如铁屑覆以黄金，
内心极恶外现圣相，
此世间中与眷属行。"
又如上师所言，如下文所说："菩萨长久以来令善知识真实欢喜，具足无倒教授。"鉴于此理为量，为圆满弟子众之支分，尊者善贤亲言："我于善知识承事供养十七年圆满后，于梦中教法中示现《胜生经》精要略教授。于梦境中示现亦具不可思议加持而应信受，为显示尊者所说未圆满律仪依誓言之力故。"
如是略说闻法者之轨则已。今当宣说说法之行持：诸菩萨初说法时，应生大悲心，上师不吝法要而行法布施。为主要显示此二义故，《圣文殊神变经》亦云："说法时于诸闻法者不生大悲心亦是魔业。"又云："虽多闻而恐他知，上师吝惜法要亦是魔业。"
复次，依大悲心因缘，应无关资具而说法，为断除如前所说魔业故。《圣解深密经》亦云：
"若人为欲而说法，
彼等舍欲复取欲，
迷醉彼等无解脱，
虽得妙法行乞丐。"
《圣妙法白莲经》亦云："于眷属丝毫亦不应求取。"《胜生经》中亦云："乃至'善哉'之语亦不希求。"当随顺此等教言。

 །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། བརྟན་པ་རྣམས་ནི་སྲོག་དང་ལོངས་སྤྱོད་ ཚེགས་ཆེན་རྙེད་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་པ་དག་།རབ་དགའི་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་རྣམས་རྒྱ་ཆེན་རྟག་གཏོང་ན། །ཆོས་ཡངས་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཕན་བྱེད་ཚེགས་ཆེན་རྙེད་མིན་ཞིང་། །ཤིན་ཏུ་བཏང་ཡང་ཟད་མེད འཕེལ་འགྱུར་བ་ལྟ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་སྨོས་ཅི་དགོས།།ཞེས་གསུངས་ལ། ཡང་འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ། བྱམས་པ་སུས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ གྱིས་ཡོངས་སུ་བཀང་སྟེ།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་འབུལ་བ་ཕུལ་བ་བས། གང་གིས་སྙིང་རྗེ་བས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བཞག་ན། བྱམས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་འདི་ལ་བསོད་ ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྔ་མ་དེས་བརྒྱའི་ཆར་ཡང་ཉེ་བར་མི་འགྲོ།སྟོང་གི་ཆ་དང་། འབུམ་གྱི་ཆ་དང་། བྱེ་བའི་ཆ་དང་། བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་གྱི་ཆ་དང་། གྲངས་དང་། ཆ་དང་། བགྲང་བ་དང་། དཔེ་དང་། རྒྱུར་ཡང་མི་བཟོད་དོ་ཞེས་པ་དང་། གང་གིས་གང་གཱའི་བྱེ་སྙེད་འཇིག་ རྟེན་ཁམས།།དེ་དག་རིན་ཆེན་བྱུར་བུར་བཀང་བྱས་ཏེ། །དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རྒྱལ་ལ་ཕུལ་བ་བས། །གང་གིས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་ཅིག་སེམས་ཅན་བྱིན། །རིན་ཆེན་སྦྱིན་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་དེས། །སྙིང་རྗེ་སྐྱེས་ནས་ཚིགས་བཅད་སྦྱིན་པ་ལ། །གང་གཱའི་ཆ་དང་གྲངས་སུ་མི་ ཕོད་ན།།ལན་གཉིས་ལན་གསུམ་སེམས་ལ་ག་ལ་ཞིག་།ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ལས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མཉན་པ་དང་བསམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པས་ནི། ཆེས་གཞན་ལ་བྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་དང་ལྡན་པར་ རྒྱས་པར་གསུངས་སོ།།གཞན་ཡང་རྣམ་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་འཇུག་པའི་བྱ་བ་རྣམས་དང་འབྲེལ་བར་ཡང་བྱའོ། །འདི་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་སྨྲ་བ་པོ་དང་། ཉན་པ་པོ་རྣམས་ལ་བདུད་ཀྱི་ལས་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་མདོར་བསྟན་པ་ཉིད་དོ།

以下是完整直译：
此外，圣者弥勒亲言：
"坚固者于命与财，
虽得大富无心要，
以极乐意施众生，
施行广大无间断。
法界众生皆利益，
虽施无尽亦增长，
如是增长无有尽，
何须言说此等事。"
此亦出自《弥勒请问经》：
"弥勒于三千大千世界，
以恒河沙数珍宝充满，
如是供养诸佛如来，
以慈悲心作偈赞颂。
弥勒福聚此福聚，
百劫亦不近其边。
空之分，百之分，
尘之分，尘滴百之分，
数与分，计与例，
亦不可作比喻。
以恒河沙数世界，
以珍宝充满供养，
以欢喜心奉献佛，
以偈赞颂众生施。
以大施故生慈悲，
以偈施故生慈悲，
恒河沙分不可量，
二答三答心何在。"
如是，亦出自《胜生经》：
"菩萨自我闻思修，
正思惟等亦如是，
以正法施他等故，
具足福德而增长。"
此外，依《广释理经》所说，亦与此相关。此乃佛母说法者与闻法者等断除魔业之方便略示。

 །དེ་ལྟར་ བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མ་ལུས་པར་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱས་ནས།ད་ནི་ཡན་ལག་གི་དོན་རྣམས་ལས་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་མོད་ཀྱི། གང་གིས་སྔར་བཤད་པའི་རྗེས་ སུ་འབྲངས་ཏེ།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་རྙེད་ན་ནི། དེ་ལ་ཐམས་ཅད་དཀའ་བ་མེད་པར་བློས་རྟོགས་པར་ནུས་ལ། གང་དག་གིས་དེ་མ་རྙེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དཀའ་བས་གནས་ཀྱང་དུས་ཡུན་རིང་མོས་ཀྱང་ཡུམ་འདིའི་དོན་རིམ་པར་ འབྲེལ་བར་འགྱུར་བ་རབ་ཏུ་དཀའ་སྟེ།སྔོན་ཡང་དག་པར་སྦྱངས་པ་དང་། རྗེ་བཙུན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་ལྷའི་ཁྱད་པར་དག་ཁོ་ནས་བྱིན་གྱི་བརླབས་པ་དག་ནི་མ་གཏོགས་སོ།

以下是完整直译：
如是，关于总结之意的场合，诸佛母之意无遗漏地示现，进入之。此乃从支分之意中理解困难者而说。随从前所说之后，若由善知识近示，则一切无难而能心解。若由未得者，则虽久住于难中，然此母之意次第相连极为困难。先亦正修习者，与尊者妙吉祥等天之特征者，唯由加持而已。

 །དེ་ལྟར་བསྡུས་པའི་དོན་ཀུན་བསྟན་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་བྱང་ཆུབ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་པས།དང་པོ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྡུད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་བཞེད་དེ་ཞེས་བྱ་ བ་དང་།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་ན་མེད་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཡང་གཞི་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ལམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་ པས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་གསུངས་ཏེ།དེའི་འོག་ཏུ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལམ་དང་གཞི་ཤེས་པ་བསྡུ་བའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་སྒོམ་པར་བྱེད་ པས་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པར་གསུངས་ཏེ།དེའི་རྗེས་ལ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ནས་ཡང་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་སོ་སོ་བ་དང་བསྡུས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བླགས་ནས། བརྟན་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་ པར་རྟོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེའི་འོག་ཏུ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་བསྒོམས་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྒྱུ་ ཐམས་ཅད་བསྟན་ནས།དེ་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གསུངས་ཏེ་ཞེས་གོ་རིམས་ངེས་པར་མཛད་པའི་རྒྱུ་མཚན་རིམ་གྱིས་སྨོས་པ་རྣམས་ཅིག་ཅར་ བདག་གིས་བཀོད་པ་ནི་ཚེགས་ཆུང་ཞིང་དྲན་པ་ལ་འཛིན་དཀའ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

以下是完整直译：
如是，示现一切总结之意。因欲得菩提心勇士菩提，故应得一切智智。首先，以偈颂总结一切智智，故从解释之门而说。谓一切智智之理解，若无道智之全知，则无道智之说。故说一切智智。其下，复为得一切智智三者之故。又从总结一切智智、道、基之门而修一切智智三者，故说一切显现圆满理解。其后，谓从一切显现圆满理解中，得最极之理解，故说易解之故。以征兆等说，先行之顶端显现理解。其后，复得顶端显现理解，故以总结之意理解之故，次第而修。为坚固故修，故说最终显现理解。其下，谓最终显现理解，修习之故，极为熟练故一刹那修习，故说一刹那显现圆满菩提。如此，示现一切因。其后，一刹那显现圆满菩提，修习之刹那不二，故说法身显现菩提，谓次第决定之因缘。此等一切由我所述，因缘次第而说，故无难忆持。

།གལ་ཏེ་མདོ་དེ་དང་དེ་དག་ལས་ནི་ལེའུ་གྲངས་རབ་ཏུ་མང་པོས་བསྟན་པ་མཛད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སྐབས་ཀྱི་དོན་དེ་སྙེད་དུ་མཛད། སྐབས་ཀྱི་དོན་དེ་ ཡང་གཅིག་གི་བར་དུ་ནི་བསྡུ་བ་བསྟན་ན།གལ་ཏེ་དགུ་ལ་སོགས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཛད་ཅེ་ན། མདོ་དེ་དང་དེར་ལེའུ་གྲངས་དེ་སྙེད་དུ་མཛད་པ་ནི་གདུལ་བྱ་རབ་ཏུ་དམན་པ་རྣམས་ལེའུ་རེ་རེ་ཞིག་ཀྱང་བྲི་བ་དང་། ཀློག་པ་ལ་སོགས་པས་རིམ་གྱིས་འཇུག་པར་རུང་བ་ཉིད་ ཀྱིས་སྟོན་པ་སྟེ།གཞན་ལས་ཐ་ན་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་ཙམ་ཡང་འཛིན་པར་བྱེད་ན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བཟུང་བར་གསུངས་ལ། རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ ཚང་བར་རྙེད་པ་དང་ཞེས་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་སུ་ཡང་བགྲང་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པར་ནི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་ལ་གདུལ་བྱ་རྣམས་མི་རྨོངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐབས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པར་བསྟན་ཏེ། དགུ་ལ་སོགས་པར་བསྡུ་བ་ལ་ནི་དོན་མེད་དེ། རྒྱས་པའི་དུས་ན་ནི་ཉུང་བར་བྱེད་པ་ཉིད་བསྔགས་ཤིང་། བསྡུས་པ་དབྱེ་བའི་ཚེ་ཡང་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་མང་པོ་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐབས་དགུ་ལ་སོགས་པར་ཕྱེ་ན་ཇི་ལྟར་བརྒྱད་དུ་བསྟན་པ་ལས་ཅི་ཞིག་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར འགྱུར།དེ་བས་ན་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐབས་ཀྱི་དོན་དགུ་ལ་སོགས་པར་མ་མཛད་པར་ངེས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དངོས་གཙོར་སྟོན་པ་སྟེ་འདུན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ གྲོགས་ལ་དེར་གདགས་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའོ།།ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་དེར་གདགས་ཏེ་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པའོ། །དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་འདོད་པར་བྱ་བ་སྟེ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ ཉིད་དོ།།དམིགས་པར་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་པ་ནི་འདོད་པ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ་འོག་ནས་འཆད་པར་བྱེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདོད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། གཞན་དོན་བྱེད་ཕྱིར་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕན་པར་འདོད་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་ཡང་འཐོབ་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་དེ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྨོན་པ་ཞེས་པ་ནི་སྨོན་པ་ཙམ་ཏེ་ ཚོགས་བསགས་པས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་གས་བླང་བ་ཡང་མ་བྱས་པའོ།

以下是完整直译：
若问：难道不是在诸多经典中以众多品数宣说教法吗？何故尊者面前将此处义归纳为如是数量？又将此处义归纳为一，为何不作九等数？
答：于彼彼经中作如是品数，是为极为下劣根机者，可以逐品书写、读诵等而渐次趣入，如同他处所说："乃至受持一偈"等。对于具力菩萨，则说应圆满受持，且说"得胜王不缺"等，亦列为功德数故。
是故，于偈颂中，尊者面前为令所化众生于现观义不迷，故示现八品等。归纳为九等则无义，因广说时赞叹略说，摄略分别时亦赞叹众多差别故。若分为九品等，较八品宣说有何功德可得？是故，因无义故，定不作九等品数。
关于"发心"，有说是主要显示发心自体，即欲等。有说是假立于增长发心之助伴，即布施等。有说是假立于发心果，即一乘道等。
所谓"所缘"，即所欲求、所希求之正等菩提。所缘即所修，如是所示。"自性"即以"欲"字所示，下文当解释。
若问：何故欲求？以"为利他"而示。如是，菩萨具足利益众生之心，具足菩提心，故得菩萨之名。如是，示现彼即发心。
所谓"愿"，即仅是愿求，尚未以积资而行发心仪轨。

།འཇུག་པ་ཞེས་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཉེས་པར་བྱས་ཏེ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བར་དུ་གཏོགས་ པའི་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པའོ།།དོན་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་མདོར་བསྡུ་ན། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བྱང་ཆུབ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་ནི། །འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བར་འདོད་དང་འགྲོ་བ་ཡི། །བྱེ་ བྲག་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལྟར།།དེ་བཞིན་མཁས་པས་འདི་གཉིས་ཀྱི། །བྱེ་བྲག་རིམ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་སྨོན་པ་བྱང་ ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་དུ་བརྗོད་ལ།ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ལ་འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གྲོགས་སྟོབས་རྒྱུ་སྟོབས་རྩ་བའི་སྟོབས། །ཐོས་སྟོབས་དགེ་བ་གོམས་པ་ ལས།།མི་བརྟན་པ་དང་བརྟན་འབྱུང་བ། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་བཤད། །ཅེས་པ་དང་། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རབ་བསྟེན་བྱས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་རབ་བསགས། །ཆོས་ལ་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྐྱེས་ཕྱིར་དེ་ནི་དམ་པར་འདོད། ། ཅེས་གསུངས་པའི་དབང་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སར་གནས་པ་དང་། དེ་མ་ཐོབ་པ་ལས་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པར་བཞག་སྟེ། ཆོས་ལ་མི་རྟོག་པ་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་སོམ་ཉི་མེད། །ཅེས་པ་དང་། རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀུན། ། རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ལྟ་ལ་སོགས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ད་ནི་འདི་སྙམ་དུ་འདུན་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་སེམས་སེམས་ཅན་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས ཏེ་སྐྱེས་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན།ཅིའི་ཕྱིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འདུན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒྲར་བསྟན་ཞེས་བསམས་ནས་དྲི་བ་དང་ལན་རྣམས་འབྱུང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཉིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པ་སྨོས་ཏེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱའོ།།ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ།

以下是完整直译：
所谓"入"，是从取悦善知识而正受所生之发心开始，直至无间道之间所摄的修行行为。
此义如同阿阇黎寂天面前亦说：
"菩提心略说，当知有二种：
菩提愿心与，入菩提即是。
如欲行与行，所说有差别，
智者如是知，此二之差别。"
阿阇黎吉祥佛智足面前则说：一切凡夫地众生称为愿菩提心，从极喜地开始，则是以智慧殊胜如实趣入法界的入菩提心。
又有人说："伴力因力根本力，闻力及习善所生，不坚与坚而生起，说为他示之发心。"又说："善依正等觉，善集福慧资，无分别智慧，生故许为胜。"依此教义，安立不退转地住者与未得彼者为入与愿。初得法无分别即是暖位，如说："于甚深义无疑惑"及"梦中亦见诸法等，如梦而观"等。
今作是念：欲及悲二种心所相应之心，缘众生及正等菩提境而生即是发心。何故于偈颂中唯说心所欲为发心之名？作此思维而有问答，即"正等菩提欲即是"等。"即"字表"何故"义。余易可知。

 །ཡང་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དེའི་ལན་བསྟན་པ་ནི་འདོད་པ་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཞེན་པས་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་ཞིག་།སྤྲུལ་པ་ཐར་པ་བྱ་ཕྱིར་བརྩོན། །དེ་ནི་སྔ་ནས་དེ་ཤེས་པས། །དེ་ལ་དྲེགས་པ་ཅུང་ཟད་མེད། །དེ་བཞིན་སྲིད་གསུམ་སྒྱུ་འདྲ་བར། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མཁས་པས་ཤེས། །འགྲོ་བའི་ཆེད་དུ་གོ་བགོས་ཏེ། །འགྲོ་བ་དེ་ལྟར་སྔ་ནས ཤེས།།ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །འགྲོ་བའི་ཕན་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཡང་སྒྱུ་མའི་དཔེ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་འདོད་པར་སྟོན་པ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། སྦྱིན་པ་པོ་ དང་།ལེན་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གང་གི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དེ་ནི་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་ནི། སེམས་ཅན་ ཐམས་ཅད་སྐལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་དགོད་པར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།འདི་ནི་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ལས་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོར་བསྟན་པར་འགྱུར་བས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཅན་ དུ་བསྟན་ཏོ།།གཞན་གྱི་དོན་ནི་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་སླར་བརྗོད་པ་ནི། སེར་སྣ་ཅན་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགོད་པར་འདོད་པས་ཞེས་པའི་ཚིག་སྔ་མ་དེའི་འབྲས་བུར་ཡང་སྦྱར་བས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་བསྟན་ཏེ་འདི་ནི་དོན་བསྡུས་པའོ། །ད་ནི་གཞུང་ བརྗོད་དེ།ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་གཞན་གྱི་དོན་དག་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ། རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་པ་སྤང་ཞིང་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དྲིས་པ་དེ་དང་དེ་ནི་བླ་མའི་ལུང་གིས་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་མདོ་ལས་ཀྱང་།དེ་དག་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ད་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་དགྲོལ་བར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་ གསུམ་ཆར་ལས་ཞེས་སྨོས་ཏེ།དྲིས་པ་དེ་དག་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ།

以下是完整直译：
又问"何为欲之本性"，答曰：此欲亦如幻而欲，非执著实有之欲。如说：
"譬如幻化师，为度所化勤，
彼先已知此，全无少许慢。
如是三有幻，菩提智者知，
为度众生故，披甲先已知。"
以此方式，为众生利益之因——欲求正等菩提，亦如八种幻喻所示而欲。为令知晓"于布施等一切，应以不缘布施物、施者、受者等而修"故而如是宣说。
同样，又问"为何发心趣求正等菩提"，答曰：欲令一切众生随其根机安立于涅槃。此以能作自性业显示能作者，说明正等菩提具有不共声闻等之业用。
若问"何为利他"，重述前言："欲令悭吝者等安住布施等"，此句亦配前果，显示利他，此为摄义。
今说正文：若问"何为正等菩提与利他"，为舍尊者自说而从经中了知故，如是所问，当依上师教授如经所说而知。经中亦应知有略说广说二门而说。今阿阇黎面前开示略说广说二门，即从三种般若波罗蜜多经中所说，此为余语。

 །གཞན་དག་ནི་མདོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དེ་དག་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ནི་མདོ་རབ་ཏུ་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པ་ལས་དེ་ལྟར་ག་ལ་ཞིག་བསྟན། མི་ འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རང་བཟོར་ནི་མ་བསྟན་གྱི།མདོ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་དེ་དག་དེ་ཁོ་ན་སྐད་གསུངས་སོ་ཞེས་ཚིག་ཟུར་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་རིལ་ལ་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་དང་དེ་དག་མདོ་ལས་གསུངས་ན། ཇི་སྐད་དུ་ གསུངས་པ་འདིར་སྨོས་དགོས་སོ་ཞེས་འདྲི་བ་སྲིད་པ་ལ་ནི་དེའི་ལན་དུ།གཙུག་ལག་གི་གཞུང་སྐབས་ཀྱི་དོན་སྟོན་པ་ལྷུར་ལེན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་གསུངས་མོད་ཀྱི་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་ཁུངས་ཉིད་དུ་མ་བྲིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོས་དེ་དག་བརྗོད་ པར་མི་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་གཞུང་མངས་ན་གདུལ་བྱ་ཕལ་ཆེར་དོན་བསྡུས་པའི་བློ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པར་འགྱུར་བས་ན་མི་བརྗོད་དེ།དེའི་ཕྱིར་འོག་ནས་འཆད་པ་ལས་ཀྱང་། གོ་བར་སླ་ཕྱིར་ངག་དང་ནི། །ཚིག་སོགས་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པར། །ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཇི་ཙམ་ དུ་གཟུགས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཅིང་ཚིག་བསྡུས་པ་ནི་མྱུར་དུ་གོ་བ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ།།ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སྟེ་མདོར་བསྟན་པའོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གནས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ གནས་ཏེ་སྦྱིན་པ་དང་།སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། ལེན་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་ པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པས་དེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཡང་གཞན་གྱི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་མདོར་བསྟན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རེ་རེ་ན་སེམས་ ཅན་གང་དག་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བའི་མཐར་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ།

以下是完整直译：
其他人若说"每一经中都从略说广说二门宣说彼等"，然而略经与广经中岂有如是宣说？"不相违"者，此说尊者面前非自创说，经中亦如是宣说，以词边表明，此可配于整个偈颂。
若问"若经中宣说彼等，此处应说如何宣说"，答曰：虽然一切论典皆详述义理，但恐文繁而未直引为据。因此，非我不能宣说彼等，而是因文繁则多数所化众生之摄要心会生混乱，故不宣说。因此下文亦说："为易解故，不作语词等配合。"因为义广文略是速生理解之因。
就中观般若母经而言："舍利子，于此菩萨摩诃萨欲于一切法一切种现证菩提者，应勤修般若波罗蜜多。"此句略说正等菩提。"舍利子，于此菩萨摩诃萨以无住方式住般若波罗蜜多，因不缘施者、施物、受者故，以无执著方式圆满布施波罗蜜多。如是乃至因一切法无所缘故，应学般若波罗蜜多。"此为广说。
又略说何为利他："菩萨摩诃萨于十方各恒河沙数世界中一切众生"乃至"欲令彼等于无余涅槃界中般涅槃故，应学般若波罗蜜多。"

།ཡང་སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་དྲུག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནས་པ་རྣམས་དེ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ནི།གཞན་གྱི་དོན་དེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་མདོ་གཙོར་ བྱས་པ་གནས་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡང་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་རྩེ་མོའི་སྐབས་སུ་བདག་ཉིད་ཀྱང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་། གཞན་ཡང་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ། སེམས་ཅན་གཞན་གང་དག་ སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དེ་དག་གི་ཡང་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཚིག་ཟུར་གཉིས་སུ་སྦྱར་བས་འདིར་ཡང་དྲངས་ཏེ།དེ་བཞིན་དུ་མདོའི་ཁུངས་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་སྦྱར་བ་རིམ་པ་དུ་མ་ཚིག་རེ་རེ་ལ་བརྗོད་ ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དེ།དེའི་མཐུ་ནི་གཅིག་པུ་ཞིག་ཏུ་སྟོན་པར་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་མདོའི་དོན་ཁུངས་སུ་དྲངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། །མདོའི་དོན་ཚིག་ཁུངས་སུ་ སྦྱར་བའི་སྐབས་འདིར་སློབ་མ་ལ་བཤད་པ་དང་།མངོན་པར་བརྩོན་པའི་ཚོགས་ལ་བཤད་པའི་བྱེ་བྲག་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་དག་ནི་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས་འདིར་བསྟན་པ་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞག་གོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དམིགས་པ་ དང་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་ནས།ད་ནི་དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་པར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གིས་བཤད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མི་དབྱེའོ། །དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ཏུ་སྟོན་ པར་རུང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ།སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐ་མ་གསུམ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་འཆད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་བཞུགས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཐའ་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཡིན་ན། འདི་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ ཀྱི་སའི་ཡོན་ཏན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ།འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་ས་བཅུ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡང་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སོ་སོར་ངེས་པ་དང་ཞེས་སྟོན་ཏོ།

以下是完整直译：
又欲令住于六波罗蜜多违品之众生远离彼等故，亦应学此般若波罗蜜多。以此等语句，当知广说彼利他。如是等以经为主，于某些时处所说亦为近喻。如于一切相现证觉顶位中说："自己亦断杀生，劝他断杀生，于其他已受持断杀生之众生，亦赞叹随喜。"等语亦以两边词配合而引于此。
如是经据随宜配合，于每一句说多次次第亦无过失，因其力用非定说为一故。有谓"以经义为据之方式从略广门而说"者，唯配于利他。于此引经义文为据之处，虽应说对弟子说法与对精进众说法之差别，然彼等极为周知，此处显示不依赖于此，故置之。
如是说已发心及所缘自性，今以二十二品偈颂说其分类等语易解，故不分别。
关于"住兜率天等皆可示现"，末三发心岂非说是佛之遍光体性？住兜率天是修道末际第十地菩萨，此如何配为佛地功德？从将说法身事业中亦依第十地而说："又于彼位一生所系圆满菩提决定"。

 །སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་ པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན།འདི་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་པའི་ཚུལ་སྟོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཟུགས་ནི་གཉིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཁ་ཅིག་ན་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་ཉིད་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་སྣང་བས་རིམ་གྱིས་ཡང་བྱང་ཆུབ་པར་སྟོན་ཏེ།དོན་འདི་ཉིད་ཉེ་བར་གཟིགས་ནས་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཡང་དག་སངས་རྒྱས་དེར་སངས་རྒྱས། །སྤྲུལ་པ་ རྣམས་ནི་འདིར་སངས་རྒྱ།།ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མདོ་དེར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་འོག་མིན་ལ་ནི་དེར་ཞེས་གསུངས་ལ། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་ནི་འདིར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཉེ་བ་དང་རིང་བར་འདོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ པའི་ཐ་སྙད་དོ།།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་དག་དགའ་ལྡན་ན་བཞུགས་ཤིང་རིམ་གྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་དག་པ་འམ་སྤྲུལ་པ་སྟོན་ཏེ། དོན་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི་འཕགས་ པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས།ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་གནས་པའི་ལས་ཏེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་འདོད་པའི་བདེ་བ་བསྟན་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པར་ བསྟན་པ་དང་།ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྒུད་པར་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་དང་། དེ་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཡང་དག་པར་དགོད་པ་འདི་ནི། དགའ་ལྡན་ན་གནས་པའི་ལས་དང་པོའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་རྣམས་ལ་བསམ་གཏན་དང་། རྣམ་པར་ ཐར་པ་དང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང་། རྣམ་པར་ལྡང་བ་སྟོན་ཅིང་བསམ་གཏན་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་། སྲིད་པས་བྱུང་བའི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་དང་། གཏི་མུག་གིས་ཤས་ཆེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་དང་།གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྡུག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་དགོད་པ་འདི་ནི་དགའ་ལྡན་ན་གནས་པའི་ལས་གཉིས་པའོ།

以下是完整直译：
若问："一生所系唯是住兜率天之菩萨"，此虽为真，然住兜率天之菩萨身相有二：于某些世界中，诸佛世尊之化身为调伏所化而现为住兜率天菩萨相，次第示现成佛。观此义故，《圣楞伽经》云："真实佛于彼成佛，化身等于此成佛。"彼经中说色界色究竟天为"彼"，欲界为"此"。此乃随顺凡夫仅以自分别安立远近之言说。
于某些世界中，第十地自在菩萨住兜率天，次第于此赡部洲示现真实或化现圆满成佛。依此义故，《圣出世间品》云："善男子，此十是菩萨住兜率天之事业。何为十？谓：示现欲界天子欲乐，示现自在无常，示现一切圆满皆衰败，令彼等安住菩提心，此为住兜率天第一事业。对色界天子示现禅定、解脱、三摩地、等至、出定，及对彼等禅定支分之执著、有生我见、痴重烦恼如实开示，对入无色颠倒者一切示现爱著作意皆无常，令安住菩提心，此为住兜率天第二事业。"

 ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་རྒྱན་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཏེ་ལུས་ལས་འོད་བཀྱེ་ཞིང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣང་བ་ཆེན་པོས་རྒྱས་པར་བཀང་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ ཇི་ལྟར་དད་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་རབ་ཏུ་བརྗོད་དེ།ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་དེ་དག་ཐོས་ནས་སེམས་དང་བར་འགྱུར་ཏེ། དགའ་ལྡན་གྱི་ལྷར་བརྟུལ་ཞུགས་མཐུན་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟར་སྐྱེས་ནས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་དགོད་པ་འདི་ནི་དགའ་ལྡན་ན་གནས་པའི་ ལས་གསུམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས།ཡང་དགའ་ལྡན་ནས་འཆི་འཕོ་བ་སྟོན་པའི་ལས་བཅུ་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། གཞུང་མངས་པར་འགྱུར་བས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བརྗོད་དོ། །དབྱེ་བ་ཞར་ལ་བརྗོད་ ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དང་པོ་ཉིད་དུ།སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའི་དབང་འདིས་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གཙོར་སྟོན་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཙམ་ལ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བཞག་པའི་ ཕྱིར་འདིར་ཞར་ལ་བསྟན་པ་ཁོ་ནའོ།།དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམས་རང་རང་གི་ས་མཚམས་གང་ཡིན་པར་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དེའི་ རྒྱུར་གདམས་ངག་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་སྒྲ་ནི་ཚིག་ཟུར་གཉིས་སུ་སྦྱར་རོ།།དེས་འཕགས་པའི་ཆོས་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་དང་རྟགས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམས་ ཀྱིས་སོ།།དེ་རྣམས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ཆོས་ནི་འབྲས་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྣམས་སོ། །འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཅེས་སྦྱར་རོ། །གཞན་དག་ནི་དེས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡང་རྟགས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དང་སྤྱིར་སྦྱར་ལ་འཕངས་པའི་ཆོས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་བསླབ་པ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་ཡིན་པས། དེ་དག་འགྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གདམས་ངག་དོན་དུ་གཉེར་བས་ན་ཡོན་ཏན ཐོབ་པ་ནི་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ།དེ་དག་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

以下是完整直译：
善男子，住兜率天之诸菩萨安住名为"妙严"之三摩地，从身放光遍满三千大千世界以大光明，随诸众生信解，宣说种种法音。众生闻此法音心生净信，转生兜率天众，同行共愿，令安住菩提心，此为住兜率天第三事业。
如是广说已，又说示现从兜率天降生之十种事业，详见彼经，因恐文繁故此不述。
"分别附带而说"者，初说"为利他故，愿求正等菩提"，依此义故，主要显示发心体性，仅就体性之阶位而作分别，故此为附带而说。
"如时求取"者，为令诸因相发心于各自界限中不退而增长故精进，是为求取，又为此因而求取教授，故"求取"之声连于两处。
"为彼成就圣法故"者，"彼"谓因相菩提心等，以与初发心相顺故。彼等所引发之法，即三种果相菩提心所摄佛地诸法。为成就故求取教授。
其他论师谓："彼"字，以无间隔故，及与"发菩提心"相顺故，通指彼及总体，所引发之法即一切增长发心之学处，为成就彼等故求取教授。获得功德即修不净观等，为护持彼等故求取。

 །འདི་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འཆད་པར་བྱེད་པ་ལས་སེམས་ བསྐྱེད་པ་དང་པོ་དང་ཐ་མའི་ལས་བསྟན་པའི་རིམ་པས་ལྷག་མ་བར་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་དྲངས་ཏེ།དེའི་ཚེ་ཁྱེད་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་ལས་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་དང་དེས་འཕངས་པར་ཁྱེད་སྨྲ་བ་ན་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཅི་བྱར་ཡང་མེད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་ཚུལ་སྔ་མ་ཁས་བླངས་ཏེ་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་སྔ་མ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་དབང་གིས་གོང་མ་གོང་མ་ཡང་མངོན་པར་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་ཅེས་ ཤེས་པར་བྱའོ།།འདིར་ཡང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་ནི་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་དེ། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་མདོ་དག་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགའ་ཞིག་ཆོས་གསུངས་པའི་གནས་སུ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཕལ་མོ་ཆེ་ཚོགས་ཏེ། མཇུག་ཏུ་ ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གནང་བ་བསྟན་པ་དེར་དེ་དག་གདམས་ངག་ནོད་པ་མ་ཡིན་ན་ཅི་ཞིག་ལ་འདུ་བ་མཛད།ཚུལ་འདི་ལས་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་དེ་ལས་ཇི་ལྟར་ལོག་ཅེ་ན། དེར་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ལ་གཅེས་སྤྲས་མཛད་པ་དང་། ཆོས་ལ་བྱས་པ་གཟོ་བ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཡུན་རིང་དུ་གཞག་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུ་དག་བསྟན་གྱི། དེ་དག་ནི་ཡང་གདམས་ངག་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ག་ལ་ཞིག་ཡིན། འདོམས་པ་ནི་གདམས་ངག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད་པོ་ནི་ཞེས་བརྗོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་འདོམས་པ་ནི་བསྟན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་འདི་ནི་བྱེད་པའི་ལམ་བསྟན་པ་སྟེ། འབྲས་ཅན་གྱི་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་པའི་གཏམ་ལ་མེར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་མེ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལས་དངོས་པོར་བྱ་བའི་འདྲི་བར་འགྱུར་བས་ཅི་ཞིག་ཕན པར་བྱེད།ཡང་གཞན་དག་ནི་ཇི་ལྟར་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲགས་པ་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཐུགས་དགྱེས་པའི་ངོ་བོས་གནས་སྐབས་ལ་བཞག་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་གཞན་འགའ་ཞིག་གིས་འདོམས་པ་ཞེས་ནི་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ལམ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ པའི་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རང་གི་ཡོངས་སུ་འདོམས་པ་ནི་གདམས་ངག་སྟེ་ཞེས་བྱ་ན་ཉེས་པ་འདིར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

此说不善。若如是，则从说明发心之始终事业次第，应能了知余中间文义，如何能引申？因为尔时汝仅承认发心体性而已。又汝所说彼与所引发，于佛地亦无所作。
是故当定承许前说，为护持所得功德故，依不失前前之力，令后后增长而求取，应如是知。
此中无间道则无彼求取，以能生自然智故。若尔，诸经中说诸如来说法处，大多数大圣者集会，最后示现随喜赞叹，彼等若非领受教授，何故集会？依此理趣，于无间道岂能离彼？
彼中乃为珍重正法、报答法恩、令法久住故如是示现，彼等岂有待于教授？
"教导即教授"者，此中岂不应说"求取者"？云何说"教导"？
有谓此说能作之道，如说与果相应之事说火等。于此若问何故说火自体，则成问实事，有何益哉？
复有说，如依称赞等超越名言之体性，诸佛以欢喜体性而安立，此中亦不应说他人教导，以彼唯是摄持道之自性故。若尔云何？若说"自教导即教授"则无此过。

 །བདག་ཅག་གི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ལས་བསྟན་པའི་ལམ་མ་ལུས་པ་ནི་ཐུན་མོང་ཉིད་དུ་ རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་ངེས་པར་ཁས་བླངས་པར་བྱ་བ་ནི།འགྲོ་རྣམས་ཞི་བའི་ལས་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ལ། དེས་ན་འདིར་རང་གི་ཉམས་སུ་བླངས་པའི་བྱ་བ་ལ་གཞན་གྱི་བྱེད་པ་སྦྱར་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ ཅིང་།ཡང་ན་འདོམས་པ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་ཇི་ལྟར་གདམས་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡང་འདིར་གཙོར་གྱུར་པའི་གདམས་ངག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའི་གདམས་ངག་མི་འགོག་པ་ལྟ་ཞིག་ན་དེ་སྟོན་པ་པོ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེའི་ ཕྱིར་འདིར་མི་བསྟན་པར་མདོ་ལས་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་འབྲེལ་པར་སྟོན་ཞེ་ན།དེ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་མི་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་དང་ཞེས་པས་དྲོད་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དགེ་ བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པ་ཡང་རབ་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བས་དེ་དང་ཕྲད་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབད་པར་རིགས་སོ།།དད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་ནི་དམན་པ་ལ་བརྟེན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྒྲུབ་པ་ལ་འདོམས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ལས་དང་པོ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ ལ་གདམས་པའོ།།ལྷག་མ་བདེན་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །ལྷག་མ་གཉིས་ནི་གོ་སླའོ། །དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་གང་མིའི་ནང་ནས་མིའི་ནང་དུ་མཚམས་སྦྱོར་བའོ། །ཆོས་ ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་གཞན་ནམ།དགའ་ལྡན་ནས་འདིར་སྐྱེས་པའོ། །མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཚད་མེད་པ་དང་། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པ་དག་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་གིས་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ མངོན་དུ་མི་བྱེད་ཀྱི་རྒྱལ་རིགས་ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་མིའི་ནང་དུ་སླར་ཞིང་སྐྱེའོ།།ལྷའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡང་གཞུང་སྔ་མ་ལྟ་བུས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དག་གི་ནང་ཁོ་ནར་སླར་སྐྱེ་ཞིང་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་ པས་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་བཞིའོ།།དད་པས་མོས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མི་མཁས་པ་དག་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། དེར་སྐྱེ་བ་ལྡོག་པར་མི་བྱེད་པར་དེར་མཚམས་སྦྱར་ཏེ་རིང་མོ་ཞིག་གནས་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་སླར་འདིར་མཚམས་སྦྱར་ ན།དེ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་བའི་ཕྱིར་ན་དད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་ལ་ཤེས་རབ་མེད་ཅེས་དགག་པའོ།

我们尊者亲口说，胜生母所示之一切道，皆当确定承许由尊者佛陀加持力而次第生起，如"诸众生寂静业"等偈所说。因此，于此将他人所作配于自己所修行中无过。
或者，教导即是彼，如教授而修行亦是此中主要教授，应如是说。
若如是不遮他人所示教授，然因彼教授者为善知识，故此处不说而于经中与加行道相连而说者，于彼处不当说者，是依靠自己神通力而降伏他人的善知识亲近，是就暖位而言。是故善知识值遇甚难，应当精进于值遇。
信地等当知是依于下劣。
此等教导修行等，初者是对资粮道与加行道之教授。余者从谛至神通，是顺决择分位。余二易解。
随信行者，是从人间至人间结生者。随法行者，是从其他清净佛土或从兜率天生此者。从人种姓转生种姓者，是已得禅定、无量、等至者，以方便善巧力不现前彼等果报，而如转轮王种等形态再生于人间。从天种姓转生种姓者，如前文所说，唯于欲界天中再三受生。如是摄预流果者有四种。
信解者，是不善巧方便的菩萨现前无想定，不能回转彼处受生，于彼结生久住后死没，复结生此处，因根钝故唯有信而无慧，故为遮止。

 །དེ་ནི་དེ་ལྟ་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་གང་ཞིག་ཡིན། བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་། ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མི་ཁོམ་པ་ཟད་པ་དང་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དད་པའི་ས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་འཆད་པས་དེ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མི ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།ཡུལ་ཨོ་དེ་ཤ་པའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དག་གི་ཞལ་སྔ་ནས། མགྲིན་གཅིག་ཏུ་འདིར་སློབ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་བརྗོད་ཀྱི། གཞན་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་ན། མདོ་ལས་ཀྱང་གང་མིའི་ནང་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་མིར་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་མ་གཏོགས་པ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཀོང་ཀ་ཎ་པ་དག་གི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་སེམས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དག་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། མི་ཁོམ་པར་བགྲང་བ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པའི་ལམ་ ལ་སོགས་པས་ཁམས་དང་ས་འོག་མ་འོག་མ་དག་རྣམ་པར་སུན་ཕྱུང་ནས་དེར་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ནི་འཆི་འཕོ་བའི་ཚེ་ན་ལོག་པར་ལྟ་བའི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བས་མི་ཁོམ་པར་བགྲང་ཞིང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་དག་བརྒྱ་ ལམ་ན་ཅི་ཞིག་ལྟར་བཤེས་གཉེན་ངན་པ་ལ་སོགས་པས་དེར་སྐྱེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའི་དབང་དང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་དེ་དག་ལྟར་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བས་ན།འདི་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་མི་ཁོམ་པར་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ ལྟར་བཤད་པ་ལས་ནི་མདོ་གང་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་བ་གཅིག་པུ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་སྐྱེ་བར་གཟིགས་ཏེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུང་ངོ་།།བཾ་གྷ་ལ་པ་དག་ གིས་བཤད་པ་ནི་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་ཕལ་ཆེར་ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པས་དེ་སྐད་བཤད་ཀྱིས་ངེས་པར་ནི་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ།དེས་ན་ངན་འགྲོ་མེད་པས་ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འཆད་པས་ན་འདི་ནི་དྲོད་དང་རྩེ་མོ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གནས་སྨད་ པ་དེར་ཡང་ཡུན་ཐུང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པར་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་དགོས་པའི་དབང་གིས་བསྟན་པར་ཟད་པས་ན་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་བར་དུ་སྦྱར་རོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་མདོའི་གནས་དེ་དང་དེར་ བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཐ་དད་པར་འཆད་པ་རབ་ཏུ་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་གཞུང་མངས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་བདག་གིས་འདིར་མ་བྲིས་ཏེ།མདོ་མཉན་པ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

那么，此无想生菩萨究竟是谁？非见谛者，因说"禅定等支分悉尽"故。亦非得明等者，因说"无暇已尽"故。亦非信地者，因此处说不退转学众，与彼无关故。
对此，并非无法解释。奥德夏诸大智者异口同声说道：此处所说学位不退转者虽为大多数，但并非无其他，故经中亦说："舍利子，从人间死而生为人者，除不退转菩萨外，皆为钝根。"
贡卡那巴说：无想众生有二：一为无暇所摄，一为其他。其中，以外道道等厌离下界而生彼处者，临终时因邪见力堕大地狱，故计为无暇。菩萨虽未见谛，偶因恶知识等生彼处，然以佛力及自菩提心等力故不如彼等退堕，故此虽生长寿天亦非无暇生。如是解释，则经中所说"见一菩萨堪为大乘法器而生长寿天"等文亦得善释。
邦伽拉派解释：暖等位时多已断恶趣等，故作是说，但定得忍位者方能无恶趣，故说"于大法得忍"，此是暖顶位者。彼等虽生下劣处，亦当配以时短苦少等。
尊者说：此仅依需要而说，故可配至无间道。如是等经中诸处，大德们有众多不同解释，因恐文繁，我于此未写，当从听闻经教中了知。

 །མཐོང་བས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གཞུང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་ལ་ ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷ་ཚེ་རིང་པོར་མི་སྐྱེའི།གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བའོ། །འདི་ནི་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་གིས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། སྔ་མ་གཉིས་པོ་ནི་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པས་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པས་དེ་སྤོང་ངོ་། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་ འོང་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོས་པས་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་དགའ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་ཏེ།དེའི་གནས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས་འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་བབས་ནས་བྱང་ཆུབ་པར་སྟོན་པའོ། །གཞན་བར་ཆད་གཅིག་པ་ནི་བསམ་གཏན་རྣམས་ནས་ ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་གྱིས་ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཀྱང་ད་དུང་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་ཚེ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་སྟེ།འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ད་དུང་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པའི་ལས་ཀྱིས་མ་ཚིམ་མམ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དད་པ་དང་མཐོང་བས་ཐོབ་ པ་འདི་དག་ནི་སྔོན་བཞིན་ནོ།།ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་ཞིང་མཐའ་ཡས་པར་འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། ཡང་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཅན་དང་། ཚེ་ཚད་མེད་པ་ཅན་དག་ཏུ་འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་སྟེ། དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དུས་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡལ་བར་ མི་འདོར་བ་ནི་གང་བོར་བའི་ཁམས་གསུམ་དེ་དག་ཏུ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པས་ཐེག་པ་དམན་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་པའོ།།བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ནས་ལུས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོགས་ བསགས་ཏེ་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་རོ།།སྐྱེས་ནས་པ་ནི་སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་དང་། གང་ཚེ་ཚད་མེད་པར་བྱིན་གྱི་རླབས་པའི་ཚེ་གཅིག་པུ་དེ་ལ་འཚང་རྒྱ་བའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ཏུ་མངོན་སུམ་པའི་འབད་པས་ འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་མང་པོ་འདུལ་ཞིང་དེར་ཡང་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་མ་སྨྲས་པར་དོན་བྱེད་པའི་དབང་གིས་ལམ་སྦྱོང་བའོ།།མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་རྐྱེན་གྱིས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཐོབ་པས་བྱང་ཆུབ་ པར་འགྱུར་བ་སྟེ།འདི་ལྟར་དགེ་སློང་མི་འཁྲུགས་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་རྒྱ་མཚོའི་རྡུལ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།

见道所得菩萨依照经文，以善巧方便力不生长寿天，而生其他任何处。此是以善巧方便力而不生，前二者则因有畏惧，以愿力等断除之。
一来者闻得禅定、无量等，不现前彼等果报而生兜率天，圆满彼处住期后，降生此赡部洲而示现成佛。
一障者虽得禅定乃至不共法等功德，然为供养佛等仍住一生，如问"文殊，汝于供养如来之事尚未满足耶？"等。信解与见道所得者如前。
不还者有无量刹土欲界不还、大乘不还及无量寿不还，彼等不舍近住调伏众生时机，显示于所舍三界中亦有利益众生事，以此别于小乘不还。
中般涅槃者，生梵世后以彼身积集资粮而圆满成佛。
生般者为最后有及蒙加持一生成佛者。
有行者于无量世界中以现前精进调伏众多众生，于彼处亦不自赞而依利他力修道。
无行般涅槃者，以自性及缘故，初发心即得不退转地而成佛，如比丘不动、婆罗门海尘、转轮王虚空等。

 །ཡང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ ལམ་ལ་བཀོད་ནས་དེ་ཉིད་ཚངས་རིས་ནས་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།དེ་ཡང་གསུམ་ཡིན་པ་ལས་འཕར་བ་གང་ཡིན་པ་ནི། དང་པོར་བསམ་གཏན་བཞི་རྫོགས་པ་ལས་སླར་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་གིས་ཉམས་ པ་ན་སླར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པར་བྱས་ནས།དེ་ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་དེར་བསམ་གཏན་གོང་མ་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱས་ནས་དེ་ཤི་བ་ན་འོག་མིན་དུ་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སྟོན་པའོ། །ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་ནི་གཞུང་སྔ་མ་ལྟ་བུ་ལས་ཚངས་རིས་ ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གནས་གཙང་མ་འོག་མ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ།དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འོག་མིན་དུ་སྐྱེ་བའོ། །གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་ནི་དགའ་ལྡན་ཁོ་ནར་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་ཤི་འཕོས་ནས་དེར་སྐྱེ་ཞིང་རིམ་པ་དེ་ལྟར་ གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་གནས་རིས་བཅུ་བདུན་ཀུན་ཏུ་ཚེ་འཛིན་པ་དང་།འདོར་བས་འོག་མིན་དུ་སོང་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འགྲོ་བ་དུ་མ་ཞིག་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ཕྱིར་མི་འོང་བ་འགའ་ཞིག་གནས་གཙང་མ་མ་ཡིན་པ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ཀུན་གྱི་བསམ་གཏན་ གྱི་བདེ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱས་ཏེ།སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་སྐྱེས་ནས་དེ་ནས་ཡང་འགྲོ་བ་མང་པོའི་དོན་བྱེད་པ་དེ་ནི་འདིར་དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་ བྲལ་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་འདིར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤངས་ཏེ་གཟུགས་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཐོབ་པར་བྱས་ཏེ།འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་ཁམས་བར་མ་བོར་ཏེ་ཅིག་ཅར་དུ་དེར་སྐྱེས་ནས་དེ་ནས་ཡང་གདུལ་བྱ་སྨིན་པར་བྱེད་ པའོ།།མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི། ཚེ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ལ་རྒྱལ་པོ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་དང་ལྡན་པར་གནས་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཚོགས་ཡོངས་སུ་བསགས་ནས་ཚེ་གཞན་དང་ལུས་གཞན་མི་ལེན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའི་མཆོག་ཉིད་དོ།།ཕྱིར་མི་འོང་བ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཅུའོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་རབ་ཏུ་གདུལ་དཀའ་བ་ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་འདུལ་ལ། རང་གི་སེམས་ལ་ཡང་དེ་དང་རྨ་མི་འབྱིན་པར་ ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དག་སྟེ།འདི་དཀའ་བ་མི་བཟད་པ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ།

又成转轮王时，安置众生于布施乃至十善业道，其后自身从梵众天至色究竟天，此即所谓"其后彼至色究竟边际"。
其中有三种，其中跃进者：初圆满四禅后，因缘退失，复得初禅，生梵众天，于彼获得上地诸禅，死后往生色究竟天，于种种佛土示现成佛。
半跃进者：如前所说，从梵众天死后，生于下净居天，从彼死后，往生色究竟天。
遍没者：唯于兜率天入初禅定而死，往生彼处，如是次第于色界十七处受生舍寿，至色究竟后，成熟众多众生。
又有不还者于非净居天，如幻体验一切色无色界禅定乐，生有顶后复利益众多众生，此即所谓"其后彼至有顶边际"。
其有二种：离色贪者于欲界中，断除色界见修所断，获得无色界处，从此命终不经中间界，顿生彼处，复成熟所化众生。
现法寂灭身证者：唯于一生具足七宝转轮王位，于此生圆满资粮，不受余生余身而圆满成佛，此为菩萨之最胜者。
不还者如是有十种。
入阿罗汉果者，谓住六波罗蜜多菩萨调伏极难调伏邪见众生，于自心亦不生彼等过失而圆满资粮，此称为行难行大菩萨。

 །རང་སངས་རྒྱས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐབས་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགའ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྒྲ་མི་གྲག་པའི་ འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེར་སོང་ནས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་སྟོན་པས་གདུལ་བྱ་མང་དུ་འདུལ་བ་སྟེ།དེ་ལྟར་ཐ་མར་བསྟན་པ་འདི་གསུམ་ནི་རང་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་དོན་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །འདིར་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་པ་ལ་སོགས་པར་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྟན་པ་ཡང་སྤྲུལ་པ་པ་དང་།སྒྲའི་གཞི་ཡོད་པས་གཉིས་ཏེ་དེ་ལ་སྤྲུལ་པ་པ་ནི། ཐེག་པ་རླབས་པོ་ཆེས་ནི་སྐྲག་འགྱུར་ཞིང་། །འདི་ནི་སེམས་ཅན་དམན་ལ་མོས་རིག་ནས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ཉན་ཐོས་འགྱུར། །རང་རྒྱལ་ བྱང་ཆུབ་པར་ཡང་རབ་ཏུ་སྟོན།།ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲའི་གཞི་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི། སྤྲོས་མེད་རྙོག་པ་མེད་པ་སྟེ། །ཆགས་མེད་དབྱིངས་ནི་སྟོན་པར་བྱེད། །སངས་རྒྱས་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པར། །རྣམ་པར་མཐོང་ནས་སྟོན་པར་བྱེད། །སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ།།ཆོས་དང་རིང་བར་མི་རྟོག་ཅིང་། །ཆོས་དང་ཉེ་བར་མི་རྟོག་སྟེ། །དེས་ན་དེ་དག་འདྲེ་བ་མེད། །སྒྲོགས་ཀྱང་འདྲེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་ལ་བརྗོད། །སེམས་ཅན་དེ་དག་མཐོང་བ་མེད། །དེས་ན་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་བརྗོད། །ཀུན་ དགའ་འདི་ལ་དགོངས་ནས་ནི།།ང་ཡིས་ཉན་ཐོས་ཡོངས་སུ་བསྟན། །གནས་མེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། །དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་སུ་ཤེས་ཀྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། རྐྱེན་རྣམས་འདི་དག་ཤེས་ནས་ནི། །དེ་ནི་གང་ལ་འང་མི་གནས་ཏེ། །རང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲར། ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རབ་ཏུ་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་ལ། ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་དག་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་གྱི་སྒྲའི་གཞི་ཡོད་པར་ཡང་བསྟན་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་མདོ་ལས་དྲང་བར་བྱའོ། །ཡང འདིར་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ལས་དྲུག་གམ་བདུན་ནམ་བརྒྱད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྤོང་བ་ལས་ནི།དེ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གང་གིས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་པ་སྤངས་པ་དེ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པའོ་ཞེས་བྱ་ བའི་བར་གྱིས་སྤངས་པས་དགག་པ་ནི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང་།འདིར་དེ་ལྟར་སྤངས་པ་གཙོར་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནི་ངེས་པ་མ་ལུས་པར་རོ། །འབྱེད་པ་ནི་འཇོམས་ པའོ།།ཆ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་གོ། །ི་ཡ་ནི་ཕན་པ་སྟེ་རྒྱུ་རུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུའི་སྒོ་ནི་ཐེག་པ་མ་ལུས་པའི་འོ། །འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ།

辟支佛者，谓某些极具善巧方便的菩萨，前往无三宝名声的世界示现证悟，广度众多所化众生。如是最后所说此三者，显示菩萨以自利、利他及二利而为最胜。
此中示现声闻等菩萨，有应化与名言依据二种。其中应化者，如说：
"以大乘故生怖畏，
知诸众生乐下劣，
是诸菩萨成声闻，
亦复示现辟支佛。"
依名言而言：
"无戏论无垢，
无著示法界，
见诸佛法已，
无余为开示。
诸佛所宣说，
不离法不近，
是故无杂染，
宣说亦无杂。
为无量众生，
演说而不见，
是故说声闻，
阿难当知此。
我为此密意，
宣说诸声闻，
无住菩萨者，
应知为声闻。"
又说：
"了知诸缘已，
于彼皆不住，
以辟支佛名，
示现诸菩萨。"
又示此等菩萨有声闻等三种差别之名言依据，广如《不退转法轮经》所说。
又此中，若断除烦恼品类六或七或八种，是为入预流果；乃至断除有顶烦恼第八品者，是为入阿罗汉果。以断除而遮遣，如《阿毗达磨》中明说。此中非以断除为主，故何须说之。
所谓顺决择分者，决择谓无余，择谓破除，分谓一分，尼耶谓利益，即解为因。因门者，谓一切乘之因门。果者，以成为现证佛果之因故。

 །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་གནས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པ།།འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པའི་ཚུལ་ལས་སོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་དུ་མར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་མཐུའི་ཆེ་བས་གནས་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་ནི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ལས་སྣ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མཐུའི་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། སྣ་ཚོགས་ཀྱང་གཅིག་ཁོ་ན་འདི་ལྟར་སྤྲོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བའོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་ འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བསྟན་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས།ད་ནི་སྒྲུབ་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་རིགས་བསྟན་པ་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་ པ་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།བསྒྲུབ་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདས་མ་ཐག་ཏུ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ཡང་འབྱུང་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་བསྡུས་ཏེ། དེ་དག་ནི་འཇུག་པ་དང་ཚོགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ ལུས་པའི་གཞི་རིགས་ཡིན་ན།དེ་ལྟར་ན་དང་པོ་ཁོ་ནར་ཅིས་ན་དེ་མ་བསྟན་ཞེ་ན། སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་སྦྱངས་ཏེ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་ནི་རིགས་ལ་གནས་པར་བགྲང་ངོ་ཞེས་རྒྱུ་འབྲས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་ལྟར་ སྦྱར་བ་ནི་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པའི་རིགས་ལ་གསུངས་པ་ཡིན་པས།རང་བཞིན་གྱི་རིགས་ལ་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་རིགས་བརྗོད་པར་རིགས་མོད་ཀྱི་རིགས་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདིར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

自性即决定安住于法界自性中，如说："除法界之外，如是诸法实非有。"
法性之门者，即此法界自性亦依世俗所缘、行相等诸多差别缘起力而住，此为其义。是故于此大乘中，从一自性现种种，是方便善巧力之殊胜；种种亦唯一无戏论，是法界体性之殊胜。
如是分别显示顺决择分已，今为开显修行所依种性，故说："于具修行者，如前所说顺决择分及见道等余亦生起，故说为修行所依。"
即具足修习将说四种修行之菩萨修行者，生起如前所说顺决择分，此即是庄严修行故。所说"见道等余亦生起"等言，摄修道及殊胜道，彼等即是趣入、资粮、出离诸修行故。
如是若为一切所依种性，云何不于最初即说彼耶？为令了知因果故，谓由发心等因修习资粮道，获得加行道者，名为住种性。
他人说：如是配释是就修得种性而说，若就本性种性，理应最初即说种性，然为令知二种性故，于此处说。

 །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་རིགས་ཡིན་པས་དེ་སྒྲུབ་པ་ རྣམས་ཀྱི་དང་པོར་ནི་བསྟན་ན།སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཅི་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཡོད་པར་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེའི་རང་བཞིན་དང་། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དང་། རྟགས་དང་། ཡོན་ཏན་དང་། ཉེས་པ་དང་། ངེས་པའི་ཚིག་ དག་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནི། ཁམས་རྣམས་དང་ནི་མོས་པ་དང་། །སྒྲུབ་པ་ཐ་དད་དམིགས་པ་དང་། །འབྲས་བུ་ཐ་དད་དམིགས་པའི་ཕྱིར། །རིགས་ཡོད་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་ བྱས་ཏེ།རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལྷུར་ལེན་པ། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཡངས་པ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ནི་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན།མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ལ། འདི་ཉིད་ ལས་ཀྱང་།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །རིགས་ནི་ཐ་དད་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་རྒོལ་བ་སྨྲ་བས་སོ། །ཡང་འཇམ་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་གཅིག་ཡིན་ན་སྣོད་དང་སྣོད་མེད་པར་ཇི་ལྟར་བརྟག་ཅེས་ཀྱང་གསུངས་པས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རིགས་ ཞེས་བྱ་བ་འདི་ངེས་པར་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཉིད་ལ་འདོད་པར་མཐོང་སྟེ་ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང་།ཁ་ཅིག་དང་པོ་ནས་དེའི་རིགས། །ཁ་ཅིག་སྦྱངས་པ་ལས་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་བཤད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཡང་འཕགས་པ་ཆོས་བཅུ་པའི་མདོ་ ལས།དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་ཤིང་། །ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུར་ཤེས་ལྟར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་པའི། །རིགས་ནི་རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་རྟགས་ནི་གང་ལ་སྐྱེ་མཆེད་ཁྱད་པར་ཅན་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་ བྱ་བར་དགོངས་ཏེ།གང་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡོད་པའི་རྟགས་ཞེས་ནི་མི་རིགས་ཏེ་དེ་ནི་སྤྱི་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་འདིར་ནི་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡིན་པར་བཞེད་ལ། འོན་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་ པར་རིགས་གཅིག་པུ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འགའ་ཞིག་རང་བཞིན་ནམ་སྦྱངས་པ་ལས་སྐྱེ་མཆེད་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་དབང་ལས་ཐ་དད་པར་བཞག་པ་ཙམ་དུ་ཡང་དགོངས་པར་ནི་དཔེས་སྟོན་ཏོ།

如是种性为修行所依，故于诸修行之初说之。若问："修行所依种性"此义何为？
为此，所谓种性，当由存在之成立、其自性、差别、标相、功德、过失及词义等而了知。
其中就初者而言，如说：
"由见诸界及胜解，
修行差别所缘相，
及见果报有差别，
故定宣说有种性。"
就第二而言，种性之自性，于某处说是法界，如说："善男子，所谓菩萨种性者，即是专修法界，如虚空广大，本性光明。住此之诸菩萨，生于过去诸佛世尊之种性中，生于未来诸佛世尊之种性中，生于现在诸佛世尊之种性中。"
又于此中说："由与法界无差别，种性不应有差异。"此乃论者所说。又说："文殊，若法界与真实际为一，云何分别堪能与不堪能？"
又于某处见说此种性定是处界差别，如对法论说："有些本为彼种性，有些由修习所成。"就大乘而言，圣十法经亦说：
"如由烟知有火，
由水鸟知有水，
具慧菩萨种性，
由诸标相得知。"
此中标相意指某些具特殊处界者之自性标相差别，非谓有法界之标相，因彼普遍存在故。
于此，尊者认为种性之自性即是法界。然种性之差别非无，虽真实唯一种性，然由自性或修习而成特殊处界之力，仅立差别，此义以喻显示。

།གསུམ་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་དང་། འཕགས་པ་ཉན་ ཐོས་དང་།མ་ངེས་པ་དང་། རིགས་མེད་པ་ཞེས་ལྔར་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་གསུངས་པ་ཉིད་དེ། འོན་ཀྱང་རིགས་འཆད་པ་ཞེས་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དཀའ་བའི་དབང་ཙམ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ནི་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཆོག་དང་ པོ་ལས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་འཕགས་པ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། འདི་ན་སྣོད་མིན་སེམས་ཅན་གང་ཡང་མེད། །འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་ འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་པ་དག་ཇི་ལྟར་དྲངས། །བཞི་པ་རྟགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནི། སྦྱོར་བའི་སྔོན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང་། །མོས་པ་དང་ནི་བཟོད་པ་དང་། །དགེ་བ་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་ནི། །རིགས་ཀྱི་རྟགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་དང་དྲུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ ནི།རིང་མོ་ཞིག་ན་ངན་སོང་དུ། །འགྲོ་ཞིང་མྱུར་དུ་ཐར་བ་དང་། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆུང་ངུ་མྱོང་། །སྐྱོ་བཅས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །ཅེས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་གོམས་དང་གྲོགས་ངན་དང་། །ཕོངས་དང་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དེ། །མདོར་ན་རིགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ནི། ། རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བདུན་པ་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནི། ཕྱོགས་སམ་ས་ལ་སྐྱོབ་པ་ནི་གོའི་སྒྲ་སྟེ། རི་འོད་ས་དང་རྡོ་རྗེ་དང་། །མཐོ་རིས་བ་ལང་མཆོག་རྣམས་ལ། །མཁས་པས་གོ་སྒྲ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚུལ གྱིས་སོ།།ཡང་སྙིང་རྗེའི་དབང་གིས་ནི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་ངན་པར་ཐིམ་པས་ན་ཀུ་ལའོ། །གཞན་དག་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་ཀུ་ལ་ཞེས་སྐད་ཀྱི་དབྱིངས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། །མིང་གི་དོན་ནི་ཡོན་ཏན་སྐྱེད་པའི་ ཕྱིར་རིགས་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ།འདི་ནི་ས་བོན་དང་ནུས་པའི་མིང་གི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་བསྡུས་པའི་དོན་གྱི་སྐབས་སུ། སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། །ཞེས་གསུངས་པ་ཐུགས་ལ་བཞག་ ནས་འདིར་འདི་སྐད་སྨོས་སོ།།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཆོས་ནི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་སོགས་པའོ།

第三，关于差别分类，总的来说，如《楞伽经》中说有五种：大乘、独觉、圣声闻、不定种性及无种性。然而，所说无种性仅就极难解脱而言。否则，如何解释《圣般若波罗蜜多最上经》所说："普贤菩萨，一切众生皆具如来藏性。"又《圣月灯经》说："此中无有不堪能众生，一切众生悉当成佛。"
第四，就标相而言，如说：
"修行前具大悲心，
信解及与堪忍性，
如实修习诸善行，
应知此为种性相。"
第五、第六，就功德过失而言，如说：
"久远堕入诸恶趣，
速得解脱少苦恼，
具厌离心而成熟，
一切有情诸众生。"
又说：
"烦恼串习恶友伴，
贫穷及为他所制，
略说种性诸过失，
应当了知有四种。"
第七，就词义而言，"go"声表示方位或地的保护，如说：
"山光大地及金刚，
天界牛王诸胜处，
智者应知'go'声义。"
又由悲心，因沉溺于地狱等恶趣，故称"kula"。其他则随语源学说，因为是功德聚之所依，故称"kula"。名义为能生功德故称种性，此乃种子与功能之义。
所谓唯是法界体性者，乃念及最初总义中所说："修行所依者，法界自性"而作是说。如前所说之法，即四种修行等。

 །གཞིར་གྱུར་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་རྟོགས་པས་དེ་དང་འབྲེལ་པའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ལ་རིགས་ཞེས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་ནི།བདུད་རྩི་ཐོབ་བྱེད་ལམ་ནི་འདི་མིན་གྱིས། །ལམ་ངན་སྤོངས་ལ་ལམ་ལ་མནོས་ཤིག་ཅེས། །ལྟ་ངན་སེམས་ཅན་མཐོང་ནས་གོ་བྱེད་དེ། །རྒྱུ་དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན། བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ།།རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བགྲང་བའི་བཅུ་གསུམ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་བཞིའོ། །ལྔ་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མོ། །དྲུག་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །བདུན་པ་དང་དགུ་པ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་བྲལ་བ་ དང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་གཉིས་སོ།།བརྒྱད་པ་ནི་ས་འོད་བྱེད་པ་ནས་ས་དྲུག་པའི་བར་རོ། །བཅུ་པ་ནི་ས་བདུན་པའོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ནི་ས་མི་གཡོ་བ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་བར་རོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའོ། །བཅུ་གསུམ་ པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ།

基体即是法界，通过证悟而与之相关的十三种菩萨自性称为种性。关于"菩萨"，如说：
"见众生持邪见时，
告知此非得甘露，
当舍恶道随正道，
是故名为菩提萨。"
因为安立于菩提，所以勇识称为菩萨。
所谓十三种，即如前所数之十三：
首先是包含在加行道中的四种。
第五是见道。
第六是修道。
第七和第九是彼等的离系及离系所得二者。
第八是从发光地至第六地。
第十是第七地。
第十一是从不动地至法云地。
第十二是一生所系及最后有。
第十三是殊胜道金刚喻定。

།དེ་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་ས་པ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བས་ཉེ་བར་གནས་པས་གདུལ་བྱ་ཕལ་མོ་ཆེ་བསྟན་པ་ལ་དགོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེའི་འོག་ཏུ་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྡེམ་ པོར་དགོངས་པའི་སྒོ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།དེ་ལ་འགྲོ་བ་འགའ་ཞིག་བསྟན་པ་འདི་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་དང་པོར་དེའི་སྐྲག་པ་སྤང་བའི་ཐབས་ཀྱིས་བདག་དང་གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ དང་།ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཅིང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ལོ་ཞེས་ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་གསུངས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་ གསུངས་པར་མི་མཛད་ཀྱི།གདུལ་བྱ་ལ་བརྟེན་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་སྙེད་བསྟན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རབ་ཏུ་དཀའ་བ་བསྟེན་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ལ་གནས་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་དེ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བསྟན་པ་དག་གཞུག་པ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་། མཚན་ ཉིད་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་།གཉེན་པོ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་། སྒྱུར་བ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དག་དང་། ཡང་། ཚོགས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དག་དང་། །འགྲོ་བའི་དོན་ནི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདས་ པའི་དུས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ང་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང་།སངས་རྒྱས་འགའ་ཞིག་གི་མཚན་ཐོས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞེས་དུས་རིང་མོ་ཞིག་ན་འགྱུར་བ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ལ་རིམ་གྲོ་བྱ་བ་བྱས་ན་དེ་ནས་གདོད་ ཐེག་པ་མཆོག་གི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྟོན་པ་དོན་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་དང་།གང་ཟག་འགའ་ཞིག་ལ་དང་པོར་སྦྱིན་པའི་ལེགས་པ་བརྗོད་དེ་དེ་ཡང་ཕྱི་ནས་སྦྱིན་པ་སྨད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་གང་ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་ དགོངས་པ་དང་།དུས་གཞན་ལ་དགོངས་པ་དང་། དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བསམ་པ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ་དགོངས་པ་བཞིའོ། །འདི་དག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྣང་བ་ལྟ་བུར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཞུ་བའི་འོག་ཏུ་ཟ་བ་ལ། །མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་སྦྲང་རྩི་དང་། ། ཁ་ར་དག་ནི་བདུད་རྩི་བཞིན། །མ་ཞུ་ཟོས་ལ་དུག་ཏུ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་རབ་རྒྱས་བདུད་རྩི་ཡིས། །དགོངས་པའི་ཚིག་ལ་མི་མཁས་ཤིང་། །བྱིས་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་ལ། །མི་བཟད་པ་ཡི་དུག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ།

其中一生所系地的菩萨，以佛事亲近诸众生，为令大多数所化众生安立于教法，故此之后如其意乐而住等，从密意门而说。
其中为令某些众生趣入此教法，首先以遣除其恐惧的方便，宣说有我、补特伽罗、蕴、界等，以及一切法空性，一切法缘起，一切法无颠倒且本性光明，依遍计、依他起、圆成实三相而说。不仅说一法蕴，而是依所化众生宣说八万四千法门。说依止极难菩提行，住于烦恼亦能得菩提。这些是趣入密意、相密意、对治密意、转变密意等。
又依"资粮及法身，
利生诸行为，
一切佛平等"之义，
而说某些过去佛即是我，又说闻某些佛名号即得不退转是依长时而成，又说供养恒河沙数佛后方能通达最上乘义是依他义，又说对某些补特伽罗先赞叹布施而后诽谤布施等是依补特伽罗意乐。如是平等性密意、他时密意、他义密意、补特伽罗意乐密意等四种密意。
这些应当视为大乘所显现。如说：
"消化后食用，
酥精蜂蜜糖，
犹如甘露般，
未消成毒害。
如是广大教，
甘露密意语，
不善愚者前，
转成剧毒害。"

 །དེ་ལྟར་དགོངས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་འགྲོ་བའི དོན་ལ་འབད་པ་ནི་རྟ་འདུལ་སྦྱོང་བྱེད་པ་ལྟར་ངེས་པར་དུལ་བར་འགྱུར་བས་ན་དེ་དག་ཉིད་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ལ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པར་འགོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་སོ་ཞེས་བྱའོ།།དོན་འདི་ལ་དགོངས་ཏེ་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ སུ་བསྟན་པར་མཛད་དོ།།དེའི་འོག་ཏུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐབས་བདུན་པར་ཞིབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མི་བརྗོད་དོ། །གང་དག་ཐ་མར་བསྟན་པ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སྔར་སྨོས་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་གསུམ་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་དྲངས།ལྷག་མའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེ་སྟེ། རྣམ་པར་བཤད་པའི་རིམ་པ་བཟློག་པ་འདི་ནི་དང་པོར་བཤད་པའི་གཞི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབྱེ་བར་རིགས་པར་བསམས་ཏེ་དེ་ལྟར་བཤད་པར་ཟད་དོ། ། ཇི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པའི་རིམ་གྱིས་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ་ཉན་ཐོས་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ལྟར་རིགས་ཐ་དད་པ་དང་དེ་ཆད་པ་ཡོད་པར་མི་འདོད་པས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མ་ངེས པའི་རིགས་ཅན་དུ་འདོད་པས་ན་དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཁྱེད་ཉིད་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཡང་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པའི་རྟོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཙམ་གྱིས་རིགས་ཐ་དད་པར་འཐད་པ་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་རིགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཅིག་པུ་ཁོ་ན བཞིན་དུ་འདོད་ཀྱང་དེ་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ལས་རིགས་ཁྱད་པར་ཅན་བཅུ་གསུམ་དུ་འདོད་ཅེས་པ་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་ལས་གྲགས་པའི་དཔེའོ།།སླར་ཆོས་ཉིད་དུ་ཞེས་པ་ནི་བསྟན་པར་སླ་བ་དང་གོ་བར་སླ་བ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དཔེའོ། །སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཇི་སྐད་ བཤད་པའི་ཞེས་པ་ནི་འདས་མ་ཐག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ།།དམིགས་པ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སྙམ་དུ་ཕྱོགས་སྔ་མ་རྟོག་པ་ལ་དམིགས་པ་གསུངས་ཏེ་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ།

如是以八种密意精勤利益众生，如调伏马匹般必定调服，故此即是将一切众生安立于三乘道之特征的利他次第。
基于此义，将十地菩萨示现为佛。其后所说"乃至轮回"等，将在第七品中详细分别而得知，此处不述。若有人最后将此说配于佛地则不应理，因为如此则前述十三种菩萨如何解释？余下文义易解故未分别。
此逆序解说次第，是考虑应属最初所说基础菩萨分类而如是解说而已。
"如声闻乘等证悟次第所缘如是"等，此说明：声闻不如瑜伽行派承许种性差别及断种性，故认为一切众生皆是不定种性。既然你们承许虽种性本质相同，仅由缘所成的证悟差别而成立种性差别，我们亦同样承许种性自性法界唯一，然由证悟次第而承许十三种殊胜种性。此是论中所说之喻。
"复次法尔"是易于显示、易于理解、世间共知之喻。"成为修行所依如前所说"是指刚说过的十三种菩萨。对"何为所缘"此前主张之思维，宣说所缘而作文句安立。

 །དེ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན། འདི་ལྟར་ ཆོས་མངོན་པ་ལས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་དང་།ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། མིང་ལ་མ་བྱང་བའི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། བརྡ་ལ་བློ་མ་བྱང་བ་དང་། ལྟ་བ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་། དེ་དག་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་བོར་བ་དེ་ལས་གཞན་དག་ དང་།གང་དག་བོར་བ་དེ་དག་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་དང་། སྐལ་བ་མི་འདྲ་བའི་ཁམས་དང་། ས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྣམས་དང་། མ་འོངས་པའི་དམིགས་པ་བཞི་གཏན་ལ་མ་ཕེབས་པ་རྣམས་དང་། གང་བོར་བ་རྣམས་དང་། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེས་པའི་འཛིན་པ་ རྣམས་དང་།དེ་དག་ལས་བཟློག་པའི་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་བོར་བ་རྣམས་དང་། དེ་སྤང་བ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡུལ་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་། ཡུལ་ལ་བཀྲ་བར་མི་འཛིན་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་། དངོས་པོ་དང་། ཀུན་བརྟགས་པ་དང་། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་། ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཐོགས་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བའི་དམིགས་པ་བསྟན་ན་འདིར་དེ་དག ལས་གང་དག་གཟུང་ཞེ་ན།རེ་ཞིག་ཡུལ་ལ་བཀྲ་བར་མི་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་རབ་ཏུ་སྨད་པ་དང་། ཐོགས་པ་མེད་པའི་དམིགས་པ་མཆོག་དག་ནི་འདིར་མི་གཟུང་ངོ་། །ལྷག་མ་བཅུ་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་པོ་བཞི་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ རིགས་བཞི་མ་སྤངས་པས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་ཀུན་བརྟགས་པའི་དམིགས་པ་དང་ཡང་འབྲེལ་ཞིང་དམིགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་མ་དགུ་ནི་ལྷག་མའི་དམིགས་པ་བརྒྱད་དང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་གསུམ་པོ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པའི་དམིགས་པར་འདོད་དོ།།དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གཙོར་གྱུར་པ་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ་ཆོས་མངོན་པ་ལས། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ནི་དྲི་མེད་ལམ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལུས་ཀྱི་ལས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕན་པའམ་གནོད་པའི་སེམས་དང་བྲལ་བའི་བཟོ་བྱེད་པའམ་ཁ་ཟས་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའོ།།རྣམ་པ་གཉིས་པའི་དབྱེ་བ་བཞི་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་རྩ་བ་ལས་ཟུང་དུ་སྦྱར་བ་ཕྲག་བཞི་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །ཆོས་ཅན་སྟོབས་བཅུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྟོབས་བཅུ་ ཉིད་ཆོས་ཅན་ཏེ་སྟོབས་རེ་རེ་ལ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྟོབས་མངའ་མོད་ཀྱི་མདོར་བསྡུ་ན།སྟོབས་བཅུར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་པས་ན་རང་གི་ཡན་ལག་ནི་འདིར་ཆོས་སུ་བརྗོད་དོ།

其中所说"所缘"是什么？如是，阿毗达磨中说：除去五识聚、意识、未熟习名言的意识、未熟习言说的心、见、慢以及与彼等相应诸法之外的其他诸法，以及所除彼等、无漏、不同品类界、遍行诸地、未决定四种未来所缘、所除诸法、执著常等所生诸法、与彼等相违诸相、未除所知障诸法、及彼等断除之力，分为：境界断绝及其相违、不执境界杂染及其相违、有事及其相违、事物、遍计、颠倒及其相违、有碍及无碍所缘等十二种所缘。
此中应取何者？首先，不取最劣的不执境界杂染所缘和最胜的无碍所缘。余下十种中，前四菩萨如前所说未断四种分别种类，故与颠倒和遍计所缘相关，其余所缘亦随应配属。余九菩萨与其余八种所缘相关。又有人认为十三菩萨是无碍所缘。
"沙门性"即以道谛为主，如阿毗达磨中说："沙门性即无垢道"。"无记身业"即离利害之心的工作或饮食等。"第二种四种分类"即根本论中所说四对。"法相十力"中，十力即法相，虽每一力皆具无量力，但经中略说为十力，故此处说自支分为法。

 །གཞན་དག་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་སྟོབས་བཅུ་ཡིན་པས་འདིར་ ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲས་ནི་གཙོ་བོ་བསྟན་ལ་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འདོད་དོ།།དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་རྣམས་སོ། །སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་གྲངས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གཞག་ པའི་དམིགས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ།རྒྱས་པར་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་མ་ལུས་པ་ལ་དམིགས་པར་རིགས་པས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བསྟན་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་མི་བསླབ་པ། །དེ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །རྟོག་པ་ཇི་ལྟ་བུས་རིམ་ གྱིས་དམིགས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་མི་འདྲ་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནི་སྔར་དམིགས་པ་བཅུ་གཉིས་ལས་ཅི་རིགས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ།ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པས་དམིགས་ལ། ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པར་ དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ནི་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ཏོ།།གཞན་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བཅུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དགེ་བ་ལ་དང་པོར་དམིགས་ཤིང་། རིམ་གྱིས་ཐ་མར་སྟོབས་བཅུ་ལ་དམིགས་པའི་བར་དུ་དམིགས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་རིམ་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་དོན་ཅི་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེའི་ལན་དུ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རིམ་གྱི་རིམ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བྱའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱེད པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེ་བ་ཉིད་དེ།དེ་དག་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རིམ་པས་དམིགས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་མིའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གང་ ཞེ་ན།དེ་ནི་རང་རང་གི་སངས་མ་རྒྱས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་དགོངས་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དམིགས་པ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དེ་དག་མཐོང་ནས་དམིགས་པས་ན་དང་པོ་ནི་དམིགས་པ་འབྱུང་ལ་དེ་ནས་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དེའི་མཐུས་འབྱུང་བས་ན། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་མདའ་ལྟོང་དུ་གཞུག་པ་དང་འབེན་ལ་ཕོག་པའི་དཔེ་དང་དུས་ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་དབང་གིས་འདི་གཉིས་བསྟན་པ་མཛད་དོ།།དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་པ་ལ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་སྔར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་ཙམ་ཞིག་ལན་མང་དུ་བྱུང་བས་ན། ད་ནི་དེའི་ ངོ་བོ་མིང་ཅན་སྟོན་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

其他人认为，成佛之法的主要者是十力，故此处以"法相"之词显示主要者，以"法"之词显示无畏等功德。
"如是等"中，"如是"指十一种所缘。说"等"字是略举十一种所缘为数，广说则应缘一切自相共相，故说"一切法"。如说："菩萨子无有，不应当学者。"
"以如何觉知次第缘"中，由不同觉知次第力，从前说十二种所缘中随应分别。初业者以执著而缘，后后者则以相违而缘，此即"如何觉知"之义。其他人认为，十三菩萨皆先缘善法，次第最后缘十力，此即觉知次第。
"为何所作"中，菩萨为何目的而修如是所缘行？答：为令一切有情次第成就有情中最胜佛果，故为大士性。以此等三大义次第而缘，此为语义。若如是一切有情成佛人中最胜，则谁是一切有情中最胜有情？此依各自未成佛阶段而说，故无过失。
所缘是见彼等所为而缘，故先生所缘，后由所为力而生。故圣解脱军前说以箭入筒及射中靶的比喻，依时近远而说此二者。
问"其自性为何"，因先前多次仅说"修行"之名，今当说示其自性之所名。

།དེའི་ལན་དུ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་དོན་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་དྲིས་པའི་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་མདོར་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ གོམས་པའི་མཐུ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྒོ་དུ་མ་ནས་སྤྱོད་པའི་སྒྲུབ་པ་བཞི་ནི་སྐབས་དང་པོ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།དེའི་ངོ་བོར་བཞག་ལ་ཡུན་རིང་དུ་འདྲིས་པའི་མཐུས་དགེ་བ་སྒྲུབ་པ་ཇི་སྙེད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྟེན་དང་ལྡན་པར་བསྡུས་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་ནུས་པའི་སྒྲུབ་པ་ དྲུག་ནི་སྐབས་ལྷག་མ་བཞི་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པའོ།།དེ་ལ་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པས་སྒྲུབ་པ་གཉི་ག་བསྟན་ལ། ལྷག་མ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་པོའོ་ཞེས་དགོངས་པས་དུས་གཅིག་གི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་ སྐབས་བདུན་པར་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་གིས་ཀྱང་མ་ལུས་པར་སྒྲུབ་པར་ནུས་པས་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པར་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ།།དེ་ལ་གོ་ཆ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་གོ་ རིམས་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དང་།ཞུགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གྱུར་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། སྒྲུབ་པ་ཐ་མ་ནི་མ་ལུས་པ་གཅིག་ཏུ་དབྱེར་མེད་པས་སྒྲུབ་ཅིང་སྔ་ཕྱིའི་ཆར་ཡང་མི་ལྟ་བར་སྒོམ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་ལ་མཁྱེན་པའི་དང་པོར་སྦྱོར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་གོ་ཆ་དང་སྦྱོར་བ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་དག་ལས་འདིར་ནི་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གོ་ཆ་ཡང་ཕ་རོལ་ ཏུ་ཕྱིན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་སེམས་ཀྱིས་སྲན་བཙུགས་པས་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཕུགས་པས་ན་གོ་ཆ་དང་ཆོས་མཐུན་ཏེ།དེ་བས་ན་གོ་ཆ་བརྟན་པར་གྱོན་པ་ལ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་པོར་བསྟན་ཏེ། དགོས་པ་བསྒྲུབ་ལ་མཁས་རྣམས་ སྲན་ཐུབ་པས།།དཀའ་བ་རྣམས་ཀྱང་དཀའ་བ་མེད་པར་རྒལ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་དེ་ནི་དུ་ཞེ་ན། དྲུག་ཚན་དྲུག་གིས་ཇི་བཞིན་བཤད། །ཅེས་བྱ་བའི་བཀའ་ལུང་འདིས་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་མདོ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་བསྟན་ པ་གང་དག་བསྡུས་པ་ནི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ན་གོ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་གཟུགས་ཞེས་བསྟན་པའི་ཚེ་རྒྱུ་དང་རྒྱུར་བྱས་པ་དག་གིས་དབྱེ་བས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།

其回答说"于三种一切智性境"等。此处意义如是显示：你所问修行的自性略有二种。云何？因未得串习力故，从多门而行的四种修行是依前三品而立为其自性；由长时熟习力所摄一切善行皆摄于具足六波罗蜜多支分的六种修行，是余四品的修行。
对此，尊者说以铠甲修行显示二种修行，其余趣入等是第一修行，以一时方式而说。
又有人认为，第七品中以一波罗蜜多亦能圆满修行，故"于四种现观"应说为"于三种"。
其中，铠甲等前三种修行依次为趣入、殊胜趣入、现证得果。最后修行则是无余一味而修，不观前后而修习，应当了知。因为是一切相于刹那了知的最初加行故。
"铠甲修行"中，精进有三种：铠甲、加行、利益有情。此中应知是铠甲精进自性。铠甲即于三十六波罗蜜多修行中心立誓，不为违品所穿，故与铠甲相顺。因此，坚固披铠能成就一切，故先说此。如说："善巧成办义利者，以能忍故，难亦无难度。"
又问彼有几种？以"六组六如是说"之教言，显示三十六种与经相顺。对此，师说所摄显示者成为铠甲支分，如说"色"时以因与所作分别显示。

 །བསྟན་པ་གང་རབ་ཏུ་རྒྱས་པ་དེ་དག་ནི་བསྡུས་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་ གང་ཇི་སྙེད་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པའོ་ཕུང་པོའོ་ཞེས་པའམ།ཇི་ལྟར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་མདོའི་ལེའུ་རབ་ཏུ་མང་པོ་དག་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལེའུ་བརྒྱད་དུ་གདགས་པ་མཛད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ཡང་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ན་གོ་སླ་བར་དགོངས་ པས་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་དྲུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།འདི་ལ་རྒྱུ་མཚན་འགའ་ཞིག་མེད་པར་ནི་བསྡུ་བར་མི་རིགས་པས་ན། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅར་དེའི་ཚེ་དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ ཞིང་དེའི་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལས་ཕྱེ་བར་ཟད་པས་ན་རྒྱུ་གཅིག་ལས་འབྱུང་བར་འདྲ་བས་ན་ཆེས་མཐུན་པའོ།།གཞན་དག་ནི་གདུལ་བྱ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་མི་རྨོངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་གདགས་པ་མཛད་པས་མིང་གི་ཆོས་མཐུན་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཁོ་ནར་ཟད་དེ།གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་དེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་འདོད་དོ། །འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འཇུག་པ་ཐོབ་ནས་སྒྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ་དེའི་འོག་ཏུ་ནི་འདུན་ པ་ཙམ་གྱི་སྤྱོད་པའོ།།དོན་འདི་ཉིད་ལས་དགོངས་ཏེ་སློབ་དཔོན་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སྨོན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་ལ། འཇུག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་བརྩམས་ཏེའོ་ཞེས་བཤད་ དོ།།མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་མི་དམིགས་ཤིང་རྟག་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། བདག་དང་། ཞི་བ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མཚན་མ་དང་། སྨོན་པ་དང་། དུས་དང་། ཁམས་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། འདུས་བྱས་ཀྱི་ ཁམས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་ཤིང་དེ་དག་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་མི་དམིགས་པའོ།།ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་སློབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་སྔར་ཡུན་རིང་དུ་འདྲིས་པར་བྱ་བ་རྣམས་བསྒོམ་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་དམིགས་ཏེ་འཇུག་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་འཇུག་པ་བྱས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་བསྐྱེད་པ་ལའོ། །ཚོགས་ཀྱི་ལམ་སྐྱེ་བས ཞེས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་འབྱུང་བ་སྟེ།འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུའི་ཚོགས་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཚོགས་ཏེ། དངོས་སུ་ན་ཆོས་དུ་མའི་དོན་ཏོ།

我来直译这段藏文：
所说广大者摄为易解，如说"所有色即是五蕴之蕴"，或如圣解脱军将佛母经众多品摄为八品。此处亦思三十六摄为六则易解，故说"铠甲修行有六种"。
此中不应无因而摄，故说"因与布施等六相顺"。依布施之六波罗蜜多皆从其因生，从其修持分别而已，故从一因生相似，极为相顺。
其他人认为，为使所化众生于法分别不迷，故世尊如是安立，名为相顺法。自性唯是六波罗蜜多而已。若回向声闻等，彼岂成波罗蜜多？
"趣入修行"者，谓得法界趣入而修之义，其后是愿欲之行。缘此义，吉祥佛智师说："愿菩提心是一切世间所有，入菩提心则从初地极喜开始。"
"具无所缘"者，于内空性等无所缘，于常、乐、我、寂、空性、相、愿、时、界、有漏、有为界、无为界等皆无所缘，亦不缘彼等为无。
"所为"者，为空性、菩提分法、佛不共法等无学法故，修习前所长时串习者。
"一切相智"者，缘果而趣入之义。"如是趣入已"者，于生起见道。"由生起资粮道"者，修道生起，此中圆满佛因资粮故名资粮，实则是多法之义。

 །དེས་ན་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་བར་དུ་ཚོགས་ཡིན་མོད་ཀྱི། བསྒོམ་པའི་ལམ་འདིར་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་ གྱིས་ཆོས་རྒྱས་པ་ལ་དམིགས་པས་ན་འདི་ལ་ཚོགས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་ཚོགས་ཞེས་གསུངས་སོ།།ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུར་གསུངས་པ་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་འདིར་ནི་ལམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཙོར་སྟོན་པ་ནི་འབྲས་བུའི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གཙོར་ མ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་དེ་དག་ཀྱང་འདིར་དྲངས་ཏེ་བརྗོད་པར་རིགས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་བཅས་པའི་བྱེ་བྲག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སའི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་འདིར་སའི་ཚོགས་དེ་ནི་རྒྱས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་ན་སའི་ངེས་པའི་ཚིག་དང་།སའི་དབྱེ་བ་དང་། རང་བཞིན་དང་། ཤས་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་དང་། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང་། ས་དེ་དག་ཐོབ་པའི་ལུས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ དང་།ས་དེ་དག་གི་རྟགས་དང་། འབྲས་བུ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལ་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་སྤྱི་དང་སོ་སོ་བས་གཉིས་ཏེ། རེ་ཞིག་སྤྱིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ནི། །དགེ་བ་བསྒྲུབ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ། །དགའ་བས་རྟག་པར་ཐམས་ཅད་དུ། །གནས་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ཡི།།ས་རྣམས་གནས་པ་ཡིན་པར་འདོད། །འབྱུང་པོ་དཔག་མེད་འཇིགས་མེད་ཕྱིར། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་དེ་དག་ལ། །ཕྱི་ཕྱིར་གོང་དུ་འགྲོ་ལྡན་ཕྱིར། །དེ་དག་ཉིད་ནི་སར་འདོད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་བའི་དབང་དུ་ བྱས་ཏེ་རིམ་པ་བཞིན་དུ།བྱང་ཆུབ་ལ་ནི་ཉེ་བ་དང་། །སེམས་ཅན་དོན་སྒྲུབ་མཐོང་བ་ལ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དགའ་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཆལ་ཚུལ་རྩོལ་བའི་དྲི་བྲལ་ཕྱིར། །དྲི་མ་མེད་པའི་ས་ཞེས་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ནི། །བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་འོད་ བྱེད་པའོ།།འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཆོས། །རབ་ཏུ་ཤེས་སྲེག་མེ་ལྟ་བུ། །དེ་དང་ལྡན་ཕྱིར་ས་དེ་ནི། །གཉིས་པོ་སྲེག་པས་འོད་འཕྲོ་ཅན། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱེད་ཅིང་། །རང་གི་སེམས་ཀྱང་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུང་དཀའ་བ། །དེ་ཕྱིར་ སྦྱང་བར་དཀའ་ཞེས་བྱ།།ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བསྟན་ནས། །འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །གཉིས་འདིར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། །མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །བགྲོད་གཅིག་ལམ་དང་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར། །རིང་དུ་སོང་བའི་སར་འདོད་དོ།

我来直译这段藏文：
因此，从初业地至殊胜道虽皆是资粮，但此修道中由大力者缘广大法，故成为资粮之主而称资粮。
关于智慧资粮说二十空性，有人说："此中主要显示道位智慧，未主要显示果位镜智等智慧。"
圣解脱军则说："应当引述彼等，此二十空性是平等性智与镜智等之差别。"
关于"地资粮"，若欲广泛了知彼地资粮，应说地之语义、地之分类、自性、大小法、清净、地之所依身、世俗智、违品、彼等地之标相及果。
其中语义有总别二种。首先就总义而言：
"于诸善行种种中，
以喜常时一切处，
安住故为菩萨地，
无量有情无畏故，
于彼无量诸地中，
具后后上进故为地。"
如是就别义而言，依次：
"近于菩提见利生，
生起极大欢喜故，
是故名为欢喜地。
离破戒垢精进故，
是故名为离垢地。
能作广大法光明，
故此名为发光地。
如是菩提分诸法，
智火能烧如火焰，
具彼故此地名为，
焰慧能烧二障地。
令诸有情得成熟，
亦能守护自心故，
智者难以守护之，
是故名为难胜地。
宣说般若波罗蜜，
轮回涅槃此二种，
于此现前显现故，
是故说为现前地。
与一乘道相应故，
说为远行地所摄。"

 །འདུ་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་མི་གཡོའི་ ཕྱིར།།མི་གཡོ་བ་ཞེས་ངེས་པར་བརྗོད། །སོ་སོ་ཡང་དག་རིག་བློ་བཟང་། །ས་དེ་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཡིན། །སྤྲིན་བཞིན་གཉིས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཆོས། །ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞུང་གང་དག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ སའི་དབྱེ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ས་སློབ་པས་བསྡུས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་ངེས་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པའི་བཅུ་པོ་རྣམས་སོ།།གཞན་དུ་དད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་མང་ཞིག་འབྱུང་བ་ནི་འདིར་སྐབས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་དབྱེའོ། །ས་རྣམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ནི་ཡེ་ཤེས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ།།ས་གང་ཞིག་ལ་ཆོས་གང་ཞིག་ཤས་ཆེ་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དངོས་པོར་མི་དམིགས་པས་ནི་ས་སོ་སོར་སྦྱོང་བར་བྱེད་དེ། བསམ་དང་ཕན་པའི་དངོས་ཉིད་དང་། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་ པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི་ས་དེ་དང་དེ་ལ་ཤས་ཆེར་རྒྱས་པར་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཏེ།དེ་ལྟར་བྱས་ན་མདོ་དང་མཐུན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ལ། གཞན་དག་ན་རེ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་འཆད་པར་བྱེད་པའི་སའི་ཚོགས་འདི་དག་མ་ཐོབ་པ་ ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི།ཐོབ་པ་ལ་ཤས་ཆེ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ས་དགུ་པའི་ཚོགས་བསྟན་པར། ངེས་འབྱུང་བྱང་ཆུབ་ཤིང་རྣམས་ཀྱི། །ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་འདི་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ནི་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ།དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དེ་དག་ནི་ས་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་གསལ་པོར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལས་ས་གང་ལ་ཆོས་གང་ཞིག་གིས་ཤས་ཆེ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་རིམ་པ་བཞིན་དང་། ཆོས་གང་གིས་ས་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཉིད་ལ་ ཡང་ཤས་ཆེར་སློབ་ཅིང་།གཞན་ཡང་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་ལེའུ་ལས། དེ་ལ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་སྦྱིན་པ་དང་ངག་སྙན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཤས་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ནི་ཞར་ལ་བརྗོད་ ཟིན་ཏོ།

我来直译这段藏文：
由二想不动故，
决定称为不动地。
殊胜正知善慧故，
彼地为善慧地也。
如云以二遍空法，
遍覆故名法云地。
此等是诸论中所说。
其中地之分类，出世间有学所摄地，于此大乘中以语义所说十地。其他如信地等多种，此处非其时机故不分别。
诸地之自性即出世间智慧之体性。
若问何地中何法为主？有人说："以十波罗蜜无所缘故清净诸地。如'思及利益事'等将要解说者，是彼彼地中广大增盛之法。如是则与经典相顺。"
其他人说："此说不合理。若如所说此地资粮非为未得令得，而是于已得中增胜者，则于第九地资粮中所说'出离菩提树，功德'等说法不应理，因彼等是第十地菩萨之功德。故论师亦许彼等明显是得彼地之因。"
由此，何地中以何法为主，即十波罗蜜依次，于能得彼地之法亦多修学。又如《圣十地品》说："其中以摄事之布施、爱语二法为主而成熟有情"等相配。
清净已于前略说。

།ལུས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རྒྱལ་པོ་དང་། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཉིད་དང་། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ཉིད་དང་། འཐབ་བྲལ་དང་། དགའ་ལྡན་དང་། འཕྲུལ་དགའ་དང་། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བདག་པོ་ རྣམས་དང་།སྟོང་གི་བདག་པོ་ཚངས་པ་དང་། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་བདག་པོ་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྷའི་བུ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་ཕལ་ཆེར་འགྱུར་བས་སེར་སྣ་དང་། འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་། མུ་ སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་གནས་དང་།ང་རྒྱལ་རྣམ་པར་འཇོམས་ཤིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ས་དང་པོ་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་བརྒྱའི་ཞལ་མཐོང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལ་སྙོམས་པར་ འཇུག་པ་དང་།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྒྱ་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་གྲངས་བསྒྱུར་བ་སྟོང་དང་། བརྒྱ་སྟོང་དང་། ཁྲག་ཁྲིག་དང་། ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྒྱ་དང་། ཁྲག་ཁྲིག་ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་དང་། བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་ ཕྲག་བརྒྱ་སྟོང་དང་།སྟོང་གསུམ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གྲངས་མེད་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་ཚང་བའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་བཅུའི་རྡུལ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་སྙེད་ཅེས་ བསྒྱུར་ཏེ།ས་འདི་དག་གི་ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཕལ་ཆེར་ནི་འཕགས་པ་ས་བཅུའི་ལེའུར་བལྟ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཐུན་མོང་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རིགས་བཞི་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ནི་ ཇི་སྐད་དུ་དེ་ལ་ས་དང་པོ་ལ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།ངན་སོང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོའི་འཁྲུལ་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། ལས་ ཀྱི་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་ལ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། ཐོས་པའི་གཟུངས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་སོ།།བཞི་པ་ལ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྲེད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། ཆོས་ལ་སྲེད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ།

我来直译这段藏文：
就身体所依而言，多转生为阎浮提王、转轮圣王、帝释天主、离诤天、兜率天、化乐天、他化自在天之主等，以及千界之主梵天、三千大千世界之主大梵天和大自在天子等，能摧破悭吝、破戒、欲贪、萨迦耶见、外道见及我慢，为诸有情成就一切种智。
就世俗智而言，于初地能于一刹那间见百佛、入百三昧、往百佛土等。如是类推，数目转为千、百千、俱胝、百俱胝、千百俱胝、百千俱胝那由他、三千大千世界微尘数、不可数百千佛土微尘数、不可说百千俱胝那由他佛土微尘数等。此等地之如是功德等，多应于《圣十地品》中观看。
其中违品，共同为能取所取分别，成为四百零八种。别别而言，如说："于初地中，执著补特伽罗及法之极愚痴、恶趣烦恼之极愚痴及其习气为违品。于第二地中，微细堕罪迷惑之极愚痴、种种业道之极愚痴及其习气为违品。于第三地中，欲贪之极愚痴、闻持圆满之极愚痴及其习气为违品。于第四地中，三昧贪著之极愚痴、法贪之极愚痴及其习气为违品。"

 །ལྔ་པ་ལ་ནི་འཁོར་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་ པ་དང་།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དང་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དྲུག་པ་ལ་ནི་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། མཚན་མ་མང་དུ་འབྱུང་བའི་ཤིན་ ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །བདུན་པ་ལ་ནི་མཚན་མ་ཕྲ་མོ་འབྱུང་བའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། རབ་ཏུ་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །བརྒྱད་པ་ལ་ནི་ མཚན་མ་མེད་པའི་སྒྲིབ་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།མཚན་མ་དག་ལ་དབང་བའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །དགུ་པ་ལ་ནི་ཆོས་སྟོན་པ་ཚད་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཚད་མེད་པ་དང་། གོང་ནས་གོང་དུ་ཤེས་རབ་ དང་།སྤོབས་པ་དང་། གཟུངས་ཀྱི་དབང་གིས་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། སྤོབས་པ་ལ་དབང་བའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། གསང་བ་ཕྲ་མོ་ལ་འཇུག་ པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་།དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་དང་། ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་རབ་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཆགས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། ཐོགས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང་། དེའི་གནས་ངན་ལེན་ དུ་གྱུར་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཏེ།ཐ་མ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྒྲིབ་པ་འདི་ཡང་ས་བཅུ་པ་ཉིད་ལ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ཡང་དེར་བསྡུ་བར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྒྲིབ་པ་ས་བཅུ་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་གཞག་པར་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ པའི་མི་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་ཕྲ་བའི་གནས་སྐབས་དང་།ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་སྒྲིབ་པའོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་གིས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་དོན་གྱིས་ན་འདིར་འགྱུར་རོ། །ས་རྣམས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བྱེ་བྲག་ཅན་འདི་ནི་བདག་གི་ས་ལ་འཇུག་ པ་ལས།ཡན་ལག་བཅུ་གཅིག་རྫོགས་གྱུར་པས། །རབ་ཏུ་དགའ་སོགས་ས་བཅུ་གཅིག་།རྨོངས་གཉིས་གནས་ངན་ལེན་གཅིག་སྟེ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དེ་ཐ་དད་དོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུང་ གིས་བཤད་པའོ།།ས་དེ་དག་ཐོབ་པའི་རྟགས་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྨི་ལམ་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་ན་མེད་དེ་དེར་གཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ།

在第五地中，极度愚痴于轮回的回转和显现的执著，以及极度愚痴于涅槃的回转和显现的执著，成为其违品。
在第六地中，极度愚痴于显现为众多的行蕴，以及极度愚痴于显现为众多的法相，成为其违品。
在第七地中，极度愚痴于显现为微细的法相，以及极度愚痴于执著无上法相，成为其违品。
在第八地中，极度愚痴于无法相的障碍，以及极度愚痴于清净法相的执著，成为其违品。
在第九地中，极度愚痴于无量的法相，以及极度愚痴于无量的法语和文字，极度愚痴于从上至上的智慧、勇气和持明的力量，成为其违品。
在第十地中，极度愚痴于大智慧的显现，以及极度愚痴于微细秘密的进入，成为其违品。
如是所说，佛地的障碍也在第十地中具足，因此应予以摒弃。佛地的障碍在第十地中安立为极度愚痴于烦恼的无知，以及烦恼习气为佛地的障碍。
如是所说，诸地的违品分别为：在我地中，因具足十一支而成就，极度欢喜等十地，二愚一恶取，违品即是如此。
如是所说，圣者的意趣明确解释为《大乘经》中所说。获得此地的标志应从梦中得知。
如是，若梦中显现为白昼，则无此梦，因睡眠等五障已尽故。

 །དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གི་རྟགས་རྨི་ལམ་དུ་ངེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ ན།དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་གཉིད་དེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་དབང་མེད་པ་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་དང་། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལམ་ཉིད་དུ་དང་པོ་བཅོམ་ཡང་ཆེད་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ལུས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དགེ་བར་བགྲང་བའི་གཉིད་ནི་ས་དེ་དང་དེ་ དག་ལ་ཡང་ངེས་པར་ཡོད་པས་ན་འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ།།གཞན་དག་ནི་གློ་བུར་བའི་ཤེས་པའི་སྣང་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་བྱུང་བ་ནི་ས་དེ་དང་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྨི་ལམ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྨི་ལམ་གྱི་མིང་གིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདིར་ལུང་དང་འགལ་བར་བསྒྲུབས་པས་ ཅི་ཞིག་བྱ།ལུང་གི་ཚིག་འདི་དགོས་པ་མེད་པར་སྒྲ་གཞན་གྱིས་སྟོན་པར་མི་མཛད་དོ། །དེ་ལ་མཚན་མ་རྣམས་ནི་ས་དང་པོ་ལ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གཏེར་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་གིས་ཡོངས་སུ་གང་བར་མཐོང་བའོ། །ས་གཉིས་པ་ལ་ནི་སྟོང་ གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་ཡིན་པ་ལག་མཐིལ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པར་མཐོང་བའོ།།ས་གསུམ་པ་ལ་ནི་བདག་ཉིད་དཔའ་ཞིང་ལག་ཆ་དང་གོ་ཆ་སྲ་བ་ཐོགས་ནས་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་འདུལ་ བར་མཐོང་བའོ།།ས་བཞི་པ་ལ་ནི་ཕྱོགས་བཞི་ནས་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ལ་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མངོན་པར་འཐོར་བར་མཐོང་བའོ། །ས་ལྔ་པ་ལ་ནི་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་བུད་མེད་ཀྱི་མགོ་ལ་མེ་ཏོག་ཙམ་པ་ ཀའི་ཕྲེང་བ་འདོགས་པར་མཐོང་བའོ།།ས་དྲུག་པ་ལ་ནི་ཐེམ་སྐས་བཞི་དང་ལྡན་པའི་རྫིང་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་བདལ་བ་དངས་ཤིང་རྙོག་པ་མེད་པ་ལ་ཆུ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པས་ཡོངས་སུ་གང་བ་མེ་ཏོག་ཨུཏྤལ་དང་། ཀུ་མུ་ད་དང་། པད་མ་དཀར་པོས་བརྒྱན་པའི་ཆུ་མཐོང་ནས་དེ་ལ་ བདག་ཉིད་རྩེ་དགའ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མཐོང་ངོ་།།ས་བདུན་པ་ལ་ནི་ངོས་གཡས་གཡོན་གཉིས་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བའི་གཡང་ས་མཐོང་སྟེ། བདག་ཉིད་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་དེ་ནས་སླར་ལྡོག་པར་མཐོང་བའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་ཕྲག་པ་གཉིས་ན་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་ པོ་སེང་གེ་རལ་པ་ཅན་ཅོད་པན་ཐོགས་པ་གཅན་གཟན་ཕྲ་མོ་ཐམས་ཅད་སྐྲག་པར་བྱེད་ཅིང་གནས་པར་མཐོང་བའོ།།ས་དགུ་པ་ལ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོར་མཐོང་སྟེ་སྐྱེ་བོ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ཏེ་མགོ་བོའི་སྟེང་ན་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་ པ་སྣ་ཚོགས་པས་སྤྲས་པའི་གདུགས་དཀར་པོ་འཛིན་པ་མཐོང་བའོ།

如是，若问这些标志如何在梦中确定？虽然这是真实的，但睡眠有两种：一是无自主的烦恼本性，二是与此相反的本性。在加行道中，虽然已断除第一种，但为了利益而加持身体的善性睡眠在各地中必定存在，因此这无过失。
其他人说，如梦般突然显现的意识境界，是因为在各地中了悟一切法如梦幻，故以梦的名称来表示。在此何须成立与经教相违？经教之语非无意义而以他词表示。
其中各地的标志是：
在初地中，见到三千大千世界充满亿万百千珍宝库藏。
在第二地中，见到三千大千世界如掌中观，以亿万百千众多珍宝庄严。
在第三地中，见到自身勇猛，持坚固武器铠甲，降伏一切对手。
在第四地中，见到四方风轮环绕的大曼荼罗，以各种鲜花遍洒其上。
在第五地中，见到以一切装饰庄严的女子头上戴着茉莉花环。
在第六地中，见到具四阶梯的莲池，铺满金沙，清澈无浊，充满具八功德之水，以青莲、白莲、白睡莲装饰，自身于其中嬉戏享乐。
在第七地中，见到左右两侧是地狱深渊，自身安然无损地从中返回。
在第八地中，见到双肩上有狮子王，具鬃毛冠冕，令一切小兽惊惧。
在第九地中，见到自身为转轮圣王，为亿万百千众生所环绕，头顶悬举以种种珍宝庄严的白伞。

།ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་མཐོང་སྟེ། སྐུ་མདོག་གསེར་ལྟ་བུ་འོད་འདོམ་གང་བ་ཚངས་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཅིང་མདུན་གྱིས་བལྟས་ནས་ཆོས་སྟོན་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་ བྱ་བ་སྟེ།འདི་ནི་བདག་གིས་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་ཞུས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་བསྡུས་ཏེ་བཀོད་པའོ། །གང་གིས་གནས་སྐབས་མ་ཡིན་པར་མཚན་མ་འདི་དག་མཐོང་བར་གྱུར་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་འམ། བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཡིན་པར་ཤེས་ པར་བྱའོ།།ས་འདི་དག་གི་འབྲས་བུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འོད་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་གཞན་དུ་ཡང་ས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་ནི་དེ་ལས་སྔ་མ་སྔ་མར་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུར་རིག་པར་བྱའོ། །ཉི་མ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་མདོ་ལས་ཉི་མ་ ལས་སྐྱེས་པ་དང་བུ་རམ་ཤིང་པའི་སྔོན་བྱུང་བ་འཕགས་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུས་ཤཱཀྱ་རྣམས་ལ་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ།མའི་མངལ་དུ་མ་བཙས་པས་ན་དང་པོའི་རིགས་བཙུན་པར་གྲགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ཉི་མ་དང་གསེར་དང་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པའི་འོད་ལྟ་བུའི་སྐུ་མདོག་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་ ཞེས་འདོད་ཅིང་དེ་ལྟར་བྱས་ནས།ཁྱོད་སྐུ་གསེར་མདོག་འོད་གསལ་བའི། །ཚད་ནི་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་ཏེ། །སྐད་ཅིག་མདོག་གསེར་བཙོད་ཀ་དང་། །མྱུར་བར་ཤེལ་འོད་འདྲ་བར་གདའ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་ འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།སྨོན་ལམ་ཤེས་པས་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ད་དུང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་མ་ཐོབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་ནི་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་ནས་བབས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ སྦྱོར་བ་ཤེས་པས་གནས་པའོ།།དེ་ལྟ་ན་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་ལེའུ་ལས། སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་ཡང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་པས་དེ་དག་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་མི་བགྲང་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ས་དེ་ དང་དེའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་ཉུང་བ་སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྒྱ་ལ་སོགས་པས་དམན་པའི་ཕྱིར་འདི་དང་ག་ལ་ཞིག་མཉམ།གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ལོགས་ན་ཡོད་པར་རྟོག་པ་སྲིད་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གཉིས་ཁོ་ན་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལས་གཞན་ནི་འདིར་མི་བཙལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་དེ་བསྟན་ཏོ།

在第十地中，见到如来身相，身色如金，光明一寻，为亿万百千众多梵天所环绕，于其前方听闻说法。这是我从《圣无尽慧所问大乘经》中摘录汇集而成。
若于非时见到这些标相，应知是咒力或魔的加持所致。
这些地的果位即是佛陀的发光，其中后后诸地应知是前前诸地的果。
"从日等所生"是如《现观经》中所说日种和甘蔗种的往事，圣目犍连为释迦族人所说的那样，因不从母胎所生，故称为最初高贵种姓。
其他人认为是生为具有如日、金、宝等光明般身色者。如此则善解经中所说："您身金色光明照，其量不可得思议，刹那金色如郁金，迅速如同水晶光"等经文。
"以愿智而住"是指虽然尚未证得本性大菩提，但以愿力能知从兜率天降下等十二事业圆满成佛之修行而住。
如是，《圣十地品》中说以愿力于欢喜地也能圆满成佛，那么为何不计入佛地？虽然这是真实的，但如前所说，在各地中圆满成佛者极少，以百等数目较少的缘故，怎能与此相等？
"对治之聚"是为遮止某些认为对治在他处的分别，显示能取所取分别之对治即是见道和修道二者，除此之外不应寻求其他对治，为显示此义而以一个中间偈颂说明。

།དེ་ལྟར་སྔར་ཚོགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ ལམ་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ན།མཐོང་བའི་ལམ་འདིར་ཅི་ཞིག་འབྲེལ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་བཞི་ལམ་བཞིར་བསྟན་པ་ནི་རེ་ཞིག་ཤས་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འགྲོ་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཞན་དག་ནི་འདིར་གཉེན་པོར་བགྲང་བ་ནི་ བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་མོད་ཀྱི།མཐོང་བའི་ལམ་ཡང་སྤྱིར་གཉེན་པོ་ཡིན་པར་ཞར་ལ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་དེ་དག་ལ་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་གཉེན་པོའི་མིང་ཐོབ་ཀྱི། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་ལྟ་ བུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པ་བརྒྱད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགོངས་པ་མཐའ་ཡས་མཛད་པ་ ཡིན་ཏེ།གཞན་དུ་ན་སྐད་ཅིག་མ་དགུ་པ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་འགོག་པར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་ཟག་པ་མེད་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཁོ་ན་གཉེན་པོར་གཞག་གོ། ། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་སྐད་བཤད་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་གནས་སྐབས་དང་པོ་འདིར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་བདུན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདིའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ཞིང་།ཁ་ཅིག་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུ་དགུ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་དག་མ་ལུས་པ་སྔར་སྦྱངས་པ་དང་ཕྱིས་འཐོབ་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་འབྱུང་བས་ན་ངེས་པར་ འབྱུང་བ་སྟེ་ཚུལ་འདི་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅར་ལ་སྦྱར་རོ།།གཞན་དག་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་ཡོད། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་ཚིག་གིས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཁུངས་སུ་བྱས་ཏེ། རྣམ་ པ་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞེ་ན།ཁ་ཅིག་ནི་བདེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པར་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། གཟོད་ མ་ནས་ཞི་བ་དང་།རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྡུས་པར་འདོད་དོ།

如是，先前所集之修行乃是修行之道。若问此见道中何者相连，如是修行四道中所示者，乃是为大多数之权宜。然彼等各自皆不至于一切，故无过失。其他者于此计为对治者，虽为修行之道，然见道亦为普遍对治者，故示之。
所谓阶段之特征者，于彼等道中平等安立之阶段中，得对治之名。见道之刹那未满八者，乃是以八种分别之世俗谛为所缘，故不成能取所取分别之对治。如此，圣者解脱部中自初刹那见道中，菩萨之无边意乐成就。若于其他刹那九者，因无依止有情界之遮止，故堕于过失。
如是，修行之道亦于无漏现证之阶段中，安立为对治。所谓一切智者，乃是于此初阶段中所说者。所谓一切智者，乃是对治之聚之最终阶段中所说者。所谓一切智者，乃是于第七等中，及决定分别之相应者，故称之。某些者谓此即是实相，于发心十九等中所摄。
如是，彼等无余者，观于先修与后得，刹那一时而生，故决定生起，此即是八种分别中所摄。其他者，谓具寿舍利子之彼岸，乃是世间法亦有，出世间法亦有，如是等经文中所说者为依据。所谓一切智者，乃是于四种真实中所缘之智慧，刹那十六中所摄。
其他者，谓一切法无自性，未生，未灭，未造，寂灭，自性超越一切苦之相，乃是一切智者所摄。

 །ཁ་ཅིག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་འདིར་ནི་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀྱི་ཆར་དབྱེ་བ་མེད་པས་ན་མཁྱེན་པ་དང་མི་མཁྱེན་པ་དང་། དག་པ་དང་། བཟང་ བ་དང་།ངན་ཅིང་མི་གཙང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཁྱེན་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་མི་མངར་ཟིན་ཀྱང་། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མི་རྟོག་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་འདོད་པ་འགྲུབ་པས་ན་གཞན་གྱི་ཤེས་པའི་སྣང་བའི་དབང་ཙམ་ལས་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བརྗོད་ དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ།མཁའ་ལྡིང་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །མཆོད་སྡོང་བསྒྲུབས་ནས་འདས་གྱུར་ནས། །དེ་འདས་ཡུན་རིང་ལོན་ན་ཡང་། །དུག་ལ་སོགས་པ་སེལ་བ་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་དང་བག་ ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤངས་པས་ན།མི་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་ལག་མཐིལ་གྱི་ཤིང་ཏོག་ལྟར་མ་ལུས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར་བཀྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་ངེས་པར་ཁས་བླང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་ཤེས་བྱའི་མཆོག་ནི་ ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།ཤེས་བྱའི་གནས་དང་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཅུ་མཁྱེན་པས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པར་འདོད་དོ། །འདིར་ཡང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ མངའ་འམ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལས་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ།ཁ་ཅིག་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་མངའ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བས་ན། ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་མེད་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་རང་རིག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་འདི་ཙམ་ཞིག་ གོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་པ་འདོད་དོ།།གཞན་དག་ནི་བསྐལ་པ་དུ་མར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་བརྫུན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གོམས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལ་སྣང་བ་རྣམས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། །འདི་ལྟར་མཐོང་དང་ཐོས་པ་ཀུན། འདི་ལ་དགག་པར་ བྱ་མེད་ཀྱི།།གང་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་འགྱུར་བ། །བདེན་པ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་བཟློག་།ཅེས་བཤད་པས་ན། ངེས་པར་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བརྗོད་ཅེས་ཟེར་རོ། །ལ་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཙམ་ལ་དམིགས་ ནས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་ཅེས་འདོད་པས་ཕྱོགས་གཞན་དག་ཏུ་གྱུར་པའོ།།ཧ་ཅང་སྤྲོས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ་འདི་ནི་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ལྷུར་བླང་བར་བྱ་སྟེ་དང་པོ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་ནི་ འདིར་བསྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དོ།

有些人说，在佛地中因为无法区分对治与所对治两方面，虽然不具有关于了知与不了知、清净与不清净、善与不善等世俗智慧，但如同如意宝般，虽无分别却能成就众生所愿，故仅依他人智慧显现之力而称其为一切智。如同所说："如同金翅鸟成就，建立塔已而逝去，虽然逝去经久远，仍能消除诸毒等。"
另有人说，由于断除一切烦恼障、所知障及习气障，故离无明之所得果如同手掌中果实般，无余幻化般显现之智慧即是一切智，应当如实承许。
又有人说，所知之最胜即是阿赖耶识，依此而言，由于了知所知处、相等十种，故称为一切智。
在此也应了知，关于正等正觉是否具有有相智慧的问题，有人认为若具有相智慧则会有能取所取之过失，故唯有无相智慧才是世俗自证，如前所述第三种观点所主张。
其他人说，经多劫修习能取所取虚妄性后，诸显现如何成为能取所取？如说："如是见闻一切，于此无可遮止，因为是苦因故，遮止执著为实。"故若无有相智慧，如何称为一切智？
有些人主张仅缘自性光明，说其以不可言说之自性而有，故成为另一种观点。何须过多戏论，此当搁置。
应当专注修习决定出离之修行。首先从发心开始宣说神通等五种，其后即是此处八种修行。

།དེ་ནས་ནི་སྐབས་བཞི་པར་རྣམ་པ་དག་གི་ནང་དུ་སྤོང་བའི་ལམ་སྟེ་མ་ལུས་པར་སྤོང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་བསྡུའོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་ལྔ་པར་དམིགས་པ་དང་དབང་དང་རྣམ་པ་དང་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷུར་བླངས་ཏེ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ནི་སྐབས་ བདུན་པར་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིར་ཕྱེ་སྟེ་བརྗོད་དོ།།དེ་ནས་ནི་ཡང་སྐབས་བརྒྱད་པར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ལས། བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ལས་རྣམས་ནི། །ཆུད་མི་ཟ་དང་བདེན་མཐོང་དང་། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་སྤོང་བ་དང་། །དེ་གཞི་མེད་པའི་ཚུལ་དང་ནི། ། རྣམ་པར་བྱང་དང་ཚོགས་དང་ནི། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ། །ཐ་དད་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་དང་། །ཞེས་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། འདི་དག་སོ་སོ་དང་བསྡུས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ནི་འདིར་མན་ངག་གོ། །ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་དུ འཕགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ནས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་ཅེས་སམ།དེ་ལྟར་བྱོས་ཤིག་ཅེས་ཚིག་ཟུར་གྱིས་ན་གདམས་པ་སྟེ། ཚིག་འདི་ནི་བྱུང་བ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་རིལ་ལ་སྦྱར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྔར་བསྟན་ཏོ།།མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་མྱུར་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་གཞུང་ལུགས་སོ། ། བྷི་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་སོ། །སཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པའོ། །ི་ཡ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་ཏོ། ། དེས་ན་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བར་ངེས་པར་འགྲོ་བས་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་ལམ་འདི་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གྱུར་ན་དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་མི་འདའ་བར་འབྲས་བུ་འབྱིན་པས་ན་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་དུས་ཅན་ཞེས འཆད་པར་བྱེད་དོ།།རྒྱན་གྱི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྐབས་ནི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དང་པོ་ནི་གཉིས་པ་ལ་ལྟོས་པའམ། ཡང་ན་མཆོག་གི་དོན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་སྐབས་མ་ལུས་པའི་ལུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ཙམ་ གྱིའོ།།སྐབས་དང་པོའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་དང་པོའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་བཀྲོལ་ནས། ད་ནི་སྐབས་གཉིས་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་མེད་ན་ མེད་པས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ།

从第四阶段开始，进入舍弃之道，称为无余舍弃。接着在第五阶段，专注于所缘、能力、形态和颠倒思维，迅速接受并宣说。然后在第七阶段，将本质分为四种形态进行阐述。接着在第八阶段，从法身的事业中，二十七种菩提分法中，宣说不退转、见真谛、舍弃颠倒、无基之法、净化、积聚、缘起与非缘起、无分别等八种形态。此等分别与总摄应当融入心中，称为口诀。由于一切无所缘故，殊胜法无他故，故应从无所缘自性中完全修习。如此行事，称为指示。此言应知为因果相连。般若波罗蜜多如前所示。口诀之论著称为迅速融入心中之教法。毗尼显现故。称为“萨”即是正觉之意。此为众生之意。故显现为正觉之道。其他显现为正觉之时，称为“时”。饰品之意已述。此为章节之意。首先依第二或最胜之意，称为一切智者之身故。释义称为意。第一阶段释义已毕。如此将第一阶段之词句分解。现在进入第二阶段，为解脱故。若无一切智者之道，则无道智者之言等。道智者之言为因故。

 །ང་རྒྱལ་བཅོམ་པའི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ང་རྒྱལ་དང་ཞུམ་པ་གཉི་ག་བསལ་བ་ལ་ལམ་ སྐྱེའི་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་དང་ལྡན་པ་ལ་མ་ཡིན་པ་ནི་མངོན་པར་འབྱུང་བའི་མདོ་ལས་རྒྱལ་པོ་ཟས་གཙང་མའི་ལམ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལྟ་བུའོ།།འདིར་ལྷ་རྣམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པས་དེ་སྤང་བར་མཛད་པའོ། །ཚིག་ཟུར་གྱིས་རྟེན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་མདོ་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ།ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་ནི། ལྷ་རྣམས་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་སྨོས་པས་དངོས་ཁོ་ནར་བསྟན་ཏོ། །མདོ་ལས་ནི་དངོས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཐུ་ཆེ་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བཅུ་ལས་འོད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྟན་ཅིང་ཟུར་ གྱིས་རྟེན་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ།།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཞི་བའི་དབྱིངས་ནས་ལངས་ཏེའོ། །ཅིག་ཤོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ད་ལྟ་ཉིད་ནས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ སྤངས་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དངོས་སུའོ།།སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐུགས་བསྐྱེད་པ་ལས་འཁྲུངས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤཱཀྱའི་བུ་མོ་ས་འཚོ་མ་བདག་གིར་མཛད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་ པ་ལྟ་བུར་སྟོན་པས་ན་འདི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ།།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེད་དུ་འམ་འདི་ལོགས་སུ་བསྒོམ་པའི་འཐད་པ་ནི་མི་དགོས་ཀྱི། རང་གི་ལམ་ལ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཉན་ ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པས་སོ།།དེ་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་པ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ཆོག་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་ས་མི་གཡོ་བའོ། ། ཚད་མར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུས་མ་གཟིགས་པའི་རྒྱུ་འཐད་པ་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ལུང་གི་ཚད་མ་སྟོན་ཏེ། ང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་འདུག་པས་ནི་ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེ་བའམ་འགག་པ་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་གིས་སོ། །བདེན་པའི་དམིགས་པ་ལ ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་བུ་ལ་བསྣུན་པའི་མཚོན་ཆ་ནི་དང་པོར་གོ་ཆ་ཕུགས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཕིགས་པའི་དཔེས་སོ།

在此处，称为“我执”的根本，因其是生起的根源。此处，消除我执与傲慢的两者，称为“生起的任何一种皆具备的”，并非显现于《显现经》中，犹如国王清净食物之道所生起的力量。
在此处，诸神无有傲慢，因具备我执而舍弃之。称为“以词句表达的依止”，此为《经》中所说之意。因词句而成章，诸神皆应如此行事，故真实显现。
在《经》中，真实由具大力的如来所示，十种不可思议之光明，称为“以词句表达的依止”。此为离欲之圣者、声闻与独觉佛等，从寂静之境中升起。
唯一菩萨从此刻起，未舍弃一切烦恼，称为“菩萨真实”。从发心成佛而生起者，亦为释迦之女，善于以方便为众生之意，示现未舍烦恼者，此为适合之道。
菩萨如是应当完全知晓，称为“为此或彼修习之适合”，不必如此。于自道中，应当知晓此等功德圆满之意。
舍利子，声闻与独觉佛之智慧与舍弃，菩萨大士于无生法中获得忍耐，称为“无生法中获得忍耐”。此为二者，持有不动之地与不分别之相。
由正量者所不见之因，称为“此为正量之教示”。我于菩提心中存在，称为“未见任何法生或灭”，此为经典所示。
于真实所缘中，决定分辨之部分，称为“生起”，如是称为“如是生起之剑”，初始理解之深处，以下欲者之例。

།ལུང་ལས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་རང་གི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་ པར་འགྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གྲོལ་སྒྲ་ཕྱིར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དོན་འདི་ཉིད་ཀྱི་དབང་གིས་སློབ་མ་ཞེས་འདི་དག་བརྗོད་དེ་ངེས་པར་སློབ་དཔོན་དགོས་པས་སོ། །གཞན་དག་ཀྱང་ བརྗོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་བསྟན་པས་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ཐོས་པ་སྒྲོགས་པར་བྱེད་པས་ན་ཐོས་སྒྲོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།།སྔོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྐལ་པ་བརྒྱའི་བར་དུ་སྟེ། །བསེ་རུ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཡི་རྒྱུས། །ཞེས་བཤད་པས་སོ། ། རང་གིས་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་གྱི་མཐུས་ཏེ་རང་རྒྱལ་བ་རྣམས་ནི་རྐྱེན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སྤངས་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་མེ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཇིག་པས་རྟོགས པར་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འདི་ཙམ་ལས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་བསྟན་ཏོ། །བཏགས་པའི་ཆོས་ཉིད་མི་འགལ་བར་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བཏགས་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་རབ་ཏུ་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ཉེ་བར་ མཚོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་གཞུང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་དེ་དག་རྣམ་པའོ་ཞེས་མ་སྨོས་ཀྱི།ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ། །ཞེས་སྨོས་པས་ན། མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ལ་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པའི་དོན་ནི་མ་བཤད་ཀྱི། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ཚིག་ ལེའུར་བྱས་པར་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉི་ཚེར་མཛད་པར་ཟད་དེ།རྣམ་པའི་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་སྐབས་སུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བཤད་པ་ནི་སྔར། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་བཤད་པ་ནི་འོག་ཉིད་ནས། །གཟུགས་ རྟག་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན།།ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་འཆད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་དོན་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །བསྒོམ་པའི་གོ་རིམས་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་དག་ཟེར་བ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མའི་ཁྱད་པར་ ཙམ་དུ་ཟད་ན་དེའི་ཚེ་མཐོང་བའི་ལམ་རིམ་གྱིས་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཡེ་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་དུས་ན་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་རིམ་པ་ཡང་མ་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།སྐྱོན་གཞན་ཡང་། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང་། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་དངོས་སུ་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་དེ་ལུང་དང་འགལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

经中说声闻依靠他人教导而证悟自己的菩提，如同在《圣菩萨藏经》中所说："声闻之解脱随声而行。"正因此义，称他们为学生，因为必定需要师长。
其他人也说，通过宣说具有言语的法，令入善法。此等因闻法而宣说，故称为"闻说"。
所谓"往昔"，即百劫之间，如说："独觉因百劫之缘。"
"自证菩提"是指依靠缘的力量，因说"独觉具有缘想"。所舍弃的是了知外境所现的所取相无自性，因为火水等物反复毁灭易于了知。
仅此即显示于法的一分证悟无我。"显示假立法性无违"是指如何假立亦不超出法界。
"以偈颂义近似为主的论典"是指彼中未说"彼等为相"，而说"道智刹那"，故未说见道有几种相的意义，仅作见道十六刹那偈颂的近似表示。
分别诸相是为于一切相现证品中显示，如是思维。如前所说："所缘及诸相"等。未说的即下文："色非常非无常"等诸解释。
如是应观，即应知仅为刹那义。因未显示修习次第等，若如彼等所说仅为刹那差别，则见道渐修次第完全未显，乃至未显非等持时作意次第，此为其义。
其他过失是，所说"所缘及诸相"等，直接与你们的教证相违，此为其义。

 །དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་བཅུ་དྲུག་དང་ཆེ་འབྲིང་ཡིན་གྱི་སྐད་ཅིག་གི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གདུལ་བྱ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉུང་བ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་འདི་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་གང ཡིན་ཞེས་རྩོད་པས་མང་དུ་སྨྲ་བ་དགག་པའམ།གདུལ་བྱ་གང་དག་ལམ་འདིའི་བྱེད་རྒྱུ་ལ་གནས་པར་བརྗོད་དུ་རུང་བ་དེ་དག་ནི་ཆེས་ཉུང་སྟེ་རབ་ཏུ་དཀོན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པས་ལམ་འདི་རྙེད་དཀའ་བར་བསྟན་པའོ། །ཡང་གདུལ་བྱ་རྣམས་འབྲས་བུ་ལ་གཞོལ་བར་ཞུགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་དེར་གཞོལ་བ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་དང་པོར་བྱེད་པ་དྲུག་པོ་འདི་དག་དེར་གཞོལ་ཞིང་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་ལམ་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བསྟན་པས་དེ་དག་ལ་གདམས་པའོ།།ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའི་ བྱེ་བྲག་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་དེ་དང་བྲལ་བ་གཙོར་གྱུར་པའོ།།འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་མོས་པ་དང་བསྔོ་བ་དང་། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་གནས་སྐབས་རྗེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་ལྡན་པས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །གཞན་དག་གིས་ནི་ས་དྲི་མ་མེད་པ་ནས་ཇི་སྲིད་ས་བདུན་པའི་བར་དུ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ། ས་བརྒྱད་པ་ལ་ སོགས་པར་ནི་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་པ་དཀྱུས་མ་གང་ཡིན་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང་། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ ཡིས།།དེ་ནི་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་དག་པ་ནི་དངོས་སུ་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དུས་མངོན་སུམ་པ་དང་རིང་བདག་གི་བྱེ་བྲག་བཤད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གཏོགས་པ་བསྟན་ཅིང་རྣམ་པ་ལ་སོགས་ པ་ནི་གཞན་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་དག་ཇི་ལྟར་ཡང་རུང་སྟེ་ས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་དགུར་ནི་བརྗོད་དོ། །མོས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདིར་མོས་པའི་རྒྱུ་ནི་ལུང་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རིགས་པ་ནི་ལྟ་བའོ། །འདིའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ ལྟར་འཛིན་པའོ།།འདི་ལས་ཐེ་ཚོམ་ཟློག་པ་སྟེ་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་གཞན་གྱིས་འཕྲོག་པར་མི་ནུས་པས་སོ།

如是，此为十六种分别以及大中，而非刹那法。
所谓"所化众生可说甚少"，是遮止对"何为修道开显之因"多加争论，或表明能住于此道之因的所化众生极其稀少罕见，由此显示此道难得。
"为令所化众生趣入果位"，是指为使其以胜解作意等趣入果位即修道，首先应以此六种加行趣入，由此显示入道之因而教诫彼等。
有漏与无漏的差别，主要在于有分别与离分别。
此中总义为：胜解、回向、随喜作意等是清净世间后得智的加行，现证则是等持智慧。彼等于声闻等也随应具足，殊胜成就即是清净。
其他论师说：从无垢地乃至第七地为有漏修道，第八地等为现证修道。对治违品的一切正常修道，将如后文所说："彼为相续故，小中大差别，小小等分别，许彼有九种。"
清净直接只是解说修道果与因位现前和远离自性的差别。如是显示修道支分，诸相等则于他处显示，如是而说。
无论如何，每一地都说有九种。
"二十七种胜解"中，此处胜解之因是清净教证，正理即是见解。其体性是于所决定事执为如是。由此遮除怀疑，具足胜解者不为他人所夺其宗见。

 །རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་ཡུམ་ལ་མོས་པ་དང་། གཞན་གྱི་དོན་དུ་དང་། གཉི་གའི་དོན་དུ་ཡུམ་འདི་ལ་རབ་ཏུ་མོས་པ་ སྟེ།དང་པོ་ནི་འདི་ལྟར་འགྲོ་བ་ནི་བདག་བདེ་བ་འདོད་ཅེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན། རང་གི་ཆེད་དུ་འབད་པ་མེད་པར་འབྱུང་སྟེ། འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་རབ་ཏུ་གོ་མས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་དང་པོར་སེམས་དེ་བྱུང་བ་ན་རང་དང་གཞན་མཉམ་པའམ། རང་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་གཉེན་པོ་སེམས་ཅན་མགུ་བར་བྱ་བའི་རིམ་པ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པས་རང་གི་དོན་དུ་དམིགས་པ་བཟློག་སྟེ། དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ཕྱིར་སྦྱོར་བར་བྱེད་ལ་དེའི་ཡང་ཕྱི་མའི་སེམས་ལ་ནི་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་མགུལ་ནས་སྦྲེལ་བ་ལྟར་རང དང་གཞན་གཉི་གའི་དོན་འགྲུབ་པར་ཤེས་པ་ངེས་པ་ཅན་སྐྱེའི་སྔ་མ་ལྟར་རེ་རེ་ཞིག་ལ་ཞེན་པ་ནི་མེད་པས་སོ།།ཁ་ཅིག་ནི་འདིར་རང་གི་དོན་དུས་རིང་དུ་སོང་བའི་བར་དུའོ། །ས་མི་གཡོ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཏེ་ས་དེ་ལ་རང་གི་དོན་དུ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ལ་གནས་པ་ལས་གཞན་གྱི་དོན་ཁོ་ནར་ སླར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསླང་བའི་ཕྱིར་རོ།།ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་རང་དང་གཞན་གཉི་གའི་དོན་ཏེ་ས་འདི་ལ་གནས་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་འདིས་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གྲངས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་བརྩི་བའི་ཕྱིར་ནི་དང་པོ་རང་གི་དོན་དུ་མོས་པ་ཆུང་ངུའི་ ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་གླེགས་བམ་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་བྲིས་ཏེ་བཅངས་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གདུང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་དུ་བཅུག་སྟེ་མཆོད་པ་བྱས་པ་བས་ཆེས་བསོད་ནམས་མང་དུ་འཛིན ཞེས་བྱའོ།།ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐུས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། སླར་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་འདིའི་མཐུ་ཆེ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བསྟན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོ་གསེར་ མདོག་གི་མདོ་ལས།བསྐལ་པ་བརྒྱར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སླར་ལྡོག་པར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ནི་གང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་ན་འདི་ལ་བསླབས་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྗེ་བཙུན་བཞུགས་སམ་གྲོངས་ཀྱང་རུང་འདི་ཉིད་སྟོན་པའི་མཛད་པས་ཉེ་ བར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འདིའི་མཐུ་ལ་མོས་པའོ།།འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱི་མཆོད་རྟེན་གྱི་དཔེ་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེའོ། །འབྲིང་གི་འབྲིང་ནི་དེ་ལྟ་བུས་འཛམ་བུའི་གླིང་བྱུར་བུར་བཀང་བའི་དཔེས་སོ།

若问如何分类？为自利而胜解般若，为他利而胜解，为二利而深信此般若。
第一，如说"众生欲求自乐"之理，无需刻意追求自利即可生起，因为从无始轮回以来已极为熟习。
诸菩萨初发心时，以自他平等或自他相换之理，以对治令众生欢喜等次第忆念等遮止缘自利，而转为他利加行。于后心中，由事势力如系于颈般，生起决定了知成就自他二利，非如前者执著一边。
有人说：为自利直至长时。从不动地开始为他利，因于彼地从住于寂灭自利中，唯为他利而复为诸佛所劝起。于第十地则为自他二利，因示住此地者以此因缘称为佛故。
为数二十七，首先就自利胜解小小而言，仅以如所说般若经函书写受持，较将佛舍利从六度因所生者置于七宝塔中供养，更生多福德。
小中为：若离般若波罗蜜多，菩萨以发菩提心等力不能成就圆满佛果，因会退转故，显示此力殊胜，如《金色王经》中说菩萨行百劫后退转。
小大为：若欲得涅槃当学此，因佛世尊在世或涅槃皆以此教法住世故，于此力生胜解。
中小是以七宝塔为喻。中中是以如是遍满瞻部洲为喻。

 །འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལྟ་བུས་གླིང་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ ཁམས་བཀང་བའི་དཔེས་སོ།།ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔེར་བཟུང་བས་སོ། །ཆེན་པོའི་འབྲིང་ནི་སྟོང་གཉིས་པ་བར་མའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དཔེར་སྦྱར་བས་སོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ དཔེར་བཟུང་བས་སོ།།རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མོས་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པ་དེ་དག་ལས་སེམས་ཅན་རེ་རེས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལས་བྱས་པའི་མཆོད་རྟེན་བྱས་ཏེ་མཆོད་པའི་དཔེས་བསྟན་ ཏོ།།ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ནི་ལྷ་མ་ཡིན་གྱི་གཡུལ་བཟློག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མང་པོས་སོ། །ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མ་ཟིན་པའི་འཇུག་པ་གང་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་སོ། །འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ནི་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ འདི་འཛིན་པ་དང་འཆང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་ཐེག་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་པ་བསྐྱེད་པར་བསྟན་པས་སོ།།འབྲིང་གི་འབྲིང་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་འཆད་པ་དེ་ལ་ལྷའི་བུ་རྣམས་སྤོབས་པ་ཉེ་བར་ སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པས་སོ།།འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལ་ཕ་མ་དང་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དབེན་ཞིང་ཡིད་དུ་འོང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གང་བསྟན་པའོ། །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ནི་སྤོབས་པ་མི་འཕྲོགས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མི་འཕྲོགས་པའི་བར་ དུ་གང་གསུངས་པས་སོ།།ཆེན་པོའི་འབྲིང་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གང་གནས་པའི་ལྷའི་བུ་རྣམས་གནས་དེར་དོང་ཞིང་གླེགས་བམ་དུ་བྱས་པ་འདི་བཀླགས་པ་དང་། གཟུང་བ་དང་། བཅང་བ་དང་། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གནས་པས་དེ་དག་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་འདི་གནས་ པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པས་སོ།།ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནི་དེར་ལྷའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་འོངས་པས་མོས་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དང་། ལུས་ལས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་བཀག་པ་ བསྟན་པས་སོ།།གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས་པ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་གླེགས་བམ་གཟུང་བ་བྱས་པ་དང་མཆོད་པ་ཙམ་གྱིས་མཐུ་བསྟན་པས་སོ། །ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་བྱུར་བུར་བཀང་བའི་ དཔེས་བསྟན་པས་སོ།

中等的伟大者，以此充满四大洲世界的领域为喻。伟大的小者，以此充满空无边际的世界领域为喻。伟大的中者，以此充满空无边际的中间世界领域为喻。伟大的伟大者，以此充满空无边际的伟大世界领域为喻。
为自他之利而发心的小小者，以此充满空无边际的伟大世界领域的领域中，所有众生皆以七种珍宝所造之供养塔为喻。
中等的小者，以此充满非天之战胜者等所见之法的功德为喻。伟大的小者，以此未达智慧彼岸者为喻，显示其未达彼岸。
中等的中者，以此持有佛母者等为喻，显示其具无上乘及非共戒律之聚等无量功德。
中等的中者，以此具智慧彼岸者之法为喻，显示其近于天子等之修行。
中等的伟大者，以此父母及圣者之子等所住之寂静处为喻，显示其为心所向往之处。
伟大的小者，以此不被夺之勇气及一切智之心为喻，显示其不被夺之境界。
伟大的中者，以此十方世界领域中，天子等所住之处为喻，显示其为供养及持诵经典等之处。
伟大的伟大者，以此天众皆来之处为喻，显示其具大信心及适合修行之身业等，显示其断除显著之贪著。
为他利而发心的小小者，以此持诵经典及供养等之力为喻，显示其力。
中等的小者，以此充满瞻部洲之佛陀舍利为喻，显示其力。

།ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ནི་ནམ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་བར་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སའི་འཇིགས་པ་མེད་པ་བསྟན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ས་བརྒྱད་པ་འདི་དག་གིས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པ་ཅི་ཞེ་ན། མོས་པ་རྣམ་པ་ གསུམ་གྱིས་མཚམས་བརྗོད་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ།།འབྲིང་གི་ཆུང་ངུ་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་བྱུར་བུར་བཀང་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ། །འབྲིང་གི་འབྲིང་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་མདོ་སྡེ་ལ་ སོགས་པའི་ཆོས་གསུངས་པ་དང་།ཡང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་ཆོས་འཆད་པ་དེ་དག་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་པས་སོ། །འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ནི་ཡུམ་འདི་ལ་བརྟེན་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེ་ཉེ་བར་བཟུང་བས་སོ། །ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཁམས་ཀྱི་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་བྱུར་བུར་བཀང་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ།།ཆེན་པོའི་འབྲིང་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འདི་བསྟན་པས་སོ། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནི་ཤིང་རྣམས་ལོ་མ་དང་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་ སོགས་པ་ཐ་དད་ཀྱང་གྲིབ་མ་ལ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་བསྟན་པའི་དཔེས་བརྗོད་དོ།།མོས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པོ་ཆུང་ངུ་ནས་བརྩམས་པའི་རིམ་པ་འདིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་ཆེན་པོ་ནས་བགྲང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཅི་འདིར་རང་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ དམ།ཡང་ན་རང་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ཁོ་ན་ལ་མོས་པ་བརྗོད་ཅེ་ན། ཕྱོགས་གཉི་ག་ལྟར་མི་བསམ་གྱི་རང་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཁོ་ན་ལ་མོས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རང་གི་དོན་དུ་མོས་པ་ན་ཡང་གཞན་གྱི་ནི་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མོས་པ་ན་ཡང་རང་གི་དོན་གྱིས་ག་ལ་ ཞིག་དབེན།།ཉི་གའི་ཕྱིར་མོས་པ་ན་ཡང་རེ་རེ་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་མི་འདོར་ཏེ། སྤྱི་ནི་བྱེ་བྲག་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ།

小的伟大者，显示从声闻等地直至证得无上正等正觉之间无有恐惧。若问：既然如此，为何说此八地有恐惧？仅是以三种胜解来说明而已。
中等的小者，以三千大千世界充满如来舍利为喻而显示。
中等的中者，显示十方世界诸佛所说之经等法，以及声闻等所说之法皆从此佛母而生。
中等的伟大者，依此佛母者，以王者之喻而显示。
伟大的小者，以十方世界恒河沙数如来舍利充满为喻而显示。
伟大的中者，显示此为十方圣者证悟之因。
伟大的伟大者，以树木虽叶形色等不同，但影子无差别为喻而说明。
此二十七种胜解，从小开始排列，其相违品则应知从大开始计数。
若问：此处是否仅为自身而说胜解等？抑或是为自身而说对佛母的胜解？不应作此二边之想，而应说为自等故唯对佛母生起胜解。
为自利而生起胜解时，亦非无有他利；余者为他利而生起胜解时，岂能离于自利？为二利而生起胜解时，亦不舍一一遍及，因为总相遍及别相故。

 །བསྟོད་པ་དང་བཀུར་བ་དང་བསྔགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་དག་ནི་ངག་སྙན་པ་ངོ་བསྟོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ལེགས་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དེ་ལ་ཐུགས་དགྱེས་པས་གནས་པ་ཁོ་ན་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ།འདི་ཡང་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཡང་དག་པར་སྦྱོང་བའི་དུས་ན་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་འབྱུང་བ་ནི། ལས་དང་པོ་པའི་ས་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་གྲུབ་པའི་དབང་ དུ་བྱས་ཏེ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་དགེ་བའི་ཕྱིར།རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་རྣམས་ཀྱིས། །དགེ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་རྟག་པར་ཡང་། །བུ་སྡུག་འདྲ་བར་དགོངས་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དེ། དེ་རྒྱས་པར་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུར་བལྟའོ། །ཚུལ་འདིས་ན་ཐམས་ཅད་དུ་ ལྡན་ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་འདིར་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ།ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་རིག་བྱེད་ལས། ཡི་གེ་ཨོཾ་ལྡན་ཕྱེད་དང་བཞི། །ཚད་དུ་བྱས་པས་སྙན་པ་ བརྗོད།།འདི་ནི་བསྟོད་པ་སྨྲ་བ་དང་། །སྒྲ་ཡི་ཚངས་པའང་འདི་ཉིད་དེ། །བཀུར་བའང་དེ་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཡི་གེ་དང་ལྡན་ཚད་སྔོན་བཞིན། །སྙན་སྨྲ་སྙན་ཚིག་རིག་བྱེད་དེ། །དེ་ནི་བསྔགས་པར་འདོད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་པ་བསལ་ཏེ་དགུ་ཚན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟོད་པའི་དགུ་ཚན་ དང་།བཀུར་བའི་དགུ་ཚན་དང་། བསྔགས་པའི་དགུ་ཚན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་དོན་དུ་མོས་པ་ལ་ནི་བསྟོད་པའོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མོས་པ་ལ་ནི་བཀུར་བའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་མོས་པ་ནི་བསྔགས་པའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་དགུ་ཚན་དང་པོའི་དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་ གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་བཀང་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ།།གཉིས་པ་ནི་ཡུམ་འདི་གཞན་གྱི་ཐད་དུ་སོང་སྟེ་བསྟན་པའི་ཆེ་བ་བརྗོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་བཞག་པ་དང་། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ གི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད་པའི་དཔེས་བསྟན་ཏོ།།བཞི་པ་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་བཀོད་པ་བསྟན་པས་སོ། །ལྔ་པ་ནི་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་བཀོད་པས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་འབྲས་བུ་བཞི་པ་ལ་བཀོད་པས་སོ། །བདུན་པ་ནི་རང་བྱང་ཆུབ་ ལ་བཀོད་པས་སོ།།བརྒྱད་པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་བཀོད་པ་བས། སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞག་པ་མཆོག་ཏུ་བསྟན་པས་སོ། །དགུ་པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་ལ་ བཀོད་པས་ཞེས་བསྟན་པས་སོ།

赞颂与尊敬与歌颂，这些并非美言赞美的本质。仅是对圆满入道的菩萨心生欢喜而赞颂等。此亦在修习正道时，于一切时中皆会出现。
首先，在菩萨地中，圆满受持菩萨戒时，因善法故，佛子等以善心恒常观想如子般。
如是说者，详见菩萨地戒品。此中，以此法门为一切具足修习之道，故此显示一切功德。
当病等消除时，如是说等而显示。如此显示之法，乃是从理作业中，书写“唵”（ཨོཾ，ॐ，oṃ，字面意思）等四字而成之美言。
此为赞颂者之言，亦为声之清净者。尊敬亦如是表达，书写具字数之前。
美言美句，理作业者，此即欲赞颂者。如此说者，分为九品，称为赞颂九品、尊敬九品、歌颂九品。
此等亦为自利而赞颂，自他利而尊敬，为他利而歌颂。
其九品之首者，以世界之界如恒河沙数充满如来舍利为喻而显示。
第二者，此母为他利而行，显示其伟大。
第三者，众生一果初置，及阎浮提众生之善业十道之道而显示。
第四者，众生一果第二置而显示。
第五者，置于第三果而显示。
第六者，置于第四果而显示。
第七者，置于自菩提而显示。
第八者，阎浮提众生无余置于第一果而显示。众生一一正等正觉置于最胜而显示。
第九者，阎浮提众生皆置于第二果而显示。

།བཀུར་བའི་དགུ་ཚན་གྱི་དང་པོ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་གསུམ་པ་ལ་བཀོད་པའི་དཔེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་བཞི་པ་ལ་བཀོད་པས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་རང་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་པས་སོ། །བཞི་པ་ནི་འཛམ་བུའི་ གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་བཀོད་པ་བས་གླེགས་བམ་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་གཞན་ལ་བྱིན་ནམ།ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་བསོད་ནམས་ཆེ་བར་བསྟན་ཏོ། །ལྔ་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བར་བསྟན་པའི་ཆེ་བ་བསྟན་པས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་ཡུམ་ འདི་ནི་དོན་དང་ལྡན་ཡི་གེ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་བསོད་ནམས་མང་པོ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པས་སོ།།བདུན་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རིམ་གྲོ་བྱས་པ་བས་རྒྱལ་ བའི་ཡུམ་འདི་ཡི་གེ་དང་དོན་མ་ནོར་བར་གཞན་ལ་བསྟན་པ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བར་བསྟན་པས་སོ།།བརྒྱད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་སྣང་བས་བསྐལ་པ་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་པར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱད་པ་བས་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཞན་ལ་བསྟན་པ་ཆེས་བསོད་ ནམས་མང་དུ་འཕེལ་བར་བསྟན་པས་སོ།།དགུ་པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་པ་བས། སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ དམ་པ་ལ་བཞག་ན་འདི་ཉིད་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བར་གསུངས་པས་སོ།།བསྔགས་པའི་དགུ་ཚན་ལས་དང་པོ་ནི་ཕྱིར་འོང་བའི་དཔེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་དཔེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་དཔེས་སོ། །བཞི་པ་ནི་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དཔེས་སོ། །ལྔ་ པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བསྐུལ་བ་བས།སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བའི་དཔེས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་གླིང་བཞི་པའི་སེམས་ཅན་དཔེ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བཟུང་ བས་སོ།།བདུན་པ་ནི་སྟོང་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དཔེ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བརྗོད་པས་སོ། །བརྒྱད་པ་ནི་སྟོང་གཉིས་པ་བར་མ་དང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དཔེ་སྔ་མ་དང་སྦྱར་བས་སོ།

尊敬九品中：
第一者，以阎浮提一切众生置于第三果为喻。
第二者，置于第四果。
第三者，置于自菩提。
第四者，较之将阎浮提一切众生置于十善业道，若将经典赠予他人或如法思维，福德更大。
第五者，显示如实宣说不二义之殊胜。
第六者，显示此般若具足义理文字而圆满成就者具大福德。
第七者，较之于十方世界诸佛尽形寿以一切安乐资具承事供养，不错谬地向他人宣说胜母之义理文字，福德更多。
第八者，较之似菩萨于无量无数劫行布施等，无颠倒地向他人宣示佛母，福德更多增长。
第九者，较之将阎浮提等十方各方如恒河沙数世界中所有众生置于预流果，若将一众生置于殊胜不退转位，此福德更多增长。
赞颂九品中：
第一者，以一来果为喻。
第二者，以不还果为喻。
第三者，以阿罗汉果为喻。
第四者，以独觉菩提为喻。
第五者，较之劝请阎浮提所有众生趋向无上正等正觉，将一众生置于不退转地，福德更多。
第六者，以四大洲众生如是为喻。
第七者，以小千世界众生如是宣说。
第八者，配以二千中世界、三千大千世界及十方世界众生如前喻。

 །དགུ་པ་ནི་ འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་མ་ལུས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་བས་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གང་ཞིག་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ འདི་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ཆེས་དེ་ཉིད་བསོད་ནམས་མང་བར་བསྟན་པས་སོ།།བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་འདི་དག་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྦྱར་བ་དང་། ཚོགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གིས་བདག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ བཅུ་གཉིས་སུ་ཡང་སྦྱར་རོ།།ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླའོ། །སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་གཉིས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱས་ནས། ད་ནི་ཡང་སྐབས་གསུམ་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ལམ་ ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།འདིར་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་ལམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་ཏེ།འཇོག་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་ན། གང་གི་ཚེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མེད་ན་འདི་གང་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ག་ལ་ཞིག་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། འདི་མན་ ཆད་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ།བྱང་ཆུབ་གཞན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལྔ་པ་འདི་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ལུགས་ལས་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བཞེད་པ་ལས་ཏེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པར་བྱ་བ་ བའི་ཕྱིར་ལུགས་སོ།།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ཞེས་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་སོ། །སྟོང་པར་བཞེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། འདི་གང་གིས་སྟོང་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་འདི་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྟག་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ཅིར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་འདི་ལས་ནི་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས།སྤངས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གསུམ་སྟེ།ཀུན་བརྟགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།

 །དགུ་པ་ནི་ འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་མ་ལུས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་བས་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གང་ཞིག་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ འདི་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ཆེས་དེ་ཉིད་བསོད་ནམས་མང་བར་བསྟན་པས་སོ།།བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་འདི་དག་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྦྱར་བ་དང་། ཚོགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གིས་བདག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་བར་བྱ་བ་ བཅུ་གཉིས་སུ་ཡང་སྦྱར་རོ།།ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླའོ། །སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་གཉིས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱས་ནས། ད་ནི་ཡང་སྐབས་གསུམ་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པར་ལམ་ ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།འདིར་གཞི་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་ལམ་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྟོས་ཏེ།འཇོག་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་ན། གང་གི་ཚེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མེད་ན་འདི་གང་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ག་ལ་ཞིག་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་དགོངས་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། འདི་མན་ ཆད་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ།བྱང་ཆུབ་གཞན་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྤང་བར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལྔ་པ་འདི་ཡང་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ལུགས་ལས་ཞེས་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བཞེད་པ་ལས་ཏེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་པར་བྱ་བ་ བའི་ཕྱིར་ལུགས་སོ།།རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་། །ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་ཞེས་པ་ནི་རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་སོ། །སྟོང་པར་བཞེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། འདི་གང་གིས་སྟོང་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་འདི་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ནི་རྟག་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ཅིར་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་འདི་ལས་ནི་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས།སྤངས་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ འདིར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གསུམ་སྟེ།ཀུན་བརྟགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
我来为您翻译这段藏文：
第九，相比于将从赡部洲开始的十方每一方如恒河沙数世界中的所有众生安置于不退转地，若有人为了令不退转者速疾圆满证得无上菩提而宣说此佛母，其福德更多。
回向作意是指将这些善根回向十二种境，并以十二种资粮祈愿："愿我成为法王"等十二种回向。其余易解。第二品释文完。
解释完第二品后，现在为了解释第三品，说道："若不能遍知一切基，则不能善知道，故说一切相智"等。此中，遍知一切基是所对治，"若不能善知道"是说对治依赖所对治而安立。因为若不了知所对治，如何能知此是何者之对治？因此尊者佛智也说："此下是一切智相，因为需要了知其他菩提后才能断除。"如此则说明这第五也是因相。
"依教"是指依龙树论师的观点，因为这是一切所共许的，故称为"教"。"缘起所生法"是指世俗诸法。了知彼即是其本性。"汝"是指世尊佛陀。关于"许为空"，若问：此由何空？世俗诸法由世俗性空，如是世俗的本性恒时由世俗性空，故不可言说。从这个角度来看，《虚空藏经》中所说的无所断的空性本质也得到了很好的引证。
如是在此大乘中，空性有三种：遍计所执空性、依他起空性及一切空性。

 །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བདག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངན་པ་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དེ་དག་ནི་ནམ་ཡང་ མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་ངན་པར་རྟོག་པ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་འཕགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །འདི་ནི་མ་དག་པར་གྱུར་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཇི་སྙེད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་ལ་སོགས་ པས་བསྟན་ཏེ།དེས་གང་ཞིག་སྟོང་པ་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་རྣམས་ཏེ། མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་ཞིང་། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང་། །དོན་བྱེད་པ་དག་ནུས་རྣམས་ཀྱི། །རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་རྟོགས། །ཞེས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་ སྲས་དག་ཁམས་གསུམ་པ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན།འདི་ནི་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་རྫོབ་པ་ག་ལ་ཞིག་ཤེས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱིས་ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་ཉི་ཚེས་སྤྱོད་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་བས་ན་དེར་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དེ་སྐད་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཆགས་པའི་རྒྱུ་བཅུ་བརྗོད་པའི་ཚེ་ཁ་ཅིག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉི་ཚེར་མ་ཟད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱི་དབང་གིས་ སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་རྟོགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ལ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལ་རྟོག་པ་ངན་པའི་གནས་མེད་དོ། ། ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་འདི་ཉིད་དུ་ཟད་དེ། གཞན་དུ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྟོན་པ་ལྟར་སྣང་ན་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཉེས་པར་མི་འགྱུར། ནང་གི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་བདག་ཉིད་ལ་བདག་ཉིད་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཡང་སྣང་བའི་ཚོགས་རྣམས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པར་རྟོགས་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར།དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་སྐལ་ལྡན་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་པ་གཙོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དག་གིས་ནི་ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་བརྗོད་པས་ཕྱོགས་རེ་རེར་འཛིན་པ་བཀག་པ་ཁོ་ནར་ཟད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་པོ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་ལས་བསྟན་པ་ནི་རེ་རེར་ཡང་འགོག་པར་ག་ལ་མཛད་ཅེས་བྱ་བར་གནས་སོ།།སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་པ་ནི་གནས་སྐབས་གཞན་དུ་བསྟན་ཏོ།

当然，我会将您提供的藏文完整直译成简体中文，并遵循您的格式要求：
如是说，关于“我”等的分别念，乃是恶劣的分别念之精髓，这些从未被观察到。因此，恶劣的分别念使得空性成为声闻等智慧的特征。
此乃不净心及由心生起的种种现象，称为他力，瑜伽行者等如是宣说。由此，空性乃是诸法的世俗性，未曾观察到的单一性而喜悦。
生与灭之法，乃是能作之法，其自性乃是世俗性，如是宣说。如此，佛陀之子等三界者，称为唯心所现，如是说。
此乃成为理智者所见，世俗性何在？世俗性仅是“我”与“我所”的执著，故为唯心所现。
因此，因他力而随逐，故如是说。如此，世间界之成因，乃是世俗性所显现。
此乃未曾断绝的世俗性，如是说。如此，由他力而空性成为其自性，菩提心始于证悟，乃由智慧所摄持。
佛陀之地，乃是善妙之地，显现与智慧俱显，恶劣分别念无处可依。
如是说，此因缘已尽。若显现为外境，则不为过失。内知之自性，显现为外境等，乃是过失。
佛陀之地，显现之聚集，乃是自性智慧，如是说。此等无意义之理解，如何不成过失？
因此，善知识等以世俗性为主而宣说。其他者以世俗性而宣说，故于各处执著而止息，唯空性二者乃中观所示，何以为止？
空性三者，乃于他处宣说。

 །ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ འདིས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ།འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་བོར་ནས་དྲིས་པར་ཟད་ཅེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི་གོ་བར་སླ་བས་བདག་གིས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །སྐབས་གསུམ་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་ གསུམ་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས།ད་ནི་སྐབས་བཞི་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་བརྒྱད་ཅར་བསྡུས་པའི་ སྐབས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པས་སོ།།ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དབང་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམས་པས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པས་རང་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དག་ནི་མི་བརྟན་པས་ན་ཡོན་ཏན་རང་དབང་མ་ཡིན་ལ། བསྒོམ་པ་ལས་ནི་རང་དབང་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་གསུམ་ཅར་འབྲེལ་པར་བྱ་བར་རིགས་སོ་ཞེས་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་ནི་འཕགས་པ་མི་ཕམ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། གལ་ཏེ ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན།།མཐོང་འགྱུར་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་བསྒོམས་པས་དོན་མཐོང་འགྱུར། །དེ་ཚེ་ཐོས་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ལ། ཡང་གཞན་ལས་ཀྱང་། ཐོག་མ་ཉན་འདོད་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བཟོད་དང་དེས་བྱས་ཤིང་། །རང་བཞིན་ མེད་པའི་ཆོས་ལ་རབ་རྟོག་བསམ་གཏན་བསྙེན་བྱེད་པ།།བདེ་གཤེགས་ཉིད་ནི་རྟོགས་འགྱུར་འགྲོ་བ་རྣམས་བསྒོམ་སེམས་ཚིམ་བྱེད། །ཆོས་ཉིད་འདི་འདྲའི་སྤྱོད་པས་མྱུར་དུ་བདེ་གཤེགས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་འདྲིས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་དེ་བསྟན་ཞེས་སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་འདི་བསྟན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། སྔར་ཇི་ལྟར་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་པའི་སྐབས་གསུམ་ཉིད་གོམས་པར་བྱས་པས་ཅི་ཞིག་མི་ནུས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་། ལམ་ དང་།གཞི་ཞེས་པ་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་སྦྱར་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མིང་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྒྱུད་འཁྲུག་པར་བྱེད་པའོ། །བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མིང་དོན་དང་འབྲེལ་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ ཅུང་ཟད་བསྡུས་པའོ།

我将为您完整直译这段藏文：
难道不是一切都存在吗？此处应当了知，是在观察诸法之自性后，抛开入行者的想法而提出的问题而已。其余诸义容易理解，故我不作详细分析。第三品释论圆满。
如是分析第三品后，今为解释第四品偈颂之义，故说"遍知三种一切智"等。此处"遍知"是指以闻思本性的智慧，对包含八品在内的这三品进行总摄与广说的了知。
"是"字表示"决定"之义。"为得自在"是指通过修习而于自相续中生起，为获得自在，因为闻思智慧不稳固故非自在功德，而由修习则能获得自在。
如是应当了知三慧相互关联。圣弥勒尊者说：
"若仅闻而见义，
修习将成无义；
若由修见其义，
闻法亦成无义。"
又从他处说：
"初时欲闻近善师，
具足忍辱善承侍，
无性法中善思维，
修习禅定善亲近。
善逝证悟众生心，
满足修习如是法，
行持如是法性者，
速得善逝果位故。"
如是因需通过修习而熟悉，故说示三种一切智之修习。
若问：如是宣说有何作用？先前如是闻思等三品之熟习有何不能？为此，以总摄方式修习一切相智、道智及基智。此说明：闻慧仅缘名相，具有广大戏论本性而扰乱相续；思慧则与名义相连，稍微收摄分别。

།བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་དོན་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པས་ཤིན་ཏུ་ཞི་ཞིང་སྤྲོས་པ་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་སྐབས་སྔ་མ་དག་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་སྐབས་འདི་ཡིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རིམ་པ་གཞན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ གསུམ་ཡང་བསྒོམ་པ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཞུགས་པའི་དབང་གིས་རིམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པ་ནི་བྱེ་བྲག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཡོད་པར་ སྟོན་པའོ།།ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཅར་གྱིའོ། །གཞན་དག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རེ་རེ་ཡང་རྣམ་པ་ཀུན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དེ་དེ་ནི་དངོས་སུ་མ་བསྟན་པས་སོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཏེའོ། །སམ་ནི་རྫོགས་པར་རམ། ཡང་ ན་ཡང་དག་པར་རོ།།རྟོགས་པས་ནི་བསྒོམས་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །ད་ནི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུ་ཞིག་ཡོད། རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞིག་ཡིན། རྣམ་པ་དེ་དག་གང་གིས་གཞག་།ཅེས་རྟོག་པ་ལ། གཞི་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། རྟག་ པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་བདེ་བ་དང་། གཙང་བ་དང་། བདག་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ་བྱིས་པ་རྣམས་སྲིད་པར་འཁྱམས་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན་པས་ན་འདི་ནི་འཁོར་ བའི་གཞིའམ་རྒྱུའོ།།ད་ནི་གཞི་དེ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བ་ལྟར་མེད་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་གཞི་ཤེས་པར་བསྟན་པ་ནི། གཉེན་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པ་དང་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །ཡེ་ཤེས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བརྗོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་ན་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཞེས་ཀྱང་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོན་ཏན་སྨོས པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདིར་ཡང་རྣམ་པ་ཞེས་སྨོས་ཏེ།རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲུག་པ་མང་པོའི་ཚིག་ཅན་ཉིད་དོ།

以下是您提供的藏文的完整直译：
修习智慧是指专注于某一意义，极为宁静且收摄戏论的本性，因此在此阶段以其他次第来示现。顶点的现证等三者也是通过修习而逐渐显现的，故应当以次第收摄并示现。
所谓一切圆满现证，是指诸佛地等法的种种差别法门。所谓一切，是指遍知三种一切智。其他一切智的每一种也称为一切，这并不合理，因为未在实义上示现。
现证是指显现为方向。思维是圆满的。又是正确的。通过修习而融入其中。所谓种种，是指有某种存在。种种的自性是什么？种种是如何安立的？如是思维。
所谓基与智慧种种等，是为解脱而示现。所谓常等执，是指执着于常等。所谓等，是指安乐、清净、我等的总摄。
如是执着不相应的方向，愚者们在轮回中流转的主要因也是此。此即是轮回的基或因。
所谓基是如何安立的，乃是从无有安立的角度来示现基的了知。所谓缘起法性之本性，是指缘起无常等。
所谓智慧，是指菩萨们的道与果无余，是智慧现证的境界中所说的智慧。所谓智慧的种种，也称为智慧。
所谓种种，是指如来智慧的功德，从遍知一切种种智的角度来说，此处也称为种种。
所谓种种，是指第六多言之词。

 །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་ནི་གསུམ་ཞེས་བསྟན་ནས། ད་ནི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ཅི་ཞིག་ལ་བྱ་བ་དེ་སྟོན་པས། རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ གཞག་པ་ནི་མཚན་ཉིད་དེ་ཞེས་སྨོས་ཏེ།དང་པོར་རེ་ཞིག་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་ལ་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཅིང་། དེའི་འོག་ཏུ་བྱེ་བྲག་དེ་དག་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་སྲིད་པས་དེ་དགག་པར་ནི། ཆོས་ཅན་མཚན་གཞི་གཅིག་གཅིག་གི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་ཐ་དད་ པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ།།དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མཚན་གཞི་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉི་ག་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་མཚན་གཞིར་གྱུར་པ་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ།།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་པོ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་མཁྱེན་པའི་མཚན་གཞི་དེ་ ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་དོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ནི་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་འཇུག་པ་ཞི་བས་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་ལས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པས་བསྡུས་པའི་ རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང་།རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱུའི་རྣམ་པར་གཞག་གི་དངོས་སུ་ན་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་གོང་དུ་དྲངས་ཏེ་བརྩིའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདིར་ནི་སྤྱིར་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་སྦྱར་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་སྨོས་པ་ནི་དེ་དག་གི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་སྨོས་པ་ནི་དེ་དག་གི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན ཉིད་དོ།།ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྨོས་པ་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་གཅིག་པུ་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཡང་སྐབས་དེར་བསྟན་པའི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་རྣམ་ པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མཚན་གཞི་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ།།ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་བཞི་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ མཚན་ཉིད་དོ།

以下是您提供的藏文的完整直译：
如是种种被称为三者而示现。现在所说的种种的自性是什么呢？是指种种的本质。首先，按照之前所示现的那样，所谓种种是指不分离的种种而示现。其下，种种的差别被理解为可能的，因此否定这些。法性本质是唯一的本质，称为种种。
所谓一切智的种种有二十七种，是声闻和独觉们对无我之人的智慧本质的理解。所谓道智的种种有三十六种，是菩萨们对无我之我的大智慧本质的理解。
所谓一切智的种种有一百一十种，是佛陀们对智慧所知的无余刹那的理解的本质。依此本质，佛的续中，圣者的功德无余自然而成就并入于寂静。
其他的种种是从一切智的种种中，所有的知与道智的种种三十七种，以及道智的三十四种，是一切乘的佛性因的种种，是一切智因的种种而安立的。
在此，普遍的本质与本质相结合。所谓一切智的阶段中，声闻们的十六种种种，是其见与修道的本质。所谓独觉们的十五种种种，是其修道的本质。
所谓道智的三十六种种种，是见与修道的本质。所谓一切智的种种有一百一十种，是无分别大智慧的唯一本质。
又在此阶段中，所示现的一切智的三十七种种种，是集道与加行道与见道的本质。所谓道智的三十四种种种，是八种解脱与九种等持，是见道与修道的本质。

།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག་ནི་བདེན་པ་མཐོང་ནས་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཟད་ནས་དེ་དག་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རིགས་པས་སོ། །སྤོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ནི་ འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དོ།།ལྷག་མ་རྣམས་ནི་སྔོན་བཞིན་ཏེ། འདི་ནི་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞིའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ནི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྟན་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་འདི་དག་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། འོག་ནས་མཚན་ཉིད་ དགུ་བཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་དང་འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན།འདི་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་དང་པོར་རེ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དག་ལ་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་བཅུ་བཞི་ཡོད་ པར་ཤེས་པར་བྱས་པས་ཡིད་སྤྲོ་བར་བྱས་ལ།ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་འདོད་པས་སྐྱོན་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྤངས་ཏེ། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་པས་དེ་དག་ལས་སྤང་བ་དང་བླང་བ་དང་ཐོབ་ པར་འགྱུར་བར་ཡིད་ལ་བྱས་ལ།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་དེ་སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུས་བསྟན་པ་དང་བཅས་པའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ལ། དེ་ནས་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིམ་པ་འདིས་ནི་རྣམ་པ་བསྟན་པས་ནི་མཐོང་བ་ དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་གཙོར་བསྟན་ཏེ་འདི་ནི་དགོས་པའོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་ལ། འོག་ནས་འཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ཙམ་ཞིག་སྟོན་གྱི་ བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི་གཙོར་མ་གྱུར་པས་ཁྱད་པར་ནི་ཡོད་ལ།ཡང་བདག་གིས་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདིར་རྣམ་པ་རྣམས་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞིར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་ཀྱང་། དང་པོར་རིམ་པ་ནི་འདིར་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་བསྟན་ལ། འོག་ནས་ནི་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དུ་སྟོན་ པས་ན་བསྟན་པའི་ལུགས་ཐ་དད་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅེས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་རང་བཞིན་བསྟན་ནས་ད་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་གང་གིས་བཞག་སྙམ་པ་ལ། ཇི་ལྟར་ཕྱེ་བ་དེས་གཞག་གི་འདི་ལ་རྒྱུ་མཚན་གཞན་ནི་མེད་ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ ཉིད་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།གསུམ་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་སྟོན་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་དེས་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ཁོ་ནར་བཞེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་བསྟན་པར་དགོངས་པའོ། །མེད་པ་ནི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་མེད་ པས་སོ།

以下是完整直译：
菩萨们见到真谛后，禅定等支分已尽，以平等入定之理而入定。断除道之种种是无间三昧之本质。佛性之道是果之本质。其余诸法如前所述，此是以本质与所依门而示现种种自性为本质。
若种种自性是本质，那么宣说这些的必要是什么？下文所说的九十一种本质与此有何差别？
宣说此之必要是：首先，菩萨以闻思智慧修习圆满，了知修习佛母等有十四种功德，生起欢喜心。为获得所说功德，如理断除所说过失。然后了知三种一切智之本质，于彼等思维所断、所取及所得。
生起解脱分善根，以二十种加行所示现暖等生于相续。其后当修一百七十三种。以此次第示现种种，主要显示如何修习见道与修道，此是必要。
因此，种种是修习次第，下文所说的本质仅是显示三种一切智之本质如何，而非主要是修习次第，故有差别。又为令易解，此处虽分别显示种种为本质与所依，但首先次第是显示此处有几种种种，下文则显示为所依与本质，故应知说法方式有差别。
如是显示自性后，今思维此等种种由何安立？为显示以如是分别而安立，此中别无他因，故说"彼等亦以三种一切智之差别"。此第三是显示因由。因此之故，唯定为三种，此亦意在显示数量决定之因由。无有是因无常住自性。

།མི་སྐྱེ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལས་ལྷག་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། གང་སྐྱེ་བས་འཕེལ་བ་མེད་པ་ནི་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པས་ན་ཆུའི་ཆུ་བུར་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེས་ན་མེད་པ་ནི་རྟག་པ་མེད་པས་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ། །མི་སྐྱེ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་འཇིག་པའོ།།དབེན་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་གཙང་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །མི་བརྫི་བ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་མེད་པར་རྟོགས་པས་མི་བརྫི་བ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ཅི་རིགས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་ པར་མ་ཕྱེའོ།།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་བྱུང་བ་གང་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་སྟོན་པ་ནི་འགའ་ཡང་མི་སྲིད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཁ་ཅིག་ནི་ཐེག་པ་གཅིག་གིས་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གདུལ་བྱ་དམན་པ་དག་རྗེས་སུ་ གཟུང་བའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་སྟོན་ཏོ།།ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་ཐེག་པ་ལྔས་སྟོན་པ་ནི་གདུལ་བྱ་སྐྲག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་སའི་སྙིང་པོ་འཁོར་ལོ་བཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། བད་ཀན་ནད་ལ་འོ་མ་འཐུང་བཅུག་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་དུག་ ཏུ་འགྱུར་གྱི་ནད་མི་སེལ།།དེ་བཞིན་སྣོད་མིན་ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དག་།ཐེག་ཆེན་བཤད་པ་ཐོས་ན་རྨོངས་འགྱུར་ཞིང་། །ཆད་པར་ལྟ་ལ་ངན་སོང་ལྷུང་འགྱུར་བས། །དེས་ནི་དབང་པོ་བརྟགས་ཏེ་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་རྒྱ་ཆེར་ནི་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་སྟོན་པ་འཕགས་པ་ དམ་པའི་ཆོས་པད་མ་དཀར་པོའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཤད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ ཆོས་སུ་བསྟན་ཏོ།།ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ལ་མངའ་སྒྱུར་བ་ནི་སྤང་བ་དང་། མངོན་དུ་བྱ་བ་དང་། བསྟན་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྐྱེད་པ་དང་། དགག་པ་དང་། བསྐལ་པ་སྐད་ཅིག་ཏུ་བྱ་བ་དང་། སྐད་ཅིག་བསྐལ་པ་ཙམ་ དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་སྒྱུར་བ་དེ་ནི་རང་བྱུང་གི་མཐུའོ། །དེ་ལ་རང་བྱུང་གང་ཞེ་ན། རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་། སྲིད་པ་ཐ་མ་པས་ཐོབ་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། ། དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཁམས་རྣམས་ལ་ལ་དག་།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཚིག་གྱུར་ཀྱང་། །ནམ་མཁའ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་མེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།

以下是完整直译：
不生是指不超过一刹那而生，凡生即无增长，生即灭，如水泡般，如是所示。因此，无有是因无常而成为断灭之苦。不生是行苦每一刹那之灭。远离是因作者与清净等。不压迫是因无我故悟无我所而不受压迫。如是于他亦当随理了知，词义易解故未详分。
诸佛所说真如者，凡有佛出世必定宣说真如，无有不示现者。然有些佛以一乘显示，有些为摄受劣根机者以三乘显示。又有以五乘显示是为断除所化者之怖畏。如《圣地藏十轮大乘经》所说：
"如同胆病饮牛乳，
转成毒药病难除，
如是非器声闻乘，
闻说大乘生迷惑，
堕入断见恶趣中，
是故观机而说法。"
广说一乘之理当从《圣妙法白莲华经》中了知。
如是诸佛所说真如即是涅槃。何为涅槃？所示即是清净真如。是故示为佛法。
一切法即有为法与无为法。于彼等自在即是断除、现证、宣说、生起、遮止、令劫成刹那、加持刹那如劫等。如是于一切法自在即是自生力。何为自生？即自生智。彼有二种：法界与最后有者所得一切种智。
关于法界，如《圣华严经》所说：
"有些世界界，
不可思议语，
虚空无坏灭，
自生智亦然。"

 །དེ་ཇི་ལྟར རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞེ་ན།རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་གང་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱང་གང་གི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡེ་ ཤེས་ནི་ཡུལ་མེད་པའོ།།གལ་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡུལ་ཡོད་ན་མི་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་དེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཤིན་ཏུ་འདུས་ཆོས་ལྔས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བསྡུས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་པ་ ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ།།སྲིད་པ་ཐ་མ་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དུས་རིང་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རབ་ཏུ་མཉེས་པར་བྱས་པའི་གདམས་ངག་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཐོས་པས་ཚེ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ བརྙེས་པས་ན་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་རང་བྱུང་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ། ཉེར་འགྲོ་ང་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །ང་ལ་སློབ་དཔོན་སུ་ཡང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་རང་བྱུང་དང་པོ་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པའོ། ། འདི་ནི་རང་བྱུང་གཉིས་པ་བཟུང་སྟེ། བསྐལ་པ་མང་པོར་གོམས་པའི་མཐུ་ལས་རང་འབྱུང་ཡང་འཐོབ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་གོམས་པའི་མཐུ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་སྒྱུར་བ་ནི། གོམས་ཏེ་སླ་བར་མ་གྱུར་པའི། །དངོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། ། ཡུན་དེ་སྲིད་དུ་བསོད་ནམས་བསགས་པའི་མཐུ་ལས་ཀྱང་དབང་སྒྱུར་བར་འགྱུར་བ་ནི། བསོད་ནམས་ལྡན་པའི་མི་ཡི་བསམ་པ་རྣམས་ཀྱང་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་ལ། རྒྱས་པར་ནི་གཞོན་ནུ་བསོད་ནམས་སྟོབས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མངའ་སྒྱུར་བའི་གཙོ་བོ་ནི།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་། དངོས་གཅིག་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །དངོས་ཀུན་དངོས་པོ་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །གང་གིས་དངོས་གཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས། ། དེ་ཡིས་དངོས་ཀུན་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་གང་གིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་ན་དེའི་མཐུས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་འདི་ཉིད་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ཏེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ པས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་མཐུའི་སྒོ་ནས་ནི་རང་བྱུང་དུ་བཞག་ལ་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་པའི་སྒོ་ནས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དོ།

以下是完整直译：
如何是自生智慧？因非由因缘所作故，及为无分别智之因故。其他论者依《般若经》所说："智慧无有境，智慧亦非任何境之对象，智慧无境。若智慧有境则成非智。"故主张清净法界即是智慧。若如是说，则与"五法极略摄佛地"等说法相违。
关于最后有者获得一切智智之义，是指菩萨长时亲近善知识，令其欢喜，听闻所示教诫，于此生中获得无师智慧，因不依赖他人故名自生。如说："近行我是佛，我无有师长"等。
此中第一自生即前说诸佛所说真如。此处取第二自生，由多劫串习力而得自生，如是由串习力而于一切法得自在。如说："无有一法事，串习不成易。"
由如是长时积累福德力亦得自在，如说："具福众生愿皆成。"广说当从《童子福德力所生经》中了知。
复次，于一切法自在之主要，应了知即是"除法界外，无有诸法"之理，及"一法即是诸法体性，诸法即是一法体性，若知一法真如性，即知诸法真如性"之理。由知法界力，随欲而行，应如是了知。
如是缘真如获得一切种智，由于诸法得自在力门立为自生；由彼了知种种无杂门立为现证一切相正等觉佛性相，差别仅此而已。

།ཁ་ཅིག་ནི་རང་བྱུང་གི་རྒྱུ་དང་ ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་ཆོས་ཅན་དེའི་ཆོས་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཞིང་དེའི་ལུང་ནི།རིགས་ཀྱི་བུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སངས་རྒྱས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་སངས་རྒྱས་ པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ།ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་མ་ཐག་ཏུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་སྐུ་ཀུན་ཏུ་གནས་པའོ། །སྐུ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་དང་ཐུགས་ཀུན་ཏུ་གནས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་བྱེ་བྲག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་སྔར་བསྟན་པས་ན།ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདྲིས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པ་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཆེད་ དུ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྤོང་གི་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་མདའ་དུག་ཅན་དང་འདྲ་བར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ བསྟན་པའོ།།ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོད་སྲུངས་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོའི་ཕྱག་དར་དང་ལྗན་ལྗིན་དང་མི་གཙང་བ་རྣམས་ནི་བུ་རམ་ཤིང་གི་ཞིང་དང་། འབྲས་ཀྱི་ཞིང་དང་། ཏིལ་གྱི་ཞིང་དག་ལ་ཕན་པར་བྱེད་དོ། །འོད་སྲུངས་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ལ་ཕན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་མཐོང་ནས་མི་སྤོང་བ་སྟེ།གཞན་ཡང་། ཐབས་ཆེན་དག་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཡན་ལག་གི་དོན་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཏོ། །ཟག་ པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མིང་གི་བྱེ་བྲག་སྟེ་འདི་དག་གིས་ཁམས་དེ་དང་དེར་ཟག་ཅིང་ལྟུང་བར་བྱེད་པས་ན་ཟག་པ་སྟེ་ཟག་པ་ནི་ལྟུང་བའི་མིང་གི་ཁྱད་པར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་། འཆིང་བ་དང་། བག་ལ་ཉལ་བ་དང་། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཀུན་ ནས་དཀྲིས་པ་དང་།ཆུ་བོ་དང་། སྦྱོར་བ་དང་། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་། མདུད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་དང་། ཐ་བ་དང་། དྲི་མ་དང་། ཟུག་རྔུ་དང་། ལྕི་ཡང་དང་། ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། ཕོངས་པ་དང་། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དང་། འཁྲུག་པ་དང་། འཐབ་པ་དང་། རིམས་ནད་དང་། ནགས་ སྦྱོར་དང་།གགས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཁྱད་པར་ཅན་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞིའོ།

以下是完整直译：
有些人说，自生是因与有法，现证一切相正等觉是果与彼有法之法性。其引证为："善男子，诸佛世尊现证正等觉后，入于名为'佛极清净三昧'之定。入此三昧之刹那，即有等同众生数量之身遍住，有多少身即有多少语意遍住。"
关于"声闻菩萨差别"等，如前所说菩萨应修一切道，故菩萨为熟习一切智性而修时是有漏的，因为他们不断烦恼而仅作降伏故。声闻缘觉修时则是无漏，因为他们如毒箭般断除诸烦恼故。"此即次第"是显示此义。
"因未极断烦恼"者，如说："迦叶，大城中的垃圾、污秽、不净物有益于甘蔗田、稻田、芝麻田。迦叶，如是菩萨之烦恼亦有益于菩提。"见此密意故不断除。又说："具大方便者，烦恼成觉支。"支分义即因义。
漏是烦恼异名，由其令堕落诸界故名漏，漏是堕落之异名。如是结、缚、随眠、近烦恼、缠、暴流、轭、取、结、障、网、垢、刺、轻重、恶行、贫乏、热恼、争、斗、疾病、林结、碍等诸名所说者。
"以殊胜加行"中，加行即四顺决择分。

 །ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་རྒྱུ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་ ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའམ།ཡང་ན་སྔར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་ན་མཆོག་མ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་བྱས་པས་ན་མཆོག་ཅེས་བྱ་བར་གདགས་སོ། །འདིར་ཡང་སྦྱོར་བ་ནི་ཉི་ ཤུ་ཞེས་བསྡུས་ཏེ།བསྟན་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞི་ཆར་གྱི་ཐུན་མོང་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླའོ། །ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལྡན་མོད་ཀྱི་ལེགས་པར་འབྱོར་པ་ནི་དྲོད་ ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ།ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླ་བས་མ་བྱེའོ། །བར་ཆད་བྱེད་པ་སྐྱོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཕལ་པའི་བར་དུ་ལྡན་པར་གཞག་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྐྱོན་འདི་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་ལས་དང་པོ་པའི་ས་དང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་རྣམ་པར་ གཞག་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཡོན་ཏན་རིམ་གྱིས་ལམ་གོང་མ་གོང་མ་ལ་ལྡན་ལ། སྐྱོན་ནི་ལམ་འོག་མ་འོག་མ་ལ་ལྡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ད་ནི་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་མཛོད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། བདུད་ཀྱི་ལས་རབ་ཏུ་རིག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་དང་།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མན་ངག་གིས་བསྡུས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་སྐབས་དང་། སྐབས་འདིར་མདོ་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གང་ལུང་གཞན་ལས་ལེགས་པར་བསྡུས་པ་ དེ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་གདམས་ངག་སྟེ།དེ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་དེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མངོན་པར་ཆགས་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོའི་བདུད་དང་། གླགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་དང་། སྒྲིབ་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་བདུད་དང་། སློང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་བདུད་དང་། སྐྱེས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་བདུད་དང་། གཡོ་བ་དང་རློམ་པར་འགྱུར་བ་དང་བག་མེད་པར་སྤྱོད་པས་ལྷའི་བུའི་བདུད་དང་། དེ་ལ ཞེན་པའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་རྩ་བའི་བདུད་དང་།རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདུད་དང་། གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་བདུད་དང་། སྨོན་ལམ་མངོན་པར་མི་བསྒྲུབ་པས། ཆོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བདུད་དོ།

以下是完整直译：
特别者，声闻等因缘而成特别，或以前一切智性三时中所示加行，成为闻思之境故，非最胜。此中因修行而成故，称为最胜。此中加行简称为二十。所示者为四顺决择分之共加行。
词义易解。所谓功德者，此等功德从初地始，具足善巧而得温暖，故不应作易解。障碍者，所谓过失者，从初地始，修行道中具足而立，然此等过失多从初地及加行道中立。如此则功德次第具足于上道，过失则具足于下道，应知此理。
此应说为：圣者天藏所问经中，魔业极明者即般若波罗蜜多，善知识之教授摄之。此般若波罗蜜多为总持之时，此中应摄入经中所广说者。
从他经中善摄者，此为善知识之教授。此即所谓圣者超世间品中，佛子十者为菩萨之魔。十者何谓？如是显现故蕴之魔，为变现故烦恼之魔，为障碍故业之魔，为兴起故心之魔，为生灭故疑之魔，为动摇故骄慢之魔，为无惭故天子之魔，为贪著故善根之魔，为味著故三昧之魔，为色像故善知识之魔，为不成就故法智之魔。

 །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བརྩོན་པར་བྱ་བ་དག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ།ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཏེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བརྩམས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།སེམས་མི་མཉམ་པའི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་ཡོངས་སུ་འཁྲུགས་པ་དང་། ངན་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང་། ལེ་ལོ་ ཅན་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང་།སེམས་འཁྲུགས་པ་ལ་བརྙས་པ་དང་། ཤེས་རབ་འཆལ་པ་ཅན་སྨོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཆོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པ་དང་། བཅབ་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་སྣོད་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། ཟང་ཟིང་དང་འབྲེལ་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།སྣོད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟོན་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་མི་ཐོས་པ་དང་ཐོས་ནས་ལོག་པར་འཇུག་པ་དང་། ལོག་པར་ཞུགས་ནས་ལེ་ལོ་བྱེད་པ་དང་། ལེ་ལོ་བྱས་ནས་སེམས་ཞུམ་པར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ ཞུམ་པར་གྱུར་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡངས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་མི་འབྱུང་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདོད་པ་ དང་།སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་མཆེད་ལ་མངོན་པར་མི་དགའ་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། སེམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་བའི་བསམ་པ་དང་། མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་དང་། ཐོབ་པའི་གེགས་བྱེད་ པ་དང་།འཁྲུལ་པའི་སྐྱོན་ཚོལ་བ་དང་། མི་བདེ་བའི་མིག་གིས་ལྟ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་དང་། མ་ཐོས་པའི་མདོ་སྡེ་ཐོས་ནས་སྨོད་པ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བ་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ཉན་པར་མི་དགའ་ཞིང་བརྙས་ཏེ། ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། བདག་བསྟོད་ པ་དང་གཞན་སྨོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པ་ཚོལ་ཞིང་ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་དང་། འབྲུ་སྣ་ཚོགས་སུ་རང་བཟོར་བྱས་པའི་རང་བཟོ་ལ་དགའ་བ་དང་། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཏམ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། ཟབ་མོའི་གཏམ་འཆབ་ཅིང་སྦེད་པ་དང་། གཏམ་སྣ་ ཚོགས་རྣམ་པར་བརྗོད་པ་དང་།སྣོད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཟབ་མོའི་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་མི་ཚོལ་བ་དང་། ལམ་ངན་པའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།

以下是完整直译：
佛陀的十位子嗣是菩萨的魔障，为了完全断除这些魔障，菩萨应当精进修行。再者，这十位子嗣是菩萨的魔业。十者为何？如是，所有损害菩提心的善根皆为魔业。心不平等而施舍，戒律破坏而动荡，怀有恶心而舍弃，懒惰而放弃，心动荡而轻视，智慧错乱而诋毁，皆为魔业。
以法为师而作榜样，隐瞒过失，毁坏法器，混乱中宣讲佛法，皆为魔业。对非器者宣讲广大佛法，皆为魔业。未闻般若波罗蜜多而误入邪道，误入邪道后懒惰，懒惰后心灰意冷，心灰意冷后菩提道宽广，心与心所生法不生，皆为魔业。
依恶友而行，完全舍弃善知识，希求声闻与独觉乘，厌恶生死之根，超越苦难，断除贪爱，心近寂静，皆为魔业。对菩萨怀有嗔恨之心，出言不逊，制造障碍，寻找错误，眼见不悦，皆为魔业。
舍弃圣法，听闻未闻之经而诋毁，听他人讲法不悦而轻视，隐瞒过失，自我赞美而诋毁他人，皆为魔业。追求世间名利，书写各种文字，制作各种物品而自喜，忆念声闻与独觉之言，传播深奥之言，宣讲各种言论，向非器者宣讲深奥之法，皆为魔业。
不寻求菩提道，住于恶道之流，皆为魔业。

 །གྲོལ་བ་དང་། རྒལ་བ་དང་། དབུགས་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ཅིང་བསྙེན་པ་དང་བཀུར་བ་དང་། རིམ་གྲོ་བྱེད་ ཀྱི་མ་གྲོལ་བ་དང་།མ་བརྒལ་བ་དང་། དབུགས་མ་ཕྱིན་པ་ལ་ནི་མི་བརྟེན་མི་བསྙེན་བཀུར་བར་མི་བྱེད། རིམ་གྲོར་མི་བྱེད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་ལྷུང་སྟེ། སུ་ལའང་མི་འདུད་ཅིང་ང་རྒྱལ་ཡོངས་སུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་དང་། སེམས་ཅན་ལ་ཁོང་ཁྲོ་ བ་དང་།ཆོས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མི་ཚོལ་བ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཏེར་མི་བསྲུང་བ་དང་། སེམས་རྟག་ཏུ་བསླང་བ་དང་། མགུ་དཀའ་ཞིང་གསོལ་བ་གདབ་པར་དཀའ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ ཏེ།དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཚོལ་བར་འགྱུར་བ་དག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཏེ། བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ ལྟར་སེམས་ཞུམ་པར་གྱུར་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ།།བསམ་པ་འཁྲུགས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །རྒྱ་ཆུང་ངུས་མགུ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །གཅིག་ལ་མི་བཟོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །སྨོན་ལམ་ལས་ལྷག་པར་མི་དམིགས་པ་ནི་བདུད་ ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ།།ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་བཟློག་པ་དང་ཞི་བ་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །འཁོར་བའི་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱིར་བཟློག་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་བདུད་ ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ།།ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་སོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་དེ་དག་ནི་བདུད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཏེ། དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དག་གོ་ཞེས་ གསུངས་སོ།།ཡང་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ལྷའི་བུ་ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག་ཕུལ་ཉི་ཤུ་ཡིན་ནོ། །ཉི་ཤུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདོད་ཅིང་འཁོར་ བས་སྐྲག་པ་རྣམས་ལ་བསྙེན་པ་དང་བརྟེན་པ་དང་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་སེམས་ཅན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བས་ཡོངས་སུ་སྐྱོ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།

以下是完整直译：
依靠已解脱、已度过、已得安息者而亲近、恭敬、供养，而不依靠、不亲近、不恭敬、不供养、不成熟未解脱、未度过、未得安息者，陷入傲慢，不向任何人顶礼而增长我慢，对众生生嗔恨，不寻求法智，不守护智慧宝藏，心常轻浮，难以满足且难以劝导，这些都是魔业。
佛陀的这十位子嗣是菩萨的魔业，完全断除这些后，菩萨们将寻求佛法。
再者，佛陀的这十位子嗣是菩萨的魔力加持。何为十种？如是：心生怯懦是魔力加持；心生动摇是魔力加持；以小满足是魔力加持；不能忍耐是魔力加持；不重视发愿是魔力加持；希求调伏烦恼与寂静是魔力加持；断除轮回相续是魔力加持；退失行持是魔力加持；不成熟众生是魔力加持；对法生疑而舍弃正法是魔力加持。
佛陀的这十位子嗣是魔力加持，完全断除这些后，菩萨们将获得无上加持。
又在《圣文殊神变经》中说：这二十天子是菩萨的二十种魔业。何为二十？即：亲近、依靠、恭敬那些希求解脱而畏惧轮回的瑜伽行者是魔业；观察空性而舍弃众生也是魔业；观察无为而厌离有为善根也是魔业。

 ། བསམ་གཏན་བསྐྱེད་ཅིང་བསམ་གཏན་ལས་རྣམ་པར་ལྡོག་པ་ཚོལ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཆོས་སྟོན་ཀྱང་ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མི་བསྐྱེད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང་སྦྱིན་གནས་ཚོལ་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ རྣམས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཏམ་སྟོན་ཅིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཏམ་འཆབ་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཟབ་མོའི་གཏམ་འཆབ་ཅིང་གཏམ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྟོན་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་ཤེས་ ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ཡོངས་སུ་མི་ཚོལ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།རབ་ཏུ་བརྩོན་པའི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་མི་བརྩོན་པ་རྣམས་མངོན་པར་མི་སྦྱོར་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་སོགས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངོན་དུ་མི་བྱེད་ པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།ལྷག་མཐོང་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པར་གནས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལྷག་མཐོང་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་མི་འཇུག་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པ་ཟད་པ་ཚོལ་ཞིང་འཁོར་བའི་རྒྱུན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ སོ།།ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་ཅིང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པ་མི་འཛིན་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཐབས་དང་མི་ལྡན་པར་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་མི་ཚོལ་གྱི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་གསང་ཚིག་འཛིན་པ་ཡང་ བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་གཞན་གྱིས་ཤེས་ཀྱི་དོགས་ཏེ་ཆོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་དགོས་པ་ཞལ་ཏ་བྱེད་ཅིང་མང་དུ་ཐོས་པ་མི་ཚོལ་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་སྨྲ་བར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་སྐལ་བ་མཉམ་པ་རྣམས་མི་བསྙེན་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་སྐལ་བ་མི་མཉམ་པ་ལ་དགའ་བའང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།གང་གི་ཚེ་བརྒྱ་བྱིན་ནམ། ཚངས་པའམ། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་འམ། རྒྱལ་པོའམ། ཚོང་དཔོན་ནམ། ཁྱིམ་བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། ནོར་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། དབང་ཕྱུག་གི་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་མི་བསྙེན་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པ་འདི་དག་ནི་ལྷའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡང་དག ཕུལ་ཉི་ཤུའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།ཡང་འཕགས་པ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་མ་དྲོས་པས་ཞུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་བླ་མ་རྣམས་ལ་མི་གུས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བདག་བརྗོད་པས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།

以下是完整直译：
禅定生起并从禅定中退失的寻求也是魔业。教授佛法而不对听法者生起大悲心也是魔业。具德者和布施者中寻找过失并对其生嗔恨也是魔业。讲述声闻和独觉的法而遮止大乘法也是魔业。讲述深奥法并在各种法中教授也是魔业。菩萨虽知道却不寻求智慧彼岸的道也是魔业。赞叹精进却不实际精进于众生也是魔业。虽有善根却不发菩提心也是魔业。具足胜观禅定却不以正见摄持众生也是魔业。寻求断除一切烦恼而诋毁轮回烦恼也是魔业。以智慧观察而不专注于大悲心也是魔业。无方便而行持一切善法也是魔业。菩萨不寻求法藏而持世间远离的秘密语也是魔业。虽多闻却因他人知而怀疑法师的教导也是魔业。以世间需要为借口而不寻求多闻也是魔业。菩萨虽说法而不入大乘法的平等性也是魔业。何时百岁寿命，或梵天，或护世者，或国王，或商主，或家主的享用，财富，珍宝，权势的伟大者，不亲近恭敬这些具足法的伟大者，这些是天子菩萨的二十种魔业。
又在《圣龙王未曾热经》中说：对上师不恭敬是魔业。自我夸耀而生傲慢也是魔业。

 །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཕ་ རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་འདོར་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ།།འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་གསང་ཚིག་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་ལྡན་པའི་མདོ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དང་། ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ ཐབས་དང་།ཐོས་པ་ཉུང་བས་བསམ་གཏན་རྙེད་པ་དང་། མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་བདག་བསྟོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་བྲལ་བས་སྐྱེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། དགེ་བའི་རྩ་བ་བསགས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆུང་ངུ་འདོད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དམ་པའི་ཆོས་མི་བསྲུང་བ་ དང་།སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཞེ་སྡང་བ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བའི་བསྔགས་པ་མི་བརྗོད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་འདོར་བ་དང་། མི་དགེ་བའི་སེམས་དང་དུ་ལེན་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ ལས་སོ།།དགོན་པ་ལ་གནས་ཀྱང་འདོད་པ་དང་། གནོད་སེམས་དང་འཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཁོར་གྱི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ཀྱང་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་བསྐོར་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །སྣོད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་ སོ།།བདུད་ཀྱི་ལས་འདི་ལྟ་བུ་འདི་དག་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ལ་གཡེང་བ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །མདོར་བསྡུས་ན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པའི་མདོ་ལས། མདོར་ན་ཇི་ཙམ་དུ་ གཡོ་བ་དང་རློམ་པ་དང་སྤྲོས་པ་དང་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་དེ་ཙམ་དུ་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་གྱི་དབང་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།།གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ལྷའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བདུད་ཀྱི་ལས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ལས་བྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་ གསུངས་པས་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བའི་དུས་ན་བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་འབྱུང་བར་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་དག་རིག་པར་གྱུར་ནས་བཟློག་པར་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་ བཟློག་པ་སྟེ།བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྙེན་བཀུར་བའི་ཕྱིར་ང་རྒྱལ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ། །བདག་ལ་མི་བསྟོད་མི་བསྔགས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མོས་ཤིང་མི་སྤོང་ བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ།།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ། །ཆོས་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ལ་བརྩོན་ཞིང་བག་ཡོད་པར་གནས་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ།

以下是完整直译：
舍弃菩萨藏和波罗蜜道也是魔业。执持世间和顺世外道的密语以及声闻、独觉乘相应的一切经也是魔业。离方便的智慧和离智慧的方便，少闻而得禅定，虽多闻而自赞也是魔业。无善根而执著轮回，虽积善根而欲求小乘也是魔业。不护持正法和不成熟众生也是魔业。对菩萨生嗔恨和不赞叹说法者也是魔业。舍弃所受持的善根和随顺不善心也是魔业。虽住阿兰若而有贪欲、害心、暴力分别念，虽入眷属中而被利养恭敬所围绕也是魔业。对非法器说法和轻视法器也是魔业。不了知如是魔业和散乱一切智心也是魔业。
总之，如《圣文殊神变经》所说："简言之，凡是有虚伪、傲慢、戏论和二元分别，皆是魔业。"应当了知此义。又从彼经中说："天子菩萨的魔业应知是从精进中生起。"应知在精进时会生起诸魔业。
了知这些后，如何对治，如《出世间品》所说："善男子，这十种是菩萨对治魔业。何为十种？即：为亲近善知识而断除一切我慢是对治魔业。不自赞不自叹是对治魔业。信解佛陀甚深法而不舍弃是对治魔业。不令一切智心退失是对治魔业。精进于甚深法义而住正念是对治魔业。"

 །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལ་གནས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ།།ཡང་དང་ཡང་ཉན་ཅིང་ཡང་དག་པའི་གཏམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐྱབས་དང་དཔུང་གཉེན་ཚོལ་བའི་འདུ་ ཤེས་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ།།སྒྲུབ་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་རྗེས་སུ་དྲན་ཞིང་མོས་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གྲོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མི་གཉིས་པར་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ བཟློག་པའོ།།ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་ཀྱི་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། དེ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདུད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་དག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་གི་གཞུང་གི་ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་ པར་མ་ཕྱེའོ།།ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཇི་སྙེད་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་རྣམས་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་གྱི་འོག་ཏུ་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ གསུངས་ཏེ་ཞེས་སྦྱར་རོ།།དེ་ལ་དེ་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱོར་བ་པོའམ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་དག་གིས་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་བུམ་པ་ ལ་སོགས་པ་དག་དུང་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་གཅིག་པུ་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་པར་ལྡོག་པའི་དབང་གིས་བརྗོད་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། གང་ཕྱིར་དངོས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས། །རང་རང་ངོ་བོ་ལ་གནས་ཕྱིར། །མཐུན་དངོས་གཞན་ གྱི་དངོས་དག་ལས།།ལྡོག་པ་ལ་ནི་བརྟེན་པ་ཅན། །ཞེས་བསྟན་ཅིང་། ཆོས་ཚུལ་ཟབ་མོ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་གཟིགས། །ཞེས་བསྟོད་པ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི། འདི་དག་ནི་དགོས་པ་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་དབང་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ དབང་ཙམ་གྱིས་ཕྱེ་བར་ཟད་པས་ན་དངོས་པོ་ལ་མི་ལྡན་པས་མཚན་ཉིད་དུ་མི་འགྲང་ངོ་ཞེས་འཆད་ཅིང་།སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། སྔར་དོན་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་པས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོར་དབྱེར་བཟོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། ། གཞན་དག་ནི་གལ་ཏེ་རིགས་པའི་ལམ་དུ་འཇུག་པ་ཞིག་ན་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྒྲའི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་ཅིང་བརྟགས་པ་ཙམ་ཞིག་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཁོ་ནའོ།

以下是完整直译：
安住菩萨藏而遍求一切法是对治魔业。反复听闻而不厌正语是对治魔业。于一切世界中住的如来皆视为救护者和助伴是对治魔业。修行时忆念一切佛加持而生起信解是对治魔业。与一切菩萨道友无二地成就善根是对治魔业。善男子，这十种是菩萨对治魔业，以此诸菩萨将超越一切魔业。
自宗文句义易解故不作分别。现在从菩萨善入三种一切智性自性开始，为解说显示佛母此等性相的偈颂，在过失之后说彼等性相。
其中"彼等"是指菩萨修行者或三种一切智性。"性相"是指自性相和差别性相。差别性相是指如瓶等非螺等，以单一事物通过无量差别而说，如《量理论》中说："由于诸法各自性，安住自体之故，从异类事物中，依止于差别。"又如赞颂说："见法性甚深如海彼岸。"
对此，月称论师说：此等仅是依近用和分别而分，于事物中不存在，故不成为性相。
论师也说：先前于一义专注，依差别观待而生起的异体性不可分。
其他人说，若入正理之道，则一切事物唯是名言共相，仅是假立而已。

 །མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟུག་པོ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པ་ལྟར་གནས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་ཡང དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ནི་ཇི་སྙེད་དུ་བཏགས་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ལྡན་ཞེས་ཟེར་རོ།།རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་མེ་ལ་སོགས་པའི་ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་རྣམས་ན་རིགས་པས་མ་བཅོམ་པའི་ཚེ། གཞན་ལ་མི་ ལྟོས་པར་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་རགས་པ་རྣམས་སོ།།འདིར་ནི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་བཟུང་ངོ་། །དེ་ཡང་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཤེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་དང་བྱེད་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཐ་དད་པ་གསུམ་ཆར་ཡང་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཤེས་པར་བྱའོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཆར་གྱི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆེ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་པར་ གྱུར་ན།དེའི་ཚེ་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ཁོ་ནས་ཆོག་པས་ལམ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྙམ་པ་ལ། ཤེས་པར་བྱེད་པར་མཚུངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཁྱད་པར་ གྱི་མཚན་ཉིད་དེས་དོན་ཅི་ཞིག་བྱེད་སྙམ་པ་ལ་ནི་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ།།ངོ་བོ་ཉིད་མཚོན་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་གཞན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལ་གཙོ་བོར་མ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཟད་དོ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཙམ་ཞིག་ ཏུ་ཟད་ཅིང་གང་དག་བདག་གིས་རེ་རེ་ནས་མ་ཕྱེ་བའི་དོན་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེའི་ཞལ་སྔ་ནས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་མདོ་བར་མའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ལས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ལས་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་།ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐར པ་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཆེས་རགས་པ་མི་ཁོམ་པ་བརྒྱད་དུ་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར།དེ་ལས་ཐར་པས་ན་དྲོད་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དོན་འདི་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས། དེ་ལ་འདིར་ཐར་པ་ནི་བྲལ་བའི་ཁྱད་པར་ ཡིན་ལ་དེའི་ཆ་ལ་ཕན་པས་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མངོན་པ་ལས། ཐར་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་འདིར་མི་སྦྱར་རོ།

以下是完整直译：
显现执著深厚，外在之义存在，依此而住时，真实世俗法，皆如所安立，具此等之力，称为实有性。
自性者，非共之支分，如火等之热，于世间未被理智所破时，显现为不依他者之义，粗重之事物。
此中，持自性之义。此亦为显现之性者，乃是智慧、差别及作用等。于此，智慧之性者，乃是三种一切智性之差别，亦称为如来母生起者等。
若如是，三种一切智性之如来母之自性之广大，若能知晓，则于一切根本智中，唯此为足，故于一切道中，思维何为所作，若能知晓，则此等之差别为此与彼如是，称为差别之性。
差别之性者，于思维何为所作时，显现为作用之性。显现为本性之性者，乃是三种一切智性之自性，未入他中，唯自性而已。
总义者，仅此而已，诸义未分别者，乃是圣者解脱之门前所说之偈颂，于中道之力而广说，故应知晓。
解脱之分与相应者，解脱者，乃是与业及烦恼极重不共之八种相违而离故。由此解脱者，乃是热等相应之道。
此义者，乃是圣者解脱之门前所说。于此，解脱者，乃是离之差别，于其分中有益故，称为解脱之分与相应。
因此，于《显现法》中说：“解脱无上。”此言于此不相应。

 །དེའི་ཆ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ཙམ་གྱིས་ཕན་འདོགས་ཀྱི། དངོས་སུ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ཐོབ་ནས་ དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སློབ་པས་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་ལམ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དག་གི་མཚམས་སུ་རང་གི་ལམ་མ་ཐོབ་ཀྱང་། དེའི་ཁོངས་སུ་བསླན་པས་བསྟན་པ་ལམ་འོག་མ་དག་ལས་ཁྱད་དུ་ཞུགས་པའི་ མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ངོ་བོ་དག་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་པའོ།།ི་ཡ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །འདིའི་དབྱེ་བ་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་ཞེས་གསུངས་ལ་ལམ་འདི་མཚོན་པར་འགྱུར་བའི་རྟགས་ཀྱང་སེམས་མི་འཇུག་པ་དང་། མི་འགོང་བ་དང་ཡིད་ལ་འགྱོད་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ལམ་འདི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འཆད་དོ། །གཞན་དག་ནི་འདི་དག་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཕལ་ཆེ་བ་ཡིན་གྱི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་མེད་ཅེས ངེས་པར་མི་དགག་གོ་ཞེས་འཆད་དོ།།འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་བཞེད་པའི་ཕྱིར། འདི་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སྦྱོར་བའི་ལམ་དུ་ནི་དེ་ལྟར་ངེས་པར་གདགས་པ་མཛད་པས་སོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་རྣམ་པར་གཞག་གམ་ཅི་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལས ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་།བྱང་ཆུབ་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ས་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་། རྩོལ་བ་མེད་པ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དག་གོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་པ་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནས་བཟོད་ པའི་བར་རོ།།གཉིས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དྲོད་ནས་བརྩམས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ས་དང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བཞི་པ་ནི་ས་མི་གཡོ་བ་ལའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ལས་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་པས་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཞེས་མི་བརྗོད་ དོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་ཕན་ཆད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་རྨི་ལམ་ན་ཡང་མི་འདོད་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ།

以下是完整直译：
所说"其分"者，仅以一分而有益，实际上获得解脱分相应后，于所缘及行相等如是所说之差别而学习，获得暖等。
因此，于道之总别之际，虽未获得自道，然入其中而说，较下道有差别之衔接本性。
"尼耶"者，如前所说。其分类，圣者解脱尊前说为大、中、小三种，此道之标志亦说为心不入、不违背、无追悔。
复有说此道为闻思本性。其他说此等多为闻思慧，然不应否定亦有修慧。
圣者解脱尊前说，解脱分相应之善根为闻思本性故，应知此等一切皆为闻思本性，因其唯是最初入教之因故，于加行道中如是决定安立。
此解脱分相应是否安立为不退转耶？且不退转有：从菩提不退转、从殊胜菩提不退转、从出世间地不退转、从无勤不退转。
其中，初者与声闻共，从解脱分相应至忍。第二者，始于大乘暖。第三者，为初地本性。第四者，在不动地。
如是，解脱分相应非决定不退转于殊胜乘之菩提，故不说为不退转。
于此大乘中，当暖位善根生于相续之时起，从菩提不退转，于顶位现观中，即使梦中亦不欲声闻缘觉地，如是宣说。

 ། འོ་ན་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཆོས་མངོན་པ་ལ་སོགས་པར་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་དེ་དག་གི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གཞག་གམ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆུང་བ་དང་། སྦྱངས་པ་ཡུན་ཐུང་བའི་དབང་གིས་ན་ཐར་པའི་ཆ དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ངེས་པར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་ངེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།གཞན་དག་ནི་དེ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡང་རང་གི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཆེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ལས་ནི་སླར་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་གྱི། དུས་རིང་ཞིག་གིས་དེ་ཐོབ་པས་ན་ རིང་དུ་ཐོགས་པའི་དབང་ཙམ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་མི་བཞག་གོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ།འདིར་ནི་ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང་མི་ལྡོག་པ་ལ་བརྩམས་ཏེ། གླེངས་པར་ཟད་ན་དུས་ཉེ་བ་དང་རིང་བའི་རྩོད་པ་སུ་ཞིག་བྱེད། དེ་ལྟར་ན་དྲོད་བསྐྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཉན་ཐོས་དབང་པོ་རྟུལ་ཞིང་ ཉོན་མོངས་པ་མང་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པ་བུལ་ལ་དཀའ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རང་གི་རྒྱུད་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གཙོ་བོར་མཛད་པ་ཞིག་ན་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བརྗོད་མོད་ཀྱི། རང་གི་རྟོགས་པ་དང་འཚམ་པར་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འདི་ལ་མེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་དང་། རང་ཡང་དངོས་པོར་ངེས་ཀྱང་རང་ངེས་པར་བྱེད་པའི་རྟགས་བཟུང་སླ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་གཞིར་མ་གྱུར་པས་ན་འདི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའོ་ཞེས་གང་དུ ཡང་མ་གསུངས་ཏེ།འཕགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་དྲོད་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཅི་རིགས་སུ་རང་དང་གཞན་ངེས་པར་འབྱེད་པ་དག་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པར་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པ་རབ་ཏུ་ སྲབ་པ་སྟེ།དྲོད་མ་རྙེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་མོད་ཀྱི། ད་དུང་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་དང་བདག་དང་གཞན་བརྗེ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་འདི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ག་ལ་ཡིན། རང་བཞིན་གྱི་དབང་དུ་ བྱས་པའི་ཚེ་ནི་རིགས་དང་རྐྱེན་གཉི་གས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁ་ཅིག་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པའི་དུས་ཉིད་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་གྱུར་པས་ན་རང་གི་རྒྱུད་ལས་ལུང་བསྟན་པ་གསུངས་ཏེ།འོན་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བརྗོད་པས་སུ་ཞིག་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པར་ནུས། ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་ བཟུང་བའོ།

以下是完整直译：
那么，就圣者声闻而言，在阿毗达磨等中，此解脱分相应是否安立为彼等之不退转耶？
有说，彼等因智慧与悲心小，修习时短之故，虽生解脱分相应善根，然无决定不退转。
其他说，就彼等而言，虽不退转于自所欲求之菩提，然因长时方得，仅就久远之故不立为不退转。
此中若仅就退转与不退转而论，谁复争论时近与远？如是，生暖菩萨与根钝烦恼多等之声闻，神通迟缓艰难等者亦非不退转。
若尔云何？若主要就自相续决定之因而言，此解脱分相应善根亦可说为不退转，然此中无与自证相应令他信解之功德，故此及虽自决定实义，然亦无易取之自决定标志，故非假名安立之所依，故于何处亦未说此为不退转。
应知于彼离贪圣者，亦生暖等标志随应自他决定。
所谓"善巧生于自相续"者，即缘他利极微细。未得暖之菩萨虽缘有情，然尚不能自他平等及自他相换，故此岂是不退转？
就自性而言，有些菩萨以种性及缘二者，于资粮道普通位时即成不退转，故说自相续授记。然说不退转，谁能信解？
"尼"者，即决定。

།དབང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབང་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་དབང་པོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། ལམ་འདིར་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་གཞོམ་པར་ངེས་པར་དབང་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་མི་མཐུན་པའི་ ཕྱོགས་མཐུ་ཆེ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བར་ཆད་མེད་པར་འཐོབ་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་དགག་གི་རིམ་གྱིས་ནི་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་སྔར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཉིད་དབང་ པོ་རྟུལ་པོས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་པ་དག་གིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བརྗོད་པ་འདི་ཉིད་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་དག་ནི་རིགས་ཆད་པས་ས་བོན་ཚིག་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སྐུར་པ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ཞིག་རིགས་པའི་ཁུར་མི་ཐེག་པར་དེ་ལྟར་གྲུབ་པར་ཟད་དེ།འདི་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་སུས་ཀྱང་དཔྱད་དུ་ནི་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིས་ནི་འཐད་པ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་རྟོག་གེ་བཀག་པའོ། །ངེས་པར་འབྱེད་ པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།འདིར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་གསུམ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། རེ་ཞིག་དྲོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་མཉམ་པ་ནི་ཆུང་ངུའོ། །བྱམས་པ་དང་ཕན་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པ་དང་། རྣམ་ པར་འཚེ་བའི་སེམས་མེད་པའི་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་འབྲིང་ངོ་།།ཕ་དང་མའི་སེམས་དང་། སྤུན་དང་སྲིང་མོའི་སེམས་དང་། བུ་དང་བུ་མོའི་སེམས་དང་། བཤེས་དང་གྲོགས་ཀྱི་སེམས་དང་། གཉེན་དང་སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ཀྱི་སེམས་རྣམས་ནི་ཆེན་པོའོ། །རྩེ་མོའི་དབང་ དུ་བྱས་ཏེ་ནི་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ལ་གྲངས་བཞིན་དུ་ཉམས་པ་དང་།ལེན་པའི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པ་དང་ཞུགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པ་གཞན་རྣམས་སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང་། དགེ་བ་ལ་གནས་པ་དག་ལ་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་ ངོ་།།གཞན་དག་ཉིད་དེ་ལྟར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེན་པོའོ། །བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྦྱོར་བ་དང་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་སྦྱར་རོ།

以下是完整直译：
关于"非根之自性"，若以能主宰义而说为根，于此道中，对治不信、懈怠等违品时，非能决定主宰，因为有时违品力强故。
关于"非一切皆得无上菩提"，是说非无间得，因为前已说一切圣者终将成佛之次第故。
"彼等难为钝根了知"者，大乘中观师所说难解之理，瑜伽行派则说如断种焦芽，诽谤如来藏。
"因为是法性"者，虽无作者，如幻诸法之如幻力用，不堪负理之重担而如是成立而已。此中无可观察何故之义。此遮破理证思维。
关于"生顺决择分"，此中每一顺决择分皆分小、中、大三品。且就暖位而言：平等是小品；慈、利益、无瞋、无害五相是中品；父心、母心、兄心、姊心、子心、女心、亲友心、眷属心是大品。
就顶位而言：于不善与善，随其次第，以退失与摄受门，具足还灭与趣入自性，由此门令他从恶还灭及住善二种加行相，依次为小品与中品。赞叹他人如是趣入者并随顺，是大品。
就忍位而言，加行、赞叹及随顺，依次配为小、中、大品。

 །འཇིག་ རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་།གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་ཞེས་བྱ་བས་སྔར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ།རིམ་གྱིས་རྒྱུད་ལ་ལམ་བསྐྱེད་པའམ། ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དེ་དག་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་དང་། རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དང་། གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་ བསྒྱུར་བ་དང་།ཚེ་གཅིག་པ་དང་། སྟན་གཅིག་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དྲུག་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། འདིར་ནི་དབྱེའོ་ཞེས་དགོངས་པའི་ཕྱིར་འདིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྲབ་ཅིང་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ།།རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རང་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེ་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཚེ་ན་དངོས་པོ་གཉིས་སུ་མི་འཛིན་པས་ན་གཟུང་བ་ དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་ཉིད་མེད་པ་ལྟར་དེ་ལས་ལངས་པ་ན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཉིས་སུ་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་རང་གི་རྒྱུད་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུར་བརྗོད་དོ།།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཐ་སྙད་རྣམས་ནི་ བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་རྣམས་ཏེ་དེ་རྣམས་ནི་དུས་དང་ཡུལ་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གིས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ།འདི་ནི་བཟང་ངོ་། །འདི་ནི་ངན་པའོ། །བདག་གིས་ཆོས་འདིའི་ཕྱིར་ཆོས་སྨྲ་བ་ འདི་ལ་ལུས་འདི་འབུལ་ཞིང་སྲོག་ནི་བཏང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དེ།བརྡ་ལ་བློ་བྱང་བ་དག་གིས་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པར་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ན་སྣང་བ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡང་མི་རྩོལ་བར་གནས་པ་བཞིན་ནོ།

以下是完整直译：
就世间法之最胜而言，成熟、解脱道及三种一切智性，依次配为小、中、大品。
如是，此处"于此"之语，是指前文就一切智等而言，于相续中次第生起道，或以闻思慧为主时，彼等顺决择分有六种：随顺、殊胜、善觉、转变、一生、一座。此处意在分别，故说"于此"之语。余者易解，故未详分。
"无执著所取能取相"者，自性分别极微细，无随念分别。
关于"自类果"，"自"指等持智慧，与彼相顺之果即：如等持时不执二法故无所取能取显现，从彼起定时，虽有所取能取显现，然无二执，故说为随顺自相续之果。
"诸瑜伽师"者，指见谛者。
"诸言说"者，即诸作用自性。彼等于一切时处，唯随顺自身等持时所证遍一切处法界之自性，无"此善""此恶""我为此法于说法者舍此身命"等分别。如善习名言者见镜中影像时，虽有显现，然不作任何造作而住。

 །དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་བརྒྱ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན།དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ནི་དེ་ལྟར་ངེས་པའོ་ཞེས་ཚིག་ཐ་མ་ཁོང་ནས་དབྱུང་སྟེ་དེས་ན་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་གདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་འདི་ལ་ཆོས་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བདག་གིས་བསྟན་ཏོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ།དགོས་པའི་དབང་དུ་རྒྱལ་བ་རྣམས། །ང་དང་ང་ཡི་གསུངས་པ་ལྟར། །ཞེས་ བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།།འགྲོ་བ་འགའ་ཞིག་འདུལ་བའི་ཕྲིན་ལས་མི་མཛད་པའི་ཚེ་ན་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ཙམ་ཞིག་ལ་གནས་ཀྱི་དོན་མཛད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ཡང་མི་མངའ་བས་དེ་དག་ཀྱང་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་བཤད་དེ། བཏགས་པ་ནི་ འདིར་དོན་མཛད་པའི་གནས་སྐབས་དེ་མི་མཛད་པའི་དུས་ལ་ཡང་འབྲས་བུས་རྒྱུ་ལ་བཏགས་ཏེ་བརྗོད་དོ།།བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཁོ་ན་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ དོན་མཛད་པ་དང་མི་མཛད་པའི་གནས་སྐབས་གཉིས་སུ་ནི་མི་དབྱེའི་དོན་མཛད་པར་སྣང་བའི་ཚེ་ན་ཡང་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ལས་མ་ཉམས་མོད་ཀྱི།དོན་གང་དང་གང་ཞིག་མཛད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཇམ་དཔལ་སྒྲ་སྐད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྡ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྒྲ་སྐད་དང་། བརྗོད་པ་དང་བརྡ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ཤིང་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡི་གེ་གཅིག་སྟོན་པ་དང་། ཡི་གེ་གཅིག་གིས་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་བྱེད དོ།།འཇམ་དཔལ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་བསོད་ནམས་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་སོགས་ཤིང་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་དེ། དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཅང་མི་སྨྲ་བར་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ། ཡི་གེ་གཅིག་ཙམ་ཡང་མི་བརྗོད་ པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་དང་།ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་སྒྲ་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྒྲ་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྒྲ་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲ་ཐོས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ།

以下是完整直译：
如是，那么菩萨获得极喜地时，于一刹那能清净百佛刹等，此如何成就？为此，除调伏众生需要之外，确实如是，应从末句推知。因此，当为调伏一切众生之需要时，以往昔愿力，如幻般生起"我于此示现如是法性"等念。如说："诸佛为所需，说我及我所。"
当不作调伏某些众生之事业时，如前所说，唯住于自类果，全无作利等分别。彼等亦是假立而说。此处假立，即以果名假立于因，将不作利他之时亦说为作事之时。
假立之目的，是为令知：诸菩萨无分别，唯随顺证悟法性。
其他论师说：不分作利与不作利两种情况，即使显现作利时亦不离随顺证悟，而于所作种种利益之三昧中以任运方式趣入。如说："文殊有名为一切语言名相之三昧，获得彼三昧时，菩萨能解一切语言、词句、名相，以一字显示一切字，以一字显示一切字。文殊有名为示现一切业异熟所生福德善根等之三昧，获得彼三昧已，菩萨默然入定，不说一字，令一切众生皆闻佛声、法声、僧声、声闻声、缘觉声、菩萨声、波罗蜜声"等。

 །དེ་ལྟར་ གང་ཡང་རུང་སྟེ་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལ་བཏགས་པར་བསྟན་པ་ཡོད་པས་བཏགས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པས་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།བཏགས་པ་ ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དེའི་ཡོན་ཏན་མ་བསྟན་ན་སུ་ཞིག་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་སྟོང་ པ་ཉིད་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པས་ན་ཟབ་པ་སྟེ།དེ་ལྟར་ན་ཟབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པའི་དབང་གིས་ན་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཟབ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་སྔར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་ མེད་ལ།སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་ཏེ། གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱི་བློ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཇི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །པ་རི་ནི་གོང་དུའོ། །མཐོང་བའི་དོན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ རིམ་གྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དེ་ལའོ།།སེམས་པ་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སམ་སྦྱོར་བའི་དུས་ནའོ། །འཇམ་པ་ནི་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སམ་དངོས་ཀྱིས་སོ། །ངེས་པར་རྟོགས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སམ་རྗེས་ལས་བྱུང་བས་སོ། །དེ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཅེ་ན་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དང་པོ་ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱེ་བའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་པར་དག་པ་དགུ་དགུར་བསྟན་ཅིང་དེ་ལས་མང་བ་ནི་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དང་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འགེགས་པར་བྱའོ།།ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པར་སྣང་བ་ལྟར་རང་གི་དོན་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་ཅིས་ན་མི་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་པའོ།།རྒྱུ་མེད་པར་འཇིག་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་ པས་གནོད་པ་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ།འཇིག་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་རང་གི་ངང་གིས་འཇིག་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །མི་གནས་བྱ་བ་ག་ལ་ཡོད། །བྱ་བ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པས། །བྱེད་པ་ཞེས་སུ་དེ་ལ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱར་རོ།།དེས་ན་གསུམ་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ།

以下是完整直译：
如是，由于对二边皆有假立之说，为显示假立之必要，若非如此，瑜伽行者相续中以自证智如何令他人信解诸刹那之相？意即：若仅以假立亦不显其功德，谁会信解见道而为获得而趣入？
所谓"修道甚深"者，见道是甚深广大，而修道多是对治所知障，修习空性，故为甚深。如是由于深入修习之力，于第八地culminates于佛陀劝请。
如是现证甚深大空性故，如前所说"于空性等中无色，空性等亦非异于色"等，显示胜义谛。意即对治力之智转为如实法界。
"巴日"即向上。"见义"即以智慧渐次体验之义。"思"即以闻慧或加行时。"柔"即以思慧或实际。"决定通达"即以修慧或后得智。
"其有几种"等，即初道智品中所分之修道，于每一道中皆示现九种清净，更多则如"从彼彼佛母"等遮止。
"如是真如究竟相"等，显示：如他利显现成就，自利虽胜义无自性，于世俗中何不成就？
所谓"无因而灭"者，即使他众生等不作损害，无作者而自然坏灭，如说："诸行刹那性，无住何有作，生即是作业，故说彼为作。"
"以刹那性"者，配为其因由。故此第三应视为因由。

 །འདིར་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པ་མེད་མོད་ཀྱི། གདུལ་བྱའི་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བསྟན་ཏེ་མི་རྟག་པ་ནི་རྒྱུན་ ཆད་པའི་མི་རྟག་པ་འབའ་ཞིག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ།།མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དེ་ལྡན་པར་བསྟན་ཏེ། རང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་ཙམ་ལས་དེ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གྲུབ་པ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པས་དེ་དག་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་འདིས་ཀྱང་ རྒོལ་བ་དེ་ནི་མི་གནོད་ཅེས་ལན་དང་པོར་བརྗོད་པའོ།།གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ལན་གཉིས་པ་སྟོན་ཏེ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་རབ་ཏུ་མ་སྤངས་པ་ཁྱེད་རང་གི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ། རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་རང་གི་ འདོད་པ་གྲུབ་པ་ནི་དེ་ནས་ཕར་ཡང་འགྲོར་མེད་པས་ན་མཐའོ།།དེ་ཙམ་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་འདོད་པ་སྟོན་པའི་གཞུང་ལས་ནི། འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་ལས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན་རང་གི་ལས་ཀྱིས་རང་ཤི་ན་དེ་ལ་གསོད་པ་པོ་ལ་སྡིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ ཞེས་འདྲི་བ་འདི་ཁྱེད་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་གི་ཟླའི་ཤུགས་ཀྱིས་དྲིས་པ་ན་ཁྱེད་ལ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་དང་མཚུངས་པར་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དུལ་བ་ལྷའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཉེས་པ་མཚུངས་པ་ཁོ་ནས་ཕ་རོལ་པོ་ཆོམས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་ཉེས་པ་གཞན་ནི་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསྟན་ ཏེ་འདི་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ།ཆོས་ཁ་ཅིག་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་ཡོད་དེ། ཚ་བས་ཚིག་པ་ལ་སླར་ཚ་བས་གདུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དོན་དམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ངེས་པར་ཡོད་ཅིང་དོན་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་རང་གི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་དཔྱད་པར་ཟད་པས་ན་གང་ཟག་གཞན་དུ་བགྲང་བར་སུས་ཀྱང་སུ་ཡང་བསད་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཀླན་ཀ་ཁྱེད་ལ་ཡང་འབྱུང་ཞེས་སྦྱར་རོ།།དེ་དང་དེ་ལ་ ཕྱོགས་གཞན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་དག་ཏུ་གང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་དེ་ཞེས་རྩོད་པ་སྨྲ་བའི་ལན་བཏབ་པའི་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ཞིབ་ཏུ་བསྟན་གྱིས་དེར་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་བྱའོ།།ཕྱོགས་གཞན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་ གཞན་ཡང་དེ་དག་བསྟན་ཞེས་བྱའོ།

以下是完整直译：
此处月称论师说：诸法虽无刹那无常，然为令所化生厌离而如是宣说，无常唯是相续断灭之无常。
依《经庄严论》等宗，诸法具有彼性，仅由各自分别力，说彼诸法无自性成立，故彼等应理。以此方便亦不害彼诤论，此为第一答。
"由宗义亦"等显示第二答：未能断除实执之汝等宗义，以理教广说而成立自宗，更无所趣故为边际。
仅于汝等所立宗义之论中说："世间种种从业生"，故若由自业而死，于杀者何成罪业？此问以我等月称之力问于汝等时，于汝等亦同我等有害。
是故寂天论师说：唯以过失相等而降伏他方，于彼不说余过。此亦法性之理，某些法虽于诸趣现为现量等所害，然由诸法法性应当承许，如热所烧复为热所恼等。
"胜义"者，即使就汝等所许决定存在且有作用之胜义而言，仅是观察自业果故，无人可数为他补特伽罗，亦无谁杀谁等诽谤于汝等亦生。
"于彼彼从他方"者，谓于中观论中，凡胜义中无者，世俗中亦无，如是诤论答覆之处，已详说故请观彼等。"从他方"者，谓亦说示余理。

།དཔེ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ལ་རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་འདྲ་ཞེས་འདོད་པས་དཔེ་མ་གྲུབ་ལ། གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་ཟེར་ན་ཡང་ གཉིད་ལོག་པའི་ཚེ་སེམས་གཉིད་ཀྱིས་མཐུ་ཉམས་པ་དང་།གཉིད་མ་ལོག་པའི་ཚེ་མ་ཉམས་པ་ནི་ནུས་པ་ག་ལ་མཉམ་པས་ན་དཔེ་མ་གྲུབ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱ་དགོས་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་གསུངས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐབས་མཁས་པ་བཅུ་པོ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ ཏུ་བཟང་པོའི་ཆོས་སུ་བསྟན་ཏམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན།གལ་ཏེ་ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་ཇི་ལྟར་རུང་བར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཞེས་སྨོས་པར་མི་རིགས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱ་བ་བྱ་དགོས་ པས་ཞེས་སྨོས་པར་རིགས་སོ་ཞེ་ན།འདི་ནི་སྔར་ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན། ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་གནས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་རྣམ་ པར་འཕྲུལ་པ་སངས་རྒྱས་སུ་སྣང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཛད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་སྟེ། དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཆོག་དེ་དག་གིས་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་ཡུལ་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་ བྱ་བ་ནི་དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱིས་ཅི་རིགས་སུ་ཉམས་སུ་བླང་བའོ།།དུས་དང་དུས་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་འདུལ་བར་འགྱུར་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་དུས་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་དེ་དག་མི་འདུལ་ན་དོན་མེད་པས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ དུས་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ་ཤེས་ནས་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའམ་མི་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ཐབས་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བའོ། །སྐབས་བཞི་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་བཞི་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་ད་ནི་ སྐབས་ལྔ་པ་བསྟན་པ་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།རབ་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟགས་ལ་སོགས་པ་བསྙད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ།རབ་ཀྱིས་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ས་མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཕྱིན་ཅད་དོ།

以下是完整直译：
所谓"喻不成立"者，无自性是胜义谛所许，而梦境等状态是世俗谛如梦等相似，故喻不成立。若说"唯是世俗"，则睡眠时心为睡眠所损，未睡时未损，其功能岂能相等，故喻不成立。
"由须行佛事，故以善巧方便而说"者，此十种方便是否宣说为普贤佛之法？抑或不是？若如第一种情况，则于"不退转相"如何应理？若如第二种情况，则不应说"佛事"，而应说"须行菩萨事"。
对此，如前所说"于第十地，称菩萨为佛"等理，应知是就第十地灌顶位菩萨及一生所系之化现佛所显现之事业而言。
十种般若波罗蜜多即是十种善巧方便，彼等为彼等最胜菩萨所缘故为境。现前即是以身语意如理修持苦行等。
所谓"知时非时之加行"者，能调伏众生时是现前之时，若彼等不能调伏则无义故非现前之时。如是了知而修行现前或不现前即是善巧方便。"由此"者，是决定词。
第四品释论已竟。如是分别第四品已，今为开示第五品故，说"由一切相现证"等。为令易解"生起最极究竟之证悟"故，以宣说相等为先导之顶现观者，最极究竟即如下所说获得不动地以后。

 །དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྔར་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདྲིས་པར་བྱེད་པའི་ཚེ་རྟགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་ པའི་རྟོགས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་སྐབས་ཐ་དད་པ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ནི་བསླབ་པའི་ཚེ་ས་མཚམས་གང་དུ་འདི་དག་སྦྱར་བ་གོ་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།དགོས་པ་དེ་གཟིགས་ནས་སྔར་བསྟན་ཟིན་པའི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྟགས་ལ་སོགས་པར་བསྙད་པ་སྟེ། མིང་གཞན་དུ་ བཏགས་པས་དེ་དག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གསུངས་སོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་འདིར་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའི་དུས་དང་། ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་སྔར་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཆོས་དག་པས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སྐབས་འདིས་ བསྡུས་པའི་དོན་ཀུན་རྩེ་མོར་གཞག་གོ།།ཡང་ན་རྩེ་མོ་ནི་སྐབས་འདིར་བསྟན་པའི་དྲོད་ལ་བྱ་སྟེ་འདིར་བསྟན་པའི་དྲོད་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན་རྩེ་མོའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་ པའོ།།དེ་ལ་རྟགས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་རྟགས་བཅུ་གཉིས་བསྟན་པ་དང་ལྡན་པས་རྟགས་ཏེ། དེས་བསྟན་པའི་དོན་གྱིས་རྟགས་ཅན་ལ་རྟགས་སུ་བསྟན་པའོ། །རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ནི་ཇི་སྐད་སྨོས་པའི་བསོད་ནམས་བཅུ་དྲུག་གིས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཉམས་སུ་ མྱོང་བ་མི་གསལ་བ་རྣམས་འདིར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཐོང་བས་ན་མཐོང་བ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ནི་ངེས་པ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་ན་བསྟན་པ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི་འགའ་ཞིག་ངེས་པར་གཏན་ལ་ཕེབས་པས་མཐོང་བའི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ ཚུལ་གྱིས་ཀུན་ནས་གནས་ཀྱི་དམིགས་པ་གཞན་མི་ཚོལ་བས་ན་སེམས་ཀུན་ཏུ་གནས་པའོ།།ཚིག་གི་དོན་ནི་གོ་སླའོ། །ད་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་རེ་རེ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་བཞི་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་དང་། གཉེན་པོའི་ཚོགས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་ པོ་གཉིས་སུ་བསྡུས་པ་ཁམས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་ཁམས་རེ་རེ་ན་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དྲུག་ཏུ་ཡོད་པས་སྤྱིར་ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བགྲང་བ་དེ་དག་འདིར་སྤོང་བས་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ།སྔར་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་གཉིས་སོ།

以下是完整直译：
从此开始，当熟习前述所体验的暖等时，生起具足十二相等之证悟，作为单独一品而宣说，是为了使学习时易于了知这些应用于何种地位。鉴于此等必要，将前已宣说的暖等也说为相等，以异名安立，故说彼等为先导之顶现观。
因此，此处所谓"顶"，是初次渐次生起之时，以及如前所生第二地等诸法经修习清净而成最胜，故此品所摄诸义皆立为顶。或者，顶是指此处所说之暖，因为此处所说之暖较前所说见道等为最胜故为顶。如是，顶等现观即是顶现观。
其中，相即具足所说内外十二相，以彼所示之义将有相说为相。增长即由所说十六种福德增长故。所谓"决定"者，由此处明见前所体验不明显者，故见无颠倒即是决定，因此也说为"显示"。心遍住者，由某些确定决择，于所见义无有疑惑，即以专注一境之方式安住于彼，不寻求其他所缘，故为心遍住。文义易解。
今为显示顺决择分各各具足四种分别，以及对治之聚摄为二类分别，若以界分，则每界各有三十六，总就三界而言，分别计数为一百零八，此处断除彼等，故为显示此义，说"违品"等。如前所说"诸菩萨烦恼即是分别"之理，违品即是二类分别。

།དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ངན་འགྲོའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དང་།དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་། འཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་ པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུངས་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།དེ་དག་ལ་འདིར་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉི་ག་ཡང་གཉེན་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སུ་ཅི་རིགས་སུ་ སྦྱར་རོ།།དེ་ཉིད་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ལས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་དྲུག་ཏུ་བསྐལ་ པ་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པར་དེ་དག་རབ་ཏུ་བསྲབ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་དག་ལ་མ་སྨོས་སོ། །ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་ཡང་གཉེན་པོ་དང་དེ་ཁོ་ན་དང་ ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ།རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལམ་གཉི་གའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དག་རགས་པས་ཤེས་པར་ སླ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལམ་གཉི་གས་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་བ་ནི་དེ་དག་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གནས་སྐབས་གཉིས་པོ་དེ་དེར་གཅིག་ནས་ཕྱེ་སྟེ་སྤོང་ངམ་འོན་ཏེ་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་ཞེ་ན། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་གཅིག་ནས་ཕྱེ་སྟེ་སྤོང་ལ་འཇུག་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ།

།དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་ རྟོག་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ངན་འགྲོའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དང་།དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་། འཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐུ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་ པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཟུངས་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།།དེ་དག་ལ་འདིར་དང་པོ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉི་ག་ཡང་གཉེན་པོ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། དེ་ཁོ་ནའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། འཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་སུ་ཅི་རིགས་སུ་ སྦྱར་རོ།།དེ་ཉིད་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ལས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་དྲུག་ཏུ་བསྐལ་ པ་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པར་དེ་དག་རབ་ཏུ་བསྲབ་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་དག་ལ་མ་སྨོས་སོ། །ཡང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་བཞི་ཡང་གཉེན་པོ་དང་དེ་ཁོ་ན་དང་ ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ།རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལམ་གཉི་གའི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དག་རགས་པས་ཤེས་པར་ སླ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལམ་གཉི་གས་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྤོང་བ་ནི་དེ་དག་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱིས་སྤོང་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་དེ་དག་ཀྱང་གནས་སྐབས་གཉིས་པོ་དེ་དེར་གཅིག་ནས་ཕྱེ་སྟེ་སྤོང་ངམ་འོན་ཏེ་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་ཞེ་ན། སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་གཅིག་ནས་ཕྱེ་སྟེ་སྤོང་ལ་འཇུག་ པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་བསྡོམས་ཏེ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
对于这段藏文，我将为您直译成简体中文：
其中分别念也有四种：自性分别念即贪欲等，对治分别念即波罗蜜多等成为恶趣的对治，真实分别念即空性等解脱门，获得分别念即三身所摄诸法。这些应当从《圣无分别陀罗尼》中理解。
在此，关于见道所摄的两种所取分别念，都应当按照相应情况配属于对治分别念、真实分别念和获得分别念。对于执著分别念两种也与此相同，但最后的执著分别念是从自性分别念因所生的对治分别念。自性分别念即贪欲等，在六道中经过多劫被镇伏，因此在见道等中为了减弱它们而不必专一努力，所以未提及它们。
又，就修道所摄的四种分别念类型，也应当按照相应情况配属于对治、真实和获得分别念，不是自性分别念的理由如前所述。其中，所取分别念在两种道的加行位时由近加行断除，这是因为它们粗显易知的缘故。
执著分别念由两种道入定位的心和心所断除，这是因为它们微细，近加行不能断除的缘故。加行位如同胜解作意，入定位如同真实作意故。
关于它们是在这两种阶段中分别断除还是合并断除的问题：在加行位时是分别断除，在入定位时是合并断除。
注：这段文字中没有出现需要四种形式（藏文、梵文天城体、梵文罗马拟音、汉语字面意思）并列显示的种子字或咒语。

།འདིར་སྤང་བར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་དེ་དག་སྔར་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་བསྒོམ་པའི་རིམ་པས་ལེགས་པར་ཡིད་ལ་བྱས་ལ། དེ་ནས་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་གཅིག་ དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པས་དབེན་ཞིང་།ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་བདག་དང་ཕུང་པོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པར་བསྒོམས་པས་རིམ་གྱིས་སྤོང་བ་དང་། ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལྕུག་མ་བཀྲམ་པ་གཏུབས་པའི་དཔེས་དུས་ གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པས་གཞོམ་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་རེ་རེ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་དྲུག་ཡོད་པ་ནི་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་དང་། བདེན་པ་མཐོང་བའི་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྒྱུའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་ལ་དེ་ལྟར་ལྡན་ པར་བསྟན་པས་ཚུལ་སྔ་མས་ཁམས་དེ་དང་དེར་དེ་དག་རང་རང་གིས་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང་།ཁམས་གཅིག་པོ་གང་ཡང་རུང་བ་དག་ཏུ་ལམ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་རིམ་གྱིས་སམ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པ་ཁོ་ནས་དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་པར་ཤེས་པར་ བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ལྟ་བ་པོས་ཉེས་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ངེས་པར་བཟུང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་དུས་སུ་ནི་ཉེས་པ་བྱས་པའི་མི་རྣམས་གཤེད་མའི་ལག་ཏུ་ཁྲིད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འཇུག་པ་ལ་ སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་དེ་དག་ལ་ཡན་ལག་བཅད་པ་དང་།མིག་དགག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་པོའི་བསྒོམ་པའི་རབ་ཀྱི་མཐའ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་ནི་དེ་དག་མགོ་བཅད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་ གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ།།འདི་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྡུས་པའི་དོན་ཅིག་ཅར་བསྟན་པའོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་འོག་ཏུ་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཆར་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྤོང་བ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་ནས་ དེའི་འོག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ལམ་དུ་དུས་ཅི་རིགས་པར་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཛིན་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་གོམས་པར་བྱས་ཏེ།དེ་ལྟར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་ཉམས་སྨད་པས་སྐྱེས་བུ་ལུས་བཀྲུ་སྨན་གྱིས་སྦྱངས་པ་ལྟར་ བྱས་ནས་མཐོང་བའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་སྨན་བཅུད་ཀྱིས་ལེན་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ལའོ།

在这段藏文中，我将为您直译成简体中文：
在此，所应断除的分别念类型，若未能在前面平等安住，则应通过现观的次第来善加思维。然后，思维要义时，应当将其一一合并为一，或多或少地独处。以所说的自我和蕴为基础，未能真实成就正智之间，依次断除。就如同心中所作的分别念，未能显现而被切断的例子，应当在一时思维而摧毁。
同样，在每一界中，三十六种分别念存在，这些是未见真实菩萨的缘故。未见真实者，因平等入定的因门而具足如是显现。由此，依前述之理，界与界中各自断除界的分别念。无论是任何一界，皆应修道而断除，或依次或合并而思维要义，唯此而断除。
因此，在现观之时，心中所作之时，如同国王之见，必定执持过失者。思维要义之近加行时，如同引导罪人至刑场。其入定时，如同支分断除，或如眼根断除。
思维要义之极致无边之道，如同斩首。成佛之地，普贤不再生之法性。此乃所取与能取分别念之摄义一时显现。决定分辨之下，见道之名为“热”等四加行，断除外道之义，善加修习。其下，世间法之最胜道中，随时随地，依主等而善加修习无自性。
如此，所取与能取分别念极为衰微，如同以药水洗净身体之人，见道之智慧如药精华摄取之义。此名为见道。
这就是所谓的见道。

 །འདིར་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མཐོང་བའི་ལམ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཁོ་ནའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་ན་གཅིག་གི་ཚིག་ཅན་དུ་མཛད་དོ་ཞེས་ཟེར་ ཏེ།གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་ཅེ་ན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པར་ཟད་དེ་གང་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་མར་ངེས་ཏེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ སོགས་པར་གྱུར་པ་ན་ནི།ངེས་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྨྲས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་ནི་བསྐལ་པ་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དེས་ བསྡུས་པའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་དངོས་དང་དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པས་ཅིག་ཅར་དུ་ཞིང་བརྒྱ་སྦྱོང་ཞིང་།ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པས་མང་དུ་ཡོད་པས་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཏུ་ག་ལ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཁ་ཅིག་གིས་རྣམ་པར་རྟོག་ པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤང་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ཡུམ་འདིའི་སྙིང་པོ་ལ་ལན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ་ཞེས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ།།བརྡ་སྤྲོད་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ནི་དོན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་ཁ་ཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དྲུག་པ་འདི་ནི་བཞི་པར་སྦྱར་རོ་ཞེས་བྱ་ བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུའོ།།དེ་ལྟར་ན་མཐོང་བའི་ལམ་དེ་ལ་དུས་ཇི་སྙེད་ཅིག་ཐོགས་ཤེ་ན། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ནི་གཅིག་ཏུ་འཆད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་སྤྱིའི་དུས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱང་ངེས་པར་ནི་ནམ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ།།གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་དེ་དང་དེ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བཟློག་པས་གདགས་སོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཡུལ་འདོགས་པར་སྲིད་པ་དགག་པར་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གཟུང་བར་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་ཞེས་འཆད་དོ།།ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པར་གཅིག་མོད་ཇི་ལྟར་དགུ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ལྔ་པ་འདི་ནི་རྒྱུ་མཚན་དུ་སྦྱར་བའོ། །དངོས་པོ་དང་མ་འབྲེལ་བར་འཇུག་ པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ།དངོས་པོ་ནི་མིང་ཅན་ཏེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ལོ།

在这段藏文中，我将为您直译成简体中文：
在此，若有一刹那见道，因其仅为一刹那之自性，故称为“一言”。若非一刹那，则如四种亲友，依四种不和之方而尽，所有无分别者，皆于一刹那中决定如现量。若非一刹那，则成为等流，称为“决定分别”。
此乃反说，因法界现观之因，虽历多劫，亦不生分别，且由此得见道。由摄持近加行与实修及其后所得，皆与分别俱行，故一时修习百种禅定，入等持百种，等流多故，若非一刹那，何时成一，故以一言断除一百八种分别，见道母之要义，入百八等持，亦如是示现。
传授之理，因义之力，未能一言决定。第六者，称为“合于四者”，如是说。如此，若见道时，何时无碍，则此乃菩萨智慧与精进及信心之随行，皆无一言可说。如此，普遍之时，称为“无量劫三”，等时亦决定不变。
四种亲友，因其与彼断除之亲友，故称为“亲友”。所取分别之声，因其能立境，故称为“所取分别”。称为“烦恼之因”，即是“分别之因”之义。虽有一分别，然如九者，称为“境之分别”。第五者，因缘而合。
实物与非实物不相连，称为“实物”，即是名言所理解之境。

 །མ་འབྲེལ་པ་ནི་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་དག་བརྟགས་པ་ལྟར་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་འབྲེལ་པར་ཡང་འགྱུར་བ་ལྟ་ཞིག་ན། དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་འབྲེལ་ཏེ་དེས་ནི་མ་འབྲེལ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ བཞི་མེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་ཅེས་སྟོན་པའོ།།འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་དྷ་དུ་ར་ཟོས་པའི་རྒྱུས་ནམ་མཁའ་ལ་གསེར་གྱི་ཁབ་ལེན་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ལྟ་བུར་གཞི་མེད་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གཞི་མེད་པ་སྤང་ བའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་དང་། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཡུལ་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་བཏགས་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ཞེས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ནི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་ པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ།།དེ་དག་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དོན་བྱ་བ་ལ་མཐུ་དང་ལྡན་པ་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །འཛིན་པ་ནི་འདི་ནི་བདེན་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་ལས་ཀྱང་འགྲོ་བའི་ལས་ཀྱང་རང་བཞིན་དང་དབྱེ་བ་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་རོ་སྙམ་པའོ།།འཕགས་པའི་གང་ཟག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་དགེ་སློང་དག་ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་དག་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང་། གང་ཟག་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་མིང་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ནི་འདི་ནི་བདེན་ཏེ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་གྲགས་པས་གྲུབ་ཅིང་མིང་ཙམ་པོ་དེ་མེད་ན་སུ་ཞིག་ལམ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་ཅེས་མིང་ཙམ་གྱི་ཞེན་པས འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་ཡང་བྱེད་པའོ།།དེ་དག་ཇི་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་ཁ་ཅིག་རྟོགས་པར་སྲིད་པ་ལ། གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་གཟུང་བའི་དོན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་ བློས་བཏགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ།ཡུལ་གྱི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གཏན་ཚིགས་སུ་སྦྱར་ཏེ། དང་པོ་ཕྱག་འཚལ་བའི་དོན་དགྲོལ་བའི་སྐབས་སུ་གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་དངོས་པོ་རྣམས་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམས་ པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉི་ག་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ན་དེ་དག་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡུལ་ཅན་རྣམས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག་འགྲུབ་ཅེས་དགོངས་པའོ།

在这段藏文中，我将为您直译成简体中文：
不相连者，若实物如是观察时，则成为相连之理。因无此等故不相连，故称为不相连，此乃仅为无分别之理而已。
称为“入者”，如某人因贪欲而入于虚空中取金针，故入者如是无基而入。故以无障碍之道为力，称为“智慧”。
各自之众生，因其为众生而执为实有，及圣者之补特伽罗，因其为境而执为有，故取与执相连。
彼等众生称为众生，因其在世间中有名声而随行。彼等实有者，因其为真实之世俗义而有力，故非如第二月等。
执者，此乃真实现量故，及因经典中所说之业亦自性与分别故。
圣者之补特伽罗，因其已超越苦故，超越苦者仅为名言，故如比丘等五法，称为名言，五何者，过去、未来、超越苦、各自未观察之遮止，及补特伽罗等。
如是执者，此乃真实，因其仅为名言而有名声，故若无名言，则何者于道中精进，称为名言之执，圣者之补特伽罗有者亦随行。
彼等如是，若为不和之方，则一言可知，何时彼等境之实物，众生与圣者之补特伽罗等，因心执而如是取，因无境之本质故，故以决定词相连。
初者，因礼拜之义解脱时，因一与多等量之量，实物不成立之理，故以此义修习，轮回与超越苦二者仅为幻故不成立，故彼等执之分别境者如是成立。

།ཁ་ཅིག་འདིར། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་རང་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་ པ་ཡི།།ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཅཝ་བརྒྱད་ནི་ཡུལ་ཡིན་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཅཝ་བརྒྱད་ནི་ཡུལ་ཅན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རིགས་གཉིས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་གིས་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དེ། དེ་དགག་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་སྔར་སྨོས་པ་མཛད་པའོ། །གལ་ཏེ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་རྟོག་པ་ཡང་སྐྱོན་ཡིན་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ ལྟ་བུའོ།།གང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཤེས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རབ་ཏུ་སྲབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་གཞག་ པའི་ཚེ་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡང་རྟོག་པ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ།གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་དབང་ལྟར་གཞི་རེ་རེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་རྣམ་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་ཏེ་གོ་སླའོ།།རྒྱུ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྒྱུ་དང་པོ་ནི་འགྲོ་བ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའོ། །གཉིས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པའོ།།གསུམ་པ་ནི་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ནས་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་མང་པོ་གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དོན་བསྒོམ་པའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་བདག་གཅིག་པུ་བྱང་ཆུབ་ ཐོབ་པར་མ་ཟད་ཀྱི།རང་བས་ཆེས་མང་བའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་འདི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བསྟན་པ་ནི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་དེས་ངེས་པར་བྱས་ལ། དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་ ཆེད་ཙམ་དུ་གྱུར་པས་སོ།།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འཐད་པའི་དངོས་པོ་མེད་དེ། ཚད་མ་ལ་སོགས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། སོགས་པ་ཞེས་པས་ནི་ངེས་པའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་ལུང་བསྡུ་བར་བྱའོ།

我将为您直译这段藏文：
有些人说："若所取义无自性，彼等以何为能取？如是彼等能取之本性为空相。"此语所说十八种所取分别与十八种能取分别为境与有境，如是配对二种分别为境与有境者，彼等全然未能领悟。为破除此见，故大师说"应取"等，即前述所取分别。
若圣者补特伽罗仅是假立而执著亦为过失，则涅槃亦如幻如梦。若有某法胜于涅槃者，彼亦如幻如梦。此说何义？此乃就未入定智微细执著而言，入定时则应遮止如幻之执著，故说"若无心行，何须言说文字"等。
问："云何为九种？"等，此依前说之力，显示依各别基础所生之分别，易解也。
"彼等为因"者，第一因为令诸众生得菩提故，修习见道等。第二为令已生见道者以修道增长故，宣说般若波罗蜜多。第三为定当成就菩提，复能令众多众生成就菩提之因，修习佛母之义。
无间因者，即佛果之直接因，由作意此故，不仅自己一人得菩提，亦令较己更多之一切众生得菩提。
此见道显示为大菩提之因相者，为因中最胜，以修道亦由此决定，暖等亦仅为此故。
因果二者于胜义中无有合理之实体，以量等未成立故。"等"字摄取决定义之教典。

 །གཞན་དག་ནི་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་སྒྲུབ་ པའི་རིགས་པ་ཡིན་ལ་སོགས་པ་ཞེས་པས་ནི།རིགས་པ་ལྷག་མ་གསུམ་དང་ལུང་བཟུང་ངོ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྐུ་བཞི་ཆར་བཟུང་སྟེ། དེ་དག་ནི་མ་ལུས་པར་ཡང་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ནི་ཞེས་ བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འམ་དེ་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཏུ་སྟོན་པའོ།།གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་རྣམས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་འདི་ཁོ་ནའི་དབང་ གིས་ཞེས་སྟོན་པ་སྟེ།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་ལྟ་བ་འདི་མི་འཐད་དོ་ཞེས་སྟོན་པའོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ་ནི་རིགས་པ་འདིས་ཁྱེད་ལ་ གནོད་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཚད་མས་ཡིན་ལ། སོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་ལྟ་བུ་དང་། མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་དག་བསྡུའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ འགགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་།རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་མ་གཏོགས་པས་ན་ཟད་པ་ལ་ཟད་དོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ངེས་པར་འབྱུང་བས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི། །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་ རྣམས།།དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བས་དག་པའི་གཞི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་དབུ་མ་པ་ལ་ནི་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ནི་སྐྲའི་རྩེ་མོས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཙམ་ཡང་མ་མཐོང་བས་ན། ཡང་དག་པར་ཟད་པ་དང་ མི་སྐྱེ་བ་ནི་འདི་ལ་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

我将为您直译这段藏文：
其他人认为，"量"即成立正理之理，"等"字则摄取其余三理及教证。"法身等"摄取四身，彼等皆离迷乱垢染故为如实体性。
"尼"字表示"由于"或"唯此"之义。"由如是故"者，此指前文所说法界体性如虚空无生无灭故，即唯依此法性理，显示由法界无尽无生故，汝见不应理。
"一多体性"等，如是成立正理时，即说此理于汝成害故。有谓因果由缘起量所成，"等"字摄取金刚屑喻及破四边生等。
"彼等"指已灭声闻及唯识论师，彼等不摄入法界自性故，定生已尽等想。瑜伽行派则如"水界、黄金、虚空，如净故许净"所说，承许清净所依圆成实为胜义实体故。
我等中观派于胜义中实有，乃至毫毛端许亦不见，故于此中真实尽与不生方为应理，此为其义。

།གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་ཟད་པས་དེ་འགོག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ནི་སླར་སྐྱེ་བའི་གེགས་བྱེད་པའི་དབང་གིས་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་གནོད་པའི་འགོག་པ་དེ་དག་ དང་བྲལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་མི་རྒྱུ་བ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་དབུ་མ་པའི་དོན་དམ་པར་བཞག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན།ཁྱེད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་མེད་ཅིང་དེ་མེད་པའི་རྒྱུས་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ མཐོང་བའི་ལམ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་དོན་དམ་པའི་ལྡན་པའི་དངོས་པོར་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་ཟད་ཅིང་ཅི་ཞིག་སྐྱེ་ཞེས་སྦྱར་རོ།།དེའི་དབང་ལས། གཞན་གྱི་མར་འདོད་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་གཞན་གྱི་ཆུང་མ་སྟེ། །ཁྱེད་ཀྱི་དོན་དམ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ ནི་ཁོ་བོས་ཀུན་རྫོབ་འདོད།།ཅེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པའི་རིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་འདི་ནི་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་གསལ་བས་བདག་གིས་འདིར་མི་བསམ་མོ། །ནོར་བུ་དང་དངུལ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ དེའི་དམིགས་པ་དག་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་བར་སྟོན་པའི་དཔེའོ།།སོགས་པ་ཞེས་དཔེ་དུ་མ་སྨོས་པ་ནི་ནོར་བུ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དག་པ་དུ་མ་ཞིག་སྐྱེས་བུ་མིག་དག་པས་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་མཐོང་ལ། དེ་དག་བླངས་པས་ཕན་པ་བྱེད་པ་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དེའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ལག་མཐིལ་གྱི་ཤིང་ཐོག་ལྟར་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ།དེ་དག་གིས་གནོད་པ་ཡང་མི་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་རྒན་པོ་ཁ་ཅིག་ གི་ཞལ་སྔ་ནས།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་ གཉིས་ཡུལ་དང་བཅས་པ་དག་གོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། སྐུར་པ་འདེབས་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་མ་ནི་བདེན་པར་འཛིན་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་མ་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རྣམས་ཏེ་མཐའ་དག་ནི་ རིགས་ཐམས་ཅད་དོ།།སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རགས་པ་རྣམས་ཏེ། ཕྲ་བ་མཐའ་དག་སྤངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་འོད་གང་ཡིན་པའོ།

我将为您直译这段藏文：
"依次第"是指，已生者以尽而为遮止体性，未生者则以障碍再生而为遮止。如是，离彼等损害已生未生相之遮止，诸分别不行，此即我等中观派胜义所立真如体性之自性。汝由未离彼等分别故，于汝无胜义谛见解，以无彼因故，汝见道于世俗谛中错执为胜义实有之力，何者尽且何者生。
由彼力故，如说："他人所许为母者，即他人之妻，汝等所许胜义者，我许为世俗。"
其中"由空生灭故"等观修心要之理趣，中观论中已明，故我于此不思。
言"宝珠与银"者，为显示彼智所缘清净悦意之喻。"等"字说多喻者，如净眼者于一时见众多清净宝等事物，取彼等能作利益，如是生见道之菩萨，其所缘境中，一切世俗事物如掌中果实般明现，彼等亦不为害，且能助益佛菩提，为显示此义故。
是故有古德云："何为世俗谛？谓未得极喜地者之所摄能取所取。何为胜义谛？谓住极喜地等菩萨二种智及其境。"
"断除一切迷乱相"中，迷乱谓增益与损减，其相即不知无法言说为实执之迷乱因，"一切"谓一切种类。"断除"是指粗分，若断一切细分则为佛地普光明。

 །ད་ནི་དཔེའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ ཏེ།གང་ཞིག་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་མཐུའི་དབང་གིས་རབ་ཏུ་གསལ་བར་ནི་སྣང་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་ལ་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་དང་གྲུ་དང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་མེད་པ་དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་བློ་ནི་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་གང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པ་རི་མོར་བྲིས་པ་ལྟ་བུ་འདི་དག་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟར་ཡང་མ་འདྲེས་པར་མཐོང་ལ།དེས་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཚེ་ཉིད་ནི་ཡོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་ཅིང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་རབ་ཏུ་ཟབ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐྱེ་ལ།དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པས་ན་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་མི་ནུས་སོ། །མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ གཞན་ལ་བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་གདགས་པར་དཀའ་བས་ན།ཅི་ཞིག་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྐྱེས་ན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་མིག་བཙུམས་པས་གཟུགས་རྣམས་མི་མཐོང་བ་ལྟར་ཅི་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་མ་ཡིན་གྱི་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ཡང་སྒྲོ་ འདོགས་པ་དང་།སྐུར་པ་འདེབས་པ་མེད་པ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་རབ་ཏུ་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་གཅིག་པུ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བསྔགས་པ་མཛད་ དོ།།དེ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྒྱུན་དང་། བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་རེས་འགའི་ཚེ་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་བསྒོམ་པ་ན་བློ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཁོ་ན་དང་མཐུན་པར་སྐྱེ་བས་སྣ་ཚོགས་འདི་དག་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མི་སྣང་ལ། མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་ཚེ་མི་རྟོག་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་བརྒྱད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐུལ་བ་ལས་སྟོན་པ་ལྟ་བུའོ། །རེས་འགའ་ཡང་དེའི་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྡུས་པ་མེད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟུག་པོ་ལྡན་ཞིང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་གླགས་པ་འབྱུང་བ་ནི་རེས་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།དེ་ནས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་ནི་སྣང་བ་མེད་པའོ། །དེ་ནས་གཞན་གཉིས་ལ་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའོ། །དེ་ནས་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལས་བརྩམས་ཏེ་དང་པོའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་སྐབས་ བདུན་པ་ནས་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེ་བ་དང་དེ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ།

现在为您直译这段藏文：
今为以喻显示故，说"如幻自性显现之无分别智"等。由因缘和合力而明显显现，然于其中无马、象、船、屋等事物异熟所生，此即为幻。如是自性显现之智，即菩萨之世俗智事，如画所绘，见此等如莲花瓣般无杂，当如是见时，于"有"与"无"等任何处皆不执著，而生起离增益损减二边之缘起法性甚深无分别。此于胜义亦无自性。由不能言说真如故，不能自证。非无且不能向他说故，难立言说，故说"若如何真实生"。
是故，如闭目者不见诸色，见道非全无所见，而是虽见种种而无增益损减，此即见道。此乃菩提心初发，无间道与佛地相顺而生。故唯此见道一者，亦赞为大菩提因。
其后，于见道相续及修道时，有时修习心要义时，心与胜义谛相顺而生，此等种种乃至微尘许亦不显现，于彼时亦不分别无等，如第八地菩萨蒙劝请而示现。
有时虽无自性分别所摄之随念智慧分别，然具浓厚自性分别，且为对治分别等众多间隙所生，此为后得位。其后于第八地则无显现，其后二地则有显现。其后从无间道始，初心之等流果，如第七品所说之体性生起并安住。

།དེ་ལྟར་ན་མདོ་ལས་ཅི་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པ་མཐོང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་དང་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་ སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང་ལྡན་པ་ཅིར་ཡང་མི་མཐོང་བ་ནི་དོན་དམ་པ་མཐོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བས་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་བཟུང་སྟེ།བྲམ་ཟེ་མ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བས་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་ནི་མི་འགེགས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་དེའི་བདག་ཉིད་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ས་མི་ གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་མེད་པར་དགག་པ་ཁོ་ན་སྟེ།སྒྲ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ནི་མཐོང་བ་སྐྲའི་རྩེ་མོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་དག་པར་སྤོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་འདི་གཉིས་ཀས་སོ། །དེ་དག་ལ་ཆུང་ཟད་ཀྱང་ མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ།ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་དོན་དམ་པར་རང་གྲུབ་པས་རི་མནྡ་ར་བ་སྐྱོད་ཅིང་བཅོམ་པས་རི་འབིགས་བྱེད་ལ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དོན་དམ་པར་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བསྡུས་པར་འདོད་པས་དེ་རྟོགས་པའི་ཚེ་ན་གཅིག་གིས་ཐམས་ ཅད་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པར་འདོད་ལ།དེ་མ་རྟོགས་པའི་བར་དུ་ནི་ཇི་ཙམ་གྲགས་པ་ཙམ་ཞིག་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྣང་བ་མི་གསལ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཕྱིར་རང་ བཞིན་མེད་སྨྲ་ཡི།།སྣང་བ་བསལ་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་སྣ་ཚོགས་འདི་ཇི་ལྟ་བུར་དངོས་པོར་ལྷུང་བར་མི་འགྱུར་རམ་སྙམ་པ་ལ། འདི་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་མདོ་ལས་པི་ཝང་གི་སྒྲ་ཚོལ་ བའི་དཔེས་བསྟན་ཏེ།གལ་ཏེ་པི་ཝང་རྒྱུད་སྦྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི་འབད་པ་མེད་པར་ཡང་སྒྲ་མི་འབྱུང་ལ་པི་ཝང་གི་སྦུབས་ལ་སོགས་པ་བཤིག་པ་ལས་ཀྱང་སྒྲའི་དངོས་པོ་མི་རྙེད་ཀྱི་སླར་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་དང་ཞི་བ་གང་དུ་ཡང་མི་ལྷུང་བ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རབ་ཏུ་ཟབ་པ་དེ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ཁོ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ལ།འདི་དག་སྤངས་ཏེ་སྣང་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཞི་བའི་དབྱིངས་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་སྤངས་པས་དེའི་ཕྱིར་འདི་དག་གི་རང་བཞིན་འདི་དག་དང་། གཞན་ཉིད་དང་འདི་ཉིད་དུ་བརྗོད་ པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཙམ་ཞིག་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ།

现为您直译这段藏文：
如是，经中所说"无所见即是见胜义"此句应如何理解？此是就初发菩提心及无间道等而言，即"不见任何具增益损减之事即是见胜义"，此为非遮，如说"未见婆罗门"并不遮止见到国王等。然此称为见胜义之自性。
就不动地等而言，则唯是无遮，如其字面义，因彼见连发端许亦无可取故。瑜伽师断尽所知障，是由此二智。
言"于彼等全无所作"者，因无关联故。胜义中若自成能知所知，则须弥山动摇摧毁于掘山有何作用？我等许胜义中一切摄归法界，故悟时许一能动一切等；未悟之间，仅许如所显现而已。
"于色等缘起世俗实性"者，表明显现不明显，如说："是故说无性，非为遣显现。"
若念："如是种种岂不堕实事耶？"故说"应观察此即无自性等体性"。此如经中以琵琶声之喻显示：若无调弦等功用则声不生，分解琵琶腔等亦不得声之实体，反而断其相续。如是不堕有寂任一边之如来藏甚深，非唯是此等色等，舍此等成无显现亦仅是寂界故极应断。是故，应了知此等自性非可说为此等、为异、为一如是而住。

།དེ་ལྟར་ན་སྒྱུ་མའི་གླང་པོས་སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པར་བྱས་པ་ལྟ་བུར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དོན་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱམས་ པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས།སྒྱུ་མའི་རྒྱལ་པོས་སྒྱུ་མ་ཡི། །རྒྱལ་པོ་གཞན་ཞིག་ཕམ་པ་ལྟར། །གང་དག་གིས་ནི་ཆོས་མཐོང་བ། །རྒྱལ་སྲས་དེ་དག་ང་རྒྱལ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ངེས་པར་བཟུང་ བ་སྟེ།སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཤས་ཆེར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་ཅན་ནི་རྟོག་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པས་སོ། །སྐྱེས་པ་ནི་བློ་དེ་ལྟར་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་དང་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ནི་འདི་ལྟར་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་དེ་སྙེད་བདེ་བླག་ཏུ་སྤོང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ།སྐབས་འོག་མ་དག་ཏུ་ནི་དེ་དག་སྤང་བ་ལ་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱ་མི་དགོས་པས་ན་འདིར་དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་རྒྱུ་སྟེ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་སྔོན་དུ་རྒྱུ་བཅོམ་ པས་བག་ལ་ཉལ་བཅོམ་པར་འགྱུར་ཏེ།དཔེར་ན་ཤིང་ཏ་ལའི་རྩེ་མོ་བཅད་པའི་མཐུས་རྩ་བའི་ཆ་མྱུར་དུ་སྐམ་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་དང་མ་འབྲེལ་བའི་མཐུ་ཡིན་ཏེ། གང་དུ་བུད་མེད་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་རང་བཞིན་ གྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་ཕལ་ཆེར་བག་ལ་ཉལ་བ་མ་བཅོམ་ན་མངོན་དུ་རྒྱུ་འབྱུང་བ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་བྱ་གནམ་ལ་འཕུར་བའི་གྲིབ་མ་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཚུལ་དང་།ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷའི་རྩ་བ་ལས་ཆེར་འཕེལ་བ་ལྟ་བུའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ གྱུར་པ་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོའི་མཚན་ཉིད་སྔར་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཡང་སྙོམས་པར་ཞུགས་ ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དུས་ཕྱིས་ཏེ་རྒྱུན་གྱིས་བསྡུས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་དུས་ནའོ།།དེ་ལྟར་ན་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་སྣང་བ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་སྟེ། དང་པོ་ནི་སངས་ རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྒྱུ་མཐུན་པའོ།།གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤངས་པའོ། །ཡང་སྣང་བ་དང་བཅས་པས་ནི་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་མི་ལྟུང་བར་བྱེད་པའོ།

为您直译这段藏文：
如是，如幻象之象战胜另一幻象之象般，以无颠倒见真实性则得解脱。此义，世尊弥勒亦于《经庄严论》中说：
"如幻化王者，
战胜幻化王，
诸见法菩萨，
彼等无我慢。"
所谓苦法忍，即确定见道，称彼刹那最为殊胜。具三十六相者，是彼等分别之对治故。所生者，即如是智生起之自性。言"于此顶现观"者，初品见道不能如是轻易断除如是诸分别，后品中亦不须专一致力于断除彼等，故于此断除彼等。
所谓习气烦恼，即彼等分别之因。有处先断其因则断习气，如断多罗树顶之力令根部速干。此中亦仅是分别，非与事物相关之力。若与女人等相关之自性分别，多数未断习气则现行，如海鸟飞空影随之状，如尼拘陀树根广增长然。
缘起即色等如幻诸法，彼等法性即离戏论。言"缘于彼"者，即于彼修习故。所谓狮子奋迅三昧，即于前所说初发菩提心相入定后，其后时分，即摄于相续之见道不入定时。如是，有相智、无相智及有分别智此三者即见道。初者是佛地之顺因，第二者断一百零八分别，复由有相故不堕寂界。

 །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་པ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ མཐོང་བའི་ལམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་མོད་ཀྱི་དུས་རིང་ཞིག་ཏུ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་མོས་པར་བྱས་པའི་དབང་གིས་ན་བརྡ་ལ་བློ་བྱང་བའི་སྐྱེས་བུས་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཤིན་ཏུ་སྲབ་པས་ཁ་ཅིག་གིས་ནི་དོན་དམ་པའི བདེན་པར་བཞག་ཅིང་ས་དེ་དག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མི་རྒྱུ་བ་ཉིད་དོ།།རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་རྟེན་ཡང་ཡིན་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་ཡིན་པས་ན་རྟེན་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྟེ་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བའོ། །དེ་ལ་དེ་གང་གི་རྟེན་ཡིན་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་མ་ ལུས་པ་རང་ལས་ཐ་མི་དད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལས།ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིང་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། །བདེ་བསྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་སྤབ་ཡི། ། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་སྔར་ལམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་བསྡོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པ་གཉིས་བསྙད་པ་ལ། ཟག་པ་མེད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་དང་པོར མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ།།དེའི་རྟེན་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་ཡིན་པས་ན་རྟེན་སྒྲུབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པ་གོ་སླ་བས་ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་སོ།།ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་ཀྱིས་བཟུང་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་ནི་ཐོད་རྒལ་གྱི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡོད་ཀྱང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སྤོང་བ་ལ་ སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པའོ།།འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རགས་པ་དང་ཐ་བ་ངན་པ་དང་རྩིག་པ་སྟུག་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ལྟ་བ་འམ་ཡང་ན་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ དྲན་པའོ།།བྱུང་བ་ལ་ནི་འདས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་བསྟན་པའི་ལུགས་སོ། །ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི། །བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང་། །དེ་འཐོབ་བར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ ཉིད་དོ།།ཞེས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ།

为您直译这段藏文：
有分别者，即于诸法世俗自性世俗中修习。如是见道虽有分别，然由长时于诸法无自性作胜解力故，如善知名言之人见镜中等影像般，极其微细执著，故有谓是胜义谛，于彼等地亦无烦恼现行。
所谓依止修道，此既是依止亦是修道，故为依止修道，是同基合集。彼为何者之依止耶？即一切功德不异于自之依止，如将说：
"如此疫病尽，
久后得喘息，
遍行诸有情，
成办诸胜德，
如江流入海，
胜果所充满，
于彼大菩萨，
一切皆依止。"
复次，断一百零八分别者，如前一切智道品中说二种修道，即无漏修道与最初现证相之作用，彼即无相智。彼之依止即有分别修道超越定，故说依止成就为先易解。
所谓诸菩萨者，即住修道者。"即"字表特指，是故声闻虽有超越定，然未被大方便智慧加持，故无断一百零八分别等大功德，此为所显。
欲界行识者，即粗重、卑劣、厚壁等相唯如幻观，或如实忆念地狱等众生唯如幻。"已生"即过去，是一切相智品中所说所缘及行相之理。如说：
"正生之因者，
示他菩提道，
彼因遍回向，
得彼无障因，
多福德相也。"

 །མ་འོངས་པ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་པ་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་མེད་པ་ནི་དེ་སྐྱེད་པར་ནུས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་མེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཐེག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་འགའ་ ཞིག་གིས་དེ་ལ་དགའ་བས་དེའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་གྱི།རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམས་སྨྲ་བ་ལྟར་དང་པོ་ནས་དེ་དག་གི་རིགས་ཅན་ཡིན་ཞེས་ནི་མི་བརྗོད་ཀྱི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། འདི་ན་སྣོད་མིན་སེམས་ཅན་འགའ་ཡང་མེད། །འགྲོ་བ་ འདི་རྣམས་མ་ལུས་སངས་རྒྱས་འགྱུར།།ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་འགའ་ཞིག་ལམ་དེར་ཞུགས་ན། དམན་པ་ལ་གོམས་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་སླ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིས་དུས་རིང་དུ་ཡང་དེ་ལ་འདུན་པ་འབྱུང་སྟེ། དོན་འདི་ལས་དགོངས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ བྱམས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས།ཉན་ཐོས་མ་ངེས་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །ཐེག་དོན་མཐོང་དང་མ་མཐོང་བའོ། །དོན་མཐོང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་། །འདོད་ཆགས་བྲལ་མིན་འདི་དམན་པའོ། །འདི་གཉིས་འཕགས་པའི་ལམ་ཐོབ་པ། །སྲེད་པ་དག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །བསམ་གྱིས་མི་ ཁྱབ་སྒྱུར་བ་ཡི།།སྐྱེ་བ་དང་ནི་ཡང་དག་ལྡན། །གཅིག་ནི་སྨོན་ལམ་དབང་གིས་ནི། །སྐྱེ་བ་རབ་ཏུ་སྒྱུར་བར་བྱེད། །ཅིག་ཤོས་ཕྱིར་མི་འོང་བ་དང་། །ལྡན་ཕྱིར་སྤྲུལ་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ། །དེ་གཉིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ནི། །རང་སེམས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ལྡན་པས། །མྱ་ངན་འདས་ལ་མངོན་དགའི་ ཕྱིར།།རྟོགས་པ་བུལ་བ་ཡིན་པར་འདོད། །དོན་བྱས་མ་ཡིན་དེ་སངས་རྒྱས། །མེད་པར་སྐྱེས་ནས་སྤྲུལ་དོན་གཉེར། །བསམ་གཏན་དོན་བརྩན་དེར་བརྟེན་ནས། །བྱང་ཆུབ་དམ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིར་རྟོགས་པ་བུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཁུངས་ཉིད་དུ་འདོད་པར་ བྱའི་མ་ལུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ།དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་དག་གི་ངོར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མངོན་པ་ལས། གཉིས་སློབ་རིགས་ལས་བཟློག་ནས་ནི། །སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་གཞན་གསུམ་ཡང་། །སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་པར། །བསམ་གཏན་མཐའ་རྟེན་གཅིག་ལ་ ཀུན།།ཞེས་པ་ཡང་མི་འདོད་དོ།

为您直译这段藏文：
未来即将近之无间三摩地，无彼即无能生彼之修道。
所谓"由是声闻种性故，作意彼乘"者，所谓声闞种性，是由某些因缘喜乐于彼而入彼道，非如瑜伽行派所说本为彼等种性。一切众生皆具如来藏，如《圣般若波罗蜜多胜顶初品》云："普贤菩萨，一切众生皆具如来藏。"《圣月灯经》亦云："此中无有非器众生，此诸有情悉当成佛。"
然若有入彼道者，由习下劣易成就故，后长时亦生彼欲乐。缘此义故，弥勒菩萨大士云：
"声闻不定有二种，
见与未见乘义者，
见义离欲与未离，
此等下劣二种人。
此二得圣道，
渴爱当生故，
具足不思议，
转变诸化生。
一由愿力故，
善能转化生，
余具不还果，
成就诸化现。
彼二再再者，
具足自心起，
乐着涅槃故，
许为证悟迟。
未作利他事，
无佛而受生，
勤求化他事，
依此得胜觉。"
此中所谓"证悟迟"者，当许为教证，非为全部，因是对瑜伽行派而说故。如是《阿毗达磨》所说：
"二学种反已，
成佛余三亦，
佛独觉菩提，
依禅后一切。"
亦不许。

 །འདིར་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཐེག་པ་གཉིས་པོ་དག་ཀྱང་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་འབྱུང་བས་ན། །སྲིད་པའི་ལམ་གྱིས་དུབ་པ་རྣམས། །ངལ་སོའི་དོན་ཏེ་དེ་ཉིད་མིན། །ཉན་ཐོས་དེ་དག་ཇི་སྲིད་དུ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྐུལ་ བ།།དེ་སྲིད་ཡེ་ཤེས་ལུས་གཅིག་གིས། །ཏིང་འཛིན་དྲེགས་པས་མྱོས་ཏེ་གནས། །བསྐུལ་ནས་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། སེམས་ཅན་དོན་ལ་དགའ་བྱེད་ཅིང་། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཉེར་འཕེལ་ནས། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ ཞིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་།བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཉན་ཐོས་རྣམས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྐྱེ་བ་བསྒྱུར་བར་བསྟན་ཏོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་ པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ།འདི་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔས་བསྟན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དང་། སློབ་མ་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་དང་། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་དག་ གིས་བསྟན་ཏོ།།ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་རྣམ་པར་དག་པས་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྤོང་བའི་ལམ་དུ་བཏགས་པ་བདེན་པ་ བཞིས་བསྡུས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞིར་བསྟན་ཏོ།།བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་འདིར་བསྟན་ཏེ། །དམིགས་པ་དང་བདག་པོ་དང་། རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱང་འདིར་བསྟན་ཏོ། །ས་མཚམས་དང་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྐབས་བདུན་པར་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ།།ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ལས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་། ལས་ཆུད་མི་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་དག་དང་གཞན་ཡང་ཡོན་ཏན་ལ་ སོགས་པ་མཐའ་དག་གིས་འདིར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ།།སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་ལན་མང་ཞིག་སྨོས་པ་འདིའི་ཚད་ནི། གླིང་བཞི་པ་དང་ཉི་ཟླ་དང་། །རི་རབ་དང་ནི་འདོད་ལྷ་དང་། །ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་སྟོང་ལ་ནི། །སྟོང་ནི་སྤྱི་ ཕུད་ཡིན་པར་འདོད།།དེ་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་གཉིས་པ། །བར་མའི་འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཡིན་ནོ། །དེ་སྟོང་ལ་ནི་སྟོང་གསུམ་མོ། །མཉམ་དུ་འཇིག་ཅིང་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བསྟན་པའོ།

为您直译这段藏文：
此处随顺圣龙树所说：
"二种乘亦复，
将生于大乘，
为诸疲倦者，
暂息非究竟。
彼等诸声闻，
乃至未蒙佛，
劝请之期间，
智身一味住，
醉于三摩地。
蒙劝后现起，
种种诸色相，
欢喜利有情，
福智渐增长，
终得佛菩提。"
并依《菩萨学处分别品》中亦唯说声闻无差别地转变不可思议化生。余者易解故未分别。
所谓无间三摩地者，即一刹那现证圆满菩提，此亦就发菩提心而言，以五种神通等而说。就种性而言，以智慧、方便、不共弟子之法及利他次第而说。就胜出余乘出离而言，以八种出离修行而说。就修道而言，以清净而说。就行相而言，以四谛所摄假立断道、无烦恼相四种而说。就大福德资粮而言，即此处所说。所缘、增上及行相，诸邪分别亦此处说。就地位及相而言，当于第七品中说。就大能仁事业而言，从法身事业中，当以菩提分及业不失等八相而说。此等及其他一切功德等，当于此处决定。
所多次提及三千大千世界者，其量如说：
"四洲及日月，
须弥并欲天，
梵世界千数，
名为小千界。
此千为二千，
名中千世界。
此千为三千，
同坏复同成。"

 །ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས་པར་འདོད་པ་དག་གིས་ནི་གླིང་བཞི་པ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་ནི་ སྟོང་གསུམ་མོ།།སྟོང་གསུམ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་ནི་རབ་འབྱམ་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའོ། །དེ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་ནི་རབ་འབྱམ་གྱི་རྒྱུད་གཅིག་གོ། །དེ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་ནི་རབ་འབྱམ་གྱི་རྒྱུད་བར་མ་གཅིག་གོ། །དེ་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་ལ་ནི་མེ་ཏོག་གི་གཞིའི་སྙིང་པོའི་རྒྱན་བཀོད་པ་གཅིག་སྟེ། འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ངོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གངས་ཆེན་མཚོའི་ཕྱག་གི་མཐིལ་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ལ་གནས་ཏེ། འདི་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར སྣང་མཛད་དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལ་དམིགས་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མིང་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་དེ་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞིག་འགྱུར།ཤིན་ཏུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ནུས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་པར་ག་ལ་ཞིག་གཞག་།གལ་ཏེ་འོ་ན་རང་བཞིན་ གྱིས་འོད་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཞིག་འདིའི་དམིགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་ན་འོ་ན་དེ་ཉིད་དངོས་པོར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ།དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ཐ་སྙད་ཙམ་ཞིག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། རང་གི་རང་བཞིན་བརྗོད་ པར་ནི་དེ་སུས་ཀྱང་ནམ་ཡང་མི་ནུས་ཤིང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ན་འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གི་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བསྒྲགས་པའོ།།བདག་པོའི་རྐྱེན་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་བདེན་པ་ རྣམ་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་འདྲིས་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་དེ་མ་བརྗེད་པ་ནི་འདི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏེ།བདག་པོའི་སྒྲ་ནི་གཙོ་བོའི་དོན་སྟོན་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ་ཉིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པ་ནི་ཁ་ཅིག་ཏུ་རང་བཞིན་ གཅིག་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ལ་བྱ་བར་མཐོང་སྟེ།མེའི་རྣམ་པ་གང་ཞེ་ན། ཟླུམ་པོ་དང་གྲུ་བཞི་དང་འཕྲོ་བ་དང་། འཁྱིལ་བ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།

为您直译这段藏文：
复次，欲知广大佛土者，应知百俱胝四洲为三千。百俱胝三千为遍入边际。百俱胝彼为遍入一续。百俱胝彼为遍入中续。百俱胝彼为一花藏庄严基，当知此即世尊毗卢遮那之异熟佛土。彼毗卢遮那世尊住于大海掌中一微尘中。当知如是毗卢遮那世尊即是圆满报身。
所谓所缘缘是缘一切法无实，即谓缘自性光明体性而生无分别智之义。若一切法无自性如兔角等仅是名称故为极无，则彼如何能成所缘缘？极无者离一切功能故，岂能安立为所缘？若尔，若安立自性光明为此所缘，则彼岂不成为实有？尔时云何是缘一切法无实耶？
对凡夫仅以世俗名言说为自性光明，然其自性实相任谁亦永不能说，于有无等诸法皆不成立，故称圣者各自证知之境界。
所谓增上缘是念，于初地极喜中，菩提心初谛二相无别自性智，数数串习不忘彼事，能生此故为增上缘。增上声显示主要义。
所谓行相是自性寂静，关于行相，有处见为一性异相，如问："火之行相为何？"答："圆形、方形、放射、旋转等。"

 །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། རྣམ་པ་དམན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་ལས་འདིར་ནི་ རང་གི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པ་ཞེས་འདོད་དེ།འདིའི་རང་བཞིན་ནི་རང་གི་ངོ་བོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། རྗེས་སུ་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་ན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཞིང་དེ་ལྟར་ ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འགྱུར་རོ།།གལ་ཏེ་ཞི་བའི་རྣམ་པ་མ་ཡིན་ན་ཡང་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བར་མ་གྱུར་པ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ག་ལ་ཞིག་སྐྱེད་ཅེས་བདེན་པ་གཉིས་འགལ་བར་འགྱུར་བས་ན། གནས་འདི་ལ་ནི་གཏིང་དཔག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ།།ཟབ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་གང་དག་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་མི་ཤེས་པ་དག་འཇིགས་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དང་། གཏིང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློའི་ནོར་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ལོག་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། ཇི་སྲིད་དུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་འདོད་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་སྤོང་བ་དང་། གང་དག་ཀུན་རྫོབ་པ་འདོད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་སུན་འབྱིན་ཞིང་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་དོན་འདི་མི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ།དེ་ལས་ཕྱེ་བས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་བའོ། །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དམིགས་པ་འཐད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་སོགས་པས་ནི་བདེན་ པ་རེ་རེ་ཞིག་བཟུང་བས་འགལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་སེལ་ཏེ་གོ་སླའོ།།དེ་བས་ན་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སྒོ་ཅན་གྱི་ཀླན་ཀ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་དག་བདེན་པ་རེ་རེ་ཞིག་ཚད་མར་བྱས་ནས་ཅིག་ཤོས་སུན་ཕྱུང་ནས། ཡང་དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བ་རྣམས་སོ།།བདེན་པ་གཉི་ག་ལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐབས་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཅིག་ཅིག་འདིའི་ཡུལ་ཡིན་ཞེས་མི་སྨྲ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པ་སྟོང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ལས་ནི་ལན་མི་ཟད་པའི་དོན་ཏེ། སྟོང་ནི་མི་ཟད་པ་མཚོན་པ་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ། །ངེས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པ་ནི་རང་དང་གཞན་གཉི་ག་ལའོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་སྒོ་ནས སོ།།སྐབས་ལྔ་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།

为您直译这段藏文：
有处说自性为行相，如所谓"劣行相"等。此中认为自性为行相，即谓其自性是自体分别、随念分别等寂静。若如是一切分别寂静，则成唯无相智，如是则不成一切相智。若非寂静行相，则未离执实，如何能立即生起佛性，由此二谛相违，故说"此处难测其深"等。
所谓甚深，即因愚者不知二谛无别而成怖畏处，且难测知其底故。所谓"具慧者"，即通达二谛无别者之义。
所谓邪分别，略说之，凡执唯胜义谛而舍世俗自性，及执世俗而破无自性，一切不行此二谛无别义者，皆为邪分别。细分之则成十六种。
有为无为界无异体性故，二谛同时所缘为合理，如是等语相连。彼等则遣除执一谛为相违者，易解也。
故所谓"世俗胜义门之诘难"等，即以一谛为量而破另一谛，复因此说非一切相智等寻求诘难者。所谓"依二谛方便善巧"，即不说一谛为此境之方便。所谓"千种行相"，即依此方便则答无尽之义，千表示无尽之他义。决定正生一切行相，即于自他二者。
所谓"当生无间三昧"，即通过胜解二谛无别作意及缘彼性作意。
第五品释论终。

། །།དེ་ལྟར་སྐབས་ལྔ་པའི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས། ད་ནི་སྐབས་དྲུག་པ་སྟོན་པར་མཛད་པ། རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ད་ནི་ས་བཅུ་པའི་བར་གྱིས་ཐོབ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ལ་ས་ བཅུ་པ་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་དུ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ།རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་ཅིང་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ། འོག་མིན་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་སྐྱེས་པ། དབང་ བསྐུར་བའི་ས་ལ་གནས་པ་ནི་གནས་སྐབས་གཅིག་སྟེ།འདིའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་བསྟོད་པ་ལས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནས་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་ངོ་བོ་དགའ་ལྡན་དུ་སྐྱེས་པ་ནི་གནས་སྐབས་གཉིས་པ་སྟེ། གནས་ སྐབས་འདི་དང་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་བདུད་བཏུལ་བའི་བར་དུ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་ལ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའོ།།དེ་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ནི་གནས་སྐབས་གསུམ་པ་སྟེ། དེར་ནི་སྐབས་བདུན་པ་བསྟན་པའི་དོན་རྫོགས་པར་མཛད་པའོ། །འདི་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི། འོག་མིན་དེ་ཉིད་དུ་སྐབས་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ། །སོ་སོ་དང་བསྡུས པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ།སོ་སོའི་དོན་རྣམས་ནི་སྐབས་རེ་རེས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དང་། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་ཇི་སྙེད་ཡོད་ཅེས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་ཏེ། དེའི་རྗེས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །བསྡུས་ པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་སྙིང་པོའི་དོན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ།དོན་དེ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མཛད་ནས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཀླགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་བཀླགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། བསྐལ་པ་གྲངས་ མེད་པ་དང་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་བར་དུའོ།གཉིས་པ་ནི་ས་མི་གཡོ་བའི་བར་དུའོ། །གསུམ་པ་ནི་ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་དེ་སྲིད་དུ་གོམས་པར་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཀླགས་པའོ།

为您直译这段藏文：
如是分别第五品义后，今显示第六品。说"获得顶现观"等。今立为乃至第十地所获。
其中第十地分为三个阶段：一是行持顶现观等，并如一切相现观品中所说修持净佛土等，于色究竟天生异熟身，住灌顶地，此为第一阶段。其殊胜性如圣龙树在《法界赞》中所说。
其次，一生所系，生于兜率天，此为第二阶段。从此阶段至最后有情菩提道场降伏魔前，皆行渐次现观品。
其后于菩提道场以一刹那相应般若生起一切相智，此为第三阶段。于此圆满第七品所说义。此是就化身而言。
若就自性现觉而言，则于色究竟天即通达前二品义而现证圆满菩提。
所谓"别别及总摄所证诸义"中，别别诸义即如各品所示，及资粮道等各阶段中有何种自性之现观义，由其后得智所证。总摄义即心要义，法界无分别智自性，由等持智证知此义。
如是"依次第读诵"即意读之义。第一无数劫至世第一法，第二至不动地，第三至第十地，于此期间修习，是为依次第读诵。

 །འོན་ཀྱང་ད་དུང་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བར་མ་ཟད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བརྟན་པོར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པས་ཆེད་དུ་འབད་པ་མི་དགོས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྟེ་སྔོན་བསྒོམས་པ་དག་པས་ཆེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་ཡིད་དེའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་བྱེད་པའམ།དེའི་དངོས་པོར་བྱེད་པའོ། །མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དང་པོའི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་བཅུ་པ་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་གནས་པའི་བར་དུ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཇི་སྙེད་ཅིག་བརྩམས་པ་དེ་དག་ལ་རབ་ཏུ་ འདྲིས་པས་སླར་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ན་འདི་མཐར་གྱིས་པ་སྟེ།དོན་འདི་ནི་འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས་འཕགས་པ་མི་ཕམ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་ནོར་བཟངས་ལ་རང་གི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཁང་བཟངས་རྣམ་པར་སྣང་ མཛད་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་དུ་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ལྟར་དེ་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུས་ཇི་ལྟ་བའི་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་ཡང་དེ་བརྗོད་པས་དེའི་མིང་བཏགས་པ་སྟེ་འབྲས་བུ་ནི་ དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་གདགས་སོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཐབས་དང་། སྟོབས་དང་། སྨོན་ལམ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཞི་པོ་འདི་རྣམས་ནི་ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ནང་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་བསྔོས་པའི་མཐུས་ཆུང་ངུ་ཙམ་ཡང་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་མི་ཟད་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཡང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་ ངན་པའམ་ཉུང་ངུ་ཞིག་ན་ཡང་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ།མང་ཞིང་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སྤྲུལ་ཏེ། ཕན་འདོགས་པས་འདི་ནི་སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་པར་རབ་ཏུ་ངུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྲག་རྣམས་བརྒྱ་བྱིན་ གྱིས་ཙནྡན་གྱི་ཆུར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལྟ་བུའོ།།འདི་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བྱེ་བྲག་གོ།

为您直译这段藏文：
然而，为显示尚未仅止于修习，故说"为令坚固而修观"。"为令坚固"即为令任运而行，无需刻意用功。"观"即殊胜，因较先前所修更为殊胜。"修"即令心相应或成就彼体性。
所谓"渐次现观"，从初始凡夫资粮道乃至住第十地灌顶地期间，所修自他一切利益，由于熟习而再次作意，故此为渐次。此义如《圣华严经》中圣弥勒对善财童子显示自身渐次现观，以影像方式于毗卢遮那宫殿中所示次第而知。
如是修观即名现观，因依时序渐次趣向证悟故。经文亦由说彼而得此名，因果从彼生故而如是安立。
所谓"四波罗蜜摄入般若波罗蜜中"，此云何？方便、力、愿、智四波罗蜜摄入般若波罗蜜中者，由布施等回向大菩提力，令微小善亦尽生死不竭，此方便即方便波罗蜜，此乃般若差别。
复次，布施等虽为劣小事，然依《圣虚空藏经》等，化现众多殊胜，利益他人，此即力波罗蜜。如常啼菩萨等之血被帝释加持为旃檀香水。此亦为般若波罗蜜差别。

 །གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་རྣམས་བློས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། དངོས་པོ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པར་བདག་དགེ་བའི་ལས་འདིས་སངས་རྒྱས་ནས་འཇིག་ རྟེན་གྱི་འདྲེན་པར་གྱུར་ཅིག་།དེ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་རིགས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་འདེབས་པས་དེའི་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་ལྟར་འགྲུབ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྐྱེན་བཞིན་ཏེ། །འདུས་པའི་རྩ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །བདག་གིས་སྨོན་ལམ་འདི་བཏབ་པས། །དེ དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་འཐོབ།།ཅེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་སྨོན་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་སྤྱོད་པ་ན་ཡང་ཚེ་གཞན་དང་གཞན་དེ་དག་ཏུ་དེ་ལྟ་བུའི་གོ་འཕང་ལས་མི་ཉམས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འཐོབ་པའི་བདེན་པ་ རྣམས་ལེགས་པར་སྤྱོད་པའི་འབྲས་བུར་འདོད་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པར་མི་འདོད་པ་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ།དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བྱེ་བྲག་གོ། །འདིར་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་དབང་དུ་གསུངས་ཀྱི་མདོར་ན་ལེགས་པའི་ལས་ཇི་སྙེད་པ་ནི་ཤེས་ རབ་ལ་བརྟེན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།གཞན་ཡང་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ནང་དུ་བསྡུ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་འདིར་སྦྱར་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ལྔ་པ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ།འདིར་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་འཁོར་གསུམ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་ལེན་པ་དང་རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ ནི་གཙོ་བོས་ཡོངས་སུ་དག་པར་མ་བྱས་ན་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ཙམ་ལས་བགྲོད་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བྲལ་བའི་དམག་གི་དཔུང་ལྟ་བུའོ།།དེ་དག་གི་གཙོ་བོ་ནི་གང་གིས་དེ་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་གཏོགས་པར་བྱེད་པ་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ ཕྱིན་པ་སྟེ་འདི་ནི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུའོ།།དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་མིག་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་འདི་དག་ཀྱང་། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ།

为您直译这段藏文：
菩萨以智慧统摄一切善行，即使微小事物亦不轻视，愿以此善业成佛后成为世间导师。在未得此果之前，愿获得如是如是种姓、受用等，以此发愿，如其所愿即得成就。如说："诸法皆随缘，安住和合根，我发如是愿，当得如是果。"此亦为般若波罗蜜差别。
如是愿力成就而行持时，于后后生中不失如是果位的智慧行持，以及如实获得诸谛善行之果，而非无因或不相应因等所说，此即智慧波罗蜜，此亦为般若波罗蜜差别。
此处就摄义而言，总之应知一切善业皆依般若。又当了知《圣解深密经》等所说六波罗蜜摄持之理，此处引用无过。第五当视为因相。
所谓"布施等六波罗蜜由三轮清净所分"，此中布施等六由三轮清净分为波罗蜜。其中三轮即施者、受者、施物等，若无主尊清净，则仅能得世间乐果，如同无王印之军队。彼等之主尊即令彼等列入波罗蜜数中之佛母般若波罗蜜，此如国王。
故如所说："百千俱胝盲人无导引，不知道路何能入城邑，如是无眼五度亦如是，无有导引不能证菩提。"

 ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ས་བཅུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་དག་ལ་འགའ་ཞིག་མ་ཚང་ཡང་ས་བཅུ་པའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་མི་འགྱུར་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། གསུམ་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ས་རེ་རེ་ལ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རེ་རེ་ཞིག་ཤས་ཆེ་བར་ཟད་ཀྱི་དངོས་ཀྱི་ཚུལ་སྤྱད་པའི་ཚེ་ནི་ས་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅར་སྦྱར་བར་བྱའོ།།འདིས་ནི་གང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐུ་འབའ་ཞིག་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཀྱང་བསལ་བ་ ཡིན་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ། སྨྲ་བའི་མཆོག་ནི་གང་ཡང་རུང་། །ཆོས་གཅིག་གིས་ནི་འབྱུང་བ་མེད། །གང་ཡང་འབྱུང་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། །འབྱུང་བར་ཡང་དག་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང་། ཡང་ དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང་།རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང་ཞེས་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་དག་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་ནི་སློབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་པ་ནི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་གཞག་པར་དགོངས་པས་ན་སྔོན་ལས་གཞན་དུ་བསྟན་ ཏོ།།བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་དག་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཞེས་ སྨོས་པ་དང་རབ་ཏུ་སྦྱར་རོ།།དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་སྦྱར་བ་དེ་དག་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཚིག་གཞན་དུ་བསྟན་པས་རང་གི་དོན་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལམ་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་དག་གིས་དྲན་པར་བྱའོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ།སངས་རྒྱས་ནི་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ལམ་དྲན་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདི་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ་འོག་ནས་ལམ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་སུ་འཆད་པས་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་དང་།སངས་རྒྱས་དེ་དང་པོ་ལམ་ཇི་ལྟ་བུ་བརྙེས་པས་བྱང་ཆུབ་པས་བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་པ་ལམ་དང་བཅས་པར་དྲན་པ་ནི་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་དང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

为您直译这段藏文：
关于"以一切种相圆满成就十地"，若此等有所缺失则不能成为十地自在，故说"以一切种相圆满"。第三当视为因相。
虽然每一地中各有一波罗蜜较为殊胜，但实际修行时，于每一地中都应修习全部六波罗蜜。此说也破除了某些人所说"仅依般若波罗蜜力即可现前圆满成佛"之说。如云："诸说中最胜，不由一法生，若有所生者，实不能生起。"
"四念住等"即四念住、四正断、四神足，此等与"顺决择分"相配。因为这些在资粮道时为修学阶段，故成就应安立于不退转地，因此异于前说。
"菩提分"即正念等菩提支，此等与"见道"相配。"八支圣道"即正见等，此等与"修道"相配。
如是配释，依次以异名表达自义。如是应以此三种道忆念佛陀相。若问：顺决择分等是道之自性，而佛是果之自性，如何以忆念道而成忆念彼？此无过失，因为下文将说明一切道是法身事业，为忆念作业者故；又因佛陀最初以何等道证悟成佛，忆念其道相伴而成佛，是生起净信之因故。

 །གལ་ཏེ་དངོས་པོར་འཛིན་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱེད་པ་སྲིད་པས་དེ་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་ མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ།གང་གིས་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་ཤིང་། །གང་གིས་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །ལོག་པར་སྤོང་བར་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་ཡིས་ང་མི་མཐོང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་ཉིད་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་བལྟ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་མིན་པས། ། དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་ལ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་རྣམས་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རིག་པ་དང་ཞབས་སུ་ལྡན་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ། འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པ། སྐྱེས་བུ་འདུལ་བའི་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བ་བླ་ན་མེད་པ། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བློ་མངའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡང་དྲན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་ལས་དང པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུར་ཡང་རིག་པར་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་དོན་ཏོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་ དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགེ་བ་རྣམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ལེགས་པར་གསུངས་པ།འདི་མཐོང་བ་ལ་དོན་ཡོད་པ། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དྲན་པར་བྱའོ། །མི་དགེ་བ་རྣམས་ནི་མི་དགེ་བ་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་ པ་དང་།དེའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྤང་བར་དྲན་པར་བྱའོ། །ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་དེ་དག་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་དགེ་བར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་འཇུག་པར་དྲན་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ནི་རང་གི་བློའི་འཇུག་པའི་དབང་ཙམ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་རང་གྲུབ་པ་ནི་མེད་པས་སེམས་རྣམ་པར་རིག་པའི་མཐའ་ལས་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་དགེ་བར་འགྱུར་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་རིགས་པ་དང་བཟོ་ལ་སོགས་པ་གུས་པར་བྱས་ཏེ་བྱིན་པས་བྱིན་པ་རི་དྭགས་ཨེ་ནེ་ཡའི་ལྟ་བུ་ཉིད་དང་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཨེ་ནེ་ཡ་ནི་བསེ་ཁ་སྒོའོ། །ཡང་སྡིག་ པ་སྲབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་རྙེད་པ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་སླད་དུ་དབུལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བདེན་གྱི་ལྷག་མའི་སྣང་བ་རྣམས་ནི་མ་ངེས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ།

为您直译这段藏文：
若由执实有而作随念，为破除此执，应以胜义无念之相而作随念。如说："若以声知我，若以色见我，入邪断道者，彼人不见我。诸佛即法身，应观佛法性，法性非所知，故不能了知。"此说无相违。
应如前所说念住等，及如《月灯经》所说："世尊如来应供正等觉明行足、善逝、世间解、无上调御丈夫、天人师、佛世尊具清净智"等而作忆念。当知此亦是初业菩萨速遇佛陀之因。
"如是随念"中，"如是"即指"以胜义无念之相"。
关于"善、不善及无记法"：善法者，应忆念"世尊善说法，现见有义利，智者当自证"等。不善法者，应忆念其无自性成立，并依不了知其自性而应断除。无记法者，应忆念不入彼等而入善法。
或者，三种法之分别仅依自心行相而立，诸法实无如是自性成立。从唯识究竟而言，无记法亦可成善，如说："恭敬传授工巧等，如施予黑羚羊"，黑羚羊即野牛。又说："为令微细罪者生起力量获得安乐而布施"。是故，应了知诸法唯本净光明为实，余现相皆不决定。

 ། ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་འདོགས་པས་ན་ངན་སོང་ལ་སོགས་པར་ལྷུང་བ་ལས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་སོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དྲན པར་བྱའོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ།དེ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དོན་གཉིས་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། སྔར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྐབས་སུ་གདམས་ངག་བསྟན་པ་ལས། དབང་པོ་རྟུལ་དང་རྣོན་པོ་དག་།ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་སྙེགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་ པའི་དགེ་འདུན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ།།དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་དོན་དམ་པར་དྲན་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་སྙེགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་དུ་དྲན་པར་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ནི་ལེགས་པར་ཞུགས་པ། མཐུན་པར་ཞུགས་པ། དྲང་པོར་ཞུགས་པ་ཕྱག་འཚལ་བའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་གིས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་རབ་ཏུ་བརྙེས་པ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་བཞིན་འཛུམ་ཞིང་གསོང་པོར་སྨྲ་བ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེས སེམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེར་གཏོགས་པའི་མདོ་སྡེ་དང་།།དེ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམས་ཏེ།དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་འགྱོད་པ་མེད་པས་རྒྱུད་བསིལ་བར་བྱེད་པའོ། །མཐོ་རིས་ཀྱི་ལམ་དུ་གྱུར་པའོ། །ཇི་ལྟར་སྨོན་པའི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའོ། །འགྱོད་པ་མེད་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པའོ། །ལྷ་དང་མིའི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་ སྦྱོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་སོ།།གཏོང་བ་ནི་སེར་སྣ་སྤངས་པས་སེམས་ལ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་ཅིང་རང་གི་ལུས་དང་སྲོག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་འགྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ནི་མཛའ་བཤེས་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཚེ་རབས་སུ་རབ་ཏུ་ བདེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ།།ཕ་མ་དང་བླ་མ་ལ་མཆོད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་འཕགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།

为您直译这段藏文：
所谓"法"，即对具证悟者如前所说方式利益一切，故能摄持令不堕恶趣等，或由持自相，依词源学即为"法"。
"如前随念"，此"如前"表二义：一者，如前遍智品中所说教授："利根及钝根"等，故说"菩萨不退转僧伽"。二者，亦指"以胜义无念之相"。
其中，共同随念即依经说："世尊声闻僧伽善行、正行、直行、应供"等。不共功德随念即"已得不退转地，如法王子和颜悦色而语，思维一切众生有何所需"等，如广大部类经典所说而随念。
"如是随念"即如前。
三聚净戒：别解脱戒、摄善法戒、饶益有情戒。其随念方式如下：戒能无悔而令心清凉，为生天之道，能成就所愿果，无悔故生定，能清净人天布施等。
布施即离悭吝而心无执著，能舍身命等。其功德随念为：布施能增长亲友，为生生世世安乐之因，为供养父母师长之支分，为不依赖他人之主等。详细内容当从《圣布施波罗蜜多经》等了知。

 །ལྷ་ནི་རྒྱལ་ཆེན་རིགས་བཞི་ལ་སོགས་ པ་སྟེ།དེ་དག་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གྲུབ་པ་སྟེ། རྣམ་རྟོག་དགེ་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ལས་དགེ་འབྲས་བུ་ལྷ་རྣམས་ཏེ། །རབ་ཏུ་དང་བའི་ཡིད་ཀྱིས་ནི། །མཛེས་པའི་ལྷ་རྣམས་མངོན་པར་གྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ གིས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིད་རབ་ཏུ་དང་བར་བྱས་ཏེ།ལྷར་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་ལ་དགོད་ཅིང་རིམ་གྱིས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་དགོད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། གཞན་ཡང་འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་། རྗེ་བཙུན་ལྷ་མོ་ སྐུལ་བྱེད་མ་དང་།རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་མ་ལ་སོགས་ཏེ། མདོ་གང་དང་གང་དག་ལས་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལྷག་པའི་ལྷ་དེའི་ཡོན་ཏན་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། དེ་ནས་ཁོ་མོ་སྔོན་ཡོངས་སུ་བསྟེན་པའི་ལྷ་མོ་ཞིག་གིས་བསྐུལ་ ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་འཐོབ་པའོ།།གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བས་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ།།རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ། །ཡང་ན་དེ་དག་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་དང་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྟན་པའོ། །གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྐབས་འདིར་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་།རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ཞིག་བསྟན་པ་ནི་སྔར་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ངག་རེ་རེས་ཀྱང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དོན་མ་ལུས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་ བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང་།སྲིད་པ་ཐ་མ་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་དང་། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པར་བྱེད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་འདི་ནི་དབང་ བསྐུར་བའི་ས་དང་ས་དགུ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་འཐད་དོ།།འདི་ནི་སྐབས་འོག་མ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་དང་ཅིས་ཀྱང་བར་དུ་མ་ཆོད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་དྲུག་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།

为您直译这段藏文：
诸天即四大天王等。其随念为：彼等由殊胜悦意业所成就，如说：
"从善分别念，
善业果为天，
以极净信心，
成就妙天众。"
是故我亦令诸众生心生净信，安置于生天处，并渐次以三乘安置于涅槃界中而随念。
又复圣观世音、尊圣催请天女、尊圣度母等，如诸经中所说具最胜大悲者，彼等殊胜天之功德随念，如《圣华严经》云："尔时，我为昔所依止之天女所劝请"等功德。
"一切色等诸法"即染污清净所摄诸法。"无实体性"即法界自性。"通达"即胜解作意。"证悟"即真如作意。或配合证悟义与精要义。或以异门而说。
"此即渐次行所许"者，此处所说六波罗蜜多、六随念及证悟一切法无实体等十三种，如前为断散乱故说"一一语皆显示圆满证悟义"之理，一生所系菩萨及最后有者，依此十三种，于已说及当说诸次第悉善修习。有说此渐次行亦作意灌顶地及第九地等，此说不应理。此因下文无间道必定无间而说故。
第六品释论圆满。

། །།ད་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང་། སྲིད་པའི་ཐ་མར་ཡང་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱས་པ་དབང་བསྐུར་བའི་ས་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཅི་རིགས་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱས་པས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་ལ་རབ་ཏུ་ལས་སུ་རུང་བར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོའི་མཆོག་དམ་པ་ལ་འདུག་པར གྱུར་པ་སྟེ།སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་སྔར་ཇི་ལྟར་བསླབས་པའི་དོན་དེ་དག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་གོམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ གིས་བསྒོམས་པས།སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདིར་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མྱུར་དུ་འགྲོ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་གཅིག་ ལ་ཡང་དེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཞིག་འགག་ཅེས་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་བསྟན་ཏེ།དེའི་ཡུན་ལ་ཡང་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་སུམ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་འགྲོ་བར་འདོད་དེ། སྐད་ཅིག་མ་འདིའི་ངོ་བོར་བྱ་བའམ། ཡང་ན་གདགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་ལས་དུས་ རྣམས་ཀྱི་མཐར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དབང་དུ་འདི་བྱའམ།གལ་ཏེ་ཞིག་ན་སྐྱེས་བུའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལ་བདག་གི་བྱ་བ་རྫོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་འདི་བཟུང་ངོ་། །དེ་ལ་དང་པོ་དང་བར་མའི་དབང་དུ་བྱས་སོ་ཞེ་ན། ནི་ཧ་ཅང་ཡང་དུས་ཡུན་ཐུང་བས་ཇི་ལྟར་དེ་རྫོགས་པར་ནུས། ཐ་མ་ལྟར་བྱས་ན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིའི་དུས་ངེས་པ་མེད་དེ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་ཡང་ཡུན་ཇི་སྲིད་ཅིག་བཞུགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་སྔར་ཉིད་བདག་གིས་དུས་རྣམས་ནི་རིང་ཐུང་དུ་གྱུར་པ་བསམ་པའི་དབང་ལས་རང་གྲུབ་པ་མེད ཅེས་བསྟན་ཟིན་པས་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྐྱེད་པའི་མི་ཆའོ།

为您直译这段藏文：
今一生所系及最后有者，由于于灌顶地等处随宜修习，于任运成就行极为堪能之菩萨摩诃萨，安住于殊胜菩提心要，以一刹那相应般若生起一切种智，为显示此义，渐次证悟修习，即为令前如是所学诸义极为熟习，以一刹那修习，故说"一刹那现证菩提"等。
此中"刹那"义当如何观察？某些论典说有为法迅速变迁之刹那，一弹指间亦有无量刹那灭尽。其时分中，圣声闻众许有三百六十八刹那流转。是否应取此刹那体性？或依《施设论》等所说时际安立之刹那？若尔，是否应取补特伽罗所欲义成就时，谓"我事已办"之刹那？
若取前二义者，因时分极短，云何能圆满？若如后说，则此三昧时无定限，于菩提心要中亦当住几许时耶？
对此，如我先前所说："诸时长短，无离心念自性成就"，故不应生如是分别。

།འོན་ཀྱང་ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ནི་ངེས་པར་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགའ་ཞིག་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་ཞུགས་པ་ལས་ ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་མ་བསྐྱེད་པར་སླར་ལྡང་བ་ནི་མི་སྲིད་ཅེས་གསུངས་ལ།སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་དེར་ཡང་དུས་ཇི་སྲིད་ཅིག་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསྐྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་བརྩན་པར་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་བཞེད་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་དང་། དུས་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱོགས་དང་པོའི་ཡུན་གྱིས་ ཀྱང་དེ་བརྙེས་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་མོད་ཀྱི།གདུལ་བར་བྱ་བའི་དབང་གིས་གཅིག་ཁོ་ནར་ངེས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཙུན་མོའི་ འཁོར་ནས་མངོན་པར་བྱུང་སྟེ།སྲས་བཅུ་དྲུག་སྤངས་ནས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞུགས་ཏེ། བདུད་བཅོམ་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར། བར་གྱི་བསྐལ་པ་ལྔ་བཅུར་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་མ་བཤིག་པར་བཞུགས་པ་ལས། དེ་ནས་གདོད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་ སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་ལ།བདག་ཅག་གི་རྗེ་བཙུན་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞུགས་པའི་ཞག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐོ་རངས་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྙེས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཁྱོད་ཀྱི་དང་པོར་ལྷའི་བུ་ཡི། ། བདུད་ཀྱི་མེ་ཏོག་རྒྱལ་མཚན་བསྙལ། །དེ་ནས་ཉོན་མོངས་བདུད་ཀྱི་ནི། །ང་རྒྱལ་རྒྱལ་མཚན་མཐོན་པོ་གཏིབ། །ཁྱོད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་མ་བརྙེས་པར། །འདོད་ཁམས་དབང་ཕྱུག་ལས་རྒྱལ་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ལ། །ཁམས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་ལས་རྒྱལ་ལོ། ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཡང་གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྣང་བ་དང་འཚམ་པར་བརྗོད་ཀྱི། རང་གི་རང་བཞིན་ནི་ཅི་ཁྱོད་བྱང་ཆུབ་པ་དང་དུས་གཅིག་ཁོ་ནར་བདུད་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བཅོམ་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ།

为您直译这段藏文：
然应依第三分。彼无间三昧必定于菩提心要中生起，菩萨入于菩提心要后，未生此三昧而复起者，实为不可能。于彼菩提心要中，以几许时分生起此三昧，若观察自性，则随愿而成，以得时自在故，即使以第一分刹那时分亦无碍于证得。然依所化机，不定唯一。
是故《圣妙法白莲经》云："世尊如来大神通智者，从后宫眷属中出离，舍弃十六王子，安住菩提心要，降伏魔已，为现前一切种智，结跏趺坐五十中劫不动，尔后方始现证圆满菩提。"而我等至尊释迦牟尼则示现于安住菩提心要当日黎明，证得无间三昧而现证圆满菩提。
如是：
"汝初降天子魔，
摧其花幢旗，
复摧烦恼魔，
高举慢幢帜。
汝未证菩提，
先胜欲界主，
菩提无间道，
胜三界主尊。"
如是等理，皆随所化机显现而说。至于自性，则当随"汝证菩提与降伏一切魔是否同时"等义而行。

 །དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ བཞི་ཡོད་པས་དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ།རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་སྐད་ཅིག་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་རིམ་གྱིས་བྱེད། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཇི་ལྟར་དྲང་བར་བྱ། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མིང་ཇི་ལྟར་རུང་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ཡང་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲངས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་རིམ་པ་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ནི་དང་པོ་ལ་སོགས་པར་མི་རྗོད པའི་ཕྱིར་རོ།།ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དེ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་དུས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་སྐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། དེ་འདོད་ན་སྐད་ཅིག་ཀྱང་བསྐལ་པ་ཙམ་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་སོ།།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའི་རིམ་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་ཅིང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་འདི་བར་གྱི་བསྐལ་པ་ལྔ་བཅུར་བསྒོམ་པ་ཞིག་ན། དེའི་ཚེ་འདི་ ཡང་ཇི་ལྟར་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་དང་པོ་ལྔར་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྔར་མ་མཐོང་བ་དང་། མཐོང་བའི་དོན་རྣམས་ལ་རེ་རེ་ལ་ཡང་དུས་རིང་ཞིག་ཏུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ན་རང་རང་གི་གནས་སྐབས་པ་ཡིན་ གྱི།མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ལ། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་སུ་ནི་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱ་འབིགས་པའི་རབ་ཏུ་མྱུར་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྔར་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལས་རིམ་པ་སྔ་མ་ལ་སོགས་པ་ སྤངས་ཏེ།དེ་མ་ཐག་པའི་འཇུག་པས་རིམ་པ་འོག་མ་ཡང་དྲན་པའི་སྦྱོར་བས་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱི། རིམ་པ་རེ་རེ་ལ་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པས་ན་མཐར་གྱིས་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་མྱུར་བའི་རིམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའོ།

为您直译这段藏文：
此复有四种相，关于"第一"等说法，此四相是刹那顿悟还是次第渐证？若依第一说，则第二等义如何解释？若依第二说，则何以称为一刹那？岂不成为第四刹那方现证圆满菩提？
对此无过。若依第一说，所谓第一、第二等，仅是依数而说次第，就实义而言，并非表示先后次第故。若依第二说亦无过，因凡夫一刹那所证即是彼等四刹那境界，若欲如是，则如所说："即以加持力令一刹那成劫量"之理。
若如是以四刹那次第作意无过，且世尊大神通智者亦于五十中劫修习此一刹那现证圆满菩提，则此时何以不成次第现观？
于遍智等前五品中，于未见及已见之道，一一皆长时修习，是各自阶段性，非次第现观。于次第现观品中，则如利箭穿透百叶莲花之极速势，对前所见道及果，以次第趣入方式，舍前位等，以相续趣入，以念力作意后位，不久住于各别次第，故为次第，即以极速次第证悟为次第。

 །སྐབས་བདུན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི་སྐྱེས་བུ་རྩིག་པ་ལ་མཆོང་ བའི་དཔེས་ནི་དེ་ལྟར་རིམ་གྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་གཉི་ག་ལྟར་མ་ཡིན་གྱི།སྔར་ཇི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་དོན་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ། དེ་དག་གི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་བར་མ་ཆད་པས་བཞི་ཆར་དུས་གཅིག་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་དུས་རིང་ཞིག་ཐོགས་པ་ལྟ་ཞིག་ན་ཡང་ཡིད་ལ་ བྱེད་པ་གཅིག་ཉིད་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གཏོད་ཀྱི་སྔོན་བཞིན་དུ་རིམ་གྱིས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལས་མཚན་ཉིད་གཞན་དུ་གྲུབ་བོ།།རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཟག་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ས་དང་པོ་ལ་འཇིག་ རྟེན་ལས་འདས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་།ས་བརྒྱད་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྟེ། དེ་དག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་སྐབས་སྔ་མ་ལས་མི་འདྲ་བར་སྨིན་པས་ན་རྣམ་པར་སྨིན་པའོ། ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་མཐོང་བའི་ལམ་རྒྱུད་ལ་མ་བསྐྱེད་པ་དེ་དག་གི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་སྣང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་དག་གི་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། རྣམ པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་།ཆོས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པས་བྱང་ཆུབ་མི་ཤེས་ཀྱང་། །དེ་དག་དེ་ལ་རྣམ་པར་གནས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །འདིར་ཟག་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་རྣམ་པར་སྨིན་ པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་གནས་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ནར་གནས་པའོ།

为您直译这段藏文：
就第七品而言，以人跳墙之喻，如是次第作意非二者任一，而是将前所作意诸义合一，无间断地以其总相一时顿悟四者，虽需时长，然唯一作意反复专注，非如前次第，故此与次第现观性相有别而成。
关于"非异熟无漏"，异熟有三种：初地出世间异熟、八地无相异熟、佛地不可思议任运异熟。于彼等中，诸法从前位转变成熟，故名异熟。
所谓非异熟者，谓未生起见道者相续中，所有能取所取所摄诸法显现，皆名非异熟。
所谓无漏者，就彼等趣入而言，虽是非异熟，然彼等诸法自性是无漏，如所说："愚者虽不知菩提，彼等安住于其中"之理。此中漏，通指分别与烦恼二者。
第二，所谓异熟法性位无漏者，谓如前所说三种异熟所摄圣者相续中所有诸法安住，故说为异熟，彼等自性唯以法性位无漏而住。

།རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའོ་ཞེས་བརྗོད་ན་གནས་གྱུར་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྣང་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ལྟར་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། གང་དག་གིས། འགོག་དང་འདུ་ཤེས་མེད་སྙོམས་འཇུག་།འདུ་ཤེས་ མེད་པ་པ་ལས་འབྱུང་།།མིག་ལ་ལྟོས་བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་ལྟོས། །ཆད་ནས་ཡང་འབྱུང་འཁོར་འཇུག་ལྡོག་།ཅེས་བྱ་བ་དང་། ལེན་དང་བཟོད་དང་གསལ་བ་དང་། །ས་བོན་དང་ནི་ལས་རྣམས་དང་། །ལུས་ཀྱིས་མྱོང་དང་སེམས་མེད་པའི། །སྙོམས་འཇུག་དེ་བཞིན་འཆི་མི་འཐད། །ཅེས་བྱ་ བའི་རིགས་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་འདོད་ཅིང་དེ་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་དང་།མ་གྱུར་པ་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ཡུལ་གང་ཞིག་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མིག་གི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཡང་མ་མཐོང་ལ།བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་དེ་དག་རྒྱུན་ཆད་པ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ལས་བཟློག་ཨུ0f37པའི་ཕྱིར། བདག་དང་ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དགོངས་པའི་གཞིར་བ ཞག་ནས་དེ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་བསྟན་ཅིང་བརྟགས་པ་སྟེ།ཇི་སྐད་དུ་གསང་བའི་བདག་པོ་དེ་ལ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་བདག་གི་ཁྱད་པར་གྲངས་མེད་པ་རབ་ཏུ་བརྟགས་ཏེ། གསང་བ་པའི་བདག་ པོ་དེ་དག་བདག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་མ་དཔྱད་པར་བདག་གོ་ཞེས་ངར་འཛིན་པ་ཀུན་ནས་སློང་ངོ་།།གཞན་དག་ནི་དུས་ལས་བྱུང་བ་དང་འཛིན་པ་པོས་སྤྲུལ་པ་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་འདི་ལྟ་སྟེ། དབང་ཕྱུག་དང་། འབྱིན་པ་པོ་དང་། དུས་དང་། གཙོ་བོ་དང་། བྱེད་པ་པོ་དང་། བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་ དང་།རྣལ་འབྱོར་དང་། ཚད་མ་དང་། དག་པ་དང་། མ་དག་པ་དང་། ནང་གི་བདག་དང་། སྐྱེས་བུ་དང་། ཁྱབ་བདག་དང་། སྲོག་དང་། གང་ཟག་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་གཞི་དང་། ཤེས་པ་པོ་དང་། མཐོང་བ་པོ་དང་། གཟུང་བ་དང་། འཛིན་པ་དང་། ཤེས་པ་དང་། ཤེས་བྱ་དང་། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་། ཤེད་ལས་སྐྱེས་དང་། ཤེད་བུ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་། རྗོད་པར་བྱེད་པ་དང་། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་སྟེ། གསང་བའི་བདག་པོ་བདག་གི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་ཐར་པ་འདོད་པས་སྔོན་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ བུའོ།

为您直译这段藏文：
若说异熟是处转依，何为转依？是如法界显现清净，而非如某些人所说。以"灭定无想等持，从无想处而出生，如眼待缘起待因，断已复生轮回转"之理，及"取与忍与明了性，种子以及诸业力，身受无心等持中，如是死亡不应理"之理，主张有阿赖耶识，并说其处转依与未转依即是异熟与非异熟，此说不合理。因为此识无论是与执取对境的眼识等同时，还是在昏迷等时彼等间断时，皆不可见。故为遮遣常见断见等见，将我与阿赖耶等立为法界之所依而如是宣说观察。
如密主所言："无始轮回以来，凡夫执著我执我所执，遍计无量我之差别。密主，彼等不观察我之自性而起我执。其他诸人则计度为：从时而生、能取者所化、决定出生，如是遍主、出生者、时间、胜性、作者、非作者、瑜伽、量度、清净、不净、内我、士夫、遍主、命根、补特伽罗、识、阿赖耶、知者、见者、所取、能取、能知、所知、应知、意生、意子、所诠、能诠、不可诠。密主，如是等我之差别，是瑜伽师为求解脱而昔所观察。"

།དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དེ་དག་གཉི་ག་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་སྲ་བ་དང་། གྲང་བ་དང་། རིག་ པ་དང་།བེ+ེམས་པོ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ལུས་པའོ། །དེ་མེད་པར་དོན་དམ་པར་རིགས་པའི་མཐུ་མི་ཐེག་པས་ན་མེད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱི། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་ངོ་བོ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་དེ་དག་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེ་དག་ཀྱང་མཚན་གཞི་ཐ་དད་པ་སྲ་བ་དང་། ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པ་ལྟར། རང་རང་གི་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ལས་ལོག་པ་ཙམ་དུ་གནས་སོ་སྙམ་དུ་རྟོགས་ལ། དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ནི་མི་བསམ་ པར་སྟོན་པ་བཞི་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དེ་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བཞི་ ཆར་གྱི་མཐར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ནི་རྟོགས་པ་དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་།རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ཡང་རྟོགས་པ་དེ་དག་བཞི་ཆར་ཡང་ཁྱད་པར་ ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་སྟོན་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སམ་ནི་རྫོགས་པའི་དོན་སྟོན་པ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་སྨོས་པས་སོ། །དེ་ནས་ནི་མངོན་དུ་བྱང་ཆུབ་པ་སྟེ་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་ བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།

为您直译这段藏文：
彼能了知世间与出世间二法无有差别皆无相，故说第三"无相"。相即诸法各自不共自性，如坚性、冷性、觉性、坚实等一切各自相。彼等胜义中不能承受理力故说为无，非如兔角，因为未经观察时，如幻本性悦意，彼等各自相为现量所得故。
如是无相者，亦非如坚性、热性等差别相异之所依，仅是离各自有相而住，不应作如是了知。因胜义是诸法共相，故说第四"无二相"。色空性与受等空性，彼等无二亦不可分，了知无别非各自差异，此为其义。
于四种了知之后皆说"一切法"者，表明彼等每一了知皆摄尽染净诸法故。如是所说"一刹那相"亦表示四种了知皆于殊胜智慧一刹那中现证。
如是"现证菩提"中，sam表示圆满义，因说"一切法"故。次说现证菩提，即现前通达之义。

།འདི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྐལ་པ་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་མ་ལུས་པར་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟར་མ་འདྲེས་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་། ལས་སམ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པར་ཤེས་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ལ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་ དང་བྲལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་གོམས་པའི་མཐུ་མཐར་ཐུག་པའི་རྟོགས་པ་འདི་སྐྱེ་བ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་།དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་སྣང་བ་དག་མི་འགལ་བར་ཡུལ་དུ་ བྱེད་པ་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ།འོ་ན་དེ་ནི་རྟོགས་གྱུར་པས། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་མངོན་སུམ་ཕྱིར། །མི་མཁས་རྣམས་ཀྱང་དངོས་རྣམས་ཀྱི། །དངོས་པོ་འདི་འདྲ་ཅི་མི་རྟོགས། །མ་ཡིན་ཐོག་མེད་རྒྱུད་ལྕི་བར། །དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་དབང་ བྱས་པས།།དེ་ཕྱིར་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །མངོན་སུམ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་གཅོད་བྱེད་པ། །ཤེས་རབ་བྱེད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། །རྗེས་སུ་དཔོགས་ན་ཤེས་པར་བྱེད། །རྣལ་འབྱོར་དབང་རྣམས་མངོན་སུམ་གསལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལས་གླེངས་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་སྲིད་པར་སྐྱེས་པ་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དུག་གིས་དཀྲུགས་པའི་བློ་ཅན་དག་གིས་མངོན་སུམ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པས་རྣམ་པ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་ཏེ། འདྲ་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་དམིགས་པས་བློ་སྣང་བ་དག་གིས་སྐད་ཅིག་མ་མི་རྟོགས་པ་བཞིན ནོ་ཞེས་བཤད་ཅིང་དེ་ལས་ཀྱང་བརྩམས་ཏེ།འདིས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་དབེན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པས་བསྒྲིབས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་བཟུང་བཞིན་དུ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ ཏེ།དེའི་ཕྱིར་གཟུང་མོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མ་བཟུང་བ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པས་འདི་ནི་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་བློའི་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་རྣམ་པར་དབེན་ པ་ཡིན་ཏེ།ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་སོ་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྟེ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཀུན་རྫོབ་འབའ་ཞིག་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ།

为您直译这段藏文：
如是说道：菩萨于多劫中，于世俗诸法亦无余地如莲花瓣般无杂染地了知自相及业或因等，于此熟习。复于彼等自性离戏法性中亦长时修习，当修习力至究竟时，生起此证悟，即于世俗谛与胜义谛二者同时作为智慧境，使彼此看似相违者不相违地成为所缘境，此乃境之自性如是安住故。
如云："若已证悟彼，现见彼自性，何故诸愚者，不知诸法性？非也无始来，串习增上力，执著诸实法，是故诸有情，不能现量知。于彼遮增益，以慧所立因，推理而了知，瑜伽师现见。"
如是宣说：无始轮回中生起，为执著实法之毒所扰乱心者，仅以现量了知亦不能通达诸相，如从一相续至一相续所缘之心显现不能了知刹那性。
由此亦说明：诸法离增益相即是空性，因空性为增益相所障之体性，故凡夫虽执取法之自性亦不能决定。是故虽可执取，然不可安立名言，故如未执取，此非所缘之所知。
是故就心行而言，胜义谛离于世俗谛，以极喜地等入定智中不现世俗故。世俗谛亦离于胜义谛，以凡夫心中唯现世俗故。

 །ཤེས་ རབ་དང་ཐབས་གཉི་ག་ལ་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་བཞུགས་པ་དང་།ཐུབ་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་གྱིས་ནི་གཉི་ག་ལྟར་སྣང་བ་རྣམ་པར་བཏང་སྟེ། བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པར་སྣང་བའི་ དབང་གིས་སྲིད་པ་དང་།ཞི་བ་གཉི་གར་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གྲུབ་སྟེ། དོན་འདི་ལ་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་ནི་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་ལེའུ་ལས། ས་མི་གཡོ་བ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་དག་ས་བདུན་ཤེས་ རབ་ཐབས་ཀྱིས་རབ་སྦྱངས་ཤིང་།།ཤིན་ཏུ་ཚོགས་བསགས་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་རབ་ཏུ་བཏབ། །མི་ཡི་དམ་པས་བྱིན་རླབས་དགེ་བའི་རྩལ་ལྡན་ཞིང་། །ཡེ་ཤེས་མངོན་འདོད་མཁས་པ་བརྒྱད་པ་ཡོངས་སུ་གནོན། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཉེར་བསགས་སྙིང་རྗེ་བྱམས་ལྡན་ཞིང་། ། ཚད་མེད་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སོང་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་བློ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐོས་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ལྡན་པ། །མི་སྐྱེ་བ་ཡི་བཟོད་པ་ཕྲ་ཞིང་ཞི་བ་རབ་ཏུ་ཐོབ། །སྔ་ནས་མ་སྐྱེས་མི་སྐྱེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། །མ་བྱུང་འཇིག་པ་མེད་ཅིང་རྒྱུ་བ་མེད་པ་དང་། །དངོས་པོ་སྐྱེ་འཇིག མེད་ཅིང་དེ་ཉིད་རྟོག་མེད་པ།།ཡིད་དང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་མེད་ཅིང་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དེ་དང་འདི་འདྲའི་བཟོད་ལྡན་སྤྲོས་པ་མེད་གྱུར་པའི། །མཁས་པའི་ཟབ་སྤྱོད་ཞི་བའི་གནས་རབ་ཐོབ་པ་ཡིན། །དགྲ་བཅོམ་རང་རྒྱལ་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱིས་ཤེས་པར་དཀའ། །མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་ འཛིན་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམ་པར་བསལ།།དེ་ལྟར་གནས་པའི་ཡིད་དང་སེམས་ནི་རྟོག་པ་མེད། །དགེ་སློང་འགོག་དང་ལྡན་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་མི་འཐོབ། །རྨི་ལམ་ཆུས་ཁྱེར་གཉིད་སད་བཞིན་དུ་རྩོལ་དང་བྲལ། །ཚངས་པའི་གནས་ཀྱི་འདོད་པ་ཇི་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་མེད། །སྔོན་ གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་བདེ་གཤེགས་བསྐུལ་བ་མཛད།།འདི་ནི་བདེ་གཤེགས་དབང་བསྐུར་བཟོད་པ་དམ་པ་སྟེ། །ངེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྟོབས་སྤངས་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཀྱི་རྣམས། །དེ་དག་ཁྱོད་ལ་མེད་ཀྱིས་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམས། །ཅི་ཕན་ཁྱོད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་འབར་བ་ཀུན་ཞི་ཡང་། ། འཇིག་རྟེན་ཉོན་མོངས་མེས་ཚིག་དེ་དག་མི་ལྟ་འམ། །སེམས་ཅན་ཕྱིར་སྤྱད་པ་ཡི་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་སོམས། །འགྲོ་བ་མཐར་གྱུར་ཡེ་ཤེས་དོན་ཞུགས་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་འདི་མི་རྟོག་རྟག་ཏུ་འདུག་།ས་འདི་རྒྱལ་བ་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ཀུན་གྱིས་ཏེ། །འདིས་ནི་འཇིག རྟེན་དག་ཏུ་སྟོབས་བཅུ་མི་བརྗོད་དོ།

为您直译这段藏文：
具足修习般若与方便二者的大菩萨安住于菩提心要，以诸调御者广大智慧光明，舍离二种显现，由二谛不可分离显现之力，成就不住生死涅槃之解脱。
为此义，《圣十地经》中关于不动地菩萨真实劝请云：
"七地般若方便善清净，广大积聚愿力善安立，
人中尊者加持具善巧，求证智慧超越第八地。
福慧圆满具悲与慈心，无量心随行如空智慧，
大仙闻法具证悟力量，获得无生忍细寂静性。
本来不生不起无相性，无有生灭亦无流转相，
诸法无生灭真如离分别，意识心行寂灭如虚空。
如是具忍离戏论，智者深行得寂处，
罗汉缘觉众难知，远离种种相执著。
如是安住心意离分别，如比丘入灭定无妄念，
如梦被水冲醒离功用，如梵天欲亦无有实性。
往昔加持善逝作劝请，此乃善逝灌顶胜忍性，
我等智力舍佛法诸相，汝今未得当精进修习。
何益汝之烦恼火息灭，岂不见世间烦恼火燃烧？
为诸有情行昔愿当忆，智入究竟众生智慧力，
法性真如无分别常住，此地佛声闻缘觉皆证得，
此地不于世间说十力。"

།གཞན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཡངས་པ་དུས་གསུམ་ཚད་ཀྱིས་བརྗོད། །དེ་ལྟར་དེ་ལ་མཚུངས་མེད་ལྷ་དང་མིས་མཆོད་པ། །ཡེ་ཤེས་སྒོ་མོ་རྣམ་མང་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པར་མཛད། །རྒྱལ་བའི་ཆོས་སྒྲུབ་ཕ་རོལ་མཐའ་ཡས་ཞུགས་མཛད་པ། །དེ་ལ་སྔོན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ ཆར་མི་འགྲོ།།ཁྱུ་མཆོག་འདི་དག་ཡེ་ཤེས་ས་མཆོག་འདི་ཐོབ་ནས། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་རྒྱས་འགེངས་པ། །ཡེ་ཤེས་ཤུགས་དང་ལྡན་ཞིང་མངོན་ཤེས་མཆོག་ཐོབ་པས། །རྒྱ་མཚོ་ཆེར་ཕྱིན་གྲུ་ཆེན་རླུང་གིས་ཁྱེར་བ་བཞིན། །ཆེད་དུ་བསྐྱོད་སེམས་བྲལ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ ལས་ལ་གནས།།ཞིང་རྣམས་འབྱུང་ཞིང་གནས་པ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པར་བྱེད། །ཁམས་རྣམས་བཞི་པོ་ཁ་དོག་ཐ་དད་ཡངས་པ་དང་། །ཕྲ་ཞིང་ཆེ་དང་རྣམ་པར་ཆེ་ལ་ཡང་དག་འཇུག་།སྟོང་གསུམ་ཤིན་ཏུ་རྡུལ་ཕྲ་ཀུན་ལ་འཇུག་བྱེད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་འདོད་ཅིང་།རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་འདོད་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་རྒྱུ་བ་ལ། །དོན་ཀུན་སྣང་བ་མེད་ཕྱིར་ཡང་། །དོན་མེད་ཁོང་དུ་ཆུད་ པར་བྱ།།དེ་མེད་པས་ན་རྣམ་རིག་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་། དོན་ནི་དོན་དུ་གྲུབ་གྱུར་ན། །མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་མེད་པས་ན་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐོབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བསྟན་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་དོན་ དམ་པའི་བདེན་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དེ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཆེད་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཛད་ཀྱི།བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་ཅིང་ཕ་རོལ་གྱི་དོན་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་གང་དུ་ཡང་རྟག་ཏུ་མེད་མོད་ཀྱི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐུ་རླབས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རི་མོར་བྲིས་པ་ལྟ་བུ་ རྣམ་པ་མ་ལུས་པ་གསལ་བར་གྱུར་པས་བཞུགས་པར་ངེས་སོ།

为您直译这段藏文：
其他广大智慧以三时量宣说，如是彼为天人无等供养者，成就众多智慧门，趣入佛法无边彼岸。
彼之往昔菩提行不及，此等牛王获得此胜智地已，于一刹那遍满诸方所，具智慧力获最胜神通，如大海中大船为风吹。
离功用心住于智慧业，显现诸刹安住及行持，四大种界色相各广大，细大极大悉皆能趣入，能入三千微尘一切中。
如是等等所说。因此，对于佛地普贤智慧有显现而不欲求，仅欲求无分别智慧者，如同瑜伽行中说无相者所言："无分别智慧行中，由无一切义显现，应知义亦不存在，无彼故无诸分别。"又云："若义成立为实义，则无分别智不存，以彼不存故，不应得佛果。"无有差别。
因此，如来们并非以大悲专门现证胜义谛寂灭，而是安住于二谛不可分离，且离外境与识二者，如同法界力现为种种相貌之绘画般，明显显现一切相。

།གང་ཡང་། ས་ལ་གཟུགས་རྣམས་ཡོད་པ་དང་། །ལྷ་ཡུལ་གནས་པའི་ཁྱིམ་རྣམས་ནི། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་གང་སྣང་བ། །དེ་དག་ཀུན་གཞི་སྣང་བ་ཡིན། །ཀུན་གཞི་ཀུན་དུ་ལག་པ་སྟེ། །ཀུན་དུ་ཁ་མིག་མགོ་བོ་ཡང་། ། ཅིག་ཅར་རམ་ནི་རིམ་གྱིས་ནི། །ས་རྣམས་ཁྱབ་པར་རབ་ཏུ་གནས། །བྱིས་པ་རྣམ་པར་མྱོས་བྱེད་དེ། །རང་གི་སྙིང་ལ་གང་གནས་པ། །དེ་ནི་དེ་ལ་གཉིས་ཚུལ་དུ། །ལུས་ཀུན་བཀང་སྟེ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེ་ནས་ཡང་ཀུན་གཞི་ཞེས་བརྡར་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་མིང་དུ་བཏགས་ཏེ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ནི།སྟོང་མིན་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད། །ཐོ་བས་རྫ་མ་ཇི་བཞིན་དུ། །དངོས་པོ་གང་ལ་གཞོམ་བྱ་བའི། །དངོས་པོ་དངོས་སུ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་སྟེ་སྟོང་པའི་དངོས་ཡོད་ ན།།འཇིག་བྱེད་མ་ཡིན་གཞིག་པར་འགྱུར། །གཞིག་བྱ་གཞིག་པར་བྱེད་པ་དག་།དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས། །ཞེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། དང་པོ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་སུན་ཕྱུང་སྟེ། ཤེས་བྱ་ནང་གི་ཡིན་པ་ཉིད་ དུ་བསྒྲུབ་པར་མཛད་ནས།དེ་ནས་ཡང་སླར། དེ་ནི་ཇི་བཞིན་དེར་ནི་སྣང་། །ཇི་ལྟར་སྣང་སྟེ་དེ་བཞིན་མིན། །རྣམ་ཤེས་བདག་མིན་ཚུལ་ཡིན་པས། །རྣམ་ཤེས་མིན་པའི་གཞི་གཞན་སྣང་། །དཔེར་ན་ཁབ་ལེན་མཐོང་བ་ན། །ལྕགས་ནི་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་འགུལ། །འདི་ལ་སེམས་པ་ཡོད་མིན་ན། ། སེམས་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུ་སྣང་། །དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས། །སེམས་མེད་སེམས་དང་བཅས་པ་བཞིན། །འགྲོ་དང་འོང་བས་རྣམ་གཡོ་ཞིང་། །རྟག་ཏུ་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་ལེན། །དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་ཐ་མ་ལས། །ངེས་པར་རླབས་ནི་རྣམ་པར་གཡོ། །དེ་བཞིན ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས།།ལུས་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཡོ་བར་བྱེད། །ཅེས་བསྟན་ཅིང་། དཔེར་ན་བུ་རམ་མངར་བ་དང་། །མེ་ནི་ཚ་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །སྟོང་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པས། སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་ སྣང་བ་དང་བདེན་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་ཏོ།།ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པར་ནི་དེ་དག་གཅིག་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་གཅིག་མི་སྣང་བས་ན་ཕན་ཚུན་བཟློག་པའི་ངོ་བོར་གནས་ཤིང་། རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་དག་དབྱེར་མེད་པར་མོས་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པ་ནི་སྔར། དེར་སྣང་གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་ལ།།སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང་། །ཞེས་གསུངས་པར་གསལ་པོར་བསྟན་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང་ ཞེས་བསྟན་པས་སོ།

为您直译这段藏文：
又如所说："地上诸色相，天界所住宅，种种诸显现，皆是藏识现。藏识遍及手，遍及口眼头，或同时渐次，遍满诸地住。令诸愚者醉，住于自心中，于彼二相中，充满遍身住。"
此后又说明：所谓"藏识"之假名，乃是为愚者以此名称说示法界。如说："无有不空法，如以锤击瓶，于诸所破法，实无所破物。若有空实物，非坏成能坏，所坏与能坏，彼为分别执。"
圣龙树尊亦先破除我见与外境见，成立所知唯是内在，复又说道："彼如是显现，如现非如是，识非自性故，显现非识基。譬如见磁石，铁则速动摇，此无有思维，现似有心识。如是阿赖耶，无心似有心，来去皆动摇，恒取三有中。譬如大海底，必定波动摇，如是阿赖耶，依身而动摇。"
又说："譬如糖甜性，火为热自性，如是一切法，同一空自性。"由此说明种种法界即是显现与二谛不可分离。
于极喜地等中，现前一者则一者不现，故住于互相违背之体性中，后得智慧仅作不可分离之胜解，如前所说："于彼所现色等中，决定执为佛性"中已明显说示。如论师所说："住于般若波罗蜜多者，于法界体性之色等中决定执为如来性。"

།ལུགས་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངག་གཅིག་པོ་འདི་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་ཆར་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རབ་ཏུ་བསྡུ་བ་མངོན་པར་ རྟོགས་པའི་རིམ་པ་སྨོས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི།དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་དམིགས་པས་བཤད་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དོན་མ་ལུས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་དམིགས་པར་ནུས་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་གོམས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོར་འཛིན་པ་ལས་གོ་བཟློག་པའི་ངོ་བོས་ནི་མང་པོ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་ཟོ་བའི་དུམ་བུའི་དཔེས་གཅིག་གིས་ཀྱང་མང་པོ་སྡུད་ནུས་པས་ན། སྦྱིན པ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་བར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ།།སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་འཕེན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་ པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དང་།འཕགས་པ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུན་དུ་བཏོན་པའི་དབང་གིས་ཏེ། དེ་བས་ན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་། །བཟང་པོ་སྤྱོད་ལམ་ཇི་ལྟ་བ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་གཞོལ་བ་ཡིས། །བློ་ གྲོས་གཡོ་བ་མེད་པར་བྱ།།ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་མཐུ་ནི་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་མེད་པས་ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་གིས་དུ་མ་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཆེ་ཞེས་བྱའོ། །ཚིག་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ།།སྐབས་བདུན་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ལྟར་སྐབས་བདུན་པོ་དེ་དག་གི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། ད་ནི་སྐབས་བརྒྱད་པ་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་ མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ།།རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། ཆོས་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པ་རྣམས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་ གཞུང་གཞན་དུ་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྟན་པས་དེ་ལྟར་བཞེད་མོད་ཀྱི།འདི་ནི་མཁན་པོ་ཡང་དག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི། །གདམས་ངག་གཙོ་བོར་མཛད་པས་ན། །དེ་ཡི་བཞེད་པ་བཀོད་པའོ།

为您直译这段藏文：
此"法界自性"等一语，应当应用于全部四种相。所谓"布施等智慧"，虽是说明渐次证悟摄集证悟次第，然其中从布施等十三种任一刹那所缘，能于一刹那缘取已说及将说之一切义。为显示其因由，故说"离于诸法各别执取"，因为修习一性之故。是故，不仅以违背各别执取之体性而摄多为一，且如陶轮之喻，一亦能摄多，故布施等一一亦能摄布施等乃至八十随好之相法，如是配释文句。
"由昔愿力所引"者，即常时发愿"愿以一刹那相应般若通达一切法"及圣普贤行愿等之力。故圣龙树说："菩萨戒律及，如是普贤行，趣向菩提心，令慧无动摇。"
法界力者，由一切皆是其自性，无有一异性故，实际上亦非一摄多，有何稀奇？余语易解，故不分别。
第七品释论已竟。
如是圆满七品因位后，今为显示第八品果位自性，故说"于一刹那现证菩提之第二刹那"等。
"为四种"者，即自性、法、受用圆满、化现诸身。有谓论师于他论中说三身故如是许，然此主要依据亲教师毗卢遮那之教授，故述其意趣。

 །ཞེས་ཟེར་ཏེ། འོག་ནས་སྐུའི་གྲངས་ངེས་པར་ཐ་དད་པ་བསྟན་པའི་ལུགས་གང་ཡང་སུན་མ་ ཕྱུང་བས་ན།དེ་ལྟར་ངེས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་དེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ནི་སྐུ་དུར་བཞག་ཀྱང་། ཉེས་པ་མེད་པར་བཞེད་པར་གསལ་ལོ། །དང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཀྱི་དང་པོའམ། ཡང་ན་མཆོག་གི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་སྟེ། སྔར་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆེ་བའི་ བདག་ཉིད་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།།ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ལ་སྐུ་ཡང་ཡིན་པས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་བའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཁྱད་པར་ ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ།།ཆོས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཡིན་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཡི་གེ་རྣམས་ ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་གྱི་དབང་གིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་པ་གཞན་གྱིས་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཅན་དང་། དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་ཏོ།།དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཚན་ཉིད་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཚན་ཉིད་ ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་དེའི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་བློས་ཐ་དད་པར་གཟུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལ་འདིར་ནི་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་འདོད་དེ།དེས་ན་རང་བཞིན་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ལས་ གཞན་མ་ཡིན་པ་བློས་མཚོན་པར་བྱ་བ་དང་།མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་བཏགས་པའོ། །བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང་། མ་བཅོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ ཡིན་གྱི་སུས་ཀྱང་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས་ཞེས་བསྟན་ཏེ།གསུམ་པ་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་འཐོབ་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པ་སེམས་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ནི་དེ་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་དང་ དབྱེར་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ།

为您直译这段藏文：
如是说。由于下文所示身数决定差别之理皆未破除，故实无如是决定。显然论师虽立几身皆无过失。
"第一"者，或为数之第一，或为最胜义之事，如前于自性般若波罗蜜多之殊胜体性所示品中所说之理。
"自性身"者，此既是自性亦是身，故为自性身，此为同依释。其中自性者，乃诸殊胜有法之殊胜法性，此处称为自性。殊胜有法者，即佛地普贤念住等。彼等之殊胜法性者，即胜义谛，于彼连心行亦无，何况文字，故前已说："如是清净、非清净真如，非由有法而安立，他者亦不能稍作安立，有法与其法性亦不可说一异。"
"彼等自性"之解释即"彼等自性即体性"。"具相"之解释即"此无生性"。相者，谓于彼自性非异法之某种差别，由慧分别执取之体性，此中非异法之相即许为无生性。故自性与其相无生性，除此之外，仅是慧所标识与能标识之假立。
"以无造作义"者，自性、俱生、无造作是异名。故说"诸法以法性故如是，非由谁造"，此第三当视为因。"以出世间道得"者，谓初地等三摩呬多智无心行即是得彼，因与彼无别故。

།དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ཡང་དེའི་འཕེན་པ་དང་མ་བྲལ་བས་ན་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པར་ ཤེས་པ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་རྣམས་སོ།།དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་དོན་བྱེད་པ་མི་འདོར་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། །འདི་ལྟར་ཆོས་ ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ།།ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཐོབ་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་ནི། ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པས་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ཐོབ་པ་རྣམ་པར་ངེས་པར་བཞག་སྟེ། ནད་མེད་པ་ཐོབ་པ་ ལྟ་བུའི་དཔེས་སོ།།ཆོས་ཅན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། འདི་ནི་དེ་ཙམ་གྱི་ངེས་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་ནུས་པས་སོ། །འདི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཡང་དེ་ཉིད་ ཡིན་པར་ཟད་དོ།།ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་མཁྱེན་པ་རྣམས་ནི་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་གོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ད་ལྟར་བས་རྣམ་པར་གཞག་ཅིང་དེ་ཡང་ད་ལྟར་བའི་མངོན་སུམ་ལས་འབྲེལ་པ་ཐོབ་པའོ། །དེ་དག་གི་རིམ་པར་འབྲེལ་པ་ནི་རྒྱུ་རྣམས་ བྱ་བ་བྱེད་པའི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་།འབྲས་བུ་རྣམས་ལྟོས་པའི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་སེལ་བར་བྱེད་དེ། དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཚུལ་ནི་རིགས་པ་བཞི་ཆར་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ།།གཞན་དག་ནི་འདི་ནི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་རིགས་པའི་ལམ་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལེགས་པར་སྨྲས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དེ་མི་འདོད་དེ། ལུང་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མར་འདུས་པའི་ཕྱིར་ལུང་འབའ་ཞིག་གིས་ཇི་ལྟར་ཚེགས་ མེད་པར་འཇུག་པར་བྱ་ཞེས་ཟེར་རོ།།ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁ་ཅིག་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཐ་སྙད་ལ་བསྟན་པ་ནི་འདིར་མི་བཟུང་ངོ་། །སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་དག་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་མཐུ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ།

为您直译这段藏文：
其后得亦未离彼之牵引故称为得。说以出世间道得者，谓由如幻识了知一切法而得，识即闻思修诸慧。彼虽胜义无，然不舍世俗作用，故说"如幻"。一切法即法界，如说："除法界之外，如是无有法。"得者如前。
又得法身者，如说："如水界、黄金及虚空，许清净如彼等清净。"由离障门而立定得，如得无病之喻。
有法无分别智由后得智安立为得，此唯如是安立，不能异此。此即是成立为瑜伽现量之理。
有法世俗智等由自证现量安立。彼亦由比量及现在安立，彼亦由现在现量得关联。彼等次第关联，因诸因具作用之理故，诸果具观待之理故。于彼等体性生疑由法性理遣除。故于佛地决定之理，应以四理成立而住。
他人谓此由教证成，不应由理路成立，彼等亦善说。有谓不许彼，因教摄于比量量故，云何唯由教轻易趣入。
"真实世俗"者，即是出世间智之后得显现，不取如某些论典中凡夫共同言说所示。"显现"者，唯是显现，非彼等有实成就力。

།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་གཞག་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ། དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པར་ དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན།གང་དག་ཀུན་རྫོབ་པ་དེ་དག་ནི་རིགས་པའི་སྦུངས་མི་བཟོད་པས་ན་དེ་ལྟར་ག་ལ་ཞིག་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་འཁྲུལ་པའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་ལས་ལུས་དང་ངག་གི་བཀོད་པ་སེམས་ཅན་དང་ སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པས་བསྡུས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་རང་རང་གི་ཇི་ལྟར་མོས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་དུ་སྣང་བའོ།།གདུལ་བྱ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་དང་པོ་སྟེ་དེ་དག་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་ པ་ཕན་ཚུན་དུ་སྣང་ངོ་།།དོན་དམ་པའི་སྐུ་དང་པོ་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡང་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་གང་དུ་ཡང་མ་གྱུར་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་གཉིས་པ་ནི་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་རབ་འབྱམ་དག་ལ་ ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་སྟེ།དེ་ལ་ཡང་ཐ་དད་པའི་རྟོག་པ་མི་འབྱུང་བའོ། །གདུལ་བྱ་གཉིས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ལ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་སྣང་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ས་བཅུ་པ་རྣམས་འབའ་ཞིག་ལ་དེར་སྣང་ངོ་། །གཞན་དག་ནི་ས་བརྒྱད་ པ་ནས་བཟུང་སྟེ།དེ་སྣང་བར་སྨྲ་ལ། ཡང་གཞན་དག་ནི་སྨོན་ལམ་དང་བསོད་ནམས་ཆེར་བསགས་པའི་མཐུ་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྣང་མོད་ཀྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཆ་ལུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རིགས་ཅན་དེ་དག་འབའ་ཞིག་ལ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་ པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པ་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པའི་མདོ་ལས།དེའི་འཁོར་དུ་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་མི་འམ་ཅི་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་མཛད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་དེ་དག་གིས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཉིད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའོ་ཞེས་མཐོང་བ་བརྩན་པར་བྱས་པའོ། །གདུལ་ བྱ་དམན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་སྟེ།དེ་དག་གི་ཡུལ་དུ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འབའ་ཞིག་སྣང་ངོ་། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ངེས་པ་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཡང་མ་ཞུགས་པ་དག་ལའོ། །དེ་ཡང་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཐོབ་པ་ན་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྟག་པར་མཐོང་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ མཐོང་བ་དང་ཞེས་བསྟན་པས་སོ།།དྲོད་ལ་སོགས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་དེ་ལན་འགའ་ཞིག་མཐོང་བ་ནི་མི་དགག་གོ།

为您直译这段藏文：
何以故？言"胜义法性体"者，世俗无实事安立，如前所示之理。若实事者具理而能作用之自性，诸世俗法不能耐理检验，岂能如是？是故佛地普贤离尽一切迷惑垢染，所现身语建立，无论有情非情所摄几许显现，胜义中即是法性体性，随诸所化各各意乐而分别显现。
所化者何？诸佛为第一，于彼等则法身第二互相显现。第一胜义身非是如来一切种智之境，因彼不成任何境之自性故。法身第二于彼等智慧广大显现中任运显现，于彼亦不生差别分别。
第二所化者是诸菩萨，于彼等显现圆满受用身，唯于十地菩萨显现为彼。有谓自八地始显现彼，又有谓由愿力及广积福德力故，虽于一切显现，然唯于声闻缘觉形相执著种性者不显现。故谓如《大乘信修经》说："于其眷属中示现天龙夜叉紧那罗等。"此不应理，彼等乃于化身见为受用身耳。
下劣所化者，谓声闻等，于彼等境中唯显化身。"等"者，谓不定者，未入任何果位者。彼亦得暖位时常见化身，如说"见佛等"。虽未得暖等，亦不遮偶尔见彼。

 །ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པར་ནི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བར་མོས་པར་བྱེད་དེ། དེར་སྣང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ། །སངས་ རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་འཛིན་དང་།།ཞེས་བསྟན་པས་སོ། །ཐ་མི་དད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེའོ། །ཐ་དད་པར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་མཐུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པ་ལྟར་སྣང་བའི་དབང་གིས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་འགལ་བར་སྣང་བ་ཇི་ སྙེད་ཅིག་འགལ་བ་ལྟ་བུར་གནས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་སུན་དབྱུང་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པས།གང་དུ་ཡང་བདེན་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་གཅིག་གིས་གཅིག་སུན་དབྱུང་བར་ནི་མི་བྱའོ། །རང་གི་རྟོག་པས་གཉི་ག་ལས་ འགལ་བར་མི་བྱའོ།།དེའི་ཕྱིར་འདིར་བྱིས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ནི་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་སྣ་ཚོགས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའོ། ། དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཆེན་གཞིར་གྱུར་པ། །དངོས་མེད་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་མཁའ་ལྟར་རོ་གཅིག་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། ། སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་མི་འགྱུར་ཞི་ལ་མི་མཉམ་མཉམ་པའི་ཁྱབ་པ་ཅན་དེ་སྤྲོས་མེད་པ། །སོ་སོ་རང་རིག་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་དཔེ་མེད་གང་ཡིན་དེ་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་བསྟོད་པ་མཛད་དེ། གཞན་ལས་ཀྱང་འདིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཆོས ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཇི་ལྟར་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བསྒྲུབ་ཅེ་ན།གསང་བ་པའི་བདག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་སེམས་ཅན་ཡང་མ་ཡིན། སྲོག་ཀྱང་མ་ཡིན། ཤེད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྱེད་པ་པོ་ཡང་མ་ཡིན། ཚོར་བ་པོ་ཡང་མ་ཡིན། གཟུང་བ་ཡང་མ་ཡིན། འཛིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་། རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་རྣམས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱེད་དེ་འདི་ལ་ནི་དོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །ཐམས ཅད་མཁྱེན་པ་གནས་མེད་འདི།།འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱི་དང་ནང་། །ཐམས་ཅད་ངེས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་བཞིར་གཞག་པའི་ཚེ་ན། ཆོས་ཅན་གྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྔར་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ནི་འདི་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

为您直译这段藏文：
于极喜地等，从见一切有法而信解见自性身，如说："于彼所现色等，决定执为佛性。"言"无差别"者，就自性而言。言"安立差别"者，依其力用差别而显现差别。是故，凡夫所见诸多相违，虽似相违而实无违，因法界不可思议故不能破斥，故于任何处二谛相违亦不应以一破一。不应以自分别于二者生违。
是故，此中凡夫位时，未清净法界于种种分别中无而显现，于佛地普贤则是清净真如显现种种。如是就自性身而言，圣龙树说：
"非一非多，利自利他圆满大德所依基，
无实非有，如空一味难知之自性，
无戏无变寂静无等平等遍，
自证诸佛法身无比者我礼敬。"
复于他处示此相，密主问："法界无分别如何成办一切所需？"密主，譬如虚空界非有情、非命者、非力生、非作者、非受者、非所取、非能取，虽离一切分别妄分别，然一切有情界无余皆行来去等一切事，于此无疑。如说：
"如是无分别，
一切智无住，
有情内与外，
一切皆决定。"
言"法身"者，立四身时，有法之身名为法身，非前所说自性之有法故。

 །གང་ གི་ཚེ་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བསྡུས་པ་ལ་བཏགས་པ་སྟེ།ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཅན་ལས་ཐ་དད་པར་བཞག་པར་མི་ནུས་པས་སོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཡང་རྣམ་པ་དུ་མར་གནས་པར་བསྟན་པའི་ ཕྱིར།དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བརྒྱ་བཞི་བཅུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་རྣམ་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་ན་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཟག་པ་མེད་ པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།ཟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་བྱ་བར་ཡང་མཐོང་སྟེ། ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་འདིར་བཟུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཆེད་དུ་མ་སྤངས་པ་བག་ལ་ཉལ་བའི་ཚུལ་ལྟ་བུར་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་ཅུང་ ཟད་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཟད་པར་བྱས་པས་སོ།།ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ཟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བྱ་བར་མཐོང་སྟེ། ཟག་པའི་དབང་གིས་དེའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བ་ནི་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ནི་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་འདི་གཙོ་བོར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་དེ་སྙེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་རྟོག་ པ་མེད་ཅིང་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པས་ན་ཟག་པ་མེད་པའོ།།ཡང་ན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་དུ་མ་ཞིག་གི་བར་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པར་འཛིན་པས་བདེན་པར་འཛིན་པ་སྤང་བ་ལ་རབ་ཏུ་གོམས་པར་མཛད་པས་སྣང་བ་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངའ་ཡང་འདི་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ།དོན་འདི་ཉིད་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་ནི་དོན་མཛད་ཐབས། །རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་ན། །དེ་ཡིས་ཀུན་མཁྱེན་རྩོམ་པ་ནི། །དེ་དོན་ཡིན་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་བསྟན་ཅིང་ཡང་། བདེན་པར་འཛིན་པའི་ དབང་གིས་སྐྱོན།།ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ། །དགྲ་རྣམས་རང་བྱུང་དེ་ལོག་ན། །དེ་རྣམས་འབྱུང་བར་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཉིད་བཅོམ་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་འབད་པར་བྱའི། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་གནས་ པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པར་མི་བྱ་སྟེ།དོན་འདི་ལས་དགོངས་ནས་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། འཆིང་བའི་རྒྱུ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྐུ་རིང་བསྲེལ་དུ་བཤིག་པ་ན་མི་དགྱེས་པ་ མི་མངའ་བ་དང་།ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་དང་། ཐུགས་ཡུལ་རྣམས་ལ་མི་རྒྱུ་བ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྲིན་ལས་རྣམས་མཛད་དོ།

为您直译这段藏文：
当说三身时，则摄为法性身之假名，因法性不能安立为异于有法故。无戏论智慧之体性即如前所说。为显示彼无戏论亦安住多相，故说"念住等体性"。"等"字指四无量等一百四十四佛法。
若问：若有如是诸相，云何名为无戏论智慧？故说"无漏"。"漏"于某些场合指烦恼，如"漏尽"。此处亦取此义，谓十地菩萨相续中尚有少许未特意断除、如随眠般的烦恼，于佛地则已尽。某些场合"漏"指分别，如说"由漏力故生彼烦恼"。此处主要取后义，虽有如是诸相，然于彼无分别而任运趣入，故为无漏。
或者，于多无数劫中，以胜义执著诸法而修习断除实执，故遍知诸现为如幻，虽有如幻分别亦无过失。即依此义而说："为作有情利益方便，具分别智慧，以彼起遍智，为彼义无过。"又说："由实执力过，贪嗔等，自生诸敌，彼若转，彼等何从生？"
是故，应唯一精进于摧破自分别实执，不应极为畏惧如幻等言说，依此义趣，《圣楞伽经》说："系缚因非境。"
以诸念住，次第作用为：身碎舍利亦无不悦，不为一切受夺，不行于心境，不离一切法平等性之体性。

 །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལས་མི་ཉམས་པ་དང་། དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་གིས་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོངས་སུ་མི་གོས་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མུ་སྟེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་གདུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒོལ་བ་ཚར་གཅད་པ་དང་གཞན་འདུན་པར་མཛད་དོ། །དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བ རྣམས་ལ་བཞེད་པ་བཞིན་སྦྱོར་བ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་མཛད་དོ།།སྟོབས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དགེ་བ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་བརྫི་བར་མི་ནུས་པར་མཛད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ ལག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མཛད་པ་ལ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་གཞན་དུ་ཐབས་ཀྱིས་གྲོགས་བཙལ་བ་ལ་རག་ལུས་པ་མེད་ཅིང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པར་མཛད་དོ།།འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་འདྲེས་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པས་སྒྱུ་རྩལ་ཤེས་ཀྱི་བུ་རིང་ དུ་འཕུར་ལ་སོགས་པའི་སློབ་མའི་རིམ་པས་བྱང་ཆུབ་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ལམ་བཟང་པོ་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་དོ།།འདི་དག་ནི་མདོར་བསྡུས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལས་བརྗོད་པ་སྟེ། རྒྱས་པར་སོ་སོའི་ལས་རེ་རེར་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་ ཏེ།རྒྱས་པར་ནི་འཕགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འགྲོ་བ་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བ་ལ་ཞུགས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་སྤོང་ངོ་། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་པ་ལ་ ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོ་བའོ།།རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་ལས་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སྤྲུལ་པའི་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་། གསུམ་པས་ནི་སྡུག་པར་སྤྲུལ་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་དེ། ལྷག་མ་བཞིས་ནི་ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་ལ་མི་ཆགས་སོ། །ཐ་མས་ ནི་མོས་པའི་དབང་གིས་འཕགས་པའི་གནས་པ་དམ་པ་ཤིན་ཏུ་ཞི་བར་གནས་པས་གནས་སོ།།མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དང་པོ་བཞིས་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་བདེ་བ་རྣམས་ལ་མ་ཆགས་པས་ཤིང་འཛམ་བུའི་གྲིབ་མ་ལ་བརྟེན་པས་ལྷ་རྣམས་འདུལ་བ་ དང་།བཙུན་མོའི་འཁོར་བསྟེན་ཀྱང་འདོད་པའི་བདེ་བས་མ་གོས་པར་སྟོན་ཅིང་འབྲས་སཱ་ལུའི་ཆན་དང་སྨན་མར་དགེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཡང་། ཁམ་གྱི་ཟས་ལ་ཆགས་པ་མེད་པར་མཛད་དོ། །ལྷག་མ་བཞིས་ནི་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེས་པའི་ལྷའི་བུ་རྣམས་སྐལ་བ་མཉམ་ཞིང་ རིས་མཐུན་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུལ་ཏེ།དེ་ནས་གཟུགས་མེད་པའི་ལྷའི་བུ་དེ་དག་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ལག་ན་ཐོགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་མདོ་དེ་དང་དེ་ལས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།

为您直译这段藏文：
以诸正断，作用为不退失诸善法，及其违品不染自相续。以诸神足，则降伏外道首领等论敌并令他人信服。以诸根，则于诸善法随欲加行无碍。以诸力，则于加行善法及内正安住等，任何障碍法皆不能摧。
以诸觉支，则于现证菩提，自相续不待他求方便助伴，而得自生智慧。以八圣道支，则依不共道，非如幻术师子远飞等学徒次第而证菩提，而须依自宗善道之作用。此等略说即是菩提分法之业用，广说则各各业用随宜配合，详细当从《圣方广经》了知。
以诸无量，则入悲悯众生而圆满福德资粮，并断违品，于成熟众生不生厌倦。于诸解脱中，前二成就化现事业，第三则现为可爱而不生烦恼，余四于寂静解脱无著，最后则依胜解力而住于圣者最胜寂静住处。
以诸次第定，前四则于欲界诸乐无著，依瞻部树荫调伏诸天，虽近侍后宫而示不染欲乐，虽食精米饭及良药酥等，亦示于段食无贪。余四则以同分同类方式调伏无色界天子，如"尔时无色界天子手持种种花"等，如彼彼广大经中所说。

 །ཐ་མས་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ ལས་ཁྱད་པར་དུ་སྟོན་ཏེ།དེ་དག་ནི་ཞག་བདུན་དུ་ཡང་གནས་པའི་མཐུ་མེད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བཞེད་ན་བསྐལ་པའི་བར་དུ་འང་དེ་ལ་གནས་པས་སོ། །ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཟད་པ་རྒྱས་པར་མཛད་པའི་ཆེད་དུ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྒྲུབ་ པར་མཛད་དོ།།ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དམིགས་པ་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་དམིགས་པ་ལ་དབང་སྒྱུར་བར་མཛད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་ནི་བཀའ་ལུང་གཟུང་བར་བྱ་བར་མཛད་དོ། ། སྨོན་གནས་མཁྱེན་པས་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལུང་སྟོན་པས་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང་། རྒྱུ་མཚན་དེས་འཇིག་རྟེན་ན་མང་པོས་བཀུར་བར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས པའི་ཤེས་བྱ་མཁྱེན་པར་བྱ་བ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་དེ་ཡང་ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལ་འདུན་པར་མཛད་དོ།།ངག་གི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་འདུན་པར་མཛད་དོ། །སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྗོད་པས་ཀྱང་འདུན་པར་མཛད་དོ། །བསྟན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚིམ་པར་མཛད་དོ། །སེམས་ ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་མཁྱེན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་ཇི་ལྟ་བར་འདོམས་པ་སྟེ།དེས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་མྱུར་དུ་གྲོལ་བར་མཛད་དོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་བསྟན་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ སེམས་ཚིམ་པར་མཛད་དེ།ཆོས་ཀྱི་ཚིག་ཀུན་མངོན་པར་མཁྱེན། །དོན་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཚུལ་ལ་མཁས། །སྐད་ཀུན་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མཁྱེན། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་དག་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྲིད་པ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བ་བསམས་བཞིན་དུ་ འཛིན་ཅིང་བཞེད་པར་གྱུར་ན་བསྐལ་པ་མང་པོར་བཞུགས་ཏེ།ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་བཞེད་ན་དེ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་གཏོང་ངོ་། །ཡང་ཆོས་ལ་མངའ་བསྒྱུར་ཞིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངའ་བསྒྱུར་ ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ།།དབང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན་པའི་འབྲས་བུའི་ཆེ་བ་གཞན་ལས་སོ་སོར་རིག་པར་མཛད་དོ། །དབང་པོ་གསུམ་ནི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་འོག་མ་གཉིས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་འོག་མ་ནི་ བཟོད་པའི་འབྲས་བུའོ།།དེའི་འོག་མ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་འོག་མ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་འོག་མ་གཉིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

为您直译这段藏文：
最后则显示较声闻圣者灭尽定为殊胜，因为彼等无力安住七日，而世尊若欲则可住于其中乃至劫际。以诸遍处处，则为广大灭尽而成就解脱所缘。以诸胜处，则为降伏异所缘解，于三解脱自在所缘。
以无烦恼，则作受持教敕。以愿智，则以宣说过去、未来、现在诸事而利益他人，以此因缘于世间为众所尊敬。以诸神通，则于了知自他相续所摄所知无碍，且以身业示现令信服，以语业亦令信服，以意遍说亦令信服，以开示令诸有情满足。了知诸有情行为往来后，如实教导诸有情出离，由此亦令所化速得解脱。
以诸无碍解，则以无碍种种说法令所化有情心满，如说："遍知一切法句，善巧一切义理，了知辨别诸语，具足一切方分清净。"以诸清净，则于诸有中随意受生，若欲则住多劫，如《圣大悲白莲经》中所说。又若欲则舍寿行。又于法自在、于定自在而善持正法。
以诸力，则显示诸波罗蜜圆满果德之殊胜较他殊异。三力是布施果，其下二是持戒果，其下是忍辱果，其下是精进果，其下是禅定果，其下二是智慧果。

 །སྟོབས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། མི་མཐུན་པའི་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དང་། རང་གིས་བྱས་པ་མ་ ཡིན་པ་དང་།ཆད་པར་སྨྲ་བ་བསལ་ནས་ཡང་དག་པར་མངོན་པར་མཐོ་བའི་ལམ་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་། བསྟན་པ་བཞག་པའི་སྣོད་དང་། བསམ་པ་དང་། བག་ལ་ཉལ་དང་། དམིགས་པ་དང་། ཚོགས་དང་། འོས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་རྟོགས་ནས་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོན་ཏེ།བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚར་གཅོད་དོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཞུ་བ་ཞུས་པ་ཡང་ལུང་སྟོན་ཏོ། །མི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བདག་ཡང་དག་པའི་སྟོན་པ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་དང་། མུ་སྟེགས་ ཅན་གཞན་རྒོལ་བ་རྣམས་ཚར་གཅོད་པར་མཛད་དོ།།བསྲུང་བ་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སློབ་མའི་ཚོགས་ལ་རྟག་ཏུ་གདམས་པར་མཛད་དོ། །ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ཡང་སྟོན་ཏོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་མངའ་བར་ཚོགས་ཡོངས་སུ་སྡུད་དོ། །བསྙེལ་ བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཡལ་བར་མི་འདོར་ཏེ།རྒྱ་མཚོ་ཆུ་སྲིན་ཆེན་པོའི་གནས། །དུས་རླབས་ཡོལ་བར་འགྱུར་སྲིད་ཀྱི། །གདུལ་བར་བྱ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ། །སངས་རྒྱས་དུས་ལ་ཡོལ་མི་མངའ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །བག་ཆགས་ཡང་དག་པར་ བཅོམ་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མི་མངའ་བས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ལྟ་བུའི་སྤྱོད་པ་མི་སྟོན་ཏོ།།ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་རྟག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ཏེ། སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡང་མི་གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་དག་ནི་འདི་ནི་བསྙེལ་བ་མི་མངའ་བའི་ཆོས་ ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་རྟག་ཏུ་གཟིགས་པ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེ་ལྟར་བཤད་ན་མདོའི་དོན་དང་ཡང་མཐུན་ལ། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ཡང་ལེགས་པར་དྲངས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྐུ་ དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་།རྙེད་པ་དང་། གཤེགས་པ་དང་། བཞུགས་པས་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ཡང་ ཡུན་རིང་དུ་འཇོག་སྟེ།དེས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པ་རྣམས་ནི་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་དོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་མཛད་དོ།

为您直译这段藏文：
以诸力则遣除无因论、非理因论、非自作论及断灭论，而示现真实增上之道。完全了知诸有情心行、安立教法之器、意乐、随眠、所缘、资粮、堪能及出离后，如实显示决定善妙之道，并降伏一切魔众。对一切请问亦作授记。
以诸无畏，则于眷属中建立自为真实导师，并降伏诸外道论敌。以诸不护，则常时教诫声闻众，并随后开示。以诸念住，则无有烦恼而摄受眷属。以无忘失法性，则不舍弃佛陀事业，如说："大海鲸鱼处，时浪或有尽，于所化子等，佛时无有尽。"
以永断习气，则以无烦恼故不示现似烦恼行。以大悲，则任运恒时以智慧光明观察世间，乃至一刹那亦不离观察。其他论师说：此是无忘失法性，日三次夜三次恒时观察是大悲，如是解释则与经义相顺，亦善引《经庄严论颂》。
以诸佛不共法，则以身语意事业清净、受用、行走、安住，亦胜伏一切声闻缘觉。以一切种智，则断除一切有情疑惑并久住法理，由此令未成熟有情令其成熟，已成熟者令其解脱。

 །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་དག་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ ཏན་དང་།རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མངའ་སྟེ། སྔར་དགེ་སློང་དག་ང་ལན་སྟོང་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པས་ སོ།།དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་དག་གི་ལས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མི་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་གདུལ་བྱ་སྨིན་པར་མཛད་པ་དང་། ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་དད་པ་དག་ཉན་ཐོས་སུ་ལུང་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་རོ།།དེ་དག་ནི་ཆོས་དེ་དག་གི་ཕྲིན་ལས་སོ་སོ་བའོ། །ཆོས་དེ་དག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་ནི་མདོའི་ཚིག་གིས་གོ་བར་ནུས་ཏེ། ཆུང་ཟད་དུ་རྣམ་པར་ཐར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དང་པོ་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་རྩོམ་པར་ བྱེད་ཅིང་།དེ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལེགས་པར་སྦྱོང་བར་བྱེད་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྔར་རྣམ་པའི་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ལ་གཙོ་བོ་རྣམ་ པར་ཐར་པ་བརྒྱད་སྨོས་པས་ལྷག་མ་རྣམས་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དབང་རྣམ་པ་བཅུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བསྐལ་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་ཚེའི་ཚད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ཚེ་ལ་དབང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲངས་མེད་པ་ལ་ངེས་པར་རྟོག་པར་འཇོག་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་པའི་ཚུལ་ གྱིས་སེམས་ལ་དབང་བ་དང་།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་རྒྱན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དུ་མས་བརྒྱན་པར་བྱིན་གྱི་རླབས་པ་སྟོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོ་བྱད་ལ་དབང་བ་དང་། དུས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་ལས་ལ་དབང་བ་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་སྟོན་པས་སྐྱེ་བ་ལ་དབང་བ་དང་།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གང་བར་བལྟ་བས་མོས་པ་ལ་དབང་བ་དང་། དུས་དང་ཞིང་གང་དུ་འདོད་པར་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བས་སྨོན་ལམ་ལ་དབང་བ་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་ ཡོངས་སུ་སྟོན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་དབང་བ་དང་།ཆོས་ཀྱི་སྒོ་སྣང་བ་མཐའ་དང་དབུང་མེད་པར་ཡང་དག་པར་སྟོན་པས་ཆོས་ལ་དབང་བ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང་མི་བསྙེངས་པ་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ཏུ་གོ་བར་ཡོངས་སུ་སྟོན་པས་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་བའོ་ཞེས་འཕགས་ པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་འདིར་བཀོད་པའོ།

为您直译这段藏文：
所谓"道智等如前所说"，是指前述声闻见道功德及诸独觉无声说法等功德，亦具足于佛陀相续中。如前所说："诸比丘，我曾千次以声闻涅槃而般涅槃"等道理。此等摄于佛陀相续时，应说为法身智慧之相。其义为：彼等作业亦于无佛出世时令所化成熟，以对下乘具信者授记为声闻等方便，令入大乘等，随应配释。彼等是彼等诸法各别事业。
彼等诸法自性，可由经文了知：以诸解脱首先开始净化心意，其后以诸胜处善加修习，随后以诸遍处了知圆满。正因如此，前述相品中说菩萨道以八解脱为主，应知摄余。
就十种自在而言，以加持无数劫寿量为寿自在；安住无量三摩地决定观察，以智慧趣入方式为心自在；于一切世界示现加持种种庄严为受用自在；如其时节加持业之异熟为业自在；于一切世界示现受生为生自在；见一切世界充满佛陀为胜解自在；随欲何时何处现证菩提为愿自在；示现一切神变幻化为神通自在；无边无尽宣说法门为法自在；刹那刹那圆满显示如来十力无畏为智自在。此等是引述《华严经》所说。

།ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་པོ་འདི་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པས་གཉིས་སུ་མི་དབྱེའོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་ཟླ་བ་ལ་སོགས་ པའི་གྲུབ་པའི་མཐའོ།།གཞན་དག་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔར་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་ཁོ་ན་ཡང་བསྡུས་ནས་བཟླས་པ་སྟེ། མཁན་པོ་ཡང་དག་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བཞེད་པའོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ པའི་བསྟན་པ་གསུམ་པ་འདི་ནི་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ཡིན་ལ།དེ་དག་ཀྱང་དབྱེར་མེད་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོར་གྱུར་པས་སེམས་དང་། སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟུང་ བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་ངོ་བོས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་རྣམས་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ།དེ་དག་ཡོད་ན་ནི་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ནི་མི་བརྗོད་དོ་ཞེས་བསམས་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་གསུམ་དུ་འཇོག་ཅིང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པར་བརྗོད་ཀྱི།མ་སྐྱེས་པ་དེ་སྐུ་གཅིག་ཏུ་ག་ལ་ཞིག་གཞག་ཅེས་འདོད་པའོ།

为您直译这段藏文：
所谓"称说法身"这一第一种主张，是阿阇黎耶谢月等成就者的宗义，表明自性身与法身二者为一，不应分二。
"其他诸师则入于偈颂"这一说法，是将前述阿阇黎自身所说之义摄要重述，此为亲教师正遍知的观点。
其他诸师说，此第三种说法"依彼等之见"等，是作如是思维：若如是自性身与法身为法与有法，彼等无别，则因完全离戏论之体性，心与心所转依之智慧，无二取显现如幻之体性利益众生诸事业将不复存在。若彼等存在，则自性身将不复存在，因此自性身不可言说。基于此种思维，安立智慧身、圆满受用身与化身三身，且说彼等一切胜义中无生，既然无生，如何能安立为一身？如是主张。

 །ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྐུ་གསུམ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་འདོད་པ་བཞི་པ་འདི་ནི་སྐུ་ནི་གསུམ་ཁོ་ན་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དག་ཏུ་འདོད་པས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སུ་འདོད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དེ་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལྟར་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ཙམ་ཞིག་ལ་སྔོན་ གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ།བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང་ལྡན་པར་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་དེའི་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྐུལ་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྣང་བས་ན།དངོས་སུ་ནི་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ལ་ནི་སྐུ་གཅིག་ཏུ་ཟད་པས་ན། འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས། རྒྱལ་བས་ཆོས་ཉིད་ལུས་མེད་རབ་ཞི་བ། །གཉིས་མེད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཐུགས་ཆུད་ནས། །གཟུགས་སྐུ་བཟང་པོ་ མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ཡིས།།འགྲོ་བ་མ་ལུས་བཀང་ཞིང་སྟོན་པར་མཛད། །ཅེས་གསུངས་སོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་སྐུ་གཅིག་པོ་དེ་ཉིད་སྐུ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་འདོད་པའོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་མི་འབྱུང་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་ནི་དེའི་རིགས་པ་སྟོན་པ་སྟེ།གལ་ཏེ་སྐུ་བཞི་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ནང་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་འོག་ཉིད་དུ་འབྲེལ་པར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྨོས་པར་རིགས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི། རྣམ་པ་བཞིར་ནི་ ཡང་དག་བརྗོད།།ཅེས་བྱ་བ་ལ་བཞི་ནི་ཕྲིན་ལས་དང་བཞི་ཞེས་འདོད་པར་བྱེད་དོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་འདོད་པ་བཞི་པ་འདི་ནི་སྔར་སྐུ་བཞིར་འདོད་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལན་བཏབ་པ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྨོས་པ་ནི། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་སྦྱར་བའི་ངོར་ནི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་དང་མཛད་པར་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་དགོས་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྐུ་གསུམ་དུ་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ནོ།

为您直译这段藏文：
有些人说"唯有三身"，这第四种主张认为身唯有三种，即自性身、圆满受用身和化身。他们认为法身是自性身的异名。因此，佛陀对普贤说，如法界般本性光明的智慧仅此而已，以往昔愿力对所化众生显现具足"菩提分、无量"等功德，其自性并非如是。因此，其受用圆满身之显现以及化现，也是以其往昔愿力之力而显现，实际上大牟尼仅有一身而已。故《圣出世间品》中说："佛证无身法性极寂静，通达无二无自性，以妙色身具相好，遍满无余众生示。"他们主张以此方式为凡夫而将此一身示现为三身。
"于偈颂中'自性'之声后不出现'法身'之声"这句话是显示其理由，若是四身，则于偈颂中应在自性身之后相连提及法身。他们认为"正说为四种"中的四是指事业为第四。
其他人说，这第四种主张是对前述主张四身者的回答：在"自性"之声后提及"法身"之声，是因为在偈颂组合中仅与智慧和事业相连，故以表明必要之力而如是说。因此，这不能作为安立三身的理由，此为摄义。

 །དེ་ལྟར་མཛད་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས ཞེས་བཏགས་ཀྱང་།བསྐལ་པའི་བར་དུ་སྐུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱུད་པ་དང་དངོས་སུ་མཛད་པས་ན། སྐུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཇུག་ཏུ་བསྟན་པར་རིགས་པས་དེ་ལྟར་བསྟན་ལ། མཛད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་པོ་དེ་དག་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྗེས་ཁོ་ནར་འབྱུང་བས་དེ་དག་གིས་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་ པ་ལྟ་ཞིག་ཅེས་ཁ་ཅིག་སེམས་པ་ལ།སྔར་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གདགས་པ་ནི་མ་མཛད་ལ། སྐུ་དེ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲགས་པས་འདིར་ཡང་སྟོན་པར་རིགས་པས་དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་དེའི་ལས་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་བསྟན་ཏེ་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ནི་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་མ་བཏགས་སོ།།དེ་ལྟར་དེ་ནི་དགོས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཤུགས་ཞེས་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་མཐུན་ཚད་མེད་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་ པ་རྣམས་ཏེ།དེ་དང་མཛད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཕྲིན་ལས་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་སྦྱར་བ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་དེའི་ལས་སུ་སྦྱར་རོ། །འོ་ན་ཡེ་ཤེས་རྣམས་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྗེས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསྟན་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྐུ་རྣམས་གཙོ་བོའི་རིམ་གྱིས་བསྟན་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་ རྣམས་ཆོས་ཉིད་དང་ཆོས་ཅན་དུ་བསྟན་པའི་འབྲེལ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འབའ་ཞིག་གི་སྣང་བའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡེ་ ཤེས་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་དང་།ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་སྣང་བའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པར་བཏགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་སྐུ་ལྔར་འདོད་དོ། །གཞན་དག་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་ པའི་དབྱེ་བས་སྐུ་ལྔར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ།།ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་འབར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདི་དག་གིས་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་མཚན་དེ་འོག་ནས་འཆད་པའི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །འདི་དག་གིས་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་རྣམ་ པར་སྒོ་བར་བྱེད་པས་ན་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་སྟེ།འདིར་ཨ་ནུ་བྱཉྫ་ནའི་སྒྲའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་རྒྱུད་ལ་ཐུབ་པ་ཆེན་པོའི་སྐུའི་མཛེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྒོ་ཞིང་ཞེན་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཏེ། དེ་བས་ན་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་རྣམས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོར་བྱེད་པ་དང་། གདུལ་བྱ་རབ་ཏུ་འདུན་ པར་བྱེད་པའོ།

为您直译这段藏文：
如是诸事业虽标名为法身事业，但由于经劫中为一切身相续与直接所作，故应于一切身之后显示，因此如是显示。有些人认为，由于二十七种事业唯于化身之后出现，故似为化身事业。
对此，前未作法身之安立，而此身于一切宗派中皆广为人知，此处亦应显示，如是则此为彼之业。为令了知由此显示业之作者，因业与作者无别，故于偈颂自性身之后未标名法身。此即是"以表明必要之力"之义。
"唯智慧"即如前所说"菩提分、无量"等，将此与法身事业二十七种事业相连，即是将作者与其业相连。
若问：为何不于化身之后显示诸智慧？因应以主要次第显示诸身，且为成立自性与智慧为法性与有法之关联故。
复有一些人主张五身：圆满受用身是现于第十地菩萨见道中之大圆满受用身，为如前所说诸智慧之所依；于欢喜地等所住见道中显现之化身，假名为圆满受用身；以及化身。其他一些人则以化身分异熟与非异熟二种而显示五身。
其余易解故未详分。
"相好庄严炽盛"中，由此表征大丈夫故为相，即下文所说三十二相。由此于他相续中显现故为妙好，此中"anuvyañjana"（梵文音译）声义为于他相续中显现大牟尼身之庄严性而令生执著之义。因此，相好之事业即是成就大丈夫及令所化众生生起胜解。

།དེ་ལ་མཚན་རྣམས་ནི་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་རེ་རེ་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དྲུག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སྨིན་མཚམས་ཀྱི་མཛོད་སྤུ་བ་མོ་དང་དུང་དང་མེ་ཏོག་ཀུན་ད་ལྟར་དཀར་བ་ནི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུའོ། །གཡས་སུ་འཁྱིལ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་ བུའོ།།དཔའ་ཞིང་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོན་པ་ནི་བཟོད་པའི་འབྲས་བུའོ། །རིང་བར་གནས་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུའོ། །ཤིན་ཏུ་འཁྱིལ་ཞིང་ལེགས་པར་གནས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་འབྲས་བུའོ། །འོད་མཐའ་ཡས་པས་ཁྱབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ སྟེ་རྒྱས་པར་ནི་འཕགས་པ་བསྐལ་པ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ།།དཔེ་བྱད་རྣམས་ནི་འཁོར་དུ་གྱུར་པས་ན་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་མེད་དེ་གཙོ་བོས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་དང་འཁོར་དུ་བསྟན་ཞེ་ན། སེན་མོ་ཟངས་ཀྱི་མདོག་ལྟ་བུ་དང་། སེན་ མོའི་མདོག་སྣུམ་པ་དང་།སེན་མོ་མཐོ་བ་དང་། སོར་མོ་རྣམས་ཟླུམ་པ་དང་། སོར་མོ་རྣམས་རྒྱས་པ་དང་། སོར་མོ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་སྟེ། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་འདི་དྲུག་ནི་མཚན་ཕྱག་གི་སོར་མོ་རིང་བའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །དབུ་གདུགས་ལྟ་བུར་རྒྱས་ པ་དང་།དབུ་སྐྲ་བུང་བ་ལྟར་གནག་པ་དང་། དབུ་སྐྲ་སྟུག་པ་དང་། དབུ་སྐྲ་འཇམ་པ་དང་། དབུ་སྐྲ་མ་འཛིངས་པ་དང་། དབུ་སྐྲ་མི་བཤོར་བ་དང་། དབུ་སྐྲ་དྲི་ཞིམ་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་དབུ་གཙུག་ཏོར་དང་ལྡན་པ་དང་། སྤུ་རེ་རེ་ནས་གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་བའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། ། དཔྲལ་བ་ལེགས་པར་འབྱེས་པ་དང་། དཔྲལ་བའི་དབྱེས་ཆེ་བ་དང་། སྨིན་ཚུགས་རིང་བ་དང་། སྨིན་མ་འཇམ་པ་དང་། སྨིན་མ་སྣུམ་པ་དང་། སྨིན་མའི་སྤུ་མཉམ་པ་དང་། ཤངས་མཐོ་བ་དང་། ཤངས་གཙང་བ་སྟེ། འདི་དག་ནི་མཛོད་སྤུའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །སྤྱན་དག་པ་དང་། སྤྱན་མཛེས་པར་འཛུམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། སྤྱན་ཡངས་པ་དང་། རྫི་མ་སྟུག་པ་དང་། སྤྱན་པདྨའི་འདབ་མ་འདྲ་བ་སྟེ། འདི་རྣམས་ནི་སྤྱན་མཐོན་མཐིང་དང་། སྤྱན་གྱི་རྫི་མ་བའི་རྫི་མ་ལྟ་བུའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །སྙན་མཉམ་པ་དང་། སྙན་མ་ཉམས་པ་སྟེ། འདི་དག་ནི་འགྲམ་པ་སེང་གེ་ལྟ བུའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ།

为您直译这段藏文：
其中诸相为主要，故显示每一相皆从六度因而生。如说：眉间白毫细软如同螺贝与昆陀花般洁白，是布施之果。向右旋转，是持戒之果。威猛不可屈，是忍辱之果。长久安住，是精进之果。极善旋转而安住，是禅定之果。无边光明遍照，是智慧之果等。详细内容应从《贤劫》大乘经中了知。
诸妙好为眷属，故未如是显示，因为为主所摄故。若问：如何显示为主与眷属？指甲如铜色、指甲有光泽、指甲隆起、手指圆满、手指丰满、手指纤细，此六种妙好是长指相之眷属。
头如伞盖圆满、头发如蜂般黑亮、头发浓密、头发柔软、头发不乱、头发不散、头发香气芬芳，此等是具顶髻相及一一毛右旋之眷属。
额广平正、额门开阔、眉长、眉柔软、眉润泽、眉毛齐整、鼻高耸、鼻清净，此等是白毫相之眷属。
眼清净、眼如含笑、眼广大、睫毛浓密、眼如莲花瓣，此等是眼绀青及眼睫如牛王睫毛之眷属。
耳平等、耳无损，此等是颊如狮子之眷属。

།ཞལ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་དང་། སྒྲོས་ཤིང་ཐོག་བིམ་པ་ལྟར་དམར་བ་དང་། ལྗགས་མཉེན་པ་དང་། ལྗགས་སྲབ་པ་དང་། ལྗགས་དམར་བ་དང་། འབྲུག་གི་སྒྲ་ཉིད་དང་། གསུང་མཉེན་པ་དང་། གསུང་འཇམ་པ་དང་། མཆེ་བ་ཟླུམ་པ་དང་། མཆེ་བ་རྣོ་བ་དང་། མཆེ་བ་དཀར་བ་དང་། མཆེ་བ་མཉམ་པ་དང་། མཆེ་བ་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་སྟེ། འདི་རྣམས་ནི་ལྗགས་ཡངས་པ་དང་། ཚངས་པའི་དབྱངས་དང་། ཚེམས་དཀར་བ་དང་། ཚེམས་ཐགས་བཟང་བ་དང་། ཚེམས་བཞི་བཅུ་མངའ་བ་དང་། ཚེམས་མཉམ་པ་དང་། རོ་བྲོ་བའི་མཆོག་བརྙེས པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་སྟེ།ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་རོ། །རྩ་མི་མངོན་པ་དང་། རྩ་མདུད་པ་མེད་པ་དང་། ལོང་བུ་མི་མངོན་པ་དག་དང་། སྐུ་གཞོན་མདོག་ཅན་དང་། ཕྱག་ཤིང་བལ་ལྟར་འཇམ་པ་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་མདངས་ཡོད་པ་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་ཟབ་པ་དང་། ཕྱག་གི་རི་མོ་ རིང་བ་རྣམས་ནི་ཕྱག་དང་ཞབས་འཇམ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས་པ་དང་།ཞབས་ལོང་བུ་མི་མངོན་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེ་བྱད་ཀྱི་ལོང་བུ་མི་མངོན་པ་ནི་ལོང་བུ་ཆུང་ངུར་བཟུང་ལ། མཚན་བཟང་པོའི་ནི་དེ་ཆེན་པོ་བཟུང་ངོ་། །ཁ་ཅིག་ནི་མཚན་གྱི་ཕྱིའི་ལོང་བུ་སྟེ་དཔེ་བྱད་ཀྱི་ནང་ གི་ལོང་བུ་ཞེས་འདོད་དོ།།ཞབས་མཉམ་པ་ནི། ཞབས་རུས་སྦལ་ལྟར་གནས་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །སེང་གེ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་། ངང་པ་དང་། ཁྱུ་མཆོག་དང་། གཡས་ཕྱོགས་སུ་དང་། མཛེས་པར་དང་། དྲང་པོར་གཤེགས་པ་དང་། གོམ་པ་སྙོམས་པ་རྣམས་ནི། ཕྱག་དང་ཞབས་ཀྱི་སོར་མོ་དྲ་བས་འབྲེལ་པ་དང་། རྟིང་པ་ཡངས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །སྐུ་འཁྲིལ་བག་ཆགས་པ་དང་། སྐུ་བྱི་དོར་བྱས་པ་དང་འདྲ་བ་དང་། སྐུ་རིམ་པར་འཚམ་པ་དང་། སྐུ་གཙང་བ་དང་། སྐུ་འཇམ་པ་དང་། སྐུ་དག་པ་དང་། སྐུ་ཁོ་ལག་ཡངས་ཤིང བཟང་བ་དང་།སྐུ་མ་ཞུམ་པ་དང་། སྐུ་རྒྱས་པ་དང་། སྐུ་ཤིན་ཏུ་གྲིམས་པ་དང་། ཡན་ལག་རྣམ་པར་མཛེས་པ་དང་། དཀུ་ཟླུམ་པ་དང་། དཀུ་སྐབས་ཕྱིན་པ་དང་། དཀུ་མ་རྙོངས་པ་དང་། སྐུ་ཀུན་ནས་བལྟ་ན་སྡུག་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་གཙང་བ་དང་། སྐུ་ལ་སྨེ་བ་གནག་ བག་མེད་པ་དག་ནི་སྐུ་ཆེ་ཞིང་དྲང་བ་དང་།སྐུའི་བདུན་མཐོ་བ་དང་། པགས་པ་གསེར་གྱི་མདོག་འདྲ་བ་དང་། པགས་པ་སྲབ་པ་དང་། དཔུང་མགོ་ཟླུམ་པ་དང་། ཐལ་གོང་རྒྱས་པ་དང་། རོ་སྟོད་སེང་གེའི་འདྲ་བ་དང་། ཤིང་ནྱ་གྲོ་དྷ་ལྟར་ཆུ་ཞིང་གབ་པའི་ འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ།།ཕྱལ་ཕྱང་ངེ་བ་དང་། ཕྱལ་མ་རྙོངས་པ་དང་། ལྟེ་བ་ཟབ་པ་དང་། ལྟེ་བ་གཡས་ཕྱོགས་སུ་འཁྱིལ་བ་རྣམས་ནི་མདོམས་ཀྱི་གསང་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ།

为您直译这段藏文：
面容不过长，唇如频婆果般红艳，舌柔软，舌薄，舌红，声如雷音，语柔软，语温和，牙齿圆满，牙齿锐利，牙齿洁白，牙齿整齐，牙齿纤细，这些是广长舌相、梵音相、齿白相、齿列齐相、具四十齿相、齿齐相、得味中最胜相之眷属，应当如理配属。
脉络不显，脉络无结，踝骨不显，身如少年色泽，手如棉絮柔软，手纹有光泽，手纹深，手纹长，这些是手足柔软具少年质地相及足踝不显相之眷属。妙好中的踝骨不显是指小踝骨，殊胜相中是指大踝骨。有些人认为相是指外踝，妙好是指内踝。
足平等是足如龟底安住相之眷属。如狮子、象、鹅、牛王般行走，向右方行走，优美行走，端直行走，步伐均匀，这些是手足指网相连及足跟广阔相之眷属。
身姿优雅，身如经擦拭，身相称，身清净，身柔软，身纯净，身形宽广端严，身不怯弱，身丰满，身极端庄，肢体端严，腰圆满，腰适度，腰不凹凸，身相悦目，行为清净，身无黑痣，这些是身高大端直相、身七处高相、皮肤金色相、皮肤细薄相、肩圆满相、胸宽广相、上身如狮子相、如尼拘陀树周匀相之眷属。
身形舒展，身形不凹凸，脐深，脐右旋，这些是阴藏密隐相之眷属。

 །དཔལ་གྱི་བེའུ་དང་། བཀྲ་ཤིས་དང་། ཉ་དང་། གཡུང་དྲུང་འཁྱིལ་བ་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ནི།མཚན་བཟང་པོ་ཕྱག་དང་ཞབས་འཁོར་ལོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་དང་། ཕྱག་དང་ཞབས་དྲ་བས་འབྲེལ་པའི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ས་བཅུ་པ་ལ་བཞུགས་པ་རྣམས་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དགའ་བ་དང་། བདེ་བ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་མཚན་གྱི་དོན་བསྟན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ལུང་གི་ཆོས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཡང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྐུ་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི ཞལ་སྔ་ནས།རང་གི་འབྱོར་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ལེགས་མཛད་བརྒྱ་ཡི་འབྲས་བུ་ནི། །བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགའ་བ་སྐྱེད་ཕྱིར་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སྣ་ཚོགས་རྒྱས་པར་སྟོན་མཛད་པ། །རྟག་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་སྐད་རྒྱ་ཆེན་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ཏུ་འཕྲོ་བར་མཛད་པ་ པོ།།སངས་རྒྱས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་གནས་པ་གང་ཡིན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་འདི་ཅི་རྟག་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བ་ཞིག་གམ། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་གདུལ་ བྱ་གང་དག་སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རྩོམ་པ་དོན་མེད་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་ནི་འདི་རྟག་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཇིག་པའི་སྐུར་བརྗོད་ཅིང་།རང་གི་རང་བཞིན་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ནི། འདི་ཡང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ལྷའི་ དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་རྣམས་ནི་འཆི་འཕོ་བ་དང་དེར་སྐྱེ་བ་དེ་དག་ཉིད་དང་།དེ་བས་ཆེས་ཆེ་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ཀྱི་ལྷའི་བུ་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་ཅག་གི་གནས་འདིར་ལྷའི་དབང་པོ་ཅིག་ཤི་འཕོས་ཏེ། གཞན་ཞིག་ལྷའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་ཏེ། ལས་ཀྱི་མེ་ ལོང་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟ་བས་ངེས་པར་གཞན་གྱིས་མི་ཤེས་པར་དེ་ཉིད་དམ།གཞན་ཞིག་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐུ་འདི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབའ་ཞིག་གི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་གྱི། ས་བཅུ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྐུ་གདུང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་འདོད་དོ།

为您直译这段藏文：
吉祥结、祥瑞、鱼、右旋卍等这些是殊胜相中手足具轮相及手足网鬘相之眷属。
与安住第十地的大菩萨们一同享受大乘法的喜乐，无有过失地受用，此句显示相之意义。大乘法即证悟之法。有些人说也显示了不共的教法。
关于此身相，圣龙树亲说：
"自身功德出世间，不可思议善行百果实，
为令智者生欢喜，眷属中显现种种广，
恒常正法音声大，遍及一切世间者，
佛陀圆满受用身，住持法界我顶礼。"
如是此身是否为常住不入涅槃者？抑或也将入般涅槃？有人说：为了调伏那些认为佛宝无常而修行无义的众生，说此为常住不灭之身；就自性而言，此身也将入般涅槃。然而，诸帝释天王的死亡转生以及比其更高的诸天才能了知，而普通天子们不能完全了知"在我们这里某位天主死去，另一位成为天王"这件事。通过业镜等观察，确定不为他人所知，是同一者或他者相续成为帝释，这是诸帝释的法性决定。
同样，此身入般涅槃也唯是诸如来的境界，即使第十地菩萨也不是其境界，因此也无舍利分别等事，如是主张。

 །སྐུ་འདི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། སངས རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་དེ་དགོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཤིན་ཏུ་བསྐོར་ཏེ།གདུལ་བྱ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་བཏུལ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ལུང་བསྟན་པར་གྱུར་ཏེ། མཉམ་པ་མེད་པའི་གོ་འཕང་ཡོངས་སུ་ མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ།།དེ་དག་གིས་ནི་ལེགས་པར་མ་སྨྲས་ཏེ། གཞན་གང་དག་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བཤད་པ་དེ་དག་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ རྫོགས་པར་བཏགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི།ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པའི་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་ནམ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའི། སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཅན་ཉིད་དུ་ནི་གནས་སོ། །སྐུ་འདི་ཡང་སྨོན་ལམ་མམ། ཚོགས་ཀྱིས་འཕེན་པའམ། བཞེད་པ་ཙམ་ གྱིས་ཕྱེ་བའི་འོག་མིན་གྱི་གནས་གཅིག་ཁོ་ནར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་མང་པོའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་འོག་མིན་རྣམས་ན་གནས་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་འབའ་ཞིག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྣང་བར་ཟད་དོ།།ཁ་ཅིག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་སྙེད་མངོན་པར་རྫོགས་ པར་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཅིག་པུ་ཞིག་གི་རང་བཞིན་དུ་ཟད་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་།སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡང་དེ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་ཟད་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲུབ་པ་འདི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་ལ་ནི་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ།འོན་ཀྱང་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་བདག་སེམས་ཅན་འདིའི་བུར་གྱུར་ཏེ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བྱང་ཆུབ་རྙེད་པར་གྱུར་པས་དེ་དག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་མཛད་པ་ནི་མི་འདྲ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། འདི་ལྟ་བུ་དག་ནི་ བདག་ཅག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས་དཔྱད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ།ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ཡང་བཟོད་པར་མཛོད་ཅིག་།ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླའོ།

为您直译这段藏文：
此身入涅槃之因，善男子，诸佛世尊的法性也是如此：圆满成就一切佛事，圆满一切密意后极善转法轮，极善调伏一切所化众生后，一切菩萨皆得授记，以无等位大般涅槃而入涅槃，如是所说。
彼等说得不好。其他任何说受用圆满身入涅槃者，如前所说，是就化身假立为受用圆满身而言，作为清净智慧基础的受用圆满身永不入涅槃，而是以刹那相续形式安住。
此身也因愿力或资粮所引或仅以意乐，在色究竟天一处现前圆满成佛，故诸色究竟天中安住的众多受用圆满身仅是化身广大显现而已。
有些人说：对于所有现前圆满成佛的菩萨们来说，受用圆满身唯一，法身、化身、自性身也如是唯一，因此"众生以识续差别"这一论证对佛智而言并不相应。然而，以愿力"愿我成为此众生之子，现化身得菩提而令彼等成熟"等作利益事业则有差别。
像这样的论述不是我们的境界，以恶分别观察又有何用？请容忍如是所说。其余易解。

 །ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དགའ་ལྡན་ནས་བབས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་ མཛད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མཛད་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ།དེ་ལ་དོན་གྱི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ནི་འཕགས་པ་དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་དུས་གཅིག་ཏུ་ ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རབ་འབྱམ་ཐམས་ཅད་དུ་དགའ་ལྡན་གྱི་གནས་མཆོག་ན་བཞུགས་པ་དང་།འཆི་འཕོ་བ་དང་། སྐྱེ་བ་དང་། མངོན་པར་འབྱུང་བ་དང་། དཀའ་བ་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་གཤེགས་པ་དང་། བདུད་བཅོམ་པ་དང་། མངོན་ པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང་།ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་དང་། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དང་། ཆོས་ནུབ་པར་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་ཏེ། འདིར་ཆོས་ནུབ་པར་སྟོན་པ་ཡང་། གདུལ་བྱ་རབ་ཏུ་མ་གུས་པ་དག་གིས་ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་ བརྟེན་པའི་སྡིག་པ་མི་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཆེན་པོ་སྟེ།དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་གསེར་འོད་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་མི་འདའ་ཞིང་། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གདུལ་བའི་ཕྱིར། །མྱ་ངན་ འདའ་ལ་སོགས་པར་སྟོན།།ཞེས་གསུངས་སོ། །མཚན་ཉིད་འདི་ལས་གཞན་པ་ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བས་གདུལ་བྱ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་དང་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དུ་བསྡུས་པར་སྤྲུལ་པ་ ཡང་སྲིད་དེ།འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དེ་དག་དགོན་པར་ལྗོན་ཤིང་ཆེན་པོར་གྱུར། །སྨན་དང་རིན་ཆེན་མི་ཟད་གཏེར་རྣམས་དང་། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་འདོད་འབྱིན་སྙིང་པོ་དང་། །ལམ་གོལ་དོང་བ་རྣམས་ལ་ལམ་སྟོན་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་དག་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། འདིར་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྒྲ་ནི་རབ་ཏུ་རྒྱས་པས་མི་འདྲ་བར་སྨིན་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི་དམན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དང་མི་འདྲ་བའི་ཤས ཆུང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ།

为您直译这段藏文：
关于"以释迦牟尼等形相"一句，从兜率天降下等十二种事业利益而令所化众生成熟者，是异熟化身。其十二种事业，如《圣发起信力手印经》中所说："于一时在十方无量世界中，住兜率天胜处、死亡、出生、出家、修苦行、趣菩提场、降魔、现前圆满成佛、极善转法轮、入般涅槃、示现法灭"等，称为善巧。此中示现法灭也是佛陀大事业，为令极不恭敬的所化众生不生依法及说法者的罪业。
因此《圣金光明大乘经》中说：
"诸佛不涅槃，
法亦不灭没，
为化诸众生，
示现入涅槃。"
除此特征外，显现为童子童女等形相而令所化众生成熟，以及化现如意树、如意宝等器世间所摄之物也是可能的。如《圣宝灯经》中说：
"彼等成为旷野大树，
药物珍宝无尽宝藏，
如意摩尼满愿精要，
于迷失道者示现道路。"
如是等即是非异熟化身。此中"异熟"一词应解释为以广大而不同熟之义，彼等童子童女等因显现低劣，与学道位不同而程度较小，故称为彼。

།སྐུ་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་སྨིན་པར་མཛད་ཕྱིར་ལ་ལ་དག་ཏུ་མེ་འབར་བཞིན་དུ་གང་སྣང་ཞིང་། །ལ་ལར་ཡང་ནི་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གང་སྣང་ལ། ། སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཚུལ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་དུ་མར་འཇུག་ཅིང་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་འཇིག་སེལ་བ། །ཕྱོགས་བཅུར་ཆུབ་མཛད་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དོན་ཆེན་གང་ཡིན་དེ་ལ་བདག་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དང་པོར་འགྲོ་བ་བཟང་པོ་དང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ།དང་པོ་བཞི་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ཕལ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེའི་འོག་མ་ལྔ་པ་ནི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་གཉིས་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སྦྱར་རོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གསལ་ལོ། །ཁ་ཅིག་ན་ རེ་དང་པོ་ནི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་མོ།།དེ་ནས་ལྔ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་གཅིག་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབའ་ཞིག་སྟེ། དེར་འཛིན་པ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། འོག་མ་རྣམས་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་ པའི་དོན་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་།རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །སྔར་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་ནི་ས་དེ་དང་དེར་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི་དེས་སྤོང་བར་ནི་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།།དེ་ལ་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འགྲོ་བ་ནི་མི་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ནི་འདོད་ཆགས་འབར་བ་མཛེས་དགའ་བོ་དང་། ཞེ་སྡང་འབར་བ་སོར་མོའི་ཕྲེང་བ་དང་། གཏི་མུག་འབར་བ་ལྟེང་ རྒྱས་འོད་སྲུངས་ལ་སོགས་ཏེ།དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱ་བའོ།

为您直译这段藏文：
此身之特征，如圣龙树亲言：
"为令众生成熟故，于某处现如火燃，
于某处现圆满菩提寂静转法轮，
以种种方便行相多入而除三有灾，
十方成就诸能仁化身大义我顶礼。"
关于"最初于善趣与非善趣执著之相"等，前四者是一般资粮道之本性。其后第五是配于解脱分善根。其后二者配于加行道。余者明显。
有些人说：第一是资粮道。其后五者是加行道之本性。其后一者唯是无间三摩地，彼是断除能取之加行，其余是为断所取分别故。所说所取能取之义，应视为外境与内在自性之识。
前述所取能取分别非是彼等，因彼等是与彼彼地相关，而非能断，因彼是出世间道所断故。
关于"作息灭众生事业已"一句，众生即人等，彼等息灭是指：贪欲炽盛的妙喜、嗔恚炽盛的指鬘、愚痴炽盛的邓启光护等，彼等亦当息灭。

 །གཞན་ཡང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་རབ་ཏུ་སྤང་དཀའ་བ་ནི་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་བུད་མེད་གཞོན་ནུ་རྣམས་ནི་རབ་ཏུ་ཤས་ཆེ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ཡང་བདེ་བར་ཡོངས་སུ་སྤོང་དུ་འཇུག་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ན།འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཤེས་རབ་ཚུལ་ཁྲིམས་གཏོང་འབྱུང་གྲགས་ཆེན་དྲི་མ་མེད། །ལྷ་ཡུལ་ནམ་མཁའ་དང་ནི་ས་སྟེངས་རྒྱས་མཛད་ནས། །ས་ལ་མི་དང་མཐོ་རིས་ན་ ཆུང་མཆོག་བདེ་བའི།།དགའ་ལ་དགའ་རྣམས་བཞེད་དགུར་རབ་ཏུ་དགའ་མཛད་ནས། །ཉོན་མོངས་ཉམ་ཐག་སེམས་ཅན་ཚོགས་ཀྱི་འཇིགས་སྐྱེ་དང་། །སྐྱེ་བ་ཞི་མཛད་རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་ཉིད་རྙེད་ནས། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མིང་ཙམ་ཞི་ལ་མི་གཡོ་བ། །མི་བསྙེངས་ནོངས་མི་ མངའ་བའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པར་མཛོད།།ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཞི་བར་གྱུར་པས་ཕྲིན་ལས་དང་པོ་མཛད་ནས་འཁོར་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་དགའ་བའི་མུ་ཏིག་གི་དོ་ཤལ་དང་། བཟའ་བ་དང་བཅའ་བའི་སྦྱིན་པས་སྡུད་དེ། དེ་ཡང་གྲོལ་བར་ བྱེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་དང་།དེ་སྤྱོད་པ་དང་། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བ་དང་། བདག་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པས་སྨྲ་བ་ལྷུར་མི་ལེན་པ་དག་ནི་ཕྲིན་ལས་གཉིས་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་བཀོད་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། འདི་དག་གི་ནི་ཡོན་ཏན་དང་། །འཁོར་སྡུད་པ་ དང་ལྡན་པ་རྣམས།།ཚུལ་འདི་ལ་ནི་ཡང་དག་རྟེན། །ཀུན་གྱི་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་བྱེད་པས། །ཐབས་བཟང་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟོགས་པར་མཛད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན་ཅིང་དེ་བཞིན་དུ་བསམ་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངེས་པར་བླང་བ་དང་དོར་ བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ནུས་པ་སྟེ་ཕྲིན་ལས་གསུམ་པའོ།།གཞན་དག་གི་དོན་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བསམ་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་རྟོགས་པས་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ ཞེས་བསྟན་ཏོ།།སེམས་ཅན་རྣམས་བདེ་བར་གྱུར་ཞེས་བསམ་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་དགག་པའོ། །དེ་ནི་བླང་བ་དང་དོར་བ་རྟོགས་ནས་ཡང་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པར་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པའི་དོན་ཏེ་ཕྲིན་ལས་བཞི་པའོ། །རང་གི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་དོན་ལ་མངོན་ པར་ཞེན་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ།།འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར། མཚན་མེད་རབ་ཏུ་སྦྱིན་ལ་སོགས། །ཡང་དག་སྒྲུབ་ལ་མཁས་པ་འདི། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་འདི་ལ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་འདོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ རྣམས་སོ།

为您直译这段藏文：
复次，对一切非圣补特伽罗而言，最难断除者乃淫欲贪，尤以年轻女子为甚。然诸佛令彼等安乐断除而行，故圣龙树亲言：
"智慧戒施生大名无垢染，
遍满天界虚空与地上，
地上人天少女胜乐欢，
令诸喜者随欲极欢喜。
烦恼疲惫众生众怖生，
息灭生死得证胜王位，
出世仅名寂静不动摇，
无畏无过果位愿证得。"
如是息灭众生烦恼已，作第一事业后，为眷属利益事，以彼等所喜之珍珠璎珞及饮食布施摄受。复以解脱法教示、修行、随顺，自亦以修行为要而不重言说者，是第二事业，安立于布施等四摄事，如云："此等具功德，摄眷属诸者，依止此正理，成办一切利，善巧具功德。"
"令了知"者，长时修习爱语，如是于意乐等能了知取舍，是为第三事业。
"他利慈等相"者，谓如所思而了知修行，故如幻师离贪等而示现众生利益。此遮止仅以"愿众生安乐"之意乐为足。彼乃了知取舍已，复随觉悟而实际修行之义，是为第四事业。
"自利"者，因未离对自利之执著。"以三轮清净分别"者，如前所说："无相布施等，善巧正修行，证悟一切相，许为解脱分。"

།རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྲོག་གཅོད་པ་སྤོང་བ་དང་། མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྤོང་བ་དང་། འདོད་པས་ལོག་པར་གཡེམ་པ་སྤོང་བ་དང་། །བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྤོང་བ་དང་། ཚིག་རྩུབ་པོ་སྤོང་བ་དང་། ཕྲ་མ་སྤོང་བ་དང་། གནོད་སེམས་སྤོང་བ་ རྣམས་ནི་གཞན་ལ་གནོད་པ་སྤོང་བས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྡུས་ལ།ངག་འཁྱལ་པ་དང་། བརྣབ་སེམས་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་རྣམས་སྤོང་བ་ནི་རང་ལ་གནོད་པ་སྤོང་བས་རང་གི་དོན་བསྡུས་པའམ། ཡང་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མ་བསྔོས་པས་ ཉན་ཐོས་རྣམས་ལྟར་ན་རང་འབའ་ཞིག་གི་དོན་ནི་མ་ཡིན་གྱི་གཉི་གའི་དོན་དུའོ་ཞེས་བྱ་བའོ།།སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ་ལམ་དང་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་ཇི་སྙེད་དུ་བསྟན་ཀྱང་དེ་དག་ལས་གཙོ་བོ་ནི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་འདི་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་ བྱའོ།།དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་ཅིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅན་ཡིན་པས་ན་དགེ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་གསུམ་དང་ངག་གི་བཞི་དང་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་རྣམས་ནི་བཅུའོ། །ལས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྐད་ཅིག་གཞན་དུ་མི་ གནས་ཤིང་།།བྱེད་མེད་ཡིད་ཀྱང་གང་གིས་ནི། །བྱེད་དང་བཅས་ལྟར་སྣང་བྱེད་པ། །སེམས་པ་དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ལས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ན་ལས་ནི་སེམས་པ་སྟེ། སེམས་པ་དེ་ཡང་བརྣབ་སེམས་སྤོང་བ་དང་། གནོད་སེམས་སྤོང་བ་དང་། ལོག་པར་ལྟ་བ་སྤོང་བ་ རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་འགྲོ་ཞིང་དེ་དག་གི་ལམ་དུ་འཇུག་པས་ན་ལས་དེའི་ལམ་ནི་དེ་དག་གོ།།ལྷག་མ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་བདུན་ནི་ལས་ཀྱང་ཡིན་ལ་སེམས་པ་ཡང་དང་པོར་འདི་དག་སློང་ཞིང་བསྐྱེད་ལ། དེ་ནས་ཀྱང་འདི་དག་ལ་རྟེན་ཅིང་འཇུག་པས་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡང་ ཡིན་ཏེ།དེ་སྐད་དུ་དབྱིག་གཉེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། གསུམ་མམ་བདུན་ནི་ལས་ཀྱང་ཡིན། །ཞེས་བཤད་ལ། ལས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། དེ་ནི་སེམས་པ་དང་དེས་བྱས། །སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ། ། དེ་བསྐྱེད་ལུས་དང་ངག་གི་ལས། །ཞེས་སོ། །དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གོམས་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་གིས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་གཞག་གི་དངོས་གཞི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད ཡིད་ལ་བྱེད་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ།

为您直译这段藏文：
所谓自他二利相者，即断除杀生、不与取、邪淫、妄语、粗语、离间语、害心等，因断除害他而摄为利他；断除绮语、贪心、邪见等，因断除害自而摄为自利。或者，所谓自他二利者，因未回向佛果，故非如声闻仅为自利，而是为二者之利益。
所谓佛道者，为证得佛果所说之道与道支虽有多种，然其中最主要者即此十善，故称之。
关于十善业道：此等因有悦意可意之异熟果故为善。身三、语四、意三为十。所谓业道者，如云："刹那不住故，无作意亦能，如有作显现，思即是意业。"由此理，业即是思。彼思趣入并成为断除贪心、害心、邪见等之道，故彼等为业之道。
其余杀生等七者，既是业亦是思，初先引发生起彼等，其后依止趣入彼等，故亦是业道。如世亲亲言，《阿毗达磨俱舍论颂》云："三或七是业"，又说业相："彼为思及思所作，思即是意业，彼所生身语业。"
"其后于一切法本性空性修习"者，仅依胜解作意而修习，非为正行，因彼安立于极喜地等真实作意故。

།དེའི་རྗེས་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་ལ། བསོད་ནམས་ཤིན་ཏུ་ཆེར་བསགས་པའི་སེམས་ལ་ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ན་སྦྱིན་པ་ནི་ས་དང་པོ་དེར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུས་ཏེ་དེ་ལ་སྦྱོར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ།།ཚོགས་ནི་ས་དང་པོ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སོ། །དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་ཚོགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་ཀྱང་ད་དུང་ ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅིང་།དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་དག་གི་བརྡར་བཏགས་པར་ཤེས་པས་དཔྱོད་ཀྱི་དངོས་པོར་ འཛིན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་པ་ལ་འགོད་དོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྡར་བཏགས་པ་ཙམ་ལ་ལྟོས་པའོ། །ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་བློ་རབ་ཏུ་ལོག་པས་ འདི་དག་ནི་དབྱེར་མེད་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་གྱུར་པའོ།།དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རང་དང་གཞན་དུ་འབྱེད་པ་མེད་པས་རང་གི་དོན་དུ་མཐོང་བས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་སེམས་ཅན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ ཤེས་ཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་སོ།།དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ནི་དྲོད་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཤིང་ཏོག་སྨིན་པ་དང་། མ་སྨིན་པ་བཞིན་དུ་ལས་སུ་རུང་བའོ་ཞེས་བདག་གི་བླ་མས་ལུང་ཕོག་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་མདོ་སྡེ་ རྒྱན་ལས་ཀྱང་བསྟན་ཏོ།།ཉན་ཐོས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཚན་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཡང་ཞུགས་ལ། འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐུལ་བའི་མཐུས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་སུམ་དུ་ནི་མི་བྱེད་པས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར།རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བསྟན་པའི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་ས་འདི་ལས་བརྩམས་ནས་ནི་བྲལ་ཏེ། འོན་ཀྱང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའོ། །གཞན་དག་ནི་ས་འོག་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པར་འདོད་ཀྱི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ནི་ས་བཅུ་པའི་བར་དུ་ལྡན་པར་འདོད་དོ།།སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐུས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་ལའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་བྱང་ཆུབ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའོ།

为您直译这段藏文：
"其后依止布施波罗蜜多"者，布施是福德业之最胜，因积累广大福德之心能如所愿成就，故于初地中，以法界周遍分别相无二法为因而修布施，此为其义。
资粮即初地之福德、智慧二者。"成为圆满彼等之因"者，虽住于极喜地殊胜资粮，然尚未圆满，为圆满彼等故，于第二地等中圆满持戒等一切波罗蜜多法，尔时亦由了知彼等唯是假立而安立，非以执著实事之方式。
"如是"者，即仅依假立。"无执著能知所知事相一切法无所缘"者，即由断除能取所取分别，决定此等为无二法界之种种显现。如是，由了知故无自他分别，以见为自利而成熟有情，因无执著有情故，即彼智慧及事业即是方便波罗蜜多之力。
其中，成熟有情即获得暖等，如同果实成熟与未成熟，堪能作业，此为我师所授。如是《经庄严论》中亦说。
不共声闻之菩萨道，虽入极无相界，然以诸如来劝请力故不现证实际。
"断除一切法执著"者，如前所说"于胜等微细贪"，从此地始即离微细贪著，然福德资粮尚未圆满。其他诸师认为相对下地而言断除执著，而微细贪著直至第十地仍具有。
"以愿波罗蜜多力证得菩提"者，此中菩提即现前圆满色身成佛。

 །དེ་ཐོབ་པ་ནི་ཚོགས་མ་ རྫོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་མི་ནུས་ཀྱི།གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་ནུས་པར་གྱུར་ཏེ། འདི་སྐད་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་བར་མ་ལས། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཡང་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་གནས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བའི་ལུས་སུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་དག་ཏུ་འདོང་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ སོགས་པ་གསུངས་སོ།།འོ་ན་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། ས་བཅུ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་ནི་དགའ་ལྡན་ནས་བབས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ནི་ས་དགུ་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་ གྱི་ཁམས་རབ་ཏུ་མང་པོར་འཚང་རྒྱ་བའི་སྦྱོར་བ་སྟོན་པས་ས་འོག་མ་དག་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་ཏོ།།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བཀོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཞིང་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་ པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་།སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་འདོད་པས་ནི་རང་གི་སེམས་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ལ་འདིར་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ས་བཅུའི་བདག་ཉིད་ ཀྱི་མཐའི་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ།།དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ མཐའ་དག་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐམས་ཅད་དོ།།དེ་དག་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ཏེ། སྔར་རྣམ་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ ཡིན་ལ།མཐོང་བའི་ལམ་ནི་སྔར་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་མཐོང་བའི་ལམ་ཞེས་བསྟན་པས་ན་དེ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་མཐའ་དག་འདྲེན་པར་བཞག་གོ། །ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པའི་མངོན་ པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དེས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དག་པ་བསྐྱེད་ཀྱི།བསྐལ་པ་མང་པོ་ཞིག་ཏུ་དཀའ་བ་བྱས་ནས་རང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་གཅོད་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ།

为您直译这段藏文：
获得彼者，因资粮未圆满故不能现前圆满证悟法身，然依所化众生之力，以愿力能现前圆满成就色身佛果。如《中般若经》云："舍利子，如是菩萨摩诃萨住于六波罗蜜多，化现与佛身相同之身，往诣恒河沙数东方诸佛刹土，为诸有情说法"等。
若问：《圣十地经》中说从第十地始以愿力之力，依从兜率下生等次第现前圆满成佛，此如何解释？尔时于第九地示现于众多世界成佛之加行，故较下地殊胜而说。
"安立于种种清净佛刹"者，诸刹土就真实义而言即是智慧显现，故《圣无垢称经》亦云："欲清净佛刹者，当清净自心。"此中亦说"以智慧波罗蜜多力"。
如是十地自性之究竟事业，即所说一生所系等，易解。
其后依殊胜修道而说"引导一切菩提之法相菩提分"等。一切菩提即声闻、缘觉及大乘一切菩提。引导彼等之法相即七宝菩提分，如前相品中所说。彼等即见道，见道前已说为成就大菩提之见道，故立彼等为引导一切菩提。
业果相连是世俗谛，其不失坏者，以一刹那现前圆满菩提故生起清净智慧，非经多劫行难行而断自智慧相续故。

 །དེའི་ཕྱིར་གང་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལྟ་བ་དགག་ པར་འདི་གསུངས་པའོ།།དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལས་དེ་དག་ཐ་དད་པར་མི་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཁྱེའུ་སྣང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ པས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་པར་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ།།ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་ན་བདེན་པ་གཉིས་ལོག་པར་རྟོགས་པ་སྟེ་དེ་དག་སྤང་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མི་འཛིན་པའི་མཐུ་སྟེ། དེས་ན་སྔ་མའི་འབྲས་བུར་འདི་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བ་དེ་ཡང་གང་ཞིག་ཡོད་པ་བོར་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤང་བ་གཞི་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་སྨོས་ཏེ།གཟོད་མ་ནས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཕྲ་བ་ཡང་མེད་པས་ན་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཞིག་དེས་ཤེས་པར་ཟད་དེ། དེ་ལྟ་ བས་ན་སྔར།འདི་ལ་བསལ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །བསྣན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་གསུངས་ལ། འཕགས་པ་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། ཡུལ་འདི་ དག་ནི་དུག་མེད་སྟོང་པ་སྟེ།།དངོས་པོར་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དོན་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེར་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མན་ངག་ཅེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རང་བཞིན་ གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ།རྒྱལ་བའི་སྲས་དེའི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་རབ་ཏུ་དག་ཅིང་འོད་གསལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་སྔ་མ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྒྱུར་ གནས་པའི་ཕྱིར་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུའི་ཚོགས་ཞེས་སྨོས་སོ།།ཡང་ལམ་དེ་ལ་གནས་པ་ནི་བདག་གི་སློབ་པའི་ས་འདི་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདུས་མ་བྱས་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་མི་རྟོག་པར་སྟོན་ན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་འདུས་བྱས་ དང་འདུས་མ་བྱས་ཐ་མི་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་བཀོད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ།དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་མཛད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་དུ་ནི་གནས་སྐབས་གོང་མ་གོང་མ་ལས་འོག་མ་རྣམས་ཐ་དད་ལ། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པའི་ཁྱད་ པར་གསུམ་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི་རང་རང་གི་ཆོས་ཅན་གཅིག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ལྔའོ།

为您直译这段藏文：
因此，为破斥说佛地智慧于世俗中亦无之见解而说此。"一切事物"即诸世俗谛。"如实了知"即不执著彼等与胜义谛有别之体性，如《圣光明童子经》中说二谛不可分。
"一切颠倒"即简言之，错解二谛，断除彼等即如所说不执二谛之力，故此示为前者之果。如是断除颠倒亦非舍弃实有，故说"断除颠倒无基智"。因诸法本来无有微细颠倒，故仅知诸法自性如何安住而已。
是故前说："此中无所除，亦无少可加，如实见如实，见实得解脱。"《圣业障清净大乘经》亦云："此等境无毒且空，一切所缘事物皆不可取。"等。此义当从《圣文殊教授大乘经》广知。
如是所说方式即说"自性清净相之菩萨清净"，彼胜者子功德极为清净光明之因即前说。如是清净功德资粮亦住为佛地之因，故说"离一切垢清净因资粮"。
又住彼道者，示现不作是念："我当舍此学地，获得无为法身"，即说"安立于通达空性体性中有为无为无别"。如是从"令众生寂静"乃至"智慧波罗蜜多"，下位异于上位，一生所系三殊胜及殊胜道八功德，即各自法相一之五种功德差别。

།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ནི་ཀུན་ཏུ་འོད་དེ། དེ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལ་འགོད་པར་མཛད་པས་ན་ཕྲིན་ ལས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཐུགས་ལ་མི་མངའ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ལས་གཞན་དེ་ནས་མ་སྨོས་སོ།།འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་དེ་ཉིད་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ཞེས་ཀྱང་ངེས་པར་བརྗོད། །ཅེས་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཕྲིན་ལས་མཛད་པ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་ཕྱིར།སངས་རྒྱས་བརྒྱུད་པ་ཐོག་མ་མེད་པ་དག་གིས་སེམས་ཅན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་སྔ་མ་ཉིད་དུ་བཀོད་ཅིང་། ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཡང་དེ་ ལྟར་འགོད་པར་མཛད་ན་ཅིའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་ཅེ་ན།དགེ་སློང་དག་ཁྱེད་ཀྱིས་ལྷའི་མིག་དག་པས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་གནས་པ་མཐོང་བ་ནི་ཆེས་ཉུང་གི། ངས་ཤིང་རྟའི་འཕང་ལོ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་ན་སེམས་ཅན་ གནས་པ་རྣམས་མཐོང་བ་ནི་ཆེས་མང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ནི་རབ་ཏུ་མང་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བརྒྱ་ལམ་ན་ལན་འགའ་ཁོ་ན་ཨུ་དུམ་ཝཱ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར།འདི་དག་ཟད་པར་བྱ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རེ་རེ་ལ་ཡང་ སངས་རྒྱས་དཔག་ཏུ་མེད་པར་བཞུགས་པ་གང་དང་གང་ལས་བསྟན་པ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་དབང་དང་།བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་ཐོབ་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གང་གི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ བུའི་དུས་ཉེ་བར་གནས་སུ་ཆུག་ན་ཡང་དེ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་མ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་འཁོར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་ཉེས་པ་མེད་དོ།།བཞེད་པས་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ཇི་སྙེད་པ། །བཞེད་པ་ཙམ་ ལ་རག་ལས་ཏེ།།སྦྱོར་འབྱུང་ཡོན་ཏན་གཅིག་མ་མཆིས། །ཞེས་བསྟོད་པ་ལྟ་བུའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ནི། དེ་ཡང་ས་གསེར་ཟླ་བ་མེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐ་མ་ནི། འགྲོ་རྣམས་ཞི་བའི་ལས་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་ལས་དེ་ལྟར་བསྟན་པས་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་རང་གི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བྱ་བ་དང་ཡོན་ཏན་དང་རང་བཞིན་བསྟན་པའོ།།གོ་རིམས་བསྟན་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་རིམ་པ་མ་འཁྲུགས་པར་བསྟན་པས་སོ།

为您直译这段藏文：
如来地即遍光，那是无住涅槃。由于安立于此，事业圆满故心中无有，因此之后不再提及其他。
"乃至轮回际"即如前所说："因其无尽故，亦当定说常"之理。
若如是世尊以大悲行事精进，无始佛陀传承已安立无量众生于无余涅槃界中，现在未来亦如是安立，为何轮回无始？如经云："诸比丘，汝等以清净天眼所见三千大千世界中众生数量甚少，而我所见车轮许处所住众生数量甚多。"以此理，众生数量极多，而诸佛如优昙钵罗花般百世难遇一次而已。
因难以穷尽彼等，于一一微尘中所说安住无量诸佛，是就化身而言，是就获得自在菩萨境界而说。
复次，纵使一切众生成就圆满佛果之时亦近，然彼等智慧刹那大乐相续生起即名为轮回，故无过失。
"随欲而作"即任运成就，如赞颂云："汝之一切事业，唯依意欲而成，无一功德勤作生。"
初发心即"彼亦地金月火"等。最后即"众生寂静业"等。"如是显示彼等业"即显示各自阶位之事业、功德与自性。
"显示次第之次第"即从初业地至佛地，不乱次第而显示。

 །ལྷག་མ་བར་གྱི་ཚིག་གི་དོན་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱང་ལས་ དང་པོ་པའི་ས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་བར་དུ་སྟོན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ།དེ་དག་ཁོ་ན་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ། དེའི་དགོས་པ་ནི་སྔར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཅིའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པར་དེ་ལྟར་མི་སྟོན་སྙམ་པ་ལ་ཚིག་མང་དུ་དོགས་པས་ བདག་གིས་མ་བྲིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ།དེས་ན་ཚེགས་ལ་ལྟ་བའམ། དགོད་པར་མི་མཁྱེན་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་དང་པོ་ནས་ཀྱང་ཡུམ་འདི་ཟློས་བུ་ལྟ་བུར་རབ་ཏུ་མང་པོ་བྱུང་བས་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་དཀའ་བར་གྱུར་ན། གལ་ཏེ་ངག་རེ་རེ་ལ་སྐབས་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་བཀོད་ ན།དེའི་ཚེ་ཡུམ་འདིས་གདུལ་བྱ་ཕལ་ཆེར་ཁམས་རབ་ཏུ་འཁྲུག་པར་བྱེད་པ་ཉི་ཚེ་བ་ཞིག་གི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་བཀོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་ཀྱང་འདིར་དཔྱད་པ་མ་བྱས་སོ། །སྐབས་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །། སྐབས་བསྡུས་པ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི་དང་པོར་བཤད་ཟིན་ཏེ། ཚིག་གི་དོན་ཡང་གོ་བར་སླའོ། །ཆུང་ཟད་དུ་ན་སྔ་མ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་བསྡུས་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་བསྡུས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། དོན་ལ་ནི་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་མེད་དོ། །ཚེགས་ཆུང་ཟད་ཅིག བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ།།ད་ནི་གཞུང་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་སྟོན་ཏེ། འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེ་ཡིས། །མཐུ་ཡི་དོན་མཐོང་སྒོ་ནས་ནི། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་འགྲེལ་གསལ་བ། །འདི་ནི་སེང་གེ་བཟང་པོས་བྱས། །ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ་ཇི་ལྟར་བྱས་ཤེ་ན། ཚིག་དང་ནི། ངག་སོགས་ སྦྱར་བ་མ་བྱས་པར།།ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་ཚིག་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ངག་ནི་ཚིག་ཇི་སྙེད་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་གཅིག་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཀ་བ་ནི་བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་ལ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་ བུའོ།།སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་བསྟན་བཅོས་ལྷུར་བླངས་ཏེ་དོན་སྟོན་པར་མཚུངས་ཀྱང་། ཚིག་ཡིད་དུ་འོང་བར་བྱེད་པའི་སྙན་དངགས་དག་ཀྱང་མ་སྦྱར་ཞེས་བསྡུ་བའོ། །དེ་ལྟར་ངག་དང་ཚིག་དང་སྙན་དངགས་རྣམས་འདིར་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བ་མ་མཛད་ཅེ་ན། གོ་བར་སླ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་དུས་ན་ཚིག་གི་ཚོགས་རབ་ཏུ་མང་པོ་བསྟན་པ་ནི་དོན་དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བར་སྣང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་གཟུ་བོར་བསྟན་པས་སློབ་མ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་བསྟན་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སླ བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བྱས་པའོ།

为您直译这段藏文：
中间余下词义次第也是从初业地至佛地而说，随顺彼等，如是理解，其必要已如前说。如是，对于"为何阿阇黎不如是解释"之念，因恐文字繁多，我未写出。
故非顾虑劳累或不知如何安立，而是因从初始此般若如重复般极多，若难以理解其义，若于每句中安立一切处义，尔时此般若将仅成为令所化众生心极扰乱之支分，故未安立，此为其义。是故我于此亦未作观察。第八品释论圆满。
二摄品之义已于初时说讫，词义亦易解。略说即如前说，虽是摄品分别之摄要，于义无有差别。略作少许书写，此为末语。
今显示摄颂：
圣解脱军力，
见义门中已，
颂释此明显，
善狮子所作。
如何作者？"不作词与语等配合"，其中词即显示诸法差别。语即以若干词显示一所诠，如"柱是所作故无常，是故彼无自性"等。"等"字即摄取虽依文论显义相同，然未配合悦意词句之诗歌。
如是于此为何不作语词诗歌配合？为令易解故。于通达广大义时，显示极多文字聚，似成通达彼义之障碍，是故此中平实显示，如对弟子解说般显示，作为易于通达之支分。

།ཅི་འདི་གཞན་གྱིས་རྗེས་སུ་མ་གནང་བར་བྱས་སམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། མཁན་པོ་ཡང་དག་རྣམ་སྣང་མཛད། །བླ་མ་བཟང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །དེ་དག་ལས་གནང་བ་མནོས་ཤིང་མན་ངག་གི་ཆ་གནང་ནས་འདི་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ འདི་ལྟར་མཁན་པོ་ཡང་དག་རྣམ་སྣང་མཛད།།ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྗེ་བཙུན་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལས་གནང་བ་ཐོབ་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་འདི་ནི་དེའི་མངོན་སུམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་བཟང་པོ་ནི་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་སྟེ། དེ་དག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ གནང་བ་མནོས་ཏེ་འདི་ཙམ་ཞེས་འཆད་པར་བྱེད་དོ།།བདེ་གཤེགས་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །མི་གསལ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་མཇུག་གི་མངོན་སུམ་དུ་ཡུམ་འདིའི་དོན་མ་གྱུར་པར་སྟོན་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་གཅོད་བྱེད་པའི། །རྗེས་སུ་དཔག་ རྣམས་ཤེས་པར་བྱེད།།རྣལ་འབྱོར་དབང་རྣམས་མངོན་སུམ་གསལ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་དེས་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་བསྟན་ཏེ། ད་ནི་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱང་མ་རྟོགས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལས་ཐག་རིང་ལ། །ཞེས་སྨོས་པའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་གང་གི་ནུབ་མོ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་པ་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་སློབ་མ་ཅན་གཉིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དེའི་ནུབ་མོ་ནུབ་པས། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དེ་དག་སུས་ཤེས་ཤེ་ན། བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་པ་ནི་བསྐལ་པ་མང་པོར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པས་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་བློ་ཅན་རྣམས་དང་།ཡུན་རིང་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སངས་རྒྱས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་རྣམས་དང་། འཕགས་པའི་ སྐྱེ་བོ་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་ནོ།།སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་རྣམས་ནི་བློ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་སོ། །བཟོད་པ་མཛོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། བདག་ལ་སྨད་པས་ཁྱེད་རྣམས་ཉམས་པར་མ་གྱུར་ཅིག་།ཅེས་དགོངས་པའམ། ཡང་ན་གཞན་གྱི་འཇིགས་པས་ ང་རྒྱལ་མེད་པར་སྟོན་པ་སྟེ།འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བྲན་གྱུར་བཞིན་དུ་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ།

为您直译这段藏文：
若问此是否未经他人允许而作？非也。"顶礼上师胜妙尊，堪布圆满毗卢遮那"，从彼等获得许可并得口诀部分后而作此，此为其义。
有些人如是解释："堪布圆满毗卢遮那"表示从尊者毗卢遮那获得许可，因为此上师是其亲炙者。胜妙上师即圣解脱军，顶礼彼等后获得许可而作此等，如是解释。
善逝智慧即法身。"不明显"表示此般若义未从比量到最后现量，如说："于彼遮除增益，以诸比量了知，瑜伽自在现量明。"如是显示未通达证法。
今显示亦未了解教法："远离一切论"。彼等于阿罗汉持教者与三藏具学二者涅槃、圆寂之夜日落后，此后唯行法之影像故。
若问谁知彼等？诸论之义唯为于多劫积集福德资粮之大智者们，及长时持有佛菩萨善知识教授者们，与圣解脱军等圣者之境界。诸智者即具慧者。
"请宽恕"者，意为愿汝等勿因诽谤我而堕落，或为显示因惧他而无慢，如说："应如仆从住于一切众生"之理。

 །ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེའི་ཕ་རོལ་མ་མཐོང་རྒྱ་མཚོའི་བྱ་འདྲ་བདག་གིས་ནི། །གཞུང་མཆོག་ཚིག་གི་ཆུ་གཏེར་འདི་ལ་འབད་པས་རྒལ་བར་བསམས་པ་དང་། །གང་གིས་གཏིང་ ནི་རབ་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བས་རབ་ཟབ་ཅེས་བརྗོད་པ།།དེ་ཡི་གཏིང་ཡང་བདག་གིས་དམན་པའི་བློ་ཡིས་བཙལ་བས་འབད་པ་ཡིན། །དེ་ཡི་དགེ་བ་དྲི་མེད་ཟླ་ཟེར་འདྲི་བ་བདག་ལ་གང་སྐྱེས་དེས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འགྲོ་བའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པའི་དཔལ་དུ་བདག་གྱུར་ཅིག་། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་ལ་སོགས་གསང་ཚིག་འདོན་པ་ལས། །རྣམ་ལོག་ཉིན་དང་མཚན་དུ་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལ་གུས་འབད་གནས་གྱུར་ཅིག་།ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གཞུང་གང་འདོད་ཆགས་བྲལ་དང་མི་མཐུན་དེ་རབ་འཕེལ། །རྩོད་དང་སྡང་བའི་རྩ་བ་གཅིག་པུ་འགྲོ་བ་རྣམས ལ་རབ་འཚེའི་རྒྱུ།།དེ་རྟེན་གྱུར་པས་ཇི་ལྟར་གོ་འཕང་བླ་མེད་འགྲོ་བའི་གཉེན་གཅིག་འགྱུར། །དེ་མཐོང་ཕྱིར་ན་བདག་ནི་ཡུམ་འདིར་གཞོལ་ཕྱིར་སྨོན་ལམ་བརྩོན་པར་བྱེད། །དཔེར་ན་རིན་ཆེན་མང་པོས་གང་བའི་གླིང་དུ་སོང་བའི་བློ་ཉམས་པའི། །ཚོང་པས་ནོར་བུ་རིན་ཐང་མེད་པ་བོར་ཏེ་མཆིང་ བུའི་ནོར་བུ་ལེན།།དེ་བཞིན་རྒྱལ་བ་སྐྱེད་མ་རིན་ཐང་མེད་པའི་ནོར་བུ་བོར་ནས་ནི། །གཅེར་བུའི་གསང་ཚིག་དག་དང་ཉི་ཚེའི་ཐེག་པ་དག་ལ་བརྩོན་བྱེད་སྨད། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་ བྱས་པའི་འགྲེལ་བཤད་ཚིག་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ།ཡུལ་ཆེན་པོ་བཻ་ད་ལར་སྐྱེས་པའི་སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་འབྱམ་ལ་མཁྱེན་པའི་སྣང་བས་ཁྱབ་པ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མའི་སློབ་དཔོན་དཔལ་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བའི་ཞལ་སྔ་ ་ནས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

为您直译这段藏文：
如海鸟未见极广彼岸的我，
思欲努力渡越此最胜论典语言大海，
因其深度极难测知而称极深，
我以卑劣智慧寻求其深度而作努力。
我所生此无垢月光般善业，
愿我成为佛智众生胜友之光，
愿诸众生从诵持顺世外道等密语，
日夜转而恭敬精进住于佛母。
何以故？任何与离贪不顺之论典增盛，
争执与嗔恨之唯一根本是众生损害因，
依彼如何成为无上果位众生唯一亲友？
见此故我为趣入此佛母而精进发愿。
譬如于多宝充满之洲，智慧衰退之，
商人舍无价宝珠而取青金石，
如是舍弃佛母无价宝珠，
勤修裸形密语与小乘者应受呵责。
《般若波罗蜜多教授论现观庄严论释极显明句》，由生于大域毗陀罗、遍知诸宗派之大智者、大乘中观论师吉祥法友尊前所造圆满。


D3797

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཆེན་པོ་ཨ་བྷི་ཡུགྟ་ཀད་ཏ་ར་ཤྲཱི་མི་ཏྲ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཆོས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དད་པས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲཛྙཱ་པཱ་ར མི་ཏཱ་བིནྟཱརྠ་ནཱ་མ།བོད་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། དང་པོ་ཡུམ་ལ་དང་བ་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་མཁྱེན་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་འཕགས་པ་བྱམས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དོན་ལྔ་དང་ ལྡན་པར་སྟོན་པར་བཞེད་པས་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ།།དགོས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། བརྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་དང་། དངོས་ཀྱི་དགོས་པའོ། །བློ་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་པའི་དགོས་ པའོ།།བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་རྩོམ་པའི་དངོས་ཀྱི་དགོས་པའོ། །དེ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅོ་ལྔས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་མདོར་བསྟན་ལ། བཅུ་གསུམ་གྱིས་ནི་ཅུང་ཞིག་རྒྱས་པར་བསྟན་ཏོ། །མདོའི་ཚིག་ ལེའུར་བྱས་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་དུ་བསྡུས་པར་བསྟན་ཏོ།།དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། གྲངས་ངེས་པ་དང་། གོ་རིམས་ངེས་པའོ། །དེ་ལ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ གཉིས་སོ།།རྒྱུ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྣམ་པ་བདུན་ཡིན་ལ། བརྒྱད་པ་ནི་འབྲས་བུའོ། །མཁྱེན་པ་གསུམ་ནི་དམིགས་པ་བསྟན་པའོ། །ལྷག་མ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཞི་ནི་སྦྱོར་བའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །དེ་ལ་ བདུན་ཙམ་གྱིས་ནི་མི་རྫོགས་ལ།དགུ་ཕན་ཆད་ནི་འབྲས་བུ་མེད་པས་གྲངས་ངེས་པའོ། །གོ་རིམས་ངེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་བྲོད་པ་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་པོར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ལམ་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་དེའི་རྗེས་ལ་ལམ་ཤེས་པ་བསྟན་ཏོ། ། དེ་ཉིད་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་སྤང་བྱ་བཞི་ཤེས་དེའི་རྗེས་ལ་བསྟན་ཏོ། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་སྒྲུབ་པ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པས། དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་ནས་ཡིན་པས་ལས་དང་པོ་པའི གནས་སྐབས་སུ་གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་སྦྱོར་བའོ།།དེ་ཉིད་མཐར་ཐུག་པ་ལས་འཇུག་པའི་སྒྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ།

这是一段关于佛教经典的藏文内容，我将为您直译成简体中文：
印度大堪布阿比瑜格达达热什利米札和藏地译师比丘法慧以虔诚之心翻译、校对并最终确定。


